Mattheus

hymno iam dicto exijt cū diſcipulis in montē oliueti: et vt oſtenderet ad quē locū ipſius montis diuerterit: cōſequenter adiunxit: Tunc venit ieſus cūillis in villam: que dicitur gethſemani 4RABA.Lucas dicit: In montē oliueti. Iohānes Tranſtorrentem cedron. quod idē eſt quod gethſemani. ⁊ ēlocus in quo orauit ad radicem mōtis oliueti: vbiortꝰ eſt: vbi etiaꝫ eccleſia eſt edificata. VHI E. Gethſemani interpretat̉ vallis pinguiſſima: in qua iuſſit diſcipulos ſedere pauliſper: ⁊ expectare redeuntem: donec pro cunctis dominus ſolus oraret.QRI. Nō enim cōueniebat vt ibi caperetur: vbi cūdiſcipulis māducauerat paſcha: cōueniebat autem⁊ priuſqͣꝫ proderetur orare: ⁊ eligere locū mundumad orationē. vn̄ ſequit̉: Et dixit diſcipulis ſuis ſe. hicdo. va. il. ⁊ orem / CHRY. ī home. Hoc autē dicit:quia diſcipuli indiuiſibiliter ſequebantur chriſtuꝫ.conſuetudo enim ei erat ſine diſcipulis orare: hocautem faciebat erudiens nos in orationibus quietem nobis conſtituere ⁊ ſolitudinē querereʸ DAMA. in lib. iij. Sed cū oratio ſit aſcenſus intellectꝰad deū: vel petitio decentiū a deo qualiter dominꝰorabat? Neque enī aſcēſione que ad deū eſt indigebat intellectus eius: ſemel ẜm perſonam deo verbovnitus: neqꝫ ea que a deo eſt petitione: vnus enimoeus ⁊ homo chriſtus eſt/ Sꝫ formās in ſeipſo qd̓noſtrū eſt: docuit nos a deo patre petere: ⁊ ad ip̄mextendi: ſicut enī paſſiones ſuſtinuit vt triumphāsnobis aduerſus eas victoriā tribueret: ita orat nobis viam faciēs ad eā que ad deū eſt aſcēſione: ⁊ ꝓnobis omnē iuſticiā implēs: ⁊ recōciliās nobis patrem ſuū ⁊ vt principiū ipſum honorās ⁊ mōſtrāsꝙ nō eſt deo cōtrarius/ REMI. Cū autē dominꝰin monte orauit: docuit nos in oratiōe pro celeſtibus dominū ſupplicare. Cū vero ī villa orauit nosinſtruxit vt in oratione ſemper humilitatē ſeruareſtudeamus. RA BA. Pulchre autē appropīquāſpaſſioni: in valle pinguedinis oraſſe dicitur: vt demonſtraret ꝙ per vallē humilitatis ⁊ pinguedineꝫcharitatis mortē pro nobis ſuſceperit. Moraliteretiam nos inſtruxit: vt nō geſtemus cor aridū a pīguedine charitatis REMI. Appropinquās morti dominus in valle pinguedinis orauit: quia ꝑ vallem humilitatis ⁊ pinguedinē charitatis ꝓ nobismortē ſubijt. Quia vero fidē diſcipulorū ⁊ conſtantiam deuote ſibi volūtatis acceperat: ſed turbādosillos ⁊ diſpergēdos preſciebat: ideo iuſſit eos in loco ſedere. nā ſedere requieſcētis ē: laboraturi enimerant eū negaturi. Qualiter autē progreſſus ſit manifeſtat: cū ſubiungit: Et aſſum. petro ⁊ duobus filijs zebedei: cepit cōtriſtari ⁊ meſtꝰ eſſe. Illos videlicet aſſumpſit quibus in mōte claritatē ſue maieſtatis oſtēderat./ NLLA. Sed quia dicit: Cepit cōtriſtari ⁊ meſtus eſſe. hereticorū omnis hic ſenſus:vt opinentur metū mortis in dei filiū īcidiſſe: qꝛ aſſerūt nō de eternitate probatū: neqꝫ de īfinitate paterne ſubſtātie extitiſſe: ſed ex nihilo per eū: qui oīacreauit effectū: ⁊ ideo in eo doloris anxietas: ideometus mortis: vt qui mortem timere potuit ⁊ moripoſſit. qui vero mori potuit: lꝫ in futurū erit: nō tamen per eū qui ſe genuit ex preterito ſit eternus: ꝙſi per fide̓ capaces euangeliorū eſſent: ſcirēt verbuꝫ

in principio deū: ⁊ hoc in principio apud deū. ⁊ cdem eſſe eternitatē gignentis ⁊ geniti. Sed ſꝫ vitem illā incorrupte ſubſtātie imbecillitatis ſute aſſumptio carnis infecerit: vt ſit ad dolore.ma: ad mortē trepida iā ⁊ coruptioni ſubditaac ſic eternitate demutata in metū: hoc quodea eſt poterit aliquando nō eſſe. Deus autē ſiueſura temporū ſemꝑ eſt: ⁊ qualis eſt talis ſemꝑenus eſt. Mori igitur nihil in deo potuit: nec exmetus deo vllus eſt. MIERO. Nos autē ita dimus hominē paſſibilē a dei filio ſuſceptū: vt deitimpaſſibilis permaneret. Paſſus ē enī dei filiꝰ.putatiue ſed vere omnia que ſcriptura teſtat̉: ſeillud: quod pati poterat. ſcd̓m .ſ. ſubſtantiā aptam. VHLLA. i. de trinitate: Puto autē non aliahic ad timendū qͣꝫ paſſionis ⁊ mortis cauſa a qͥbudam pretenditur. Interrogo auteꝫ eos qui hocexiſtimāt: an ratione ſubſiſtat vt mori timuerit: quomnē ab apoſtolis timorē mortis expellens ad gloriam eos ſit martyrij adhortatus. quid enim ipſe inmortis ſacramēto doluiſſe exiſtimādus eſt: qui tſę moriētibus vitā rependit; Deinde quē dolomortis timeret: poteſtatis ſue libertate moriturus:Si etiam paſſio honorificatura eū erat: quomotriſtem eum metus paſſionis effecerat/ HLLA.Quia ergo meſtum dominū fuiſſe legimus: cauſasmeſticie reperiamus. admonuerat ſuperius omne.ſcandalizādos: petrū etiā dominꝰ ter negaturū eſſereſpondit: aſſumptiſqꝫ eo ⁊ iacobo ⁊ iohāne cepittriſtis eſſe: ergo nō ante triſtis eſt qͣꝫ aſſummit: ſedomnis metus illis eſſe cepit aſſumptis: atqꝫ itande ſe orta eſt: ſed de eis quos aſſumpſerat meſtitudo HI ERO. Cōtriſtabatur ergo dominus nō tmore patiēdi qui ad hoc venerat vt pateret̉: ⁊ petrūtemeritatis arguerat: ſed propter infideliſſimū Iudam: ⁊ ſcandalū omniū apoſtolorū: ⁊ reiectionempopuli iudeorū: ⁊ euerſionē miſere hieruialſ DMA. in libro. iij. Uel aliter: omnia que de nō enad eſſe deducta ſunt a conditore: exeundi naturaliter deſideriū habēt: ⁊ nō exiſtere naturaliter fiunt: ⁊ deus igitur verbū homo factꝰ eſt: habuit hodeſideriū qd̓ deſiderauit eſcā ⁊ potū ⁊ ſomnū: quibus .ſ. conſeruatur vita deſiderās: ⁊ naturaliter īperientia hoꝝ factꝰ: ⁊ ecōtrario corruptiuoꝝ amotionē. vn̄ ⁊ tempore paſſionis quā voluntarie ſuſtnuit: habuit mortis timorē naturalē ⁊ triſticiaꝫ dienim timor naturalis aīa volens diuidi a corpore.propter eā q̄ ex principio a cōditore impoſita ē naturalē familiaritatē 1HIE. Dominꝰ ergo noſter overitatē aſſumpti ꝓbaret homīs: vere quidē comuſtatus ē: ſed ne paſſio in animo illius dominara:per paſſionē cepit cōtriſtari: aliud eſt enī cōtriſtari: ⁊ aliud īcipere ꝯtriſtari ¶ REMI. Seſtruūtur autem ī hoc loco manichei qui dixerūt illū phātaſtūcū corpus aſſumpſiſſe: nihilominꝰ ⁊ illi qui dixerūeū verā animā nō habuiſſe: ſed loco aīe diuinitale¶ VG. in lib. lxxxiij. q̄ſtionū: huiꝰ mōi enī euēgelſtarū narratōes: ꝑ quās chriſtu ⁊ natū de beata fugine maria cognouimus: ⁊ cōprehēſum a iudcis: ⁊flagellatū ⁊ crucifixū atqꝫ īterfectū ⁊ ſepultū ī mōnumēto: que oīa ītelligere ſine corpore nemofacta: nec figurate accipiēda quiſqͣꝫ vel clemetiſſi