Mattheus

metus ē: atqꝫ iō ꝓ his orat qͥ paſſuri poſt ſe erāt dicēs: Trāſeat calix a me. i. quomō a me bibit̉: ita abhis bibat̉ ſine ſpei diffidētia: ſine ſenſu doloris: ſinemetu mortis. Iō autē ait: Si poſſibile eſt. qꝛ carni⁊ ſanguini horū terror ē. ⁊ difficile ē eoꝝ acerbitatecorꝑa n̄ vinci hūana. Quod autē ait: Nō ſicut egovolo: ſed ſicut tu. vellet quidē eos nō pati: ne forte īpaſſiōe diffidāt: ſi cohereditatis ſue gloriā ſine paſſionis ſue difficultate mereant̉. Nō ergo vt nō patiantur rogat dicēs: Non vt ego volo: ſed vt tu. aiteo ꝙ pater vult vt bibēdi calicis ī eos ex ipſo tranſeat fortitudo: quia ex volūtate patris nō tam perchriſtū vinci diabolū qͣꝫ etiā ꝑ eiꝰ diſcipulos oportebat. AVGV. Sic igitur chriſtꝰ hominē gerensoſtēdit priuatā quandā hominis voluntatē: ī qua⁊ ſuā ⁊ noſtrā figurauit: qui caput noſtrū ē: cū dicit: Trāſeat a me. Hec enī erat humana volūtas ꝓpriū aliquid tanqͣꝫ priuatū volēs: ſed qꝛ rectū vulteſſe hominē ⁊ ad deū dirigi ſubdit: Uerūtamē nonſicut ego volo: ſed ſicut tu. ac fi diceret: Uidete: inme quia poteſ aliquid propriū velle: ⁊ ſi deus aliudvelit cōceditur hoc hūane fragilitati. hec vox capitis: ſalus ē totius corporis. LEO. papa: Hec voxomēs fideles īſtruxit: oēs cōfeſſores accēdit: omēsmartyres coronauit. Nā quis mūdi odia? quis tentationū turbines? quis poſſet ꝑſecutoruꝫ ſuperareterrores? niſi chriſtꝰ in omnibꝰ ⁊ pro omībus patridiceret: fiat volūtas tua. Diſcāt igitur hāc vocē oēseccleſie filij: vt cū aduerſitas violēter alicuiꝰ tētationis incūbit: ſeꝑato timore formidinis: accipiat tolerantiā paſſiōis. ORIGE. Puſillū autē ꝓgrediente ieſu ab eis: nec vna hora potuerūt vigilare eo abſente: ꝓpter qd̓ oremꝰ vt nec modicū aliquando ieſus ꝓgrediatur. Sequitur: Et ve. ad diſcipulos ſuo⁊ īuenit eos dormiētes/ CHRY. Quia tempꝰ intempeſte noctis erat: ⁊ oculi eorū a triſticia erantgrauat̉i/ HILA. Poſtqͣꝫ ergo ad diſcipulos redit⁊ dormiētes deprehēdit: Petruꝫ arguit. vn̄ ſequit̉:Et dicit petro: ſic nō potuiſtiſ vna hora vigilare mecū? Petrū ideo ex tribus arguit: qꝛ pre ceteris nō ſeſcādalizandū fuerat gloriatꝰ/ CHRI̓. in ho. Sedquia ⁊ alij idē dixerūt: omniū etiā īfirmitatē arguitqui enī mori ſimul cū chriſto elegerant: neqꝫ ſimulcū eo potuerūt vigilare. ORIGE. Inueniēs auteos dormiētes ſuſcitat verbo ad audiendū: ⁊ p̄cipitvigilare dicēs: Uigilate ⁊ orate ne ītretis in tētationem. vt primū vigilemꝰ ⁊ ſic vigilātes oremꝰ. Uigilat qui facit opera bona: ⁊ qͥ ſollicite agit ne in aliquod tenebroſum dogma īcurrat: ſic enī vigilantisexauditur oratio/ HIERO. Impoſſibile ē humanam animā nō tetari. Ergo nō ait: Uigilate ⁊ ora.ne tēte. ſed ne ītretis in tēta. hoc ē ne vos tētatio ſuperet. HILA. Cur autē ne in tētationē venirentadmonere eos voluiſſet orare on̄dit dicēs: Spiritꝰquidē ꝓmptus ē: caro autē īfirma. Nō enī de ſe hͦdicit: ad eos enim hic ẜmo cōuerſus ē HIE. Hocautē eſt aduerſuſ temerarios: qͥ quod crediderītⁿ putant ſe poſſe cōſequi. Itaqꝫ quantū de ardore mentis cōfidimꝰ: tantū de fragilitate carnis timeamuſ.ORI GE. Hic cōſiderandū ē vtrū ſicut omniū caro infirma ē: ſic omniū ſpūs ꝓmptus ē: an omniuꝫquidē caro īfirma eſt: nō autē ⁊ omniū hominum

ſpūs ꝓmptus eſt: ſed tm̄ ſanctoꝝ: infideliuꝫ aſpūs ſegnis ē ⁊ caro īfirma. Eſt autē ⁊ alio mōro infirma eoꝝ ſolū quoꝝ ſpūs ꝓmptus ē: qui cſpū ꝓmpto oꝑa carnis mortificāt. Hos ergovigilare ⁊ orare: vt nō intrēt in tētationē: quoqui ſpiritalior ē: ſollicitior debet eſſe: ne magnūnum ipſiꝰ grauē habeat lapſum. REMI. Uel.ter his verbis on̄dit ſe verā carnē ex virgīe ſūp⁊ verā animā habuiſſe. vn̄ ⁊ nūc dicit ſpiritu ſupromptū eſſe ad patiendū: carnē vero infirmā tire dolorē paſſiōis. Sequit̉: Iterū ſcd̓o abiit ⁊ orruit dicēs: Pater mi ſi nō pōt calix iſte tranſire niqbibā illū. fiat volūtas tua/ ORI. Eſtimo ꝙ calirle paſſiōis oīno a ieſu fuerat trāſiturus ſed cū pirētia: vt ſiquidē biberet eū ⁊ ab ipſo trāſiret pꝰ ndū ab vniuerſo genere hominū. Si aūt non bibereꝫeū: ab ipſo quidē forſitā trāſiret ab hominibꝰ aunō trāſiret. Hūc ergo calicē paſſiōis volebat quidēa ſe trāſite: ſic vt oīno neqꝫ guſtaret amaritudineius ſi tn̄ poſſibile eēt: qͣꝫtum ad iuſticiā dei. Sianō poterat fieri magis volebat vt ſūmeret euꝫ ⁊ ſitrāſiret ab eo ⁊ ab vniuerſo hominum genere qͣꝫ et̄cōtra volūtatē paternā bibitionē eius effugeretGHRV. ī ho. Qd̓ quidē ſecūdo vel tertio orat: ex affectu .ſ. humane īfirmitatis quo mortē timebat: certificat ꝙ vere factꝰ ē hō. Secūdo enī vel tertio aliquid fieri ē maxīe demōſtratiuū ī ſcripturis. vn̄ ioſeph dixit pharaoni: Qd̓ vidiſtis ſcd̓o ad eandē reꝑtinēs: ſomnij firmitatis iudiciū ē/ HIE. Uel alit.Secūdo orat vt ſi niniue .i. gētilitas aliter ſaluaripōt: niſi aruerit cucurbita .i. iudea: fiat volūtas patris: q̄ nō eſt cōtraria filij volūtati dicēte ipſo ꝑ ꝓphetā: vt facerē volūtatē tuā deꝰ meus volui/ Nl̓LA. Uel aliter: Paſſuris diſcipulis oēm ī ſe corporis noſtri īfirmitatē aſſūpſit: cruciqꝫ ſecū vniuerſaqͥbus īfirmamur affixit: ⁊ iō trāſire ab eo calix n̄ poteſt: niſi illū bibat: qꝛ pati niſi ex eꝰ paſſiōe nō poſſumus. HIE. Chriſtꝰ ſolꝰ orat ꝓ omībus: ſicut ⁊ ſolus patit̉ ꝓ vniuerſis. Sequit̉ enī: Et ve. iterū ⁊ īuenit eos dor. Erāt enī oculi eoꝝ grauati. Langueſcebāt enī ⁊ opprimebāt̉ apoſtoloꝝ oculi negationvicinta. ORI. Puto enī ꝙ nō tantū corpoꝝ oculqͣꝫtū aīaꝝ grauati erāt: nondū .n. erat eis ſpūs datꝰ.vn̄ nō eos rep̄hendit: ſed vadēs iteꝝ orauit docensvt nō deficiamus: ſed ꝑmaneamꝰ ī oratiōe: donecipetremꝰ ea que poſtulare iā cepimꝰ. vn̄ ſequit̉: Et relictis illis iterū abijt: ⁊ orauit tertio: eundē ſermonē dicēs. HE. Tertio autē orauit: vt in ore ducvel triū teſtiū ſtaret oē verbū/ RABA. Uel io inbus vicibus dn̄s orauit: vt nos a peccatis preteritsveniā ⁊ p̄ſentibꝰ mali tutelā: ⁊ futuris ꝑiculis cautelā oremꝰ: ⁊ vt oēm orationē ad patrē ⁊ ad fiuū ⁊ad ſpiritū ſanctū dirigamꝰ: ⁊ vt īteger ſpūs noſte⁊ aīa ⁊ corpꝰ ſeruet̉. ¶ VG. de queſti euā. ſlo abſurde etiā ītelligit̉ ꝓpter trinā tētationē paſſionister dn̄m oraſſe. Sicut enī tētatio cupiditatis trinaeſt: ita tētatio timoris trina ē. Cupiditati que in carioſitate ē opponit̉ tīor mortis. fic̄ enī ī illa cobitſcēdarū rerū ē auiditas: ita ⁊ ī iſta mētus amittenetalis noticie. Cupiditati vero honoris vl̓ laudis obponit̉ timor ignominie ⁊ cōtumeliarū. cupiditautē voluptatis opponit̉ timor doloris Rhui