Mattheus

tranſfiguratiōes eius figno īdigebāt/ CHRX. inho. Uel iō ſignū eis dedit: qꝛ multotiēs detētus abipſis ꝑtrāſijt neſciētibꝰ eis: qd̓ ⁊ tūc factū eſſet: ſi ip̄evoluiſſet. Sequit̉: Et cōfeſtim accedēs ad ieſum dixit: Aue rabbi. ⁊ oſculatꝰ ē eū. RABA. Suſcipitdn̄s oſculū traditoris: nō ꝙ ſimulare nos doceat:ſed ne proditionē fugere videat̉. ORI. Si auteꝫaliquis q̄rat: Cur oſculo iudas tradidit ieſum?; ẜmquoſdā quidē voluit reuerētiā ad magiſtrū ẜuare:nō audēs māifeſte ī eū irruere. ẜm alios autē hͦ fecit: timēs ne ſi forte ſe māifeſtū aduerſariū p̄buiſſet:ip̄e ei fieret cā euaſiōis: cū poſſet ẜm opinionē eiꝰ effugere: ⁊ facere ſe imperuiū. Ego aūt puto ꝙ oēs ꝓditores veritatis amare veritatē fingētes: oſculo ſigno vtunt̉. Oēs etiā heretici ſic̄ ⁊ iudas ieſu dicuntRabbi. Ieſus aūt placabilia rn̄det. vn̄ ſequit̉: Dixitqꝫ illi ieſus. Amice ad quid vēiſti? Dicit autē amiceīproperās ſimulationē: hͦ enī noīe neminē bonorūī ſcripturis cognoſcimꝰ appellatū. ad malū .n. dicitur. Amice quo mō huc ītraſti? Amice nō facio tibi iniuriā. AVG. ī ſer. de paſ. Dicit aūt: Ad qͥd veniſti: tāqͣꝫ diceret: oſcularis ⁊ īfidiaris. noui qͣre veneris. amicū fingis: cum ꝓditor ſis/ REMI. SiueAmice ad qͥd veiſti hͦ fac: ſubītelligit̉. Sequit̉: Tūcacceſſerūt ⁊ manꝰ iniecerūt ī ieſū ⁊ tenuerūt eum.Tūc .ſ. qn̄ ip̄e ꝑmiſit. frequēter enī voluerūt: ſꝫ n̄ potuerūt. Exulta chriſtiane ī cōmertio inimicoꝝ tuoꝝviciſti: quod iudas vendidit: ⁊ quod iudeus emittu acquiſiuiſti.¶ Et ecce unus ex his ꝗ erāt cū ieſu: extendēs manū exemit gladiuꝫſuū: ⁊ percutiēs ſeruū principis ſacerdotū amputauit auriculā eius:Tūc ait illi ieſus: Cōuerte gladiuꝫtuū ī locū ſuū. Oēs enī qui acceperint gladiū: gladio peribūt. An putas qꝛ nō poſſuꝫ rogare pr̄eꝫ meū:⁊ exhibebit mihi mō plus qͣꝫ duodecim legiōes angelorū. Qūo ergoimplebuntur ſcripture? Quia ſicoportet fieri.VCHRY. ī ho. Sicut lucas refert: dn̄s ī cena diſcipul̓ dixerat: Qui hꝫ ſaculū tollat ſiml̓r ⁊ perā: ⁊ qͥ n̄hꝫ vēdat tunicā ſuā ⁊ emat gladiū. ⁊ diſcipuli rn̄derūt: Ecce gladij duo hic. Cōueniēs aūt erat illic gladios eē ꝑꝑ agnū .ſ. paſchalē quē cōederāt. Audiētesquoqꝫ qm̄ venirēt ꝑſecutores ad chriſtū capiēduꝫ:a cena exeūtes gladiū ſūpſerūt ī auxiliū aduerſꝰ ꝑſecutores: qͣſi ꝓ magiſtro p̄liaturi. vn̄ hic dr̄: Et eccevnꝰ ex his qͥ erāt cū ieſu extēdēs manū exemit gladiū ſuū. THIERO. In alio euāgelio ſcriptum ē: ꝙpetrꝰ hͦ fecerit eodē ardore quo ⁊ cetera fecit. vn̄ ſequit̉: Et ꝑcutiēs ſer. prin. ſacer. ampu. auriculā eiꝰ.Seruus prīcipis ſacerdotū malchꝰ appellat̉. auricula quoqꝫ que amputat̉ dextera ē. tranſitorie dicendū ē ꝙ malchus .i. rex quondā populi iudeorūſeruus factꝰ eſt impietatis ⁊ deuoratōis ſacerdotū.

Dextrāqꝫ ꝑdidit auriculā: vt lr̄e v̓itatē audiat ī ſcſtrā ORI. Nam ſi videntur legē audire modo qſiniſtro auditu audiūt vmbrā traditiōis de lege noveritatē. Populus autē ex gentibus ſignificatpetrū: per hocipſum quod crediderūt in chriſtu. facti ſūt cauſa vt precideret̉ iudeorū auditio ſdexterRABA. Uel petrus nō tollit audiētibus ingedi ſenſum: ſed diuino ablato iudicio negligebus pādit. verū eadē dextera auris in his qui ex eodem populo crediderūt diuina pietate priſtinoſtituta eſt officio¶ HILA. Uel aliter. Seruo pricipis ſacerdotū auricula ab apoſtolo deſecatur nopulo .ſ. ſacerdotio ſeruienti. per chriſti diſcipuluobediens auditus exciditur: ⁊ ad capacitatē veritatis hoc quod erat nō audiens amputatum ⁊xopapa. in ſer. de paſ. Dominus autē zelantis apoſtoli pium motū progredi vltra nō patitur. vn̄ ſequit̉Tunc ait illi ieſus: Cōuerte gladium tuū in locumſuū. Contra ſacramentū erit religiōis noſtre: vt quimori pro omnibus venerat: capi nollet. Dat ergo īſe furētibus licentiā ſeuiendi: ne dilato glorioſe crucis triumpho: ⁊ dominatio diabolica fieret lōgior⁊ captiuitas humana diuturnior MRABA. Oportuit etiā vt actor gratie fideles patientia ſuo exemplo doceret: ⁊ potius ad ſuſtinendū fortiter aduerſa inſtrueret: qͣꝫ ad vindicandū ꝓuocaret/ CHRIin ho. Ad hoc autē vt populo perſuaderetur cominationē addit dicēs. Omnes enī qui acceperit gladium gladio ꝑibunt̉. 4VGV. cōtra fauſtū: Ideſioīs qͥ vſus fuerit gladio. Illē autē vtit̉ gladio qͥ nl̓la ſuꝑioritate aut legitima ptāte vel iubēte vel cōcedēte ī ſanguinē alicꝰ armat̉. Nā vtiqꝫ dn̄s iuſſeratvt ferrū diſcipuli eꝰ ferrēt: ſed nō iuſſerat vt ferirēt.Quid ergo īdignū ſi petrꝰ poſt hoc peccatū factusē paſtor eccleſie: ſicut moyſes poſt ꝑcuſſum.factꝰ ē rector ſynagoge. Uterqꝫ enī nō deteſtabili īmanitate: ſed emēdabili animoſitate regulā exceſſit: vterqꝫ odio īprobitatis aliene: ſed ille fraterno:iſte dn̄ico lꝫ adhuc carnali tamē amore peccauit.HILA. Sed nō oībus gladio vtētibus mors ſoleteē ꝑ gladiū: nā plures aut febris aūt aliꝰ accidēs caſus abſumit qͥ gladio aut iudicij officio aut reſiſtendi latronibꝰ neceſſitate ſūt vſi. Et ſi ẜm ſnīam eiusoīs gladio vtēs gladio ꝑimeret̉: recte ad necē eoruꝫladiꝰ eximebatur qui eodē vtebant̉ ad facinus.HI ERO. Quo ergo gladio ꝑibit quicunqꝫ gladiuſumpſerit; Illo nempe qui igneꝰ vertit̉ ante ꝑadiſum: ⁊ gladio ſpūs qui in dei deſcribit̉ armatura.HLLA. Recōdi ergo gladiū p̄cipit dn̄s: quia eos n̄hūano: ſed oris ſui gladio eſſet perempturꝰ RfMI. Uel aliter: Qui gladio vtit̉ ad occidēdū honeͣ: ip̄e ſue priꝰ malicie morit̉ gladioꝝ CHRL. inho. Nō ſolū autē mitigauit diſcipulos ꝑ cōminatonē pene: ſed etiā oſtēdendo ꝙ volūtarie hoc ſuitnebat. vnde ſequitur: An putas quia non poſſūrogare patrem meum: ⁊ exhibebit mihi modo plūqͣꝫ. xij. legiones angelorum? Quia multa humane ifirmitatis oſtenderat: non videretur credibilia ddcere: ſi dixiſſet ꝙ eos perdere poſſet. Et ideo diciAn putas quia non poſſum/ HIERON. Quaſi diceret: Ntō īdigeo duodecim apoſtoloꝝ auxiletiā ſi oēs me defenderēt: qui poſſum habere. xij. ie-