Ca. XXVI.
oemōſtrās ꝙ volēs ad paſſiōem venit. Sequitur:Apud te facio paſcha. In quo demōſtrat qm̄ vſqꝫad vltimū diē nō erat cōtrariꝰ legi. Addidit aūt: Cudiſcipulis meis. vt ſufficiēs fieret p̄paratio: ⁊ vt illead quē mittebat nō exiſtimaret eū occultari velleGequit̉: Et fece. diſcip. ſicut cōſti. illis ieſus: ⁊ para.paſchax ORIGE. Forſitā aūt aliquis requiret exeo ꝙ ieſus celebrauit more iudaico paſcha: quia cōuenit ⁊ nos imitatores chriſti ſil̓r facere: nō cōſiderās ꝙ ieſus factꝰ eſt ſub lege: nō vt eos qui ſub legeerāt ſub lege relinq̄ret. ſed vt ex lege educeret: qͣꝫtoergo magis nō cōuenit illos introire in lege qͥ pͥusfuerāt extra legē: ſed ſpirital̓r celebrātes q̄ ī lege corpaliter celebrāda mādāt̉: vt in azimis ſynceritatꝭ ⁊veritatis celebramꝰ paſcha ẜm volūtatē agni dicētis: Niſi māducaueritis carnē meā: ⁊ bibe. ſangui.non habe. vitā in vobis.¶ Ueſpere aūt ſabbati: diſcūbebatcū duodecī diſcipulis ſuis. Et edētibꝰ illis dixit: Amē dico uobis: ꝗaunꝰ ueſtrū me traditurꝰ eſt. Et contriſtati ualde: ceperūt ſingl̓i dicere:Nūquid ego ſum dn̄e? At ipſe rn̄dēs ait: Qui intīgit mecū manū inapſide: hic me tradet. Filiꝰ quideꝫhoīs uadit ſicut ſcriptū ē de illo. ueaūt hōi illi: ꝑ quē filiꝰ hoīs tradeturBonū erat ei: ſi natꝰ nō fuiſſet hō ille. An̄dēs auteꝫ iudas qui tradiditeum dixit: Nūquid ego ſuꝫ rabbi?Ait illi: Tu dixiſti.HIERO. qꝛ ſupra dn̄s de paſ. ſua p̄dixerat: nūcetiā de ꝓditore p̄dicit dās ei pnīe locū: vt cū intelligeret ſciri cogitatōes ſuas ⁊ occulta cordis cōſiliapeniteret eū facti ſui. vn̄ dr̄: Ueſꝑe aūt fa. diſcū. cuꝫxij. diſci. ſuis. REMI. Cū. xij. dicit: qꝛ iudas adhucerat in numero: qͥ iā receſſerat merito. HIERO.Omīa enī ſic agit iudas vt tollat̉ ſuſpicio ꝓditoris.REMI. Et notādū: qꝛ pulchre veſꝑe facto diſcuuſſe dr̄: qm̄ ad veſꝑam agnꝰ immolari ſolebat.KABA. Ideo etiā veſꝑe diſcubuit cū diſcipulisr in paſſiōe chriſti quādo verꝰ ſol ad occaſum ꝓꝑauit: refectio et̓na oībꝰ fidelibꝰ p̄ꝑata fuit. CHRY.in homē. Deſignat aūt euāgeliſta ꝙ comedētibꝰ ill̓diſputat ieſus de traditōe iude: vt ⁊ de tꝑe ⁊ a menſa on̄dat maliciā ꝓditoris. ⁊ ideo ſequit̉: Et edētibꝰillis. d. amē di. vo. qꝛ vnꝰ ve. me tra. eſt/ LEO papain ſer. de paſ. In quo notā ſibi eē ꝓditoris ſui ꝯſciētia demōſtrauit: nō aſꝑa ac aꝑta impiū increpatōefundēs: ſed leui ⁊ tacita admonitōne ꝯueniēs: vtfaciliꝰ corrigeret penitēdo: quē nulla deformaſſetabiectio. ORIGE. Uel dixit gnaͣl̓r: vt teſtīo percuſſi cordis ſingulorū qͣlitas ꝓbaret̉: ⁊ vt iude oſtēderet maliciā qͥ nec cognitori cōfiliorū ſuorū credebat eſto qꝛ in pͥmis putauit latere quaſi hoīem: qui
poſtqͣꝫ vidit cōſcīam ſuā poſitā in v̓bis ip̄iꝰ: quorūpͥmū infidelitatis erat: ſecūdū īpudētie ⁊ vt etiamdiſcipulorū on̄deret bonitatē: qꝛ plꝰ credebāt v̓bischriſti qͣꝫ cōſcīe ſue. vn̄ ſequit̉: Et cō. ſunt val. ⁊. cep.ſin. di. Nunqͥd ego ſum dn̄e? Unuſqͥſqꝫ enī diſcipulorū ſciebat ex his q̄ docuerat ieſus: qm̄ ad malumv̓tibilis eſt humana naͣ: ⁊ in colluctatōe aduerſusrectores huiꝰ mūdi tenebrarū. ⁊ ꝓpter hāc cauſamvnuſqͥſqꝫ eoꝝ timēs int̓rogauit: vn̄ ⁊ de oībꝰ futurꝭtimēdū eſt nobis infirmis. Uidēs aūt dn̄s de ſeip̄istimētes diſcipulos: demōſtrauit ꝓditorē indicio ꝓphetice vocis dicētis: Qui māducauit panē mecuꝫampliauit aduerſum me ſupplātatōem. vn̄ ſequit̉:It ip̄e rn̄. ait: Qui intī. me. ma. in pap. h̓ me tradet.HIERO. O mira dn̄i patiētia. pͥus dixerat: Unꝰvr̄m me tradet. ꝑſeuerat ꝓditor in malo. manifeſtiꝰarguit: ⁊ tn̄ nomē ꝓpriū nō deſignat. Iudas enī ceteris cōtriſtatis ⁊ retrahētibꝰ manū ⁊ īterdicētibꝰcibos ori ſuo: temeritate ⁊ impudētia qua ꝓditurꝰerat: etiā manū cū magiſtro mittit in papſidem vtaudacia bonā ꝯſcīam mētiret. CHRI. in home.Mihi aūt videt̉ ⁊ hec chriſtū feciſſe: ꝙ .ſ. iudas cuꝫeo in papſide intīgeret: magis eū ꝯfundēs ⁊ ī amorē ſuū attrahes. RABA. Qd̓ aūt dicit h̓ mattheꝰIn ꝑapſide. marcꝰ dicit: In catino. Parapſis enī ēvas eſcarū quadrāgulatū a paribꝰ aſſibꝰ .i. eqͥs lateribꝰ dictū: catinū v̓o vas fictile aꝑtū ad immittēdūliquorē: ⁊ potuit fieri vt in mēſa vas fictile quadrāgulatū cōtineret̉. ¶ ORI. Hec eſt aūt ꝓpͥa cōſuetudo hoīm nimis malorū: vt poſt ſalē ⁊ panē inſidiētur hōibꝰ maxīe nihil inimicitie ab eis hn̄tibus. Siaūt ⁊ poſt ſpiritalē mēſam abūdātiꝰ videbis: multitudinē malicie eiꝰ nō recordatꝰ: nec in corꝑalibusbonis magiſtri dilectōem: nec in ſpiritalibꝰ doctrīnā. Tales ſunt oēs in eccl̓ia qui inſidiāt̉ fratribusſuis: cū quibꝰ ad eādē mēſam corꝑis chriſti frequēt̉ſil̓ fuerūt/ HIERO. Iudas aūt nec pͥmo nec ſecūdo correctꝰ: a ꝓditōe retrahit pedē: ſed patiētia dn̄inutrit īpudētiā ſuā. ⁊ iō pena p̄dicit̉: vt quē pudornō vitiat: corrigāt denūciata ſupplicia. vn̄ ſeꝗt̉: Filiꝰ quidē hōis va. fi. ſcrip. eſt de illo REMI. Husnitatis nāqꝫ eſt ire ⁊ redire: diuinitatis ſꝑ manere⁊ eē. ⁊ qꝛ hūanitas pati potuit ⁊ mori: iccirco pulchre dr̄ filiꝰ hoīs abire. Aꝑte etiā dicit: Sic̄ ſcriptū ēde eo. qm̄ q̄cūqꝫ paſſus ē: pͥus a ꝓphetis p̄dicta ſūt.THRI. in home. Hoc aūt dixit ad ꝯſolādū diſcipulos: vt nō exiſtimarēt infirmitatꝭ id eē qd̓ paſſurus erat: ⁊ vtinā etiā corrigeret ꝓditorē. Quāuis ātſcriptū fuerit paſſurū eē chriſtu: nihilominꝰ tn̄ incuſat̉ iudas. Nō enī traditio iude ſalutē nrāꝫ oꝑata ēſꝫ ſapīa chriſti qͥ aliorū neqͥcijs ad id qd̓ nobis expediebat vtebat̉. vn̄ ſeqͥt̉: Ue aūt ho. il. ꝑ quē fili. hoīstradet̉/ ORIGE. Nō dixit: ve hōi illi a quo traditur: ſꝫ ꝑ quē tradet̉: on̄dēs alterū a quo tradebat̉ .i.diabulo: ip̄m aūt iudā miniſtrū eē traditōis. Ue ātoībꝰ traditoribꝰ chriſti: quictqꝫ .n. diſcipl̓os chriſtitradit: ip̄m chriſtū tradit. REMI. Ue etiā erit oībus qͥ maligna ꝯſcīa ⁊ polluta ad mēſam chriſti accedūt. Quāuis .n. chriſtū nō tradāt iudeis crucifigēdū: tradēt tn̄ ſuiſ iniqͥſ mēbris ſumēdū. ⁊ ad maiorēexaggrauatōeꝫ ſubdit: Bonū erat il. ſi na. nō fu. hōille. HIERO. Nō aūt iō putādus eſt ante fuiſſe