CA. XI.V.
r¶ GRI. Nō āt cōfeſſus ē dn̄s ſe eē duꝝ ſicut illꝰarbitrabāt̉: ceteris aūt eꝰ ẜmōibꝰ cōceſſit. Sꝫ v̓e durus ē qͥ his miẜicordia dei abutūt̉ ad negligētiā ſuam n̄ ad ꝯuerſionē. GRE. Pigrū v̓o ſeruū qͣ ſnīaom̄s feriat audiamꝰ: Tollite itaqꝫ ab eo talētū: ⁊ date ei q̄ hꝫ decē talēta ¶ ORI. Pōt qͥdē dn̄s ſue dininitatis v̓tute auferre ſufficiētiā ab eo qͥ pigriꝰ eſtea vſꝰ: ⁊ dare ei qͥ eā multiplicauit. ¶ GRE. Opportunū aūt videbat̉ vt ei potiꝰ qͥ duo qͣꝫ qͥ qͥnqꝫ talenta accepat daret̉: illi .n. dari debuit qͥ minꝰ habebat:ſꝫ cū ꝑ qn̄qꝫ talēta exterioꝝ ſciētia deſignetur: Perquo aūt ītellectꝰ ⁊ oꝑatio: plꝰ hūit qͥ duo qͣꝫ qͥ qͥnqꝫ talēta acceꝑit: qꝛ qͥ ꝑ talēta qͥnqꝫ exterioꝝ adminiſtrationē meruit: ab ītellectu eternoꝝ adhuc vacuꝰ fuit. Unū gͦ talētū ꝑ qd̓ ītellectū ſignificari dirimꝰ: iti dari debuit qͥ bn̄ exteriora qͥ acceꝑat miniſtrauit qd̓ quotidie ī ſcā eccleſia cernimꝰ: vt etiā deīterna ītelligētia polleāt qͥ exteriora fidelit̓ adminiſtrātMNIE. Uel dat̉ ei qͥ. x. talēta fecerat vt ītelligamꝰ lꝫ eqͣle ſit dn̄i gaudiū ī vtriuſqꝫ labore: eiꝰ .ſ.qͥnqꝫ ⁊ qͥ duo duplicauit: tn̄ maiꝰ deberi pͥmiū eioplꝰ ī dn̄i pecunia laborauit. GRE. Generalis etiāmox ſnīa ſubdit̉ qͣ dr̄: Oī .n. ha. da. ⁊ abūda. ei aūt qͥnō hꝫ qd̓ videt̉ hr̄e auferet̉ ab eo. Quiſqͥs .n. charitatē hꝫ: alia etiā dona ꝑcipit. qͥſqͥs aūt charitatē nōhꝫ etiā dona q̄ ꝑcepiſſe videbat̉ amittit. ¶ CHRY.ī ho. Qui etiā gratiā ẜmōis ⁊ doctrīe ad ꝓficiēduꝫhꝫ: nō vtēs ea gratiā ꝑdit: qͥ aūt ſtudiū adhibet: ampliꝰ attrahit donū/ HE. Multi etiā cū ſint ſapiētes naturalit̓: ⁊ habeat acumē īgenij ⁊ fuerīt negligētes: ⁊ deſidia bonū nature corūperīt: ad cōparationē eiꝰ qͥ paululū tardior labore ⁊ īduſtria cōpenſauit qd̓ minꝰ hūit: ꝑdūt bonū nature: ⁊ p̄miuꝫ qd̓eis fuerat repromiſſū vidēt trāſire ad alios. Pōt ētſic ītelligi: Ei qͥ fidē hꝫ ⁊ bonā ī dn̄o volūtatē: etiaꝫſiqͥd minꝰ vt hō ī oꝑe habuerit: dabit̉ a bono iudice. Qui aūt fidē nō habuerit: etiā ceteras v̓tutes qͣsvidebat̉ naturaliter poſſidere ꝑdet. Elegāter inqͥt:Qd̓ videt̉ hr̄e auferet̉ ab eo. qͥcqͥd enī ſine fide chriſti ē: nō ei dꝫ īputari qͥ male eo vſꝰ ē: ſꝫ illi qͥ etiā malo ẜuo nature bonū tribuit. I GRE. Uel qͥſqͥs charitatē nō hꝫ: etiā ea que ꝑcepiſſe videbat̉ amittit.HLLA. Hn̄tibꝰ etiā viū euangelioꝝ ⁊ legis honorreddit̉: nō habētibꝰ aūt fidē chriſti etiā qd̓ ex lege fibi eē videbat̉ honoris auferet̉. CHRX. ī ho. Seruus aūt malꝰ nō ſolū dāno punit̉: ſꝫ etiā ītolerabili pena: ⁊ cū pena accuſabili denūciatiōe. Un̄ ſeqͥt̉:Et īutilē ſeruū eijcite ī tenebras exteriores/ ORI.Ubi .ſ. nulla illumīatio ē forſitā nec corꝑalis: nec ēreſpectio dei illic: ſꝫ qͣſi īdignis ſpeculatiōe dei qͥ talia peccauerūt: cōdēnant̉ ī his q̄ exteriores tenebreappellant̉. Legimꝰ etiā aliquē an̄ nos exponētemde tenebris abyſſi q̄ ē extra mūdū: ⁊ qͣſi īdigni totomūdo abyſſum illā foras eijciant̉ ī qͣ ſūt tenebre nemine eas illumīante. GRE. Et ſic ꝑ penam ī tenebras exteriores cadet: qͥ ꝑ ſuā culpā ſpōte ī īteriorestenebras decidit. HE. Quid ſit aūt fletꝰ ⁊ ſtridordetiū ſupra diximꝰ/ CHRV. ī ho. Uide aūt qꝛ nōſolū qͥ rapit aliena: aut qͥ mala oꝑatur punit̉ vltīapena: ſꝫ etiā qͥ bona nō facit/ GRE. Habēs igit̉ itellectu curet oīno ne taceat. habes reꝝ affluētiā amificordia nō torpeſcat. habēs artē qͣ regit̉: vſuꝫ il-
liꝰ cū ꝓxīo partiat̉. habe̓s loquēdi locū apd̓ diuiteꝓ pauꝑibus ītercedat. Talēti enī noīe cuilibet reputabit̉: qd̓ vel minimū accipiet. ORI. Si aūt diſplicet tibi qd̓ dr̄: ſi ꝓpter qd̓ nō docuit qͥs iudicat̉recordare illud apoſtoli: Ue mihi eſt: ſi non euangelizauero.¶ Cū aūt uenerit filiꝰ hoīs ī maieſtate ſua ⁊ oēs āgeli cū eo: tūc ſedebit ſuꝑ ſedē maieſtatis ſue: ⁊ cōgregabūt̉ an̄ eū oēſ gētes: ⁊ ſeꝑabit eoſab īuicē: ſicut paſtor ſegregat ouesab hedis. Et ſtatuet oues ꝗdē a dextris: hedos aūt a ſiniſtris. Tūc dicet rex his ꝗ a dextris eꝰ erūt: Uēite bn̄dicti pr̄is mei: poſſidete ꝑatuꝫuob̓ regnū a cōſtitutiōe mūdi. Eſuriui .n. ⁊ dediſtis mihi māducare.Sitiui ⁊ dediſtis mihi bibere. Hoſpes erā ⁊ collegiſtis me. Nudꝰ etoꝑuiſtis me. Infirmus ⁊ uiſitaſtisme. In carcer̄ erā: ⁊ uēiſtis ad meTūc rn̄debūt ei iuſti: dicētes: Dn̄eqn̄ te uidimꝰ eſuriētē ⁊ pauimꝰ ſitiēteꝫ: ⁊ dedimꝰ tibi potū? Qn̄ aūt teuidimꝰ hoſpite ⁊ collegimus te autnudū ⁊ cooꝑuimꝰ te? Aut qn̄ te uidimꝰ īfirmū aūt ī carcere: ⁊ uēimuſad te? Et rn̄dēs rex dicet ill̓: Amēdico uobis qͣꝫdiu feciſtis uni de hisfr̄ibꝰ meis mīmiſ: mihi feciſtis. Tūcdicet ⁊ his ꝗ a ſiniſtris erūt: Diſcedite a me maledicti ī igne eternū: ꝗparatꝰ ē diabolo ⁊ angel̓ eiꝰ. Eſuriui .n. ⁊ nō dediſtiſ mihi māducare.Sitiui: ⁊ n̄ dediſtiſ mihi potū. Hoſpes erā: ⁊ n̄ collegiſtis me. Nudꝰ⁊ nō oꝑuiſtis me. Infirmꝰ ⁊ ī carcere: ⁊ nō uiſitaſtis me. Tūc rn̄debūtei ⁊ ip̄i dicētes: Dn̄e qn̄ te uidimuseſuriētē: aut ſitiētē: aut hoſpitē: autnudū: aut īfirmū: aut ī carcere: ⁊ nmīſtrauimꝰ tibi? Tūc rn̄debit illisdicēs: Ame dico nob̓: qͣꝫdiu nō feciſtis uni de minoribus his: nec mihi feciſtis.
p 4