Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXVI.

myſterio traditore ſubmoto vt on̄deret̉ iudas nulla iuiuria exaſperatꝰ: īpietate volūtaria erat p̄ſcitusAVGV. ſuꝑ Io. De vno enī pane petrꝰ accepit iudas: ſꝫ petrꝰ accepit ad vitā: iudas ad morte CHRI. ī. Et iohānes on̄dit dicēs: Quoniā pꝰ ītrauit ī ſathanas. Etenī maiꝰ peccatūē factū: qm̄ tali m̄te ad myſteria acceſſit: qm̄ acceſſiſſet: factꝰ ē melior: neqꝫ timore: neqꝫ beneficio: neqꝫ honore. chriſtꝰ aūt ꝓhibuit: qͣꝫnis oīa nouerit: vt diſcas qm̄ nihil dereliqͥt eoꝝ īcoꝝeptionē cōueniūt/ REMI. In etiā facto reliqͥt exemplū eccleſie: vt neminē a ſocietate ſui neqꝫa cōione corꝑis ſanguīs dn̄i ſegreget: niſi pro aliiuo māifeſto publico crimīe/ HILA. Uel ſineiuda paſcha accepto calice fracto pane conficit̉:dignꝰ enī eternoꝝ ſacramētoꝝ ꝯmuniōe fuerat.Diſceſſiſſe autē hīc ītelligit̉ turbis reuerſꝰoſtēdit̉. Sequit̉: Et ait: accipite cōedite. AVG.de ver. do. Inuitat dn̄s ẜuos vt p̄paret eis cibū ſeip̄m. Sed qͥs audeat māducare dn̄m ſuū? quideꝫqn̄ māducat̉ reficit: ſꝫ deficit. viuit māducatuſ:qꝛ ſurrexit occiſus: nec qn̄ māducat̉ ꝑtes de illo facimꝰ. quidē ī ſacramēto ſic fit: Norūt fideles quēadmodū māducēt carnē chriſti. vnuſqͥſqꝫ partēꝰ ſuāaccepit. ꝑtes māducat̉ ī ſacramēto īteger manet. totꝰ ī celo: totꝰ ī corde tuo. aūt iſta dicunt̉ſacramēta: qꝛ ī eis aliud videt̉: aliud ītelligit̉ / qd̓videt̉ hꝫ ſpeciē corporalē: qd̓ ītelligit̉: fructu hꝫ ſpiritalē. AVG. ſuꝑ iohānē. Carnē aūt chriſti edaus tm̄ ī ſacramēto: qd̓ multi mali faciūt: ſed vſqꝫ ad ſpūs ꝑticipationē māducemꝰ: vt ī dn̄i corpore tanqͣꝫ mēbra maneamꝰ: vt eiꝰ ſpū vegetemur.AMBRO. de ſacra. Ante enī qͣꝫ cōſecret̉ panis ē.vbi autē verba chriſti acceſſerūt dicētis: Hoc ē corus meū: corpus chriſti eſt. Et accipiēs calicē gr̄as egit: dedit illis dicens: Bibite ex hoc oēs.Hic ē enī ſanguis meꝰ noui teſtī: multis effūdet̉ ī remiſſione pctō. Dico āt uobis: bibā āmodode hoc genimine uitis uſqꝫ ī diem illum: cum illud bibam uobſcum no in regno patris mei.REMI. Quia corpꝰ ſuū ſub ſpecie panis dn̄s diſcipulis dederat. pulchre etiā calicē ſui ſanguīs tradit eiſdē. vn̄ dicit̉: Et accipiēſ calicē gratias egit. Inquo demōſtrat quātū de noſtra ſalute gratulet̉.qͥbus etiā ſanguinē ſuū fūderet. CHRI. ī. Ideoetiā gratias egit: vt nos doceret qualiter oporteretnos myſteriū ꝑficere: etiā mōſtrauit qm̄ ad paſſionē venit nolēs. Erudiuit enī nos qd̓cūqꝫ patimur gratiaꝝ actiōe ferre. etiā ex bonā ſpemnobis dedit. Si enī figura hꝰ ſacrificij .ſ. immolatioagni paſchalis: facta ē liberatio populi ab egyptiaca ẜuitute: multomagis veritas liberabit orbe terraru. Sequit̉: Et dedit il. dicēs: Bibite ex hoc oēſ. Neautē hec audiētes turbarent̉: primū ip̄e ſanguinem bibit: īducēs eos ſine turbatiōe ad cōmunionē

myſteriorū. HI ERO. cōtra Heluidiū: Sic igiturdn̄s ieſus fuit cōuiua cōuiuiū: ip̄e comedēs quicōedit̉. Sequit̉: Hic ē ſanguis meꝰ noui teſtamēti.CHRV. ī ho. Hoc ē annūciatiōis legis noue: hocenī ꝓmittebat vetꝰ teſtamētū qd̓ cōtinet nouū. Sicut enī vetꝰ teſtamētū habuit ſanguinē vituloꝝouiū: ita nouū hꝫ ſanguinē dn̄icū REMI. Sicutenī legit̉: qꝛ accepit moyſes ſanguinē agni miſit īcraterā: intīcto faſciculo hiſopi aſꝑſit populū dicēs: hic ē ſanguis teſtamēti qd̓ mādauit ad nos deus. CHRI. ī ho. Sāguinē aūt nominās: paſſio ſuā ꝓnunciat dicēs: Qui multis effundet̉. Etrurſus dicit mortis cām ſubdit: In remiſſionempeccatoꝝ vniuerſi orbis terrarū. REMI. Et, notā qꝛ ait: Pro paucis aut pro oībus: ſꝫ multꝭqꝛ venerat vnā tm̄ gentē redimere: ſꝫ multos deoībus gētibꝰ/ CHRY. ī ho. Hoc autē dicēs on̄dit paſſio eiꝰ myſteriū ē ſalutis hūane: qd̓ etiā diſcipulos cōſolat̉. Etiā ſicut moyſes ait: Hoc erit vobis memoriale ſempiternū. ita ip̄e dixit vt Lucasrefert: hoc facite ī meā cōmemorationē/ REMI. ſolū autē panē: ſed etiā vinū offerēdū docuit:vt eſuriētes ſitiētes iuſtitiā his myſterijs doceret recreādos. GLO. Sicut enī corꝑalis refectiofit cibū potū: ita ſub ſpecie cibi potꝰ nobis ſpiritalē refectionē dn̄s preꝑauit. Cōueniēs etiā fuitad ſignādū dn̄icā paſſionē: vt ſub duplici ſpecieſacramētū īſtitueret̉. In paſſiōe enī ſanguinē ſuuꝫeffudit: ſic ſanguis eiꝰ fuit a corpore ſeꝑatꝰ. Oportuit ergo ad dn̄icā paſſionē rep̄ſentandā: ſeorſūponi panē vinū ſūt corporis ſanguīs ſacram̄ta. Sciendū tn̄ ē: ſub vtraqꝫ ſpecie totꝰ chriſtꝰtinet̉: ſub ſpecie quidē panis ſimul ſanguis corpore: ſub ſpecie vini ſiml̓ corpꝰ ſanguīe. AMBRO. ī epiſtola ad corin. Ideo etiā ī duabꝰ ſpeciebus celebrat̉: valet enī ad tuitionē corꝑis animeqd̓ p̄cipimꝰ/ CYPRI. ad cōciliū: Calix v̓o dn̄iē aquā ſola vinū ſolū: niſi vtrūqꝫ miſceat̉. nec corpus dn̄i pōt eſſe farina ſola aut aqua ſola: niſi vtrūqꝫ fuerit adunatū. AMB. de ſacra. Si autē Melchiſedech panē vinū obtulit: qͥd ſibi vult aque mixtio; Accipe rationē: Tetigit moyſes petrā: petravndā maximā fudit: petra aūt erat chriſtꝰ: vnꝰ demilitibꝰ lācea tetigit latꝰ chriſti: de latere eius aqͣfluxit ſanguis: aqua vt mūdaret: ſanguis vt redimiret. REMI. Sciendū ē etiā vt ioh̓es dic̄: Aque multi populi ſūt. Et qꝛ nos oportet ſemꝑ manere ī chriſto: chriſtū ī nobis: vinū aque mixtū offert̉ vt oſtēdat̉: qꝛ caput mēbra .i. chriſtꝰ eccleſia vnū ſūt corpꝰ: vel vt demōſtret̉ qꝛ nec chriſtuspaſſus ē abſqꝫ amore noſtre redēptionis: nec nosſaluari poſſumꝰ abſqꝫ illiꝰ paſſione. CHRI̓. ī ho.Quia vero de paſſiōe cruce eis locutꝰ erat: conſequēter de reſurrectiōe ē ſermonē īducit dicēſ:Dico aūt vo. bibā ammodo de hoc geni. vi. vſqꝫī di. ill. il. bi. vobiſ. no. ī regno pa. mei. Regnū au reſurrectionē ſuā nomīat. Ideo autē hoc de reſurrectione dixit .ſ. apoſtolis eſſet bibiturꝰ: nealiqͥ exiſtimarēt phātaſiā eſſe reſurrectionē.ſuadētes homībus de chriſti reſurrectiōe dixerunt:Simul comedimꝰ bibimꝰ eo: poſtquā reſurrexit a mortuis. hoc ergo on̄dit videbūt clare