Ca. XXVII.

emiſit ſpm̄. Si aūt nō addidiſſet: Et ecce. ſimpliciterpiriſſet: Et velū templi ſciſſum eſt. incertū eſſet vtrūipſe ⁊ marcus hoc recapitulādo commemoraſſent:lucas aūt ordinē tenuiſſet: qui cum dixiſſet: Sol ob(curatus eſt. cōtinuo ſubiungendū eſtimauit. Et velum tēpli ſciſſum eſt. An lucas recapitulaſſet: quodilli ordine poſuiſſent. 7ORIGE. Duo aūt fuiſſe veſa ītelligunt̉: vnū quod velat ſanctaſcōrū: aliud exterius ſiue tabernaculi ſiue tēpli. In paſſione gͦ dn̄iſaluatoris: v̓elū qd̓ erat a foris cōſciſſum eſt: a ſurſūvſqꝫ deorſum. Ab initio mūdi vſqꝫ ad finē conſciſſovelamine: myſteria publicant̉: q̄ vſqꝫ ad aduentumon̄i rationabiliter fuerūt occultata. Cum aūt venerit qd̓ ꝑfectum ē: tunc auferet̉ etiā ſecūdū velum: vtvideamꝰ etiā q̄ interiꝰ ſunt occulta .ſ. verā arcā teſtamenti. ⁊ ſicut ip̄a ſe habet natura videamꝰ cherubin⁊ alia HLA. Uel ideo velū templi ſcindit̉: quiaexinde populus eſt diuiſus in ꝑtes: ⁊ veli honor cuꝫcuſtodia angeli ꝓtegentis aufert̉. LEO papa inſer. de paſſione. Eſt aūt ad teſtimoniū venerāda paſſionis ſufficiēs ſignū elemētoꝝ inordinata turbatiovn̄ ſequit̉: Et terra mota ē: ⁊ pe. ſciſ. ſunt: ⁊ monumēta aꝑta ſunt. HIERO. Nulli enī dubiū ē qͥd ſignificet iuxta lr̄am magnitudo ſignoꝝ: vt crucifixū dominū ſuū ⁊ celū ⁊ terra ⁊ oīa demoſtrarēt. HVL.Mouet̉ terra: qꝛ capax huiꝰ mortui eē nō poterat.petre ſciſſe ſunt: oīa enī valida ⁊ fortia penetrās deivbū ⁊ ptās eterne virtutis irruperat. Et monumētaipta ſunt: erāt enī mortis clauſura reſerata. Seqͥt̉:Et multa cor. ſanc. qͥ dormi. ſurre. Illuminās enimmortis tenebras: ⁊ īfernoꝝ obſcura colluſtrās: mortis ſpolia detrahebat. CHRY̓. in ho. Ipſo qͥdeꝫ incruce manente eum irridētes dicebāt. Alios ſaluosfecit: ſeipſuꝫ nō pōt ſaluū ſacere. ⁊ qd̓ in ſe facere noluit: in ſeruoꝝ corporibꝰ cū multa ſuꝑabundātia demōſtrauit. Si enī quadriduanū laſaꝝ exurgere magnum fuit: multomagis eos repēte qͥ olī dormierātp̄parere viuētes qd̓ future reſurrectōis erat īdiciū.t aūt non putaret̉ eē phantaſma qd̓ ſcm̄ eſt: euāgeiſta ſubiungit: Et exeu. de monu. poſt reſurre. eius:pene. in ſanc. ciuita. ⁊ apparu. multis. HI ERO.Qūo aūt laſarus mortuꝰ reſurrexit: ⁊ ſic multa corpora ſanctoꝝ reſurrexerūt: vt dn̄m oſtenderēt reſuigentē: ⁊ tn̄ cū monumēta aꝑta ſunt: nō an̄ reſurrexerūt: qͣꝫ reſurgeret dn̄s vt eēt pͥmogenitꝰ reſurrectionis ex mortuis. ſanctā aūt ciuitatē in qͣ viſi ſūt reſurgentes: aut hieruſalē celeſtē ītelligamꝰ: aut hāc terrenā q̄ an̄ ſcā fuerat. ſcā enī appellabat̉ ciuitas hieruſalē: ꝓpt̓ tēplū ⁊ ſanctaſcōꝝ: ⁊ ob diſtinctionemaliaꝝ vrbiū: in qͥbus idola colebāt̉. Qn̄ v̓o dicitur:Ipparu. multis. on̄dit̉ n̄ generalis fuiſſe reſurrectōoībus apꝑeret: ſed ſpālis ad plurimos: vt hi viderent qͥ cernere merebāt̉. REMI. Queret aūt aliqͥsqͥd de illis ſcm̄ ſit qͥ reſurgēte dn̄o ſurrexerunt? Credendū qͥppe ē qm̄ ideo ſurrexerūt: vt teſtes eēt dn̄ice reſurrectōis. Quidā aūt dixerūt: ꝙ iteruꝫ mortuiſūt: ⁊ in cinerē cōuerſi: ſicut ⁊ laſarꝰ ⁊ ceteri quoſ dominꝰ reſuſcitauit. Sꝫ iſtoꝝ dictis nullo mō eſt fidesaccomodāda: qm̄ maiꝰ illis eēt tormentū qͥ ſurrexerūt ſi iteꝝ mortui eēt: qͣꝫ ſi nō reiurgerēt. Incūctanter gͦ credere debemꝰ: qꝛ qͥ reſurgēte dn̄o a mortuisreſurrexerūt: aſcendēte eo ad celos ⁊ ipſi parit̓ aſcen

derūt. Semꝑ aūt hec eadē magna quottidie fiūt: velum enī tēpli ad reuelādū q̄ intus hn̄tur ſcindit̉ ſanctis. Terra etiā mouet̉ .i. oīs caro nouo verbo ⁊ nouis rebꝰ ẜm nouū teſtm̄. Petre aūt ſcindunt̉: q̄ myſteriū fuerūt ꝓphetaꝝ: vt in ꝓfundis eoꝝ poſita ſpiritalia myſteria videamꝰ. Monumēta aūt dicūt̉ corpora peccatricū aīaꝝ .i. mortuaꝝ deo: cū aūt ꝑ gr̄amdei anime huiuſmōi fuerint ſuſcitate: corpora eoruꝫq̄ pͥus fuerūt monumēta: fiūt corꝑa ſcōꝝ: ⁊ videntura ſeipſis exire: ⁊ ſequūtur eū qͥ reſurrexit: ⁊ in nouitate vite ambulāt cū eo. Et qͥ digni ſunt hr̄e cōuerſationē ī celis: īgrediunt̉ ī ſcām ciuitatē ꝑ ſingula tꝑa⁊ apparēt multis vidētibꝰ oꝑa bona ipſoꝝ. Sequit̉Centurio aūt: ⁊ qͥ cū eo er. cuſ. ie. vi. terremo. ⁊ his q̄fie. ti. val. di. ve. fi. dei er. iſte. AVGV. de cō. euan.Nō eſt cōtrariū ꝙ mattheus viſo terremotū dic̄ admiratū centurionē ⁊ eos qͥ cū eo erāt: cū lucas dicathoc admiratū: ꝙ emiſſa magna voce expiraſſet. Ineo enī ꝙ mattheus nō ſolū dixit: Uiſo terremotū: ſꝫ⁊ addidit: His que fiebāt. integrū locū fuiſſe demōſtrauit luce: vt diceret centurionē ip̄am dn̄i morteꝫfuiſſe miratū: qꝛ ⁊ hoc īter illa eſt qͥ nūc mirabiliterfcā erāt. VHI ERO. Ex hoc cōſiderandū ꝙ centurio in ipſo ſcandalo paſſionis vere dei filiū cōfiteat̉:⁊ arrius in eccl̓a p̄dicet creaturā¶ RAB A. Un̄ merito per centurionē fides eccleſie deſignat̉: q̄ v̓o myſterioꝝ celeſtiū ꝑ mortē dn̄i reſerato: cōtinuo ieſum⁊ vere iuſtū hoīem ⁊ vere dei filiū ſynagoga tacentecōfirmat. LEO in ſer. de paſ. Exēplo igit̉ centurionis cōtremiſcat in redēptoris ſui ſupplicio terrenaſubſtātia: rūpant̉ infideliū mentiū petre: ⁊ qͥ mortalitatis grauabant̉ ſepulchris: diſcuſſa obſtaculpruꝫmora ꝓſiliāt: appareāt nunc quoqꝫ in ciuitate ſcā. i.eccl̓a dei future reſurrectōis indicia: ⁊ qd̓ credēduꝫeſt in corporibꝰ: fiat in cordibꝰ. Sequit̉: Erāt āt ibimuli. mul. a lon. q̄ ſecute erāt ieſū a gali. miniſ. ei.HIERO. Cōſuetudinis enī iudaice fuit: nec ducebat in culpā more gētis antiq̄: ut mulieres de ſubſtantia ſua victū atqꝫ veſtitū p̄ceptoribꝰ miniſtrarēthoc qꝛ ſcādalū ſacere poterat in gentibꝰ: paulꝰ abieciſſe ſe memorat. Miniſtrabāt aūt dn̄o de ſubſtantia ſua: vt mēterꝫ illarū carnalia: cuiꝰ ille metebantſpiritalia: non qꝛ indigebat cibis dominꝰ creaturaꝝſed vt typū on̄deret magiſtrorū: qꝛ victu atqꝫ veſtitu ex diſcipulis deberēt eſſe cōtenti. Sed videamꝰquales comites habuerīt. Sequit̉ enī: Inter quaserat maria mag. ⁊ ma. iaco. ⁊ ioſeph mr̄: ⁊ mr̄ filioꝝzebedei. ¶ ORIGE. Apud marcū aūt tertia illa ſalome appellat̉ ¶ CHRV. in ho. He aūt muliereſ cōſiderabāt q̄ gerebant̉: que maxime erāt compaſſibiles: ⁊ q̄ ſequebant̉ miniſtrātes vſqꝫ ad pericula affuerunt: maximā fortitudinē on̄dentes: qꝛ cū diſcipuli fugerūt: ipſe affuerūt. ¶ HI ERO. cōtra heluidiūEcce inquit heluidius Iacobus ⁊ ioſeph: ⁊ ſunt filijmarie mr̄is dn̄i: quos iudei appellauerūt frēs chriſti. Dicit aūt iacobi minoris ad diſtinctionē iacobimaioris: qͥ erat filiꝰ zebedei. Impiū enī dicit eē heluidius hoc ſentire de maria: vt cū alie femine ibi fuerint: mr̄em eius abeſſe dicamꝰ. aut alterā eſſe mariam neſcio quā confingamꝰ: preſertim cū euāgeliūiohannis teſtet̉ eā illic fuiſſe preſentē. O furore cecus: ⁊ in ꝓpriū exitiū mens veſana: audi qͥd iohānes

r 4