CA. XXXIVI.

ruel ter orat ꝓ apoſtolis: ⁊ maxīe ꝓ petro qui tererat eum negaturus.Tūc uenit ad diſcipulos ſuos: ⁊dicit illiſ: Dormite iā ⁊ requieſcite.Ecce appropīquabit hora: ⁊ filiꝰ hominis tradet̉ in manus peccatorū.Surgite eamꝰ. Ecce appropinquabit qui me tradet.NILA. Poſt orationē frequētē: pꝰ diſcurſus recurſuſqꝫ multiplices metu demit: ſecuritatē reddit:in requiē adhortat̉. vn̄ dicit̉: Tūc venit ad diſ. ſuos⁊ ait illis: dor. iā ⁊ requi. CHRI. ī hō. Et quidemtūc vigilare oportebat: ſꝫ hͦ dixit: vt on̄deret: qm̄ neqꝫ viſum poſſēt ferre futurorū maloꝝ: ⁊ qm̄ eoꝝ nōget auxilio: ⁊ qm̄ oīno tradi eū oportebat. HILA. Uel hoc dicit: qꝛ volūtatē patris de diſcipulisiā ſecurꝰ expectabat: de qua dixerat. Fiat voluntaſtua: qͣ ſ. trāſiturū ī nos calicē bibēs īfirmitatē corporis noſtri: ⁊ timoris ſollicitudinē: ⁊ ip̄m doloreꝫmortis abſorbuit. ORI. Uel nō ē ille ipſe ſomnꝰ:quē iubet nūc diſcipulos ſuos dormire: ⁊ ille qͥ eisſuꝑius ſcribit̉ cōtigiſſe. Illic enī dormiētes īuenit:nō requieſcētes ſed grauatos oculos habētes. nūcautē p̄cepit eis nō ſimplicit̓ dormire: ſed cū requie:vt ordo ſeruet̉: vt primū quidē vigilemꝰ orātes vt n̄ītremꝰ ī tētationē: vt poſtea dormiamꝰ ⁊ requieſcamus: vt cū aliqͥs īuenerit locū dn̄o: tabernaculumdeo iacob: aſcēdat ſupra lectū ſtratus ſui: ⁊ det ſōnū oculis ſuis. Forſitā autē ⁊ aīa nō potēs ſemperſufferre labores: quaſi īcarnata remiſſiōes aliquasſine reprehēſiōe cōſequet̉: q̄ moraliter dormitiōesdicunt̉: vt vſqꝫ aliquātū tēporis habēs remiſſionērenouata reſuſcitet̉. HIL A. Quod auteꝫ ad eosreuertēs: dormiēteſqꝫ reperiēs primū reuerſus obiurgat: ſcd̓o filet: tertio quieſcere iubet: rō iſta eſt: ꝙprimū poſt reſurrectioneꝫ diſꝑſos eos: ⁊ diffidētesac trepidos rep̄hendit. ſecundo omiſſo ſpū ꝑaclitograuatis ad cōtuendā euāgelij libertatē oculis viſitauit: nā aliquādiu legis amore detēti: quodā fideiſomno occupati ſūt. tertio vero .i. claritatis ſue reditu ſecuritati eos quietiqꝫ reſtituet. ORI. Poſtqͣꝫautē reſuſcitauit eos a ſomno: vidēs ī ſpū appropinquantē iudā traditorē: qͥ nondū videbat̉ a diſcipulis eius dicit: Ecce appropin. hora: ⁊ filiꝰ homī. tradet̉ ī manꝰ peccatoꝝ CHRV. ī ho. Per hͦ autemqd̓ dicit: Appropīquauit hora. on̄dit quoniā diuīediſpoſitiōis erat: qd̓ gerebat̉. ꝑ hͦ autē quod dicit:In manꝰ peccatoꝝ: demōſtrat quoniā illoꝝ neqͥtiehͦ opus erat: nō ꝙ ip̄e delicto eēt obnoxiꝰ. QRI.Sed ⁊ nūc ī manꝰ peccatoꝝ tradit̉ ieſus: qn̄ hi quivident̉ ieſuꝫ credere habēt eū ī manibꝰ ſuis: cū ſintpeccatores. Sed ⁊ quotiēſcūqꝫ iuſtꝰ habēs ī ſe ieſūī ptāte factꝰ fuerit peccatoꝝ: Ieſus ē traditꝰ in manus peccatoꝝ. HIE. Poſtqͣꝫ ergo tertio orauerat:⁊ apoſtoloꝝ timorē ſequentē pnīa īpetrauerat corrigendū: ſecurꝰ de paſſiōe ſua pergit ad ꝑſecutores:⁊ vltro ſe ad īterficiēdū p̄bet. vn̄ ſequit̉: Surgite eamus. q. d. Nō vos īueniāt quaſi timētes vltro ꝑgamus ad mortē: vt cōfidentiā ⁊ gaudiū paſſuri vide

ant. Sequit̉ enī: Ecce appropīquauit qͥ me tradet.ORI. Nō dicit appropīquauit mihi: nec enī ipſiappropinqͣbat traditor eiꝰ qͥ ſe elōgauerat peccatꝭſuis ab eo. AVG. de cōcor. euā. Uidet̉ autē hic ẜmo ẜm mattheū ſibiipſi eſſe cōtrariꝰ. Qūo .n. dixit:Dormite iā ⁊ reqͥeſcite: cū cōnectat: Surgite eamꝰ.qͣ velut repugnātia quidā cōmoti conātur ita pronūciare qd̓ dictū ē: Dormite iā ⁊ reqͥeſcite tanqͣꝫ abexprobrāte: nō a ꝑmittēte ſit dictū: qd̓ recte fieret ſieēt neceſſe. Cū vero marcus ita cōmemorauerit: vtcū dixiſſet: Dormite iā ⁊ reqͥeſcite. adiūgēſ. Sufficit:⁊ deīde īferret: Uenit hora. Ecce tradet̉ filiꝰ homīſvtiqꝫ ītelligit̉ pꝰ illud qd̓ eis dictū ē: Dormite iaꝫ ⁊reqͥeſcite. filuiſſe dn̄m aliquātū: vt hͦ fieret qd̓ ꝓmiſerat: ⁊ nūc ītuliſſe: Ecce appropīquauit hora. Propt̓ qd̓ ẜm marcū poſitū ē. Sufficit .i. ꝙ iā reqͥeſcitiſ.¶ Adhuc eo loquente: ecce iudasunus de duodecim uenit: ⁊ cuꝫ eoturba multa cū gladijs ⁊ fuſtibus:miſſi a prīcipibus ſacerdotū ⁊ ſenioribꝰ populi: Qui autē tradidit eū:dedit illis ſignū dicēs: Quēcunqꝫoſculatꝰ fuero ipſe ē: tenete eū. Etcōfeſtim accedens ad ieſum dixit:Aue rabbi. Et oſculatꝰ ē eū. Dixitqꝫ illi ieſuſ. Amice ad quid ueniſti?Tūc acceſſerūt ⁊ manus iniecerūt īieſum: ⁊ tenuerunt eum.GLO. Quia ſuꝑius dictū ē ꝙ dn̄s vltro ſe ꝑſecutoribꝰ exhibebat: ꝯn̄ter euāgeliſta on̄dit qūo ſit a ꝑſecutoribꝰ detētꝰ. vn̄ dicit: Adhuc eo loquēte ecceiudas vnꝰ de duodecī venit REMI. Unꝰ videlicet nūero: nō merito. Hoc aūt dixit ad on̄dendū īmane facinꝰ illiꝰ qͥ de apoſtolica dignitate factusfuerat ꝓditor. Sequit̉: Et cū eo turba ml̓ta cū gladijs ⁊ fuſtibꝰ. Ut autē on̄deret euāgeliſta īuidētiecā illū dep̄henſū ſubiūgit: Miſſi a prīci. ſacer. ⁊ ſenio. populi. ORI. Pōt dicere aliqͥs quoniaꝫ ꝓpt̓multitudinē eorū qͥ iā crediderāt multi venerūt aduerſus eū: timētes ne multitudo credētiū de manibus eorū tollerēt eū. Ego autē eſtīo etiā alterā cāꝫ:quoniā qͥ putabāt ī beelzebub eicere ſolere demōiaarbitrabāt̉ eū ex quibuſdā maleficijs poſſe effugerede medio volētiū eū tenere. Multi etiā nūc ſpiritalibus gladijs militāt cōtra ieſum: varijs .ſ. ⁊ diuerſisde deo dogmatibꝰ. Sequit̉: Qui autē tradi. eū dedit eis ſignū dicēs: Quēcunqꝫ oſculatꝰ fuero: ip̄e ētenete eu. Dignū ē autē quare cū ẜm faciē notꝰ eſſꝫoībus habitatibꝰ ī iudea q̄rere qͣſi nō cognoſcētibꝰeffigiē eiꝰ dedit eis ſignū? Uenit autē traditio talisde eo ad nos: quoniā n̄ ſolū due forme ī eo fuerūt:vna ẜm quā eū oēs videbāt: altera ẜm quā trāſfiguratus ē corā diſcipulis ī mōte: ſed etiā vnicuiqꝫ apparebat ẜm ꝙ fuerat dignꝰ. ſicut ⁊ d̓ maria ſcriptūē ꝙ hꝫ ſaporē ad omnē vſum cōuenientē: ⁊ verbuꝫdei nō ſimiliter cūctis apparet. Propt̓ huiꝰ mōi gͦ

q 4