Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXVI.

oemōſtrās volēs ad paſſiōem venit. Sequitur:Apud te facio paſcha. In quo demōſtrat qm̄ vſqꝫad vltimū diē erat cōtrariꝰ legi. Addidit aūt: Cudiſcipulis meis. vt ſufficiēs fieret p̄paratio: vt illead quē mittebat exiſtimaret occultari velleGequit̉: Et fece. diſcip. ſicut cōſti. illis ieſus: para.paſchax ORIGE. Forſitā aūt aliquis requiret exeo ieſus celebrauit more iudaico paſcha: quiauenit nos imitatores chriſti ſil̓r facere: cōſiderās ieſus factꝰ eſt ſub lege: vt eos qui ſub legeerāt ſub lege relinq̄ret. ſed vt ex lege educeret: qͣꝫtoergo magis cōuenit illos introire in lege pͥusfuerāt extra legē: ſed ſpirital̓r celebrātes ī lege corpaliter celebrāda mādāt̉: vt in azimis ſynceritatꝭveritatis celebramꝰ paſcha ẜm volūtatē agni dicētis: Niſi māducaueritis carnē meā: bibe. ſangui.non habe. vitā in vobis. Ueſpere aūt ſabbati: diſcūbebat duodecī diſcipulis ſuis. Et edētibꝰ illis dixit: Amē dico uobis: ꝗaunꝰ ueſtrū me traditurꝰ eſt. Et contriſtati ualde: ceperūt ſingl̓i dicere:Nūquid ego ſum dn̄e? At ipſe rn̄dēs ait: Qui intīgit mecū manū inapſide: hic me tradet. Filiꝰ quideꝫhoīs uadit ſicut ſcriptū ē de illo. ueaūt hōi illi: quē filiꝰ hoīs tradeturBonū erat ei: ſi natꝰ fuiſſet ille. An̄dēs auteꝫ iudas qui tradiditeum dixit: Nūquid ego ſuꝫ rabbi?Ait illi: Tu dixiſti.HIERO. qꝛ ſupra dn̄s de paſ. ſua p̄dixerat: nūcetiā de ꝓditore p̄dicit dās ei pnīe locū: vt intelligeret ſciri cogitatōes ſuas occulta cordis cōſiliapeniteret facti ſui. vn̄ dr̄: Ueſꝑe aūt fa. diſcū. cuꝫxij. diſci. ſuis. REMI.. xij. dicit: qꝛ iudas adhucerat in numero: receſſerat merito. HIERO.Omīa enī ſic agit iudas vt tollat̉ ſuſpicio ꝓditoris.REMI. Et notādū: qꝛ pulchre veſꝑe facto diſcuuſſe dr̄: qm̄ ad veſꝑam agnꝰ immolari ſolebat.KABA. Ideo etiā veſꝑe diſcubuit diſcipulisr in paſſiōe chriſti quādo verꝰ ſol ad occaſum ꝓꝑauit: refectio et̓na oībꝰ fidelibꝰ p̄ꝑata fuit. CHRY.in homē. Deſignat aūt euāgeliſta comedētibꝰ ill̓diſputat ieſus de traditōe iude: vt de tꝑe a menſa on̄dat maliciā ꝓditoris. ideo ſequit̉: Et edētibꝰillis. d. amē di. vo. qꝛ vnꝰ ve. me tra. eſt/ LEO papain ſer. de paſ. In quo notā ſibi ꝓditoris ſui ꝯſciētia demōſtrauit: aſꝑa ac aꝑta impiū increpatōefundēs: ſed leui tacita admonitōne ꝯueniēs: vtfaciliꝰ corrigeret penitēdo: quē nulla deformaſſetabiectio. ORIGE. Uel dixit gnaͣl̓r: vt teſtīo percuſſi cordis ſingulorū qͣlitas ꝓbaret̉: vt iude oſtēderet maliciā nec cognitori cōfiliorū ſuorū credebat eſto qꝛ in pͥmis putauit latere quaſi hoīem: qui

poſtqͣꝫ vidit cōſcīam ſuā poſitā in v̓bis ip̄iꝰ: quorūpͥmū infidelitatis erat: ſecūdū īpudētie vt etiamdiſcipulorū on̄deret bonitatē: qꝛ plꝰ credebāt v̓bischriſti qͣꝫ cōſcīe ſue. vn̄ ſequit̉: Et. ſunt val.. cep.ſin. di. Nunqͥd ego ſum dn̄e? Unuſqͥſqꝫ enī diſcipulorū ſciebat ex his docuerat ieſus: qm̄ ad malumv̓tibilis eſt humana naͣ: in colluctatōe aduerſusrectores huiꝰ mūdi tenebrarū. ꝓpter hāc cauſamvnuſqͥſqꝫ eoꝝ timēs int̓rogauit: vn̄ de oībꝰ futurꝭtimēdū eſt nobis infirmis. Uidēs aūt dn̄s de ſeip̄istimētes diſcipulos: demōſtrauit ꝓditorē indiciophetice vocis dicētis: Qui māducauit panē mecuꝫampliauit aduerſum me ſupplātatōem. vn̄ ſequit̉:It ip̄e rn̄. ait: Qui intī. me. ma. in pap. me tradet.HIERO. O mira dn̄i patiētia. pͥus dixerat: Unꝰvr̄m me tradet. ꝑſeuerat ꝓditor in malo. manifeſtiꝰarguit: tn̄ nomē ꝓpriū deſignat. Iudas enī ceteris cōtriſtatis retrahētibꝰ manū īterdicētibꝰcibos ori ſuo: temeritate impudētia qua ꝓditurꝰerat: etiā manū magiſtro mittit in papſidem vtaudacia bonā ꝯſcīam mētiret. CHRI. in home.Mihi aūt videt̉ hec chriſtū feciſſe: .ſ. iudas cuꝫeo in papſide intīgeret: magis ꝯfundēs ī amo ſuū attrahes. RABA. Qd̓ aūt dicit mattheꝰIn ꝑapſide. marcꝰ dicit: In catino. Parapſis enī ēvas eſcarū quadrāgulatū a paribꝰ aſſibꝰ .i. eqͥs lateribꝰ dictū: catinū v̓o vas fictile aꝑtū ad immittēdūliquorē: potuit fieri vt in mēſa vas fictile quadrāgulatū cōtineret̉. ORI. Hec eſt aūt ꝓpͥa cōſuetudo hoīm nimis malorū: vt poſt ſalē panē inſidiētur hōibꝰ maxīe nihil inimicitie ab eis hn̄tibus. Siaūt poſt ſpiritalē mēſam abūdātiꝰ videbis: multitudinē malicie eiꝰ recordatꝰ: nec in corꝑalibusbonis magiſtri dilectōem: nec in ſpiritalibꝰ doctrī. Tales ſunt oēs in eccl̓ia qui inſidiāt̉ fratribusſuis: quibꝰ ad eādē mēſam corꝑis chriſti frequēt̉ſil̓ fuerūt/ HIERO. Iudas aūt nec pͥmo nec ſecūdo correctꝰ: a ꝓditōe retrahit pedē: ſed patiētia dn̄inutrit īpudētiā ſuā. pena p̄dicit̉: vt quē pudor vitiat: corrigāt denūciata ſupplicia. vn̄ ſeꝗt̉: Filiꝰ quidē hōis va. fi. ſcrip. eſt de illo REMI. Husnitatis nāqꝫ eſt ire redire: diuinitatis ſꝑ manere. qꝛ hūanitas pati potuit mori: iccirco pulchre dr̄ filiꝰ hoīs abire. Aꝑte etiā dicit: Sic̄ ſcriptū ēde eo. qm̄ q̄cūqꝫ paſſus ē: pͥus a ꝓphetis p̄dicta ſūt.THRI. in home. Hoc aūt dixit ad ꝯſolādū diſcipulos: vt exiſtimarēt infirmitatꝭ id qd̓ paſſurus erat: vtinā etiā corrigeret ꝓditorē. Quāuis ātſcriptū fuerit paſſurū chriſtu: nihilominꝰ tn̄ incuſat̉ iudas. enī traditio iude ſalutē nrāꝫ oꝑata ēſꝫ ſapīa chriſti aliorū neqͥcijs ad id qd̓ nobis expediebat vtebat̉. vn̄ ſeqͥt̉: Ue aūt ho. il. quē fili. hoīstradet̉/ ORIGE. dixit: ve hōi illi a quo traditur: ſꝫ quē tradet̉: on̄dēs alterū a quo tradebat̉ .i.diabulo: ip̄m aūt iudā miniſtrū traditōis. Ue ātoībꝰ traditoribꝰ chriſti: quictqꝫ .n. diſcipl̓os chriſtitradit: ip̄m chriſtū tradit. REMI. Ue etiā eritbus maligna ꝯſcīa polluta ad mēſam chriſti accedūt. Quāuis .n. chriſtū tradāt iudeis crucifigē: tradēt tn̄ ſuiſ iniqͥſ mēbris ſumēdū. ad maiorēexaggrauatōeꝫ ſubdit: Bonū erat il. ſi na. fu.ille. HIERO. aūt putādus eſt ante fuiſſe