Ca. XXVII.
eſt aliquis hominū magis huiuſ nature fuit iudasEt ſiquidē poſt reſurrectōem chriſtꝰ hoc dixiſſet iudas: forſitā erat dicēdū qm̄ cōpulit eū penitere depeccato ip̄a virtꝰ reſurrectōis. Nūc aūt vidēs eumtraditū eſſe pilato penituit: forſitan recordatꝰ q̄ frequēter ieſus dixerat de ſua reſurrectōe futura. Forſitā ⁊ ſathanas qui ingreſſus in eū fuerat: p̄ſto fuitei donec ieſus traderet̉ pilato. Poſtqͣꝫ aūt fecit qd̓coluit receſſit ab eo: quo recedēte pnīam caꝑe potuit. Sed quō vidit iudas qm̄ cōdēnatꝰ eſt: nōduꝫenī a pilato fuerat interrogatꝰ; forſitā dicet aliqͥsqm̄ ꝯſideratōe mētis ſue vidit exitū rei ex eo ꝙ traditū aſpexit. Aliꝰ āt dicet: qm̄ qd̓ ſcriptū ē: Uidēſ iudas qꝛ ꝯdēnatꝰ eſt. ad iudā refert̉: tūc enī ſenſit malū ſuā: ⁊ intellexit ſe ꝯdēnatū. LEO pa. Dicendotn̄. Peccaui tradēs ſanguinē iuſtu. in impietatꝭ ſueꝑfidia ꝑſtitit: qui ieſum nō dei filiuꝫ: ſed nr̄e tm̄mōꝯditōis hoīem: etiā inter extrema mortis ſue ꝑiculacredidit: cuiꝰ flexiſſet mīam ſi eius oīpotētiā nō negaſſet. / CHRl̓. in home. Uide aūt qm̄ pnīaꝫ agitqn̄ cōpͥletū eſt ⁊ finē accepit peccatū. Nō enī ꝑmittit diabolꝰ eos qui nō vigilāt videre malū an̄qͣꝫ ꝑficiāt. Sequit̉. At illi dixerūt: Quid ad nos: tu viderꝭAc ſi dicat: Quid ad nos ꝑtinet ſi iuſtꝰ ē? tu videris.i. opꝰ tuū quale ſit manifeſtabit̉. Quidā aūt cōiunctim voluerūt legere hec verba vt ſit ſenſuſ: cuiꝰ eſtimatōis deputaris apud nos qui eū quē tradidiſti:iuſtū cōfiteris: ORIG. Recedēte autē ab aliquodiabolo: obẜuat tēpuſ iterū: ⁊ poſtqͣꝫ cognouerit ⁊ad ſecūdū peccatū induxerit: obfuat etiā tertie deceptōis locū. Sicut ille qui pͥmo vxorē prīs habuitde hͦ malo poſtea penituit. Sed poſtea diabolꝰ voluit hācip̄aꝫ triſticiā exaggerare vt ip̄a triſticia abūdātior facta abſorberet triſtātē. Sil̓e aliqͥd factuꝫ ēin iuda. Poſtqͣꝫ .n. penituit nō ſeruauit cor ſuū: ſedſuſcepit abūdantiorē triſticiā a diabolo ſibi ſubmiſſam: qꝛ voluit eū abſorbere. vn̄ ſequit̉: Et abiēs laq̄oſe ſuſpēdit. Si aūt locū pnīe reqͥſiſſet: ⁊ tp̄s pnīe obſeruaſſet: forſitā inueniſſet eū qui dixit: Nolo mortē pctōris. Uel forte exiſtimauit p̄uenire magiſtruꝫriturū: ⁊ occurrere ei cum aīa nuda vt cōfitēs ⁊dep̄cās mīam mereret̉: nec vidit qꝛ nō cōuenit ſeruū dei ſeip̄m expellere de hac vita: ſed expectare deiiudiciū. RAB A. Suſpēdit aūt ſe laq̄o: vt ſe on̄deret celo terreqꝫ peroſum. AVG. de queſ. no. ⁊ ve.teſta. Sed occupatis pͥncipibꝰ ſacerdotū ad necemdn̄i a mane vſqꝫ ad hora nonā quō iudeis retuliſſepreciū ſanguinis qd̓ acceꝑat ante crucē dn̄i ꝓbat̉⁊ dixiſſe illis ī tēplo: peccaui ꝙ tradiderī ſanguineꝫiuſtū: cū cōſtet oēs pͥncipes ⁊ ſeniores an̄ paſſiōemdn̄i nō fuiſſe in tēplo. Quippe cū in cruce poſito inſultarent ei Nec .n. fide pōt ꝓbari: qꝛ ante paſſionēdui relatū eſt cū ſint ml̓ta que ante facta ꝓbātur: ⁊nouiſſima ordināt̉. Sed ne forte poſt horā nonaꝫfactu ſit: vt vide̓s iudas occiſuꝫ ſaluatorē: ⁊ ob hocvelū tēpli ſciſſum: terrā tremuiſſe: ſaxa fiſſa: elemētacōterrita: ip̄o metu correptꝰ doluerit. Sed poſt horam nonā occupati erāt vt exiſtimo ſeniores ⁊ pͥncipes ſacerdotū ad celebratōnem paſche Sabbatoaūt ẜm legē nō licet nūmos portare: ac ꝑ hoc none probabile apud me quo die immo tēpore laqueovitam finierit iudas.
¶ Principes auteꝫ ſacerdotū acceptis argēteis dixerūt: Nō licet eosmittere in corbonā: quia preciū ſanguiniſ eſt. Cōſilio aūt īito: emerūtex illis agrū figuli in ſepulturā peregrinorū: ꝓpter hoc uocatꝰ eſt agerille acheldemach: hoc eſt ager ſāguinis: uſqꝫ in hodiernū diē. Tunc impletū eſt quod dictū eſt ꝑ hieremiāꝓphetā dicētē: Et acceperūt trigita argēteos p̄ciū app̄ciati quē appreciauerūt a filijs iſrl̓: ⁊ dederūt eoſiagrū figuli: ſicut ꝯſtituit mihi dn̄s.CHRI. in home. Quia pͥncipes ſacerdotū nouerant ꝙ occiſiōem emerāt a propͥa cōſciētia cōdemnati fuerūt: ⁊ ad hoc oſtēdendū ſubdit euāgeliſta.Prīcipes aūt ſacerdotū acceptis argēteis dixeruntNon licet eos mittere in corbonā: quia preciū ſanguinis eſt. HE. Uere culicē līquētes ⁊ camelumglutiētes. ſi enī ideo non mittūt pecuniā in corbonā hoc eſt in gazophylatiū ⁊ dona dei: quia p̄ciumſanguinis eſt: cur ip̄e ſanguis effundit̉? ORIG.Uidebāt autē quoniā circa mortuos magis eaꝫ pecuniā cōueniebat expendi que preciū ſanguīs erat.Sed quia ⁊ inter loca mortuorū ſunt differētie: vſiſunt precio ſanguinis ieſu ad cōparationē agri figuli alicuius: vt in eo ꝑegrini ſepeliant̉: non ẜm votum ſuū in monumētis paternis. vnde ſequit̉: Cōſilio aūt inito emerūt ex illis agrū figuli in ſepulturāperegrinorū. AVG. in ſer. de ce. do. Prouidentiaaūt dei factū puto vt preciū ſaluatoris nō peccatoribus ſumptū prebeat: ſed peregrinis requiē ſubminiſtret: vt iam exinde chriſtꝰ ⁊ viuos ſanguinis ſuipaſſione redimat: ⁊ mortuos precioſa paſſiōe ſuſcipiat. Precio ergo dominici ſanguinis ager figl̓i cōparat̉. Legimꝰ in ſcripturis ꝙ totiꝰ generis hūaniſalus redempta ſit ſanguine ſaluatoris. Ager ergoiſte mundus hic totus eſt. Figulus autē qui mundi poſſit habere dominatū: ipſe eſt qui vaſcula corporis noſtri fecit de limo. Iſtius itaqꝫ figuli agerchriſti ſanguine emptus eſt: peregrinis inquaꝫ quifine domo patria ⁊ toto orbe exules iactabant̉: requies chriſti ſanguine prouidet̉. Iſtos autē ꝑegrinos eſſe dicimus deuotiſſimos chriſtianos: qui renunciantes ſeculo: nihil poſſidētes in mundo: inchriſti ſanguine requieſcūt. Sepultura enim chriſti nihil aliud eſt qͣꝫ requies chriſtiani. Conſepultienim ſumus: ſicut ait apoſtolus cuꝫ illo per baptiſmum in morte. Nos ergo peregrini in hoc mundoſumus: ⁊ tanqͣꝫ hoſpites in hac luce verſamur.HIERO. Qui etiam peregrini eramus a lege etprophetis praua iudeoꝝ ſtudia ſuſcepimus in ſalutem. QRIGE. Uel peregrinos dicimus qui vſqꝫad finem extranei ſunt a deo: nam iuſti conſepultiſunt chriſto ī monumēto nouo qd̓ exciſū ē ī petraQui aūt alieni ſunt: a deo vſqꝫ in finē ſepulti ſunt