Marcus
qͣꝫ naſceret̉: qꝛ nulli poſſet eſſe bene: niſi ei qͥ fueritſed ſimpl̓r dictū eſt multo meliꝰ eſſe non ſubſiſtereqͣꝫ male ſubſiſtere. AVGV. de queſti. euā. Etſi qͥſpiā contēdi aliquā vitā eſſe ante iſtā: non iude tm̄vt nō naſceret̉: ſed nulli expedire conuīcit̉. An diabolo dicit nō expedire naſci .ſ. ad peccatū: ante etiābonū erat illi vt chriſto non naſceret̉ ꝑ vocatōemnec eſſet apoſtata/ QRIG. Iudas aūt poſt oīmapl̓oꝝ interrogatōes: ⁊ poſt chriſti narratiōem deip̄o vix aliquādo ⁊ ip̄e int̓rogauit verſuto ꝯſilio vtſimilia ceteris interrogādo celaret ꝓditiōis cōſiliū.Nā vera triſticia nō ſuſtinet mora. vnde ſequitur:Reſpon. aūt in. qui tradi. eū dixit: Nūquid ego ſuꝫrabbi? VHIERO. In quo blāditiēs fingit affectuſiue incredulitatis ſignū. Ceteri enī qui non erāt ꝓdituri dicūt: Nūquid ego ſum dn̄e? Iſte qͥ ꝓditurꝰerat nō dn̄m: ſed magiſtrū vocat: quaſi excuſatōemhabeat ſi dn̄o denegato ſaltē magiſtrū prodiderit.¶ QRIG. Uel hocipſuꝫ quaſi ſubſaniēs dicit: quiavocabat̉ magiſter: cū nō eēt hoc vocabulo dignus.CHRI. in home. qͣꝫuis aūt dominꝰ poterat dixiſſe: argentū es pactꝰ acciꝑe ⁊ adhuc audes interrogare. ſed nihil horū dixit mitiſſimꝰ ieſus: nobis terminos ⁊ regulas prefigēs. Sequit̉ enī: Et ait illi: tudixiſti. REMI. Quod ſic poteſt intelligi: Tu dicꝭſiue tu dixiſti ⁊ nō ego: vt adhuc locꝰ penitētie cōcederet̉: dū nō aꝑtius eius ꝑuerſitas manifeſtaturRABA: Potuit hoc etiaꝫ ſic dici a iuda: ⁊ a domino rn̄deri vt nō oēs aduerterēt qd̓ dictū eratCenantibus autē eis: accepit ieſus panem ⁊ benedixit: ac fregit: dixitqꝫ diſcipulis ſuis ⁊ ait: Accipite⁊ comedite: hoc eſt corpus meum.HIERO. Poſtqͣꝫ typicū paſcha fuerat impletū⁊ agni carnes cum apoſtolis comederat: ad veruꝫpaſche trāſgredit̉ ſacramētū: vt quādo oī p̄figuration eiꝰ melchiſedech ſummi dei ſacerdos panē ⁊ vinū offerēs fecerat: ip̄e quoqꝫ in veritate ſui corꝑisinguīs rep̄ſentaret. vnde dicit̉: Cenātibꝰ aūt ill̓.AVG. ad ianuariū: In quo liquido apparet: qn̄pͥmo acceperūt diſcipuli corpꝰ ⁊ ſanguinē dn̄i: noneos accepiſſe ieiunos. Nūquid tamē p̄terea calūniandū eſt vniuerſe eccl̓ie qd̓ a ieiunis ſemꝑ accipit̉.Placuit enī ſpūiſancto vt in honorē tāti facramēti in os chriſtiani pͥus dn̄icū corpꝰ intraret qͣꝫ ceteri cibi. Saluator nāqꝫ quo vehemētiꝰ cōmendaretmyſterij huiuſ altitudinē: vltimū in hoc voluit infigere cordibꝰ ⁊ memorie diſcipulorū a quibꝰ ad paſſionē digreſſurꝰ erat: ⁊ ideo nō p̄cepit quo deincepſordine ſumeret̉: vt apoſtolis ꝑ quos eccleſiā diſpoſiturꝰ erat ẜuaret hūc locū ¶GLO. Sub alia tamēſpecie carnē ⁊ ſanguinē ſuū tradidit chriſtꝰ: ⁊ deinceps ſumēdū inſtituit: vt fides hrēt meritū: que dehis eſt que nō vident̉. 7AMBRO. de ſacramētisEt vt nullꝰ horror cruoris ſit: ⁊ p̄ciū tn̄ oꝑet̉ redēptionis. ¶AVG. ſuꝑ iohā. Cōmēdauit aūt dn̄s corp⁊ ſanguine ſuū in eis rebꝰ que ad vnū aliquid redigunt̉ ex multis. Panis nāqꝫ in vnū ex multis granis cōficit̉: vinū vero in vnū ex multis acinis confluit. ita dn̄s ieſus chriſtꝰ nos ſignauit: ⁊ myſteriuꝫ
icis ac vnitatis noſtre in ſua mēſa conſecrauitREMI. Apte etiā fructū terre obtulit: vt per hodemoſtraret qꝛ ad hoc venerat: vt illā maledictiauferret qua maledicta eſt terra ꝓpter peccatūmi hoīs. Congruēter etiā iuſſit offerri que de tenaſcūt̉: ⁊ pro quibꝰ hoīes maxime laborāt: vt noeſſet difficultas in acquirēdo: ⁊ homīes de labomanuū ſuarū ſacrificiū deo offerret AMPIde ſacramētis: Ex hoc aūt accipe anteriora eē īſteria chriſtianorū qͣꝫ iudeoꝝ. Obtulit enī melchiſedech panē ⁊ vinū ſimilis per oīa filio dei: cui diciTu es ſacerdos in eternū ẜm ordinē melchiſedede quo ⁊ hic dicit̉: Accepit ieſus panem. MOQuod de pane frumēti intelligi debet. granofrumēti ſe cōꝑauit dn̄s dicēs: Niſi granū frumēticadēs in terrā. Talis etiā panis cōpetit ſacramēto.quia eiꝰ vſus eſt cōmunior: nam alij panes propteeius defectū fiūt. Quia v̓o chriſtꝰ vſqꝫ ad vltimū diēdemōſtrauit ſe nō eſſe cōtrariū legi: vt ſupra ex verbis chryſoſ. habitū eſt: in veſꝑa vero quādo paſoimmolabat̉ ẜm legis p̄ceptū azima comedēdū erat⁊ omne fermētatū abijciēdū: manifeſtū eſt ꝙ panitiſte quē dominꝰ accepit vt diſcipulis traderꝫ aumfuit. 7GREGO. in regiſtro: Solet aūt nōnullmouere: ꝙ in eccleſia alij offerūt panes azimos: alijfermētatos. Eccleſia nanqͣꝫ romana offert azimospanes ꝓpterea ꝙ dominꝰ ſine vlla cōmixtōe ſuſcepit carnē. alie v̓o eccleſie offerūt fermētatū ꝓ eo ꝙverbū patris indutū eſt carne: ⁊ eſt verꝰ deꝰ ⁊ veruihomo. nam ⁊ fermētū cōmiſcet̉ farine: ſꝫ tā azimaqͣꝫ fermētatū dū ſumimꝰ vnū corpꝰ domini nr̄i ſauatoris efficimur. YAMBRO. de ſacrmnētis. Iaūt panis ante verba ſacramētorū panis ē vſitavbi acceſſerit ꝯſecratio: de pane fit caro chriſti. Cōſecratio aūt quibꝰ verbis eſt ⁊ quibꝰ ſermonibꝰ niſidomini ieſu? Si enī tanta vis eſt in eiꝰ fermone vtinciperēt eſſe que nō erāt: qͣꝫtomagis oꝑatoriꝰ ē vtſint que erāt: ⁊ in aliud cōmutent̉. Si enī oꝑatꝰẜmo celeſtis in alijs rebus: nō oꝑat̉ in celeſtibus ſacramētis? Ergo ex pane corpꝰ fit chriſti: ⁊ vinuꝫᶠſanguis cōſecratōe verbi celeſtis. Modū requiriAccipe. Cōſuetudo eſt vt nō generet̉ homo niſi exviro ⁊ muliere: ſed qꝛ voluit dominꝰ de ſpūſant⁊ virgine natꝰ eſt chriſtꝰ AVGV. de ver. do. Sicergo ꝑ ſpm̄ſanctū vera caro fine coitu creat̉: itaꝑ eūdē ſubſtātia panis ⁊ vini id ē corpꝰ chriſti ⁊ ſaguis conſecrat̉. ⁊ ideo qꝛ verbo dn̄i fit p̄dicta ꝯſectio ſubdit̉: Benedixit/ ℟EMII. Per hoc etiā mōſtrauit: quia humaniā naͣm vna cū patre ⁊ ſpūſcogratia diuine virtutis impleuit: ⁊ eterne immo:litatis munere ditauit. Sed vt modo ſtaret qͥa codpus eiꝰ nō abſqꝫ ſua volūtate ſubiectū erat paſſioſubdit̉: Ac fregit̉ ¶ AVG. in li. ſentē. Proſpi. Cumenī frāgit̉ hoſtia dū ſanguiſ de calice in ora fidelūfundit̉: quid aliud qͣꝫ dn̄ici corꝑis īmolatio ī cruceeius quia ſanguinis effuſio de latere defignatuIDIONl. in eccle. hierar. In hoc etiā oſtendi ꝓvnū ⁊ fimplū dei verbū ꝑ humanatōem cōpoſituviſibile ad nos ꝑuenit: ⁊ ad ſe noſtrā ſocietate denigne ꝑagēs: ſpiritaliū bonoꝝ diſtributoꝝ nos plicipes fecit. vnde ſequitur: Deditqꝫ diſcipulis ſuls.LEO papa: in ſer. de paſſi. Nec ab hoc quiatu