Mattheus

re: ⁊ ego uobis eū tradā. At illi cōſtituerūt ei trigīta argēteos. Et exinde querebat opportunitatē ut eūtraderet.GLO. Poſita occaſiōe ꝓditōis: ꝯn̄ter de ꝓditione iude agit euāgeliſta. vn̄ dicit: Tūc abi. vnꝰ de. xij.CHRY̓. in hō. Eūc .ſ. qn̄ hͦ audiuit: qm̄ p̄dicabit̉ hͦeuangeliū vbiqꝫ timuit eū: nā v̓tutis ineffabil̓ eratqd̓ dictū eſt YAVG. de cō. euā. Ita .n. ẜmo dirigit̉dicēte dn̄o: Scītis qꝛ pꝰ bi. paſ. fi. tūc ꝯgre. ſunt pͥn.facer. Tūc abi. vnꝰ de. xij. Int̓ illd̓ .n. qd̓ dictū ē: Netumultꝰ fieret ī ppl̓o. ⁊ hͦ qd̓ dr̄: Tūc abijt vnꝰ d̓. xij.int̓poſitū ē illd̓ de bethania qd̓ recapitulādo dc̄ꝫ ē.ORI. Abijt aūt aduerſus vnū pͥncipē ſacerdotuꝫqͥ factꝰ fuerat ſacerdos in eternū ad ml̓toſ pͥncipesſacerdotū: vt vēderet p̄cio volētē redimere totummūdūRABA. Abijt aūt dicit: qꝛ nō coactꝰ: nōinuitatꝰ: ſꝫ ſpōte ſceleratū inijt ꝯſiliū CHRl̓. inhō. Addit aūt: vnꝰ de. xij. ac ſi dicerꝫ: de pͥmo choroeorū qͥ ſublimiter electi ſunt: ⁊ ad deſignatiōem eiꝰadiūgit: Qui dr̄ iudas ſcarioth. Erat .n. ⁊ aliꝰ iudas.REMI. Scariotha nāqꝫ fuit villa vn̄ ortꝰ eſt iſteiudas. LEO pa. in ſer. de paſ. Qui nō timoris perturbatōe chriſtū deſeruit: ſꝫ pecunie cupiditate diſtraxit: amore .n. pecunie vilis eſt oīs affectio ⁊ aīalucri cupida etiā ꝓ exiguo perire n̄ metuit: nullūqꝫeſt iuſticie in illo corde veſtigiū: ī quo ſibi auariciafacit habitaculū. Hic ꝑfidꝰ iudas inebriatꝰ venenodū ſitit lucrū: tā ſtultē impiꝰ fit: vt ⁊ dn̄ꝫ vēderet etmgr̄ꝫ. vn̄ dixit pͥncipibꝰ ſacerdotū: Quid vul. mi. da.⁊ ego vo. eū tradā; HIE. Infelix iudas dānū qd̓ex effuſiōe vnguēti ſe feciſſe credebat: vult magiſtrip̄cio cōpēſare. nec certā tn̄ poſtulat ſummā: vt ſaltē lucroſa videret̉ ꝓditio: ſꝫ qͣſi vile tradēs mācipiūin ptāte emētiū poſuit qͣꝫtū vellēt dare. ORIG.Hoc aūt faciūt oēs qͥ accipiunt aliqͥd corꝑaliū autmūdialiū rerū vt tradant: ⁊ eijciāt ab aīa ſua ſaluatorē: ⁊ v̓bū v̓itatis qd̓ erat in eis. Seqͥt̉: At illi ꝯſti.ei. xxx. ar. Tātā mercedē cōſtituētes: qͣꝫtos ānos ſaluator cōuerſatꝰ fuerat in hͦ mundo. HIE. Ioſephaūt nō vt multi putāt iuxta. lxx. īterp̄teſ. xxx. aureisvēditꝰ ē: ſꝫ iuxta hebraicā veritatē. xxx. argēteis. neqꝫ.n. pot̓at ẜuꝰ p̄cioſior eē qͣꝫ dn̄s. yAVG. de cō. euā.ꝙ aūt dn̄ſ. xxx. ar. vēditꝰ ē: ſignificauit ꝑ iudā iudeosiniquoſqꝫ qͥ ꝑſequentes carnalia ⁊ tēꝑalia que adqͥnqꝫ ꝑtinēt ſenſus corꝑis: Chriſtū hr̄e noluerūt. etqꝛ ſexta mūdi etate fecerūt ſexies qͥnqꝫ eos qͣſi p̄ciūvēditi dn̄i accepiſſe ſignatū eſt. ⁊ qꝛ eloquiū dn̄i argētū eſt: illi aūt ip̄am legē etiā carnal̓r intellexerūttanqͣꝫ in argēto imp̄ſſerāt ſcl̓ariſ pͥncipatꝰ imaginēquā amiſſo dn̄o tenuerūt. Seqͥt̉: Et exī. q̄. op. vt eūtraderet/ QRI. Qualē aūt opportunitatē q̄rebatiudas: lucas manifeſtiꝰ explanat dicens: Et qͥrebatopportunitatē vt traderet eū ſine turba .i. qn̄ ppl̓snō erat circa eū: ſꝫ ſecretꝰ erat cū diſcipul̓: qd̓ ⁊ fecittradēs eū poſt cenā cū ſecretꝰ eēt in p̄dio gethſemani: ⁊ inde vſqꝫ nūc opportunitas iſta videt̉ his quivolūt ꝓdere dei v̓bū in tꝑe ꝑſecutōis: qn̄ multitudocredētiū nō eſt circa v̓bū v̓itatis.¶ Prima aūt die azimoꝝ acceſſer̄t

diſcipl̓i ad ieſū dicētes: Ubi nis pomꝰ tibi comedere paſcha? At ieſudixit: Itē in ciuitatē ad quēdā: ⁊cite ei: Mgr̄ dicit tēpꝰ meū ꝓpe eſtapud te facio paſcha cū diſcipul̓ mis. Et fecerūt diſcipuli ſicut contuit illis ieſus: ⁊ parauerūt paſcha¶ GLO. Proſecutꝰ fuerat euāgeliſta de his qͥ erpreabula ad chriſti paſſionē .ſ. de pͥnūciatōe panis: de ꝯſilio pͥncipū: ⁊ de tractatu ꝓditōis: nūc aūtp̄s ⁊ ſeriē paſſiōis incipit dicēs: Prīa aūt dieHIE. Prīa die azimoꝝ. xiiij. dies mēẜ pͥmi eſt.gnꝰ īmolat̉ ⁊ luna pleniſſima ē ⁊ fermētū abiicitREMI. Et notādū ꝙ apud iudeos pͥmo die pyſcha celebrat̉: reliqͥ v̓o vij. ſeq̄ntes dies arimoꝝ vocabant̉: ſꝫ nūc dies azimoꝝ dr̄ ꝓ die paſcheẜCHRIin ho. Uel hāc pͥmā diē azimoꝝ dicit: qꝛ. vij. dieſaꝝmorū erāt: aſſueuerūt .n. iudei a veſꝑa ſꝑ numerandiē. vn̄ huiꝰ diei facit mētōem ẜm quā in veſpapſcha erat īmolādū qd̓ qͥnta feria fuit MRERforte dicet aliquis: Si ille typicꝰ agnꝰ figura huiri agni geſtabat: qͣre nō ea nocte paſſus ē chriſtꝰeſolebat agnꝰ īmolari? Sꝫ ſciēdū qꝛ eadē nocte myſteria ſanguīs ⁊ corꝑis ſui diſcipul̓ celebrāda trasdit: ⁊ ſic tētꝰ a iudeis ⁊ ſue īmolatiōis .i. paſſiōis ſeuit exordiū. Seqͥt̉. Acceſ. ad ie. diſ. d. Ubi vis pe tico. paſc? Int̓ eos aūt diſcipl̓os qͥ acceſſerūt ad ieint̓rogātes: ⁊ iudā fuiſſe eſtimo ꝓditore/in ho. Ex hͦ aūt manifeſtū ē: qm̄ nō erat ei domuneqꝫ tuguriū. Ego aūt eſtimo neqꝫ diſcipl̓os hūiꝓfecto .n. eū illuc rogaſſent vēire. Seqͥt̉. At ie. dicitIte in ciui. ad qͥndā. AVG. de cō. euā. fū. ſquemmarcꝰ ⁊ lucas dicūt premfamilias vel dn̄m domꝰ.Qd̓ gͦ īt̓poſuit mattheꝰ: Ad q̄ndā: tāqͣꝫ ex ꝑſōa ſſtudio breuſtatꝭ illd̓ ꝯpēdio voluit īſinuare: nā neminē ſic loqͥ vt dicat: Itē ad qͣndā: qͥs ueſciat. Aꝑhͦ cū mattheꝰ v̓ba dn̄i poſuiſſꝫ dicētꝭ: Ite ī ciuitatint̓poſuit ip̄e: Ad q̄ndā. nō qꝛ ip̄e dn̄s hͦ dixerit. ſedvt ip̄e nobis īſinuaret tāto noīe fuiſſe q̄ndā ī ciuitate ad quē dn̄i diſcipl̓i mittebāt̉ vt p̄ꝑarēt paſchamanifeſtū ē .n. diſcipulos a dn̄o nō ad quēlibet: edad quendā hoīem .i. ad certum aliquē miſſos eē.CHRV. ī ho. Uel dicēdū ꝙ hͦ qd̓ dic̄. Ad quēdāon̄dit̉ ꝙ ad ignotū hoīem mittit: mōſtras hicpot̓at nō pati. Qui .n. mēti hꝰ ꝑſuaſit vt eos ſuſcipeqd̓ nō vtiqꝫ oꝑatꝰ eēt ī his qͥ eū crucifigebāt. ego atn̄ hͦ admiror ſolū qm̄ eū ſuſcepit ignotꝰ exn̄s: ſꝫſuſcipiēdo chriſtū ml̓toꝝ odiū ꝯtepſit/ HILA. Iiō hoīeꝫ cū qͦ paſcha celebraturꝰ eēt n̄ noīat: nō.xp̄ianꝰ hōr credētibꝰ erat p̄ſcitꝰ RAB. Ul̓ nomep̄t̓mittit vt oībꝰ veꝝ paſcha celebrar̄ volētibꝰ: xphoſpitio ſue mētꝭ ſuſciꝑe dāda facl̓tas defignet.HIE. In hͦ etiā more veteris teſtī noua ſcripturꝫꝯẜuat. Frequēter enī legimꝰ: Dixit ille illi: ⁊ ī ſodillo ⁊ illo: ⁊ tn̄ nomē ꝑſonarū locorūqꝫ nō pont.Sequit̉: Et dicite ei: Magiſter dicit: tēpꝰ meū ꝓpeeſt ¶CHRI. in home. Hoc aūt dixit diſcipulisſione comemorās: vt ex multiplici paſſiōis enūctione exercitati meditarent̉ qd̓ futurū erat ſit auē