Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXIIII.

Quiſputas ē fidelis ſeruꝰ prudēs: que cōſtituit dn̄s ſupra familiāſuā: ut det illis cibū ī tēpore? Beatus ille ſeruꝰ quē ut uenerit dn̄s eius īuenerit ſic facientē. Amen dicouobis qm̄ ſuꝑ oīa bona ſua ꝯſtituet. Si aūt dixerit malꝰ ſeruꝰ ille incorde ſuo: Morā facit dn̄s meꝰ uenire: ceꝑit percutere cōſeruos ſuos: manducet aūt bibat cuꝫ ebrioſis: ueniet dn̄s ſerui illiꝰ ī die quaſpat: hora qua ignorat: diuidet partēqꝫ eiꝰ ponet hypocritis:illic erit fletꝰ ſtridor dentium.NLLA. Quāuis dn̄s ſupra in cōi nos ad indefeſſam vigilātie curā fuerit adhortatuſ: ſpecialē tn̄ pouli prīcipibꝰ .i. epiſcopis in expectatiōe aduentūqꝫſuo ſolicitudinē mādat. Hunc enī ſeruū fidelē atqꝫprudenteꝫ p̄poſitū familie ſignificat: cōmoda atqꝫvtilitates populi ſibi cōmiſſi curantē. vn̄ dicit: Quiſputas ē fide. ſer. pru. quē cōſti. do. ſu. fami. ſuā: vtoet illis cib. in tēpore. CHRI. ī hom. Quod aūtdicit: Quiſputas. ē ignorātis: inuenit̉ enī pat̓ īterrogādo loquēs: vt dic̄. Adā vbi es. REMINec enī ſignat hec īterrogatio īpoſſibilitatē ꝑficiēde virtutis ſed difficultatē. GLO. Rarꝰ enī ē fidelis ſeruꝰ dn̄o ꝓpter dn̄m ſeruiēs: oues chriſti adlucrū: ſed amore chriſti paſcēs: prudēs qui ſubditorū capacitatē vitā mores diſcutiat: quē conſtituat dn̄s qui .ſ. ſit vocatꝰ a deo non ſe iniecerit.CHRl̓. ī ho. Duo autē expetit ab huiuſmōi ẜuo .ſ.vrudētiā fidē. fidelē enī dicit: quoniā nihil qd̓dn̄i ſui ē: ſibi propriū fecit. nihil etiā de rebꝰ ſui dn̄ivane inaniter cōſumpſit. Prudentē autē eum vocat: quoniā cognouit id oportet diſpēſare data ſūt. ORI. Uel ī fide ꝓficit: ſi nōdū ī ea ꝑfectus ē: cōiter fidelis vocat̉: naturalē habet mentis velocitatē: dicit̉ prudēs. Siqͥs autē cōſideret: inueniet fideles multos ſtudiū fide exercētes: aut prudētes: quoniā que ſtulta ſūt mūdi elegit deꝰ.Et iterū: videbit alios veloces quidē eſſe prudentes: modice autē fidei. Cōuenire autē ī vnū fideleꝫqꝫ prudētē: rariſſimū ē. Ut autē ī tempore det̓ ci: neceſſariā habet quis prudētiā. vt autē adimet cibos indigentiū: opꝰ ē fides: quoniā ẜm ſimplicē ītellectū opꝰ habemꝰ vt fideles ſimꝰ ad diſpēſandū eccleſie redditꝰ: vt deuoremꝰ que ſūt viduarū: vt memores ſimꝰ pauperū: ne occaſioneaccipiētes ex eo qd̓ ſcriptū ē: Dn̄s cōſtituit his quieuageliū p̄dicāt de euāgelio viuere: amplius queramus qͣꝫ cibuꝫ ſimplicē neceſſaria veſtimēta: vtnec ampliꝰ teneamꝰ nobis qͣꝫ his neceſſitatē patiunt̉. Prudētes aūt vt prudēter ītelligamꝰ īdigentiū cauſas: ꝓpter quas ſūt īdigētes: vniuſcuiuſqꝫdignitatē: quo educatꝰ ē: quātū neceſſariū habꝫ.Hulta enī ſapiētia opꝰ ē ei bene vult diſpēſare

eccleſiaſticos redditꝰ. Sic fidelis ſeruꝰ prudensvt effundat rationabilē ſpiritalē cibū quibus oꝫ: volēs oſtēdere ſe prudedtē: illis .ſ. magisneceſſariū habēt verbū qd̓ mores eoꝝ edificet: vi cōponat: qͣꝫ qd̓ illumīat ſciētie lucē: aut vt ne eiſ poſſūt acutiꝰ audire: piget exponere altiora: ne exponēteſ vilia contēnantur ab his naturaliter ſūtīgenioſi: aut exercitationē ſecularis ſapiētie acuti. CHRI. ī ho. Adaptat̉ etiā ad prīcipes ſeculares hec ꝑabola. vnūquēqꝫ enī his hꝫ ad commu vtilitatē vti oꝫ: ad nocumētū cōſeruoꝝ neqꝫad ꝑditionē ſuiipſiꝰ: ſiue hꝫ ſapīam ſiue prīcipatū ſiue aliud quodcūqꝫ. RABA. Dn̄s aūt chriſtꝰ ē. familia autē ſupra quā cōſtituit ē eccleſia catholica.Difficile ē ergo īuenire ī vno vt prudēs ſit fidelis: autē īpoſſibile: nec enī beatificaret nonpōt ſubdit: Beatꝰ ille ſer. quē vene. do. eiꝰīue. ſic faciētē. HILARI. i. p̄cepto dn̄i ſui obediētem: vt doctrine opportunitate verbū vite eternitatis cibū alēde familie diſpēſet. REMI. Notāduꝫautē ſicut magna diſtātia ē meritoꝝ īter bonosp̄dicatores bonos auditores: ita magna diſtātiaē p̄miorū. Bonos enī auditores ſi vigilātes inuenerit: faciet diſcūbere vt lucas dicit. bonos autē p̄dicatores ſuꝑ oīa bona ſua cōſtituet. vn̄ ſequit̉. Amēdico vo. qm̄ ſuꝑ oīa bo. ſua cōſti.. ORI. vt .ſ.regnet chriſto: cui oīa ſua tradidit pater: ſic̄ boni patris filiꝰ ſuꝑ oēm patris ſubſtātiā cōſtitutꝰ:ticipat huiuſmōi dignitatē gloriā fidelibꝰ prudētibꝰ diſpēſatoribꝰ ſuis: vt ſint ip̄i ſuꝑ omnē creaturā RABA. vt ſoli ſed vt ceteris eternap̄mia habeāt: tu ſua vita: gregis cuſtodia.HIL A. Uel ſuꝑ oīa bona cōſtituetur .i. ī dei gloriacollocabit̉: qꝛ nihil eſt vltra qd̓ meliꝰ ſit. ¶CHRV.Deīde ſolū ab honore īminet bonis: ſꝫ a penaquā minat̉ malis erudit auditorē ſubdit: Si aūtdixe. ma. ſer. ille ī cor. ſuo: morā fa. do. me. veni. cepe. ꝑcutere. AVG. ad eſichiū: Ex moribꝰ hꝰ ſeruiapparet animꝰ eius: quos mores licꝫ breuiter magiſter bonꝰ curauit exprimere .i. ſuꝑbiā dicit: Et ceperit ꝑcu. cōſer. ſuos. atqꝫ luxuriā dicit: Maducet autē bi. ebrio. ne qd̓ dicebat: Moram facitdn̄s meꝰ. deſiderio ſui dn̄i dicere crederet̉. Qūo enīardebat ille dixit: Sitiuit aīa mea ad deū viuū qn̄veniā. Dicēdo enī: qn̄ veniā: moras ſe perpeti moleſte ferebat: qꝛ etiā quod tēpore accelerat̉: deſideriotardū videt̉. QRI. Peccat autē ī deū quicūqꝫ epiſcopus quaſi cōſeruus miniſtrat ſed quaſi dominꝰ: frequēter vt amarꝰ dn̄s vim dominat̉: et eſuriētes ſuſcipit ſed epulat̉ ebrioſis: ſemperſomniat: qꝛ poſt multū tēporis vēturꝰ ē dn̄s. RABA. Typice etiā pōt ītelligi cōſeruos ꝑcutere conſciētias īfirmorū verbo vel exēplo vitiare. HIER.Quod autē dicit: Ueniet dn̄s ſer. ill. ī die qua ſperat: ho. qua igno. Ad hoc dicit: vt ſciat qn̄ putatur dn̄s tūc vēturū: vigilātie ac ſolicitudinis diſpēſatores admoriet. Porro qd̓ dicit: Diuidet: ē ītelligēdū gladio diſſecet ſed a ſancto cōſortio ſeꝑet. ORI. Uel diuidet: qn̄ ſpūſeius .i. ſpiritale donū reuertet ad deū dedit eum.Aīa aūt corꝑe ſuo vadit ī gehennā. Iuſtꝰ auteꝫ diuidit̉: ſed aīa eius yadit cuꝫ ſpū .i. ſpiritali do-