Martheus

⁊ carne cōfeſſus ē. hec gͦ ſūt duo talēta. Sed vt populꝰ iudeorū oē ſacramētū qd̓ ī qͥnqꝫ talētis .i. ī lege cognouerat: idip̄m fide eunagelij duplicauit: itaiſte īcrem̄to duoꝝ talētoꝝ ītellectū atqꝫ oꝑationēꝓmeruit. Sequit̉: Qui aūt vnū acce. abiēs fodit interrā ⁊ abſcō. pec. dn̄i ſui. GRE. Talētū qͥppe ī terra abſcōdere: ē acceptū īgeniū ī terrenis actibꝰ īplicare. ORI. Uel aliter: Si qn̄ videris aliquē: qͥ virtutē hꝫ docēdi ⁊ aīabus ꝓficiēdi: ⁊ hāc vurtutē occultat: qͣꝫuis habeat quādā religionē cōuerſatiōis:n̄ dubites dicere talē eē: qͥ accepit vnū talētū: ⁊ abſcōdit ip̄m ī terrā. HILA. Uel iſte ẜuus qͥ vnū talentū accepit: ⁊ ī terra recōdidit: populꝰ ē ī lege ꝑſiſtēs: qͥ ꝓpter īuidiā ſaluādarū gētiū ī terra acceptūtalētū abſcōdit. In terra enī talētū abſcōdere: ē noue p̄dicatiōis gloriā ſub obtrectatiōe corporee paſſiōis occultare. Seqͥt̉: Pꝰ mul. v̓o tē. ve. dn̄s ſer. illorū: ⁊ poſuit ra. cū eis. In rōe āt ponēda iudicij examē ē ORI. Et obẜua ī hͦ loco qm̄ n̄ ẜui ad dn̄ꝫ vadūt vt iudicēt̉: ſꝫ dn̄s vēit ad eos cū tp̄s fuerit īpletū. de quo dicit: Pꝰ multū v̓o tꝑis .i. poſtqͣꝫ dimiſitaptos ad negociādū aīarū ſalutē: ⁊ iō nō facile īuenit̉ qͥs ex eis qͥ apti fuerīt ad hꝰ mōi opꝰ vt cito trāſeat de hac vita: ſicut ē māifeſtum ex eo ꝙ ⁊ apl̓i ſenuerūt. Ex qͥbus dr̄ ad petrū: Cū ſenueris: extendesmanū tuā. d̓ paulo āt dictū ē ad philemonē: Nūcāt vt paulꝰ ſenex. CHRV. ī ho. Uide ⁊ dn̄m vbiqꝫn̄ cōfeſtī expetētē rationē: vt diſcas eꝰ lōganimitatē. Mihi āt videt̉ ꝙ reſurrectionē occulte īſinuāshͦ dixit. HIERO. Iō ergo dicit: Pꝰ multū tēporis: qꝛ grāde tp̄s ē īter aſcēſionē ſaluatoris: ⁊ ẜm eiꝰaduētu. GRE. Hec āt lectio hꝰ euāgelij cōſiderare nos āmonet: ne qͥ plꝰ ceteris ī hͦ mūdo accepiſſealiqͥd cernūt̉: ab autore mūdi grauiꝰ iudicēt̉. Cu .n.augēt̉ dona: rōnes etiā creſcūt donoꝝ. Tāto gͦ hūilior qͥſqꝫ dꝫ eē ex munere: quāto ſe obligatiorē eē cōſpicit ī reddēda rōe. ORI. Fiducia āt fecit eū quiqnqꝫ talēta acceꝑat audere: vt ad dn̄m priꝰ accederet. Seqͥt̉ enī: Et acce. qͥ qͥnqꝫ talē. accepe. obtu. aliaqͥnqꝫ dicēs: Dn̄e qͥnqꝫ talē. tradi. mihi: ec. alia qͥnqꝫſuꝑlu. ſū. ¶GRE. Seruꝰ gͦ qͥ gemīata talenta rettulit: laudat̉ a dn̄o: ⁊ ad eternā remunerationē ꝑducit̉. vn̄ ſubdit̉. Ait illi dn̄s: Euge/ RABA. Euge īteriectio ē letātis: ꝑ qd̓ gaudiū ſuū dn̄ſ īſinuat: qͥ bn̄laborātē ſeruū ad gaudiū eternū īuitat: de quo propheta ait: Letificabis nos ī gaudio cū vultū tuo.CHRY. ī ho. Serue bōe. qͥ de bono loqͥt̉ qd̓ ē ad ꝓximū. Et fidelis. qꝛ nihil eorū q̄ ſunt dn̄i ſibi appropriauit/ HI ERO. Dicit āt: Suꝑ pauca fuiſti fidelis. qꝛ oīa q̄ ī pn̄ti hēmꝰ: lꝫ magna videāt̉ ⁊ plurīatn̄ cōꝑatiōe futuroꝝ ꝑua ⁊ pauca ſūt GRE. Sꝫtūc fidelis ẜuꝰ ſupra multa cōſtituit̉ qn̄ deuicta oīſcorruptiōis moleſtia: de eternis gaudijs ī illa celeſti ſede gloriat̉. Tūc etiā ad dn̄i ſui gaudiū ꝑfecte ītromittit̉: qn̄ ī eterna illa patria aſſūptꝰ: atqꝫ angeloꝝ cētibꝰ admixtꝰ: ſic īteriꝰ gaudet de munere vt n̄ſit qd̓ exteriꝰ doleat iā de corruptiōe. HIE. Quidāt pōt maiꝰ dari fideli ẜuo qͣꝫ eē cum dn̄o ⁊ videregaudiū dn̄i ſui/ CHRV. ī ho. Per hͦ .n. verbū oēmbtītudinē on̄dit. AVG. pͥmo de trini. Hoc .n. eritplenū gaudiū noſtrū quo āpliꝰ n̄ ē: frui deo: trinitate: ad cꝰ imaginē facti ſumꝰ. HIE. Utriqꝫ āt ẜuo

⁊ qͥ de qͥnqꝫ talētis. x. fecerat: ⁊ qͥ d̓ duobꝰ qͣtuopatriſfamilias ẜmo blādit̉. Utrūqꝫ etiā ſimili tecpit gaudio: n̄ cōſiderās lucri magnitudinē. ſꝫ ſtucvolūtatē. vn̄ ſeqͥt̉: Acceſſit aūt ⁊ qͥ duo talē. accerat̉. ORI. Qd̓ aūt dicit: vl̓ ī eo qͥ qͥnqꝫ talēta acceꝑat: vel ī iſto qͥ duo: accedēs: ītellige acceſſū trāſiide hͦ mūdo ad illū: ⁊ vide qm̄ eadē dicta ſūt ābne forte ⁊ qͥ minorē hūit v̓tutē ⁊ totā illā quā hūẜm ꝙ oportebat exercuit: nihil minꝰ habiturꝰ ſipud deū: qͣꝫ ille qͥ fuerit ī maiori v̓tute. hͦ enī ſolūrit̉ vt qͥcqͥd habuerit hō ex deo: toto eo vtat̉ adriā dei. GRE. Seruꝰ āt qͥ oꝑari de talēto noad dn̄m cū v̓bis excuſatiōis redit. vn̄ ſubdit̉: Acceāt ⁊ qͥ vnū talē. acce. ⁊ ait: Dn̄e ſcio: qꝛ hō durꝰ exHIE. Uere enī hͦ qd̓ ſcriptū ē: Ad excuſādas excuſatiōes ī peccatis: etiā huic ẜuo cōtigit: vt ad pigꝫtiā ⁊ negligētiā ſuꝑbie quoqꝫ crimē accederet. ꝙenī debuit ſimplicit̓ īertiā cōfiteri ⁊ orare patrēfamilias ecōuerſo calūniat̉: ⁊ dicit ſe prudēti feciſſecōſilio: nę dū lucra pecunie q̄reret: etiā de ſorte piclitaret̉/ ORI. Uidet̉ .n. mihi iſte ẜuus fuiſſe ītecredētes qͥdē: nō āt fiducialit̓ agētes: ſꝫ latere voltes ⁊ oīa faciētes vt n̄ cognoſcāt̉ qͣſi chriſtiani. adhuc vidēt̉ mihi qͥ hꝰ mōi ſūt tīorē dei hr̄e: ⁊ ſapereo qͣſi de aliquo auſtero ⁊ īplacabili. hͦ .n. ſignat.dicit: Dn̄e ſcio qꝛ hō durꝰ es. Intelligimꝰ āt ꝙ vedn̄s noſter metit vbi nō ſemīauit: qm̄ iuſtꝰ ſemīaſpū: ex quo mētet vitā eternā. Metit etiā vbi nō ſemīat: ⁊ cōgregat vbi nō ſꝑgit: qꝛ ſibi cōputat eē colata q̄cūqꝫ ī pauꝑibꝰ fuerīt ſeminata HIE. Ex eoetiā ꝙ h̓ ẜuus auſꝰ ē dicere: Metis vbi n̄ ſemīaſtitelligimꝰ etiā ⁊ gētiliū philoſophoꝝ bonā vitā recpere dn̄ꝫ. ¶GRE. Sūt aūt pleriqꝫ ītra eccleſiā: qurū iſte ẜuus īmaginē tenet: qͥ melioris vite vias.gredi metuūt: ⁊ tn̄ iacere ī ſui corꝑis ignauia nō ꝑmeſcūt. Cūqꝫ ſe peccatores conſiderāt: ſcītatis viasacciꝑe trepidāt: ⁊ remanere ī ſuis iniqͥtatibꝰ nōmidāt. HLA. Uel ꝑ hūc ſeruū ītelligit̉ ppl̓us īdeorū ī lege ꝑſiſtēs qͥ dicit: Timui te: tāqͣꝫ metu veterū p̄ceptoꝝ ab vſu euāgelice libertatis abſtindicatqꝫ: Ecce qd̓ tuū ē. velut ī his q̄ a dn̄o preceptaſūt fuerit īmoratꝰ: cū tn̄ ſciuerit metēdos illic iuſticie fructꝰ vbi lex ſata nō ſit: ⁊ colligēdos ex gētibuq̄ nō ex abrae ſint ſtirpe diſꝑſi. HE. Sꝫ qd̓ putuerat ꝓ excuſatiōe dixiſſe ī culpā ꝓpriā vertit̉. Un̄ſeqͥt̉: Reſpō. aūt dn̄s eꝰ di. ei. Ser. male ⁊ pi. ſcie. qͥꝫmeto vbi n̄ ſemīo. Seruꝰ āt malꝰ appellat̉: qꝛ caliniā dn̄o fecit: piger qꝛ talētū noluit duplicare: vt īaltero ſuꝑbie: ī altero negligētie cōdēnet̉. Si inqͥdurū ⁊ crudelē me noueras: ⁊ aliena ſectari tu ſcires me mea diligētiꝰ q̄ſiturū: ⁊ dares pecunia meſiue argētū nūmularijs: vtrūqꝫ enī argyſiō grecꝰ ſemo ſignificat. Eloqͥa īqͥt dn̄i eloqͥa caſta: argētune examīatū. pecunia gͦ ⁊ argētū: p̄dicatio cuage⁊ ẜmo diuinꝰ ē qͥ dari debuit nūmularijs .i. vel ceteris doctoribꝰ qd̓ fecerūt apoſtoli ꝑ ſingulas ꝓuincias p̄ſpyteros ⁊ ep̄os ordinātes: vel cūctis credetbus qͥ poſſūt pecuniā duplicare ⁊ cū vſuris redivt qͥcqͥd ẜmōe didicerāt oꝑe explerēt/ GRE. Sicgͦ ꝑiculū doctoꝝ aſpicit̉: ſi dn̄i cā pecuniam teneaita ⁊ auditoꝝ qꝛ cū vſuris ab eis exigit̉ qd̓ audieꝫvt .ſ. ex eo qd̓ audiūt: etiā ſtudeāt ītelligere nō audi