Mattheus
RABA. Pꝰ ꝑabolas de fine mūdi: exequit̉ dn̄smodū futuri iudicij/ CHRI. ī ho. Eſt āt hec ꝑs delectabiliſſima: quā cōtinue ī aīo vertētes cū ſtudioaudiamꝰ ⁊ oī cōpūctiōe: nā ⁊ ip̄e chriſtꝰ terribiliuſ⁊ lucidiꝰ hūc ꝑtractat ẜmonē. Iccirco nō dicit decetero: Simile factū ē regnū celoꝝ: ſꝫ reuelate ſeip̄on̄dit dicēs: Cū āt ve. fi. ho. ī maieſtate ſua / HIE.Pꝰ biduū qͥdē paſcha facturꝰ ⁊ tradēdꝰ cruci ⁊ illudēdꝰ ab hoībꝰ: recte ꝓmittit gloriā triūphātis: vtſecutura ſcādala pollicitatiōis pͥmio cōpēſaret. Etnotādū ꝙ qͥ ī maieſtate credēdꝰ ē: filiꝰ homīs ſit.AVG. ſuꝑ iohānē. In forma .n. hūana videbūt eūipij: videbūt ⁊ ad dexterā poſiti. In iudicio .n. apparebit ī forma quā ex nobis accepit: ſꝫ poſtea futurūē vt videat̉ ī forma dei: quā ſciūt oēs fideles. REMI. Deſtruit̉ āt his v̓bis illoꝝ error qͥ dixerūt dn̄mnō ī eadē forma ẜui manere: maieſtatē āt appellatdiuinitatē qͣ eqͣlis ē pr̄i ⁊ ſpūi ſācto/ ORI. Uel qꝛcū gloria hūc reuertet̉: vt corpꝰ eꝰ ſit qͣle fuit cū traſfiguratꝰ fuit ī mōte. ſedes āt eꝰ aūt qͥdā ꝑfectioresſcōꝝ dicūt̉: de qͥbꝰ ſcriptū ē: Quoniā illic ſederūt ſedes ī iudicio. aut q̄dā v̓tutes āgelice: de qͥbꝰ dr̄: Siue throui ſiue dn̄ationes ¶AVG. xx. de ci. dei: Deſcēdit .n. cū āgelis: quos aduocauit de ſuꝑnis locisad faciēdū iudiciū. Un̄ dr̄: Et oēs āgeli eꝰ cū eo.CHRY. ī ho. Oēs .n. āgeli cū ip̄o aderūt: teſtātes etip̄i quātū admīſtrauerūt miſſi a dn̄o ad hoīm ſalutē. 7AVG. de pnīa: Uel angeloꝝ noīe ſignificauithoīes qͥ cū chriſto iudicabūt. Angeli .n. nūcij ſunt.Nūcios āt rectiſſime accipimꝰ oēs qͥ ſalutē celeſtēhomībꝰ nūciauerūt. Seqͥt̉: Et ꝯgre. an̄ eū om. gē.REMI. His v̓bis v̓a hoīs futura demōſtrat̉ reſurrectio. 7AVG. xx. de ci. dei: Hec āt cōgregatio permīſteriū āgelicū fiet: qͥbus ī pſalmo dr̄: Congregateilli ſcōs eꝰ/ ORI. Uel n̄ localit̓ ītelligamꝰ ꝙ ꝯgregabūt̉ an̄ eū oēs gētes: ſꝫ qꝛ iā nō erūt diſperſe ī dogmatibꝰ falſis ⁊ multꝭ de eo. Māifeſta enī fiet diuinitas chriſti: vt n̄ ſolū nullꝰ iuſtoꝝ: ſꝫ nec aliquispeccatoꝝ ignoret. Nō .n. ī aliquo loco apparebit filiꝰ dei ⁊ ī altero n̄ apparebit: ſicut ip̄e ẜm cōꝑationē fulguris voluit demōſtrare: qͣꝫdiu gͦ iniqͥ nec ſecognoſcut nec chriſtū: vel iuſti ꝑ ſpeculū ī enigmate vidēt: tādiu nō ſūt ſegregati boni a malis. Cū ātꝑꝑ māifeſtationē filij dei oēs ad ītellectū venerintſuū: tūc ſaluator ſegregabit bonos a malis. vn̄ ſeqͥt̉:Et ſepa. eos abin. ſic̄ pa. ſegre. oues ab hedis. Et peccatores cognoſcēt ſua delicta: ⁊ iuſti māifeſte videhūt ſemīa iuſticie ſue ad qualē eos ꝑduxerīt fineꝫ.Oues āt dicti ſūt qͥ ſaluant̉ ꝑꝑ māſuetudinē quamdidicerūt ab eo qͥ dicit: Diſcite a me qꝛ mitis ſū. ⁊ ꝓpter qd̓ vſqꝫ ad occiſionē ꝑati fuerūt vēire imitāteſchriſtū: qͥ ſicut ouis ad occiſionē ductꝰ ē. Hedi aūtdicūt̉ mali: qͥ aſꝑa ⁊ dura ſaxa aſcēdūt: ⁊ ꝑ p̄cipiciaeoꝝ incedūt GHRY. ī ho. Uel hos vocat hedos:illos aūt oues: vt horū īfructuoſitatē on̄dat: nulluſenī fit ab hedis fructꝰ. Hoꝝ aūt vtilitatē: multꝰ .n. ēoīm fructꝰ: ⁊ a lana ⁊ a lacte ⁊ a fetibꝰ qͥ parturiūtur. noīe aūt ouis ī ſcripturis diuinis ſimplicitas ⁊īnocētia ſolet deſignari. Pulchre ergo ī hoc locooues electi deſignāt̉ HE. Hedꝰ auteꝫ laſciuū ēaīal: ⁊ feruēs ſemꝑ ad coitū: ⁊ ſemꝑ ꝓ peccatis offert̉ ī lege: nec dicit capris q̄ poſſūt hr̄e fetꝰ: ⁊ tonſe
egrediunt̉ de lauacro. CHRV. ī ho. Deinde eorgat eos etiā ſitu. Nā ſequit̉: Et ſtatuet oues quioa dextris: hedos aūt a ſiniſtris. ORI. Sancti n.dextera oꝑa oꝑati ſūt: acceperūt ꝓ mercede ſudexteroꝝ dexterā regis ī qͣ reqͥes ⁊ gloria eſt. Mav̓o ꝓpter oꝑa ſua peſſima ⁊ ſiniſtra ceciderūt ī ſuſtrā .i. ī triſtitiā tormētoꝝ. Seqͥtur: Tūc di. rer ea dextrꝭ eꝰ erūt Uēite. vt qͥcqͥd minꝰ fuerit eis cictiꝰ vniti fuerūt chriſto: cōſequant̉. Addit aūt. Bn̄dicti patris mei. vt eminētia bn̄dictiōis eoꝝ māitſtet̉: qꝛ priꝰ bn̄dicti ſūt a dn̄o qͥ fecit celū ⁊ terrāRAB A. Uel vocant̉ bn̄dicti qͥbus ꝓ bonis meritis debet̉ eterna bn̄dictio. Patris aūt ſui dicit eoregnū: qꝛ ad eū refert ptātē regni a quo ip̄e rex ē geritꝰ. vn̄ ꝑ auctoritatē regiā q̄ ip̄e ſolꝰ exaltabit̉ indie illa ꝓferet iudicij ſnīam. vn̄ ſignāter dr̄. Lūc dicet rex. CHRY. ī ho. Nota aūt ꝙ nō dixit accipite: ſꝫ poſſidete ſiue hereditate: ſicut familiaria boſiue paterna ſicut noſtra nobis antiqͥtꝰ debita. vn̄dicit̉: Para. vo. reg. a cōſti. mūdi. HIE. Hec aūt iuxta p̄ſcientiā dei accipiēda ſūt: apd̓ quē futura iā facta ſūt. AVG. xx. de ciui. dei: Excepto aūt illo regno de quo ī fine dicturꝰ ē: Poſſi. para. vo. regꝭ licꝫlōge īpari mō: etiā p̄ſens eccleſia dr̄ regnū eiꝰ ī quadhuc cū hoſte cōfligit̉: donec veniat̉ ad illd̓ patiſſimū regnū vbi ſine hoſte regnabit̉. AVGdepn̄ia: Sꝫ dicet aliqͥs: regnare nolo: ſufficit mihi ſaluum eē. ī quo pͥmū eos fallit: qꝛ eoꝝ nec ſalꝰ ē vllaquorū iniqͥtas ꝑſeuerat. deīde ſi ē aliqͣ differētia inter regnātes ⁊ n̄ regnātes: oꝫ tn̄ vt ī vno regno ſinioēs: ne ī hoſtiū aūt alioꝝ nūero deputent̉: ⁊ ceterregnātibꝰ ip̄i pereāt. Oēs enī romani: romanū regnum poſſident: qͣꝫuis non omnes in eo regnentCRRY. in home. Pro quibus ergo ſancti celetregni bona accipiant: manifeſtat cū ſubditur: Eiuriui ⁊ dediſtis mihi manducare/ REMI. Et notādum ꝙ in hoc loco ſex opera miſericordie a domino cōmemorantur: quicunqꝫ implere ſtuduerit: regnum a cōſtitutione mundi preparatū electis percipere merebitur. RA BA. Myſtice autē quieſtrientem ⁊ ſitientem iuſticiā pane verbi reficit: vepotu ſapientie refrigerat: ⁊ qui errantem per hereſim vel peccatum in domum matris eccleſie recipitet qui infirmum ī fide aſſumit: vere dilectionis oſeruat iura. ¶ GRE. xxv. moraliū: Hi autem quibiiudex veniens in dexterā conſiſtentium dicit: xiuriui. ⁊cͣ. ſunt qui ex parte electorū iudicantur ⁊ regnant: qui vite maculas lachrymis tergūt: quila precedētia factis ſequētibus redimentes quicqdillicitū aliquando fecerint ab oculis iudicis elemoſynarum ſuperductione cooperiunt. Alij vero ſuntqui non iudicantur ⁊ regnāt: qui etiaꝫ precepta legis perfectionis virtute tranſcēdunt / ORI. himilitatis autē cauſa laude beneficiorū ſuorū indgnos ſe ꝓclamāt: nō obliti eoꝝ q̄ fecerūt. Ipe auteeis on̄dit ſuā cōpaſſionē ī ſuis. vn̄ ſequit̉: Tuc mōebūt ei iuſti. d. Dn̄e qn̄ te vidimꝰ RABA. Hoc ꝙͣdē dicūt n̄ diffidētes de v̓bis dn̄i: ſꝫ ſtupēt de tantaſublimatiōe ⁊ de maieſtatis ſue magnitudīe. Ui qꝛvidebit̉ eis ꝑuū eē bonū qd̓ egerīt ẜm illd̓ apoſtoli: Nō ſūt cōdigne paſſiōes hꝰ tēporis ad futuramgloriā q̄ reuelabit̉ ī nobis. Sequitur: Et reſpondes