Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXVI.

fur ab initio fuerit: mattheꝰ ſcribat oēs diſcipl̓osindignatos: neſciētes tropū vocat̉ ſynodoche:n multꝭ vnꝰ: vno multi ſoleāt appellari. etnlꝰ in epl̓a ad hebreos dicit: Secti ſunt: vnuꝫtmmodo .ſ. yſaiā fectū autumet AVG. de. euā.Pōt etiā intelligi alij diſcipuli aut ſenſerūtant dixerūt: aut eis iuda dicēte ꝑſuaſū ſit: atqꝫ oīmpolūtatē mattheꝰ marcꝰ etiā v̓bis exp̄ſſerīt. ſed iudas ꝓpterea dixerat qꝛ fur erat: ceteri v̓o ꝑꝑ pauꝑūcura. Ioh̓es aūt de ſolo illo id cōmemorare voluitcuiꝰ ex hac occaſiōe furādi ꝯſuetudinē credidit imitāda/ CHRl̓. in. Diſcipuli ita exiſtimabāt: ſꝫdn̄s mētē mulierꝭ vidēs ꝑmittit. ml̓ta .n. erat eiꝰ religio ineffabile ſtudiū: iccirco ꝯdeſcēdēs ꝯceſſit ſu caput ſuū vnguētū effūdi. Sicut .n. pr̄ eiꝰ odoremvictime fumū patiebat̉: ita chriſtꝰ mulierē deuote vngētē: eiꝰ diſcipuli mētē neſciebāt q̄relā facienres. vn̄ ſeqͥt̉: Sciēs aūt ieſus ait il. Quid mo. eſ. huicmulieri. REMI. Per qd̓ aꝑte oſtēdit apl̓i qͥdmoleſte locuti fuerāt aduerſuſ. Pulchre aūt ſubdit: Opꝰ bo. oꝑa. ē in me. Ac ſi di. eſt ꝑditio vnguēti ſic̄ vos dicitꝭ: ſꝫ opꝰ bonū .i. pietatꝭ deuotōisabſequiū. CHRI. ī. Ideo aūt ſimpl̓r dixit:Bonū opꝰ oꝑata ē in me. ſꝫ pus poſuit: Quid moleſti eſtis huic mulieri:; erudiēs nos: qd̓cūqꝫ gerit̉ bo a quocūqꝫ: ſi valde diligēter factū fuerit: ſuſciꝑe augere fouere ex pͥnº oēm diligentiāxetere. Quiſqͥs .n. int̓rogaſſet an̄qͣꝫ feciſſet hoculier: mādaſſet fieri: ſꝫ pꝰ effuſu vnguētūhēbat locū diſcipuloꝝ īcrepatio. ip̄e vt obūderet deſideriū mulierꝭ: oīa hec in ꝯſolatōem mulieris dixit. Seqͥt̉: pau. ſꝑ ha. vobiſcū. REMI.On̄dit .. dn̄s his v̓bis qͣſi ex qͣdā rōe: qm̄ erāt illi culpādi ſibi adhuc ī mortali corꝑe ꝯuerſāti: aliqͥd de ſuis facultatibꝰ miniſtrarēt: pauꝑes ſꝑ hn̄di eēt in eccl̓ia: qͥbꝰ fideles vellēt bn̄facere poſſent: ip̄e v̓o breui tꝑe corꝑal̓r māſurꝰ erat eis. vn̄ſeqͥt̉: Me aūt ſꝑ hēbit HIE. Orit̉ aūt:re dn̄s pꝰ reſurrectōem dixerit ad diſcipulos: Ecceo vobiſcū ſum vſqꝫ ad ꝯſummatōem mūdi. nūcloqͥt̉: Me aūt ſꝑ hēbitꝭ. Sꝫ mihi videt̉ ī locode pn̄tia dicere corꝑali: neqͣqͣꝫ eis ita futurꝰ ſitreſurrectōꝫ quō nūc ī familiaritate REMI.Uel ſoluit̉ ita vt intelligat̉ ſoli iude dictū ſit: ſeq dixit: hēbis ſꝫ hēbitꝭ: qꝛ ī ꝑſona iude oībꝰ imitatoribꝰ illiꝰ dictū ē. aūt dicit: ſꝑ: nec adtps habeāt: qꝛ mali vidēt̉ hr̄e chriſtū in pn̄ti ſcl̓o qn̄liſcēt ſe mēbris chriſti: accedūt ad mēſam eiꝰ: ſꝫſꝑ ſic habebūt: qn̄ ſolis electis dicturꝰ ē: Uenitebn̄dicti prīs mei. Seqͥt̉: Mit .n. vng. ī cor. meū:ad ſepe. me fecit. Cōſuetudo erat illiꝰ ppl̓i vt corꝑamortuorū diuerẜ aromatibꝰ ꝯdirēt̉ qͣtenꝰ diutiꝰ illeſa ꝯẜuarent̉. Et qꝛ futurū erat vt ml̓r corpꝰ dn̄imortuū vellꝫ ꝑūgere: tn̄ poſſet: qꝛ reſurrectiōeanticiparet̉. iccirco diuina ꝓuidētia actū ē vt viuūdn̄i corpꝰ ꝑūgeret. eſt qd̓ dicit: Mittēs. i. cuꝫhec ml̓r corpꝰ meū viuū ꝑugit: me moriturū ſepeuendū oſtēdit. CHRY. in ho. Quia ſepulchrūmortē cōmemorauerat vt videat̉ in triſticiā mittere mulierē: rurſus ꝯſolat̉ ea ꝯſequūt̉: Amēdi. vo. vbicūqꝫ p̄dic. fue RABA i. ī quocūqꝫ locobuatabit̉ eccl̓a totū mūdū dicet̉: fecit. iſtd̓

appoſitū notat ſicut iudas ꝯͣdicēs adeptꝰ ē ꝑfidie infamiā: ſic iſta pie deuotōis gl̓iaꝫ HE. Attēde noticiā futurorū paſſurꝰ pꝰ biduū moriturus: ſciat euāgeliū ſuum in toto orbe celebrādum.CHRI. in ho. Ecce aūt dixit: factū ē: vbicūqꝫterrarū abieris: videbis hāc mulierē famoſā effectāqd̓ v̓tꝰ p̄dicētis efficit. Et regnū qͥdē multoꝝ ducūvictorie ſilent̉: ml̓ti ciuitates cōſtruxerūt: gentes ml̓tas ẜuituti ſubegerūt: neqꝫ ex auditu neqꝫ exnoīe ſunt cogniti. qm̄ aūt hec ml̓r oleū effudit ī domo leproſi cuiuſdā. xij. viris pn̄tibꝰ: oēs cōcinūtorbē terrarū: tp̄s tātū p̄trāſijt: mēoria eiꝰ qd̓ ſcm̄eſt ē tabefacta. Sꝫ qͣre nihil ſpāle ꝓmiſit ml̓ieri:ſꝫ ſempit̓nā mēoriā: qꝛ ex his dixit ītelligi potuit.Si .n. opꝰ bonū fecit: manifeſtū eſt mercedē dignā accipiet̉. HIE. Myſtice aūt paſſurꝰdo morat̉ in bethania in domo obediētie: quōdāfuit ſimonis leprofi. Simō quoqꝫ ip̄e obediēs dr̄:iuxta aliā ītelligētiā mūdꝰ īterp̄tari pōt: ī cuius domo curata ē eccl̓ia/ QRIG. Oleū aūt vbiqꝫ ī ſcripturꝭ aut opꝰ mīe ītelligit̉: qᵈ lucerna v̓bi enut̓ti clareſcit: aut doct̓na cuiꝰ auditu v̓bū fidei qd̓ ē accēſūnutrit̉: Gnaͣl̓r qͥs vngit̉ oleuꝫ appellat̉. oleiāt aliud ē vnguētū. itē vnguēti aliud ē p̄cioſum: ſicoīs actꝰ iuſtꝰ opꝰ bonū dr̄. Oꝑis āt boni aliud ē qd̓facimꝰ ꝓpt̓ hoīes ẜm hoīes: aliud qd̓ ꝓpt̓ deū ẜꝫdeū. Itē ip̄m qd̓ facimꝰ ꝑꝑ deū: aliud ꝓfic̄ ad vſuꝫhoīm: aliud tm̄ ad gl̓iaꝫ dei: vtputa aliqͥs bn̄fac̄ hōinaͣli iuſticia motꝰ: ꝑꝑ deū: quō faciebāt int̓dūgētes opꝰ. illd̓ oleū eſt vulgare magni odoris:ip̄m tn̄ acceptabile apd̓ deū: qm̄ vt dicit petrꝰ apudclemētē: Oꝑa bona fiūt ab īfidelibꝰ ī ſcl̓o eisſūt: ī illo ad ꝯſeq̄ndū vitā et̓nā. āt ꝑꝑ deū faciunt: magꝭ ill̓ ī illo ſcl̓o ꝓfic̄: ē vnguētū bōi odorisSꝫ alid̓ fit ad vtilitatē hoīꝫ: vtputa elemoſyna cetera hꝰ i. fac̄ in xp̄ianos: pedes dn̄i vngit: qꝛ ipſiſūt dn̄i pedes: qd̓ p̄cipue ſolent facere penitētesremiſſiōe pctōꝝ ſuoꝝ. Qui āt caſtitati ſtudet ī ieiunijs orōibꝰ ꝑmanꝫ: ceterꝭ tm̄ ad gl̓iaꝫ dei ꝓficiūt: ē vnguētū qd̓ vngit dn̄i caput. ē vnguē p̄cioſuꝫ ex cuiꝰ odore tota replet̉ eccl̓ia. ē opꝰpuꝫ penitētiū ſꝫ ꝑfectoꝝ: aut doct̓na nccͣia ēhōibꝰ: eſt vnguentū quo pedes dn̄i vngūt̉. Agnitio āt fidei ad ſolū ꝑtinet deū ē vnguētū vngitur caput xp̄i: quo ſepelimur xp̄o baptiſmū ī mor. HILA. Ml̓r āt hec ī p̄figuratōe plebis gētiūē ī paſſiōe xp̄i gl̓iaꝫ deo reddidit. Caput .n. eiꝰxit: caput āt xp̄i deꝰ ē: vnguētū boni oꝑis ē fructꝰ: ſꝫ diſcipuli fauore ſaluādi iſrael̓ vēdi ī vſū pauꝑū dicūt debuiſſe. pauꝑes āt iudeos fide īdigētes:inſtīctu ꝓphetico nūcupāt: qͥbꝰ dn̄s ait pl̓imūꝑis hr̄e curā pauꝑū poſſēt. Ceteꝝ niſi ex precepto ſuo ſalutē gētibꝰ poſſe p̄ſtari: ſecū īfuſo ml̓ieris hꝰ vnguēto ſunt ꝯſepulte: qꝛ regnaͣtio niſimortuis in baptiſmi ꝓfeſſiōe reddet̉. iccirco vbidicabit̉ euāgeliū narrabit̉ opꝰ eiꝰ: qꝛ ceſſante iſrl̓:euangelij gloria fide gētiū predicat̉. Tūc abijt unꝰ de duodecī dicebat̉ iudaſ ſcarioth: ad pͥncipes ſacerdotū: ait ill̓: Quid uultis mihi da