Ca. XXVI.

inſticie ſpēs remunerat̉ fic̄ exiſtimāt multi. In qͣlihuſcūqꝫ .n. cauſis mādatū xp̄i qͥs fecerit: xp̄ꝫ cibat ⁊potat qͥ fideliū iuſticiā ⁊ v̓itatē manducat ⁊ bibit.Itē xp̄o algēti teximꝰ veſtimētū accipiētes ſapiētietexturā: ad̓o vt ꝑ doctrinā aliquoſ doceamꝰ ⁊ īduamꝰeos viſcera mīe. Qn̄ ⁊ p̄ꝑamꝰ cor nr̄m diuerẜ virtutibꝰ ad receptaculū eiꝰ l̓ illoꝝ q̄ ſūt ip̄iꝰ: ip̄m ꝑegrinātē ſuſcipimꝰ in domū pectoris nr̄i. Itē cū frēꝫ infirmū ſiue in fide ſiue ī bono oꝑe viſitauerimꝰ: autꝑ doctrinā aūt īcrepatōeꝫ: aut ꝑ ꝯſolatōem ip̄ꝫ xp̄ꝫviſitamꝰ. Deīde oē qd̓ h̓ ē: carcer ē xp̄i ⁊ eoꝝ q̄ ſunteiꝰ qͥ ſūt ī hͦ mūdo degētes: qͣſi ēt ī carcere naͣe neceſſitate cōſtricti. Cū ergo bonū opꝰ in eis fecerimus:viſitamꝰ eos in carcere ⁊ xp̄m in eis. ¶ Ca. XXVI.T factū ē cū cōſūmaſſet ieſus ſermōes hoſ oēs: dixitdiſcipul̓ ſuis: Scitis qꝛ pꝰbiduū paſcha fiet: ⁊ filius hoīs tradetur ut crucifigat̉.ILLA. Pꝰ ẜmonē quo vētuꝝ ſe dn̄s in redituclaritatꝭ on̄derat: nūc paſſurū eē ſe admonet: vt ſacͣnētū crucꝭ admixtū eē gl̓ie et̓nitatꝭ ꝯgͦſcerēt. vn̄ diFa. ē cū ꝯſū. ie. ẜ. hos oēs FRAB. de ꝯſūmatōe ſcl̓i⁊ de die iudicij: Uel qꝛ ab uitio euāgelij vſqꝫ ad paſſionē oīa faciēdo ⁊ p̄dicādo ꝯpleuerat/ ORI. Nōimpl̓r aūt dixit oēs: ſꝫ hos oēs. adhuc .n. oportebateū etiā alios loqͥ ẜmōes pͥuſqͣꝫ traderet̉. Dixit diſci.ſuis: Sci. qꝛ pꝰ bi. paſ. fiet. KAB. Sic̄ ex ioh̓is narratōe colligit̉: an̄ ſex dies paſche vēit ieſus ī bethaniā: inde vēit hierl̓ꝫ ſedēs ſuꝑ aſellū: poſtea gerunt̉ea q̄ narrāt̉ hieroſolymis geſta. Ex illo gͦ die qͦ vēitin bethaniā: ītelligimꝰ ꝯſūmatū qͣdriduū: vt occurreret dies an̄ biduū paſche. Hoc āt int̓ paſcha ⁊ azima diſtat: ꝙ paſcha ip̄e ſolꝰ dies appellat̉ ī qͦ agndei occidebat̉ ad veſꝑā: hͦ ē. xiiij. lua pͥmi mēẜ. xv. ātuna qn̄ egreſſus ē ppl̓s de egypto ſuccedebat feſtitaſ azimoꝝ: veꝝ euāgeliſte vnū ꝓ alt̓o pōere ſolētHIE. Paſcha aūt qd̓ hebraice dr̄ phaſe: nō a paſſiōe vt pleriqꝫ arbitrāt̉: ſꝫ a trāſitu noīat̉ eo ꝙ exterminator vidēs ſanguinē ī foribꝰ iſrl̓itarū ꝑtrāſierit:nec ꝑcuſſerit eos: vel iſꝑe dn̄s p̄bēs auxilium ppl̓oſuo deſuꝑ ābulauerit/ REMI. Siue qꝛ auxiliantedn̄o ppl̓s iſrl̓iticꝰ liberatꝰ ab egyptiaca ẜuitute trāfiuit ad libertatē. ORI. Nō aūt dixit: Pꝰ biduuꝫpaſcha erit aut veīet: ne on̄deret illd̓ paſcha futurūqd̓ fieri ſolebat ẜm legē: ſꝫ paſcha fiet: hͦ ē qͣle nūqͣꝫfactū fuerat/ REMI. Myſtice .n. paſcha dr̄: ſiueqꝛ ea die xp̄s trāſiuit de mūdo ad prēm: de corruptione ad incorruptōem: de morte ad vitā. Siue qꝛ ſaubri trāſitu a demōiaca ẜuitute mūdū redemit.HIE. Pꝰ duos etiā dies clariſſimi lumīs veterꝭ ⁊noui teſtī: veꝝ ꝓ mūdo celebrat̉ paſcha. trāſitꝰ ēt nr̄.i. phaſe ita celebrat̉ ſi t̓rena dimittētes ad celeſtia feſtinem QRI. Predic̄ aūt diſcipul̓ ſe tradēdū cūſubdit: Et fi. ho. tra. vt crucifig. Premuniēs eos nepuſqꝫ audiāt q̄ fuerāt futura: ſubito videntes tradigr̄m ad crucē obſtupeſcāt. iō aūt īꝑſonal̓r poſuitCradet̉: qꝛ deꝰ tradidit eū ꝑꝑ mīaꝫ circa genꝰ humanū: Iudas ꝑꝑ auariciā: ſacerdotes ꝑꝑ īuidiā: diaboſus ꝓpt̓ tīorē: ne auelleret̉ de māu eiꝰ genꝰ hūanū ꝑ

doct̉nā ip̄iꝰ n̄ aduertēs qm̄ magꝭ fuerat eripiendūgenus humanū per mortē ipſius: qͣꝫ eruptū fueratper doctrinā ⁊ miracula.Tūc ꝯgregati ſūt prīcipes ſacerdotū: ⁊ ſenioreſ ppl̓i ī atriū pͥncipisſacerdotū: ꝗ dicebat̉ cayphas: ⁊ cōſiliū fecerūt ut ieſuꝫ dolo tenerēt ⁊occiderēt. Dicebat aūt: Nō in diefeſto: ne forte tumultꝰ fiat in ppl̓o.GLO. On̄dit euāgeliſta apꝑatū ⁊ machinatōeꝫdn̄ice paſſiōis quā xp̄s p̄nūciauerat. vn̄ dic̄: Tūc cōgre. ſūt pn. ſa REMI. Qd̓ aūt dic̄ Tūc: ſuꝑioribuſv̓bis ꝯiugit̉ .i. an̄qꝫ paſcha celebraret̉ ORI. Nonāt veri ſacerdotes ⁊ ſeniores illiꝰ qͥ videbat̉ ppl̓s deivere āt erat populus gomorre nō ītelligētes ſummū ſacerdotē dei inſidiati ſūt ei. ⁊ nō cogͦſcētes pͥmogenitū vniuerſe creature etiā ſeniorē oībꝰ ꝯſiliati ſūt ꝯͣ eū. FCHRY. ī ho. Iniqͣ v̓o negocia tētātesad pͥncipe̓ ſacerdotū vēiūt: inde volētes ptātē acciꝑe vn̄ ꝓhiber̄ oportebat. Ml̓ti āt erāt tūc pͥncipesſacerdotū: lex v̓o vnū eē volebat. vn̄ māifeſtū ē ꝙiudaica diſſolutio accipiebat pͥncipiū. Moyſes .n.vnū pͥncipē ſacerdotū eē iuſſit: ⁊ eo mortuo alteꝝfieri: poſtea v̓o annui facti ſūt. Eos igit̉ ait hic pͥncipes ſacerdotū: qͥ de p̓ncipibꝰ ſacerdotū erāt. REMI Cōdēnāt̉ āt iſti ⁊ qꝛ ꝯdēnati ſūt: ⁊ qꝛ pͥncipes⁊ ſacerdotes fuerūt. quo .n. pl̓es ad ꝑagendū aliqd̓malū ꝯueniūt: ⁊ quo ſublimiores ⁊ nobiliores fuerīt: eo deteriꝰ hr̄ malū qd̓ ꝯmittit̉: ⁊ eo maior penailliꝰ p̄ꝑat̉. Ad on̄dēdā aūt dn̄i ſimplicitatē ⁊ īnocētiā addit euāgeliſta: Ut ieſū do. te. ⁊ occi. In qͦ enīnullā mortꝭ cām inuenire poterāt: ꝯſiliū fecerūt vtdolo tenerēt ⁊ occiderēt./ CHRI̓. in ho. Cōſiliatiſūt gͦ vt tenerēt eū occl̓te ⁊ īterimerēt: formidabātaūt ppl̓m: iōqꝫ expectabāt feſtiuitatē p̄terire. ꝓpterqd̓ ſeqͥt̉: Dice. au. nō in di. feſto. Diabolꝰ .n. nolebatī paſcha xp̄m pati: vt nō māifeſtā eiꝰ ꝯſtitueret paſſionē. Prīcipes aūt ſacerdotū nō ea q̄ dei ſūt timuerūt: ne .ſ. pctō in hͦ tꝑe ꝑacto maior eiꝰ inqͥnatio fieret: ſꝫ vbiqꝫ q̄ hūana ſūt cogitabāt. vn̄ ſeqͥt̉: Ne forte tuml̓. fi. in ppl̓o. ORI. Propter diuerſa ſtudiapl̓i diligētꝭ xp̄m ⁊ odiētꝭ: credētꝭ ⁊ nō credentꝭ.LEO pa. in ẜ. de paſ. Prouidētibꝰ gͦ pͥncipibꝰ nein ſco die tuml̓tꝰ oriret̉: nō feſtiuitati ſed facinoriſtudebāt. ſeditōes .n. turbaꝝ fieri in p̄cipua ſolennitate metuebāt: nō vt ppl̓s nō peccaret: ſꝫ ne chriſteuaderēt/ CHRX. in hō. Sꝫ tn̄ furore feruētes immutati ſunt a ſuo ꝯſilio. qͥa .n. traditorē īuenerūt: īip̄a feſtiuitate xp̄m occiderūt. LEO pa. in ſer. depaſ. Diuino aūt intelligimꝰ diſpoſitū fuiſſe cōſilio:vt iudeoꝝ pͥncipes qͥ ſeuiēdi in xp̄m occaſiōes ſepeq̄ſierāt: nō niſi in ſolēnitate paſchali exercēdi furoris ſui acciꝑēt ptātē. Oportebat .n. vt māifeſto īplerent̉ effectu: q̄ diu figurato fuerāt ꝓmiſſa myſteriovt ouē ſignificatiuā vera remoueret ouis: ⁊ vno expleret̉ ſacrificio variarū differētia victimarū. Ut gͦvmbre cederēt corꝑi: ⁊ ceſſarēt imagines ſub pn̄tiaveritatis: hoſtia in hoſtiā trāſijt: ſanguine ſanguisaufert̉: ⁊ legalis feſtiuitas dū mutāt̉ implet̉.