CA.XIIV.

duo. Qui aūt unū acceꝑat abiēs fodit in terrā: ⁊ abſcōdit pecuniā dn̄iſui. Poſt ml̓tū uero tꝑis uenit dn̄sẜuoꝝ illoꝝ: ⁊ poſuit rōnē cum eis.Et accedes ꝗ ꝗnqꝫ talēta acceꝑat:obtulit alia ꝗnqꝫ talēta dicēs: Dn̄eInqꝫ talēta tradidiſti mihi: ecce aliaqn̄qꝫ ſuplucratꝰ ſū. Ait illi dn̄s eiꝰ:Euge ẜue bone ⁊ fideliſ: qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſuꝑ ml̓ta te ꝯſtituā:intra in gaudiū dn̄i tui. Acceſſit āt⁊ q duo talēta acceperat ⁊ ait: Dn̄eduo talēta tradidiſti mihi: ecce duoalia lucratꝰ ſū. Ait illi dn̄s eiꝰ: Euge ẜue bōe ⁊ fidel̓: qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelis: ſuꝑ multa te cōſtituā ītraigaudiū dn̄i tui. Accedēs āt ⁊ quiunū talētū accꝑat ait: Dn̄e ſcio ꝗahō durꝰ es: mētis ubi n̄ ſemīaſti: etcōgregas ubi nō ſparſiſti: ⁊ timensabij ⁊ abſcōdi talētū tuū ī terra. Ecce hēs qd̓ tuū ē: Rn̄dēs aūt dn̄s eiꝰdixit ei: Serue male ⁊ piger: ſciebaſqꝛ mēto ubi n̄ ſemino: ⁊ ꝯgrego ubinon ſparſi. Oportuit ergo te cōmittere pecuniā meā numularijs: ⁊ ueniēs ego recepiſſē utiqꝫ qd̓ meū eſtcū uſura. Tollite itaqꝫ ab eo talētu:⁊ date ei ꝗ hꝫ decē talēta. Oī .n. habēti dabit̉ ⁊ abūdabit: ei aūt ꝗ n̄ hꝫ⁊ qd̓ uidet̉ hr̄e auferet̉ ab eo. Et inutilē ſeruū eijcite ī tenebras exteriores: illic erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiuꝫ.CLO. In p̄cedēti ꝑabola demōſtrata ē eoꝝ condēnatio q̇ oleū ſibi ſufficiēter nō p̄parauerāt: ſiue ꝑoleū nitor operū: ſiue gaudiū cōſcīe: ſiue elemoſynaq̇ ē ꝑ pecuniā ītelligat̉. Hec aūt ꝑabola īducit̉ contra eos qͥ n̄ ſolū pecunijs: ſꝫ nec verbo nec alio mōꝓdeſſe ꝓximiſ volūt: ſꝫ oīa occultāt. vn̄ dicit: Sicutenī ho. pere. ꝓ. vo. ſer. ſu. ⁊ tradidit illis bona ſua.GRE. Homo aūt iſte qͥ ꝑegre ꝓficiſcit̉ redēptor nr̄ē qͥ ī ea carne quā aſſūpſerat abijt ī celū. Carnis .n.locꝰ ꝓpriꝰ terra ē: q̄ qͣſi ad ꝑegrinādū ducit̉: cuꝫ ꝑredēptorē noſtrum ī celo collocat̉. TORI. Scd̓menī diuinitatis ſue naturā nō ꝑegrinat̉ ſꝫ ẜm diſpēlationē corꝑis qd̓ ſuſcepit. Qui enī dicit diſcipulisſuis: Ecce ego vobiſcū ſū vſqꝫ ad cōſūmationē ſeculi: ynigenitꝰ dei ē qͥ nō ē corporeo habitu circūclu-

ſus. hoc aūt dicētes noͣ ſoluimꝰ ieſū: ſꝫ vnicuiqꝫ ſubſtātie ꝓprietatē eiꝰ ſaluamꝰ. Poſſumꝰ ⁊ talia dicere ꝙ ꝑegrinat̉ dn̄s ꝑ fideꝫ ābulātibꝰ ⁊ nō ꝑ ſpem. ſiāt ꝑegrinātes a corꝑe cū dn̄o fuerimꝰ: tūc ⁊ ip̄e eritnobiſcū. Simul etiā cōſiderata: ꝙ nō videt̉ redditio ẜmōis ita cōſcripta ſicut hō ꝑegrinans: ita egoaut filiꝰ hoīs: qm̄ ip̄e ē qͥ ī ꝑabola ꝓponit̉ ꝑegrināſquaſi hō: nō ſicut filiꝰ dei. HI ERO. Uocatꝭ aūtapl̓is doctrinā eis euāgelioꝝ tradidit: n̄ ꝓ largitate⁊ parcitate alteri plꝰ ⁊ alteri minꝰ tribuēs: ſꝫ ꝓ accipiētiū viribꝰ: qūo ⁊ apoſtolꝰ eos qͥ ſolidū cibū capere nō poterāt: lacte potaſſe ſe dicit. vn̄ ſequit̉: Etvni dedit qͥnqꝫ talēta: alij aūt duo: alij vero vnum:vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā virtutē/ CHRI. In quinqꝫ ⁊duobꝰ ⁊ vno talēto diuerſas gr̄as ītelligimꝰ: q̄ vnicuiqꝫ tradite ſūt. IORI. Si qn̄ enī videris eoꝝ qͥ acceperūt a chriſto diſpēſationē eloquioꝝ dei: aliosquidē hr̄e āplius: alios aūt minꝰ: ⁊ vt ita dicā: neqꝫī dimidio ītelligētes rerū negocia cōꝑatiōe meliorū: alios āt adhuc minꝰ hr̄e videbis differētias eoꝝqͥ eloqͥa dn̄i ſuſceperūt a chriſto: qm̄ alia fuit virtꝰeoꝝ qͥbus data ſūt qͥnqꝫ talēta: alia qͥbus duo: aliaqͥbus vnū: ⁊ alt̓ alteriꝰ nō capiebat mēſurā: ⁊ qͥ accepit talētū vnū: accepit qͥdē datū nō cōtēptibile.Multū ē enī ⁊ vnū talētū talis dn̄i: tn̄ tres ſūt proprij ẜui: ſicut tria ſūt genera eoꝝ qͥ fructū faciunt. ⁊qͥnqꝫ quidē accepit talēta: qͥ oīa ſēſibilia ſcripturaꝝpōt adducere ad ſēſus diuiniores: duo aūt qͥ ē corporalē doctrinā edoctus. duo enī videt̉ carnal̓ numerꝰ eē. ſꝫ adhuc minꝰ potēti vnū talētū pater familias dedit. GRE. Uel alit̓: Quinqꝫ talentis donaqͥnqꝫ ſēſuū .i. exterioꝝ ſciētia exprimit̉: duobꝰ vero ītellectꝰ ⁊ oꝑatio deſignat̉. vniꝰ aūt talēti noīe ītellectꝰ tm̄ deſignat̉. Seqͥt̉: Et ꝓfectꝰ ē ſtatī. GLO.Nō locū mutās: ſꝫ liberā eis operādi ptātē ꝑmittēſ⁊ ſuo arbitrio relinquēs. Sequit̉: Abijt autē qͥ qͥnqꝫ talē. acce. ⁊ ope. ē ī eis: ⁊ lucratꝰ ē alia quinqꝫ.HIERO. Acceptis enī terrenis ſēſibꝰ: celeſtiū ſibinoticiā duplicauit: ex creaturis ītelligēs creatoremex corꝑalibus īcorporalia: ex breuibꝰ ſempiterna.GRE. Sūt etiā nōnulli qͥ ⁊ſi īterna ac myſtica penetrare neſciūt: ꝑ ītētionē tn̄ ſuꝑne patrie docēt recta q̄ poſſūt de ip̄is exterioribꝰ qͥ acceperūt: dū qͥ ſea carnis petulātia: a terrenarū rerū ābitu: atqꝫ a viſibiliū voluptate cuſtodiūt: ab his etiā alios admonēdo cōpeſcūt./ ORI. Uel qͥ habēt ſēſus exercitatos cōuerſati ſalutarit: ⁊ ad maiorē ſcientiā ſeip̄oserigētes ⁊ ſtudioſe docētes: lucrati ſūt alia qͥnqꝫ: qꝛnemo facile additamētū accipit v̓tutis alteriꝰ niſieiꝰ qͣm hꝫ. ⁊ quāta ip̄e ſcit: tāta alterū docet ⁊ n̄ ampliꝰ. HILA. Uel ẜuus ille qͥ qͥnqꝫ talēta accepit:populꝰ ex lege credētiū ē: ex qͣ ꝓfectꝰ meritū ipſiusrecte īplete euāgelice fidei oꝑatiōe duplicauit. Sequit̉: Similit̓ ⁊ qͥ duo acceꝑat: lucratꝰ ē alia duo.GRE. Sūt enī nōnulli qͥ dū ītelligēdo ⁊ oꝑandoalijs p̄dicāt: qͣſi duplicatū de negocio lucrū reportāt: qꝛ dū vtriqꝫ ſerui p̄dicatio īpendit̉: qͣſi acceptatalēta geminant̉. ORI. Uel lucrati ſūt alia duo. i.corꝑalē editionē ⁊ alia paulo ſublimiorē HILA.Uel ille ẜuus cui duo talēta cōmiſſa ſūt: gentiū populꝰ ē: fide atqꝫ cōfeſſioue ⁊ filij iuſtificatꝰ ⁊ patriſdn̄m noſtrū ieſū chriſtū deū atqꝫ hominē ex ſpiritu

p 3