Mattheus

¶ Cū aūt eēt ieſus in bethania indomo ſimōīs leproſi: acceſſit ad eūmulier hn̄s alabaſtrū unguēti p̄cioſi: ⁊ effudit ſuꝑ caput ip̄ius recumbentis. Uidentes autem diſcipuli:indignati ſūt dicētes: Vt ꝗd ꝑditiohec? Potuit .n. iſtd̓ uenūdari ml̓to⁊ dari pauꝑibꝰ. Sciēs aūt ieſus aitillis: Quid moleſti eſtiſ huic ml̓ieriOpꝰ .n. bonū oꝑata ē in me. Nā ſꝑpauꝑes hētiſ uobiſcū: me aūt nō ſꝑhabebitis. Mittēs .n. hec unguētūhoc in corpꝰ meū: ad ſepeliendū mefecit. Amen dico nob̓: ubicūqꝫ p̄dicatum fuerit hoc euangeliū in totomundo dicetur: ⁊ ꝙ hec fecit in memoriaꝫ eius.¶ GLO. Oſtēſo ꝯſilio pͥncipū de chriſti occiſionevult exeqͥ euāgeliſta ꝯpletōem eiꝰ: on̄dēs qͣl̓r iudashūit cōuētōem cū iudeis vt chriſtū traderet: ſꝫ pͥuscāꝫ ꝓditōis p̄mittit. Doluit .n. qꝛ nō erat venūdatuꝫvnguētū: qd̓ ml̓r ſuꝑ caput chriſti effudit: vt d̓ p̄cioaliqͥd tolleret. vn̄ voluit hͦ dānū ꝓditōne mgr̄i recōpēſare. Dic̄ gͦ: Cū au. eſ. ie. in betha. in do. ſi. leproſi.HIE. Nō ꝙ leproſus illo tꝑe ꝑmaneret: ſꝫ qꝛ ātealeproſus: poſtea a ſaluatore mūdatꝰ ē: noīe pͥſtīo ꝑmanēte vt v̓tꝰ curātꝭ apꝑeat. Seqͥt̉. Acce. ad eū mu.ha. ala. vn̄. p̄cioſi. RABA. Eſt aūt alabaſtrū genꝰmarmoris cādidi varijs coloribꝰ intīcti: qd̓ ad vaſavnguētaria cauare ſolēt: eo ꝙ optīe ẜuare ea incorrupta dicat̉.j. HI E. Aliꝰ aūt euāgeliſta ꝓ alabaſtrovnguēti p̄cioſi nardū piſticū poſuit: hͦ ē veꝝ ⁊ abdolo. RA. Piſtis .n. grece latine dr̄ fides: vn̄ piſticū .i. fidele. Erat .n. illd̓ vnguētū fidele .i. puꝝ ⁊ nonadulteratū. Seqͥt̉: Et effu. ſu. ca. ip. recūbēt ORIForſitā qͥs diceret qͣtuor fuiſſe mulieres de qͥbꝰ ſcripſerūt euāgeliſte. Ego aūt magꝭ ꝯſētio tres fuiſſe: etvnā qͥdē de qͣ ſcpͥſerūt mattheꝰ ⁊ marcꝰ: alt̓aꝫ aūt d̓qͣ ſcpͥſit lucas: aliā de qͣ ſcpͥſit iohānes ¶HE. Nēo.n. putꝫ eādē eē q̄ ſuꝑ caput vnguētū: ⁊ q̄ ſuꝑ pedeseffudit. Illa .n. lachrymis lauit: ⁊ crine terſit: ⁊ māifeſte meretrix appellat̉. De hac āt nihil tale ſcpͥtū ēnec .n. poterat ſtatī capite dn̄i meret̓x digna fieri.AMB. ſuꝑ lucā: Pōt gͦ nō eadē eē: ne ſibi ꝯͣria dixiſſe euāgeliſte videāt̉. Pōt etiā qō meriti ⁊ tꝑis diuerſitate diſſolui: vt adhuc illa peccat̉x ſit: iā iſta ꝑfectior. CHRI. ī ho. Et ẜꝫ hͦ apd̓ tres euāgeliſtas.ſ. mattheū marcū ⁊ lucā vna ⁊ eadē eē videt̉; Nōāt abſqꝫ rōne lep̄ ſimōis mēinit euāgeliſta: ſꝫ vt on̄dat vn̄ fiduciā ſumēs hͨ ml̓r acceſſit ad xp̄m. qꝛ n. lepra īmūda paſſio eē videbat̉: vidēſ ꝙ ieſꝰ illū hoīeꝫcurauerat apd̓ quē māebat: ꝯfidit ꝙ ⁊ aīe eiꝰ īmundiciā facile expurgabit. ⁊ alijs mulieribꝰ ꝓ curatōecorꝑis ad xp̄m accedētibꝰ ſola ip̄a. hōris gr̄a ad xp̄ꝫacceſſit: ⁊ ꝑꝑ aīe curatōem: cū nihil ī corꝑe infirmu

hrēt. Quaꝑꝑ maxīe aliqͥs eādē admirari dꝫ. Apd̓ iohānē āt nō ē eadē ml̓r: ſꝫ alt̓a q̄dā mirabil̓ laarirorę ORI. Qm̄ mattheꝰ qͥdē ⁊ marcꝰ ī domo ſunis leproſi hͦ factū exponūt: ioh̓es aūt ꝙ vēit ieſusvbi erat lazarꝰ ⁊ nō ſimō: ſꝫ maria ⁊ martha mīſirbat. Adhuc ẜm ioh̓em an̄ ſex dies paſche vēit in hethaniā: qn̄ fecerūt ei cenā maria ⁊ martha: h̓ āt onrecūbit ī domo ſimōis: pꝰ biduū paſcha erat futuEt apd̓ mattheū ⁊ marcū diſcipuli indignāt̉ ex bonō ꝓpoſito: apd̓ ioh̓em āt ſolꝰ iudas furādi affectuapd̓ lucā āt murmurat nēoʸ GRE. in ho. Uel dicēdū ꝙ hāc eādē quā lucas peccatcē ml̓ierē: ioh̓esmariā noīat / A VG. de cō. euā. Lucaſ āt qͣꝫuiſ ſilefactū ꝯmēoret eiqꝫ qd̓ h̓ dr̄: nomēqꝫ ꝯuēiat eiꝰ apd̓quē ꝯuiuabat̉ dn̄s: nā ⁊ ip̄m ſimonē dicit: tn̄ qꝛ nōē ꝯͣ naͣm vel morē vnū nomē hr̄e duos hoīeſ. poticredibile ē fuiſſe aliū hoīem ſimonē nō leproſuꝫcuiꝰ domo hec ī bethania gerebāt̉. Nihil igit̉ aliudarbitror: niſi ꝙ nō qͥdē alia fuiſſe ml̓ierē q̄ peccairtūc acceſſit ad pedes ieſu: ſꝫ eādē mariā bis hͦ feciſſeſemel .ſ. qd̓ lucas narrauit. nā ⁊ ioh̓es mariā cōmdās ꝯmeorauit an̄qͣꝫ veniret ī bethaniā: Erat inclanguēs lazarꝰ ī bethania de caſtello marie ⁊ marthe ſororis eiꝰ. Maria āt erat q̄ vnxit dn̄ꝫ vnguē⁊ exterſit pepes eiꝰ capillis ſuis. iā itaqꝫ hͦ maria fecerat. Qd̓ aūt in bethania rurſus fecit: alid̓ ē qd̓ adluce narratōem nō ꝑtinet: ſꝫ ꝑit̓ narrat̉ a t̓bꝰ: ioh̓e.ſ. matheo: ⁊ marco. ꝙ aut mattheus ⁊ marcꝰ caputdn̄i vnguento illo ꝑfuſū dicūt: ioh̓es aut pedes on̄dit̉ nō eē ꝯͣriū: ſi accipiamꝰ nō ſolū caput: ſꝫ ⁊ pedesdn̄i ꝑfudiſſe ml̓ierē: niſi forte qm̄ marcꝰ fracto alabaſtro ꝑfuſuꝫ caput ꝯmēorat. tā qͥſqͣꝫ calūnioſusvt aliqͥd in vaſe fracto neget remanere porſſe vn̄etiā pedes dn̄i ꝑfūderet. Ille aūt qͥ ſic calūniat̉: pͥueaccipiat ꝑfuſos pedes an̄qͣꝫ illd̓ fractū eēt vt ī integro remaneret vn̄ etiā caput ꝑfunderet̉: vbi fractura illa totū effuderat̉ VAVG. d̓ doc. chri. Neqꝫ vllo modo qͥſqͣꝫ fieri crediderit dn̄i pedes ita vnguēto p̄cioſo a ml̓iere ꝑfuſos vt luxurioſoꝝ ⁊ neqͣꝫ homiuū ſolēt. In oībꝰ .n. talibꝰ nō vſuſ reꝝ: ſꝫ libido vtētꝭ ī cl̓pa ē. Quiſqͥs .n. rebꝰ ſic vtit̉: vt metas ꝯſuedīs bōꝝ int̓ quos v̓ſat̉ excedat: aut aliqͥd ſignificataut flagitioſus ē. Itaqꝫ qd̓ ī alijs ꝑſonis p̄gitiū ē: ī diuina vl̓ ꝓphetica ꝑſona magnūrei ſignū ē. Odor .n. bonꝰ fama bona ē: quā qqꝫ bone vite oꝑbꝰ habuerit: dū veſtigia xp̄i ſeqͥt̉: q̄eiꝰ p̄cioſiſſimo odore ꝑfūdit. AVG. de cō. eua.hͦ videri pōt eſſe ꝯͣriū qd̓ mattheꝰ ⁊ marcꝰ poſteadixerūt paſcha pꝰ biduū futuꝝ: deīde ꝯmēoraueriꝙ erat ieſus ī bethania: vbi de vnguēto eadē narraturꝰ ioh̓es dic̄: An̄ ſex dies paſche. ſꝫ qͥ ita mouet: ſītelligūt mattheū ⁊ marcū illd̓ qd̓ ī bethania d̓ pnguēto factū erat recapitulādo poſuiſſe. Nō n. qͥqͣꝫeoꝝ cū dixiſſꝫ pꝰ biduū paſcha futurū: ſic adiuxitdiceret: Pꝰ hec cū eēt bethaniē CHRI. Iho. x.qꝛ diſcipl̓i. audierāt mgr̄m dicētē: Mīaꝫ volo ē niſacrificiū. apd̓ ſe cogitabāt: Si holocauſta nō adcēptat: ml̓tominꝰ olei hmōi vſū. vn̄ ſeqͥt̉: Uidētes altē diſcipuli indignati ſunt dicētes: Ut qͥd perditioXecꝫ potuit enī iſtud venūdari ml̓. ⁊ dari ꝑalipioHIE. Scio quoſdā hūc locū calūniari: q̄re iohesiudā ſolū dixerit ꝯtriſtatu: eo ꝙ loculos tenuerſe-