Marcus
no ad regna celeſtia. Qui aūt diuidunt̉: nō habentpoſtmodū in ſe partē ſpiritalis doni q̄ erat a deo: ſꝫrelinquet̉ ꝑs q̄ erat ipſoꝝ .i. aīa que cū corpore puniet̉. vn̄ ſequit̉: Et partē eiꝰ ponet cū hypocritis.HIERO. Cū hiſ videlicet qͥ erāt ī agro: ⁊ qui molebāt: ⁊ nihilominꝰ derelicti ſūt. Sepe enī diximꝰ hypocritā aliud eē ⁊ aliud oſtēdere: ſicut ⁊ ī agro ⁊ inmola idē facere videbant̉: ſed exitus diuerſe voluntatis aperuit. RAB A. Uel cū hypocritis ſuſcipipartē ſuā .ſ. duplicē gehēne penā .i. ignis ⁊ frigoris.vn̄ ſequit̉: Ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū. Ad ignemenī ꝑtinet fletꝰ oculorū: ad frigꝰ ſtridor dentium.ORI. Uel fletꝰ erit eis qͥ male ī hoc mūdo ridētesfuerūt: ⁊ his qͥ requieuerūt rationabiliter erit dentiū ſtridor. nolētes enī dolores materialiter ſufferre: cōpulſi tormētis dētibus ſtridēt: illi .ſ. qͥ manducauerūt acerbitatē malicie. Ex his autē cognoſcereē: quoniā nō ſolū qͥ fideles ſūt ⁊ prudētes: cōſtituitdn̄s ſuꝑ familiā ſuā ſed etiā malos: ⁊ ꝙ non ſoluateos de hoc ꝙ cōſtituti ſūt a dn̄o ſuꝑ familiā eiꝰ: ſedillud vt dent ī tēpore cibos: ⁊ vt abſtineāt a ꝑſecutionibꝰ ⁊ cōmeſſationibꝰ. AVG. ad eſichiū: hocautē ſeruo malo remoto qͥ ꝓculdubio dn̄i ſui oditaduentū: cōſtituamꝰ ante oculos tres ſeruos bonos: aduentū dn̄i deſiderātes. Si vnꝰ eorū citiꝰ: alter tardiꝰ dn̄m ſuū dicit eē vēturū: tertiꝰ de hac reſuā ignorātiā cōfitetur. videmꝰ tn̄ qͥs magis euangelio cōſonet. vn̄ dicit: Uigilemꝰ ⁊ oremꝰ qꝛ citiusvēturꝰ ē dn̄s. Alter dicit: Uigilemꝰ qꝛ breuis ⁊ ī certa ē vita iſta: quāuis tardiꝰ vēturus ſit dn̄s. Tertiꝰdicit: Uigilemꝰ qꝛ breuis ⁊ īcerta ē vita iſta: ⁊ neſcimus quādo vēturus ē dn̄s. Quid aūt aliud hic dic̄:qͣꝫ ꝙ cū audimꝰ euāgeliū dicere: Uigilate qꝛ neſcitis qͣ hora vēturus ſit dn̄s. oēs quidē pͦ deſiderio regni dei hoc volūt eē verū qd̓ putat pͥmus: deinde ſifactū fuerit gaudebit cū illo ſecūdus ⁊ tertiꝰ. ſi autfactū nō fuerit: metuendū ē ne īter ip̄as moras ꝑturbēt̉ qͥ crediderāt qd̓ dixerat pͥmus: ⁊ īcipiāt dn̄iaduentū nō tardū putare ſꝫ nulluꝫ. Qui aūt creditqd̓ dicit ſcd̓us: tardiꝰ dn̄m eē vēturū: ſi falſū fueritnulli turbabunt̉ ī fide: ſed īopinato gaudio ꝑfruētur. Qui aūt qͥd horū verū ſit ignorare ſe cōfitet̉: illud optat: hoc tolerat: in nullo eoꝝ errat: quia nileoꝝ aūt affirmat aut negat. .XXV.Unc ſimile erit regnū celorū decē uirginibꝰ: qͥ accipiētes lāpades ſuas exieruntobuiā ſpōſo ⁊ ſpōſe. Quīqꝫ aūt exeiſ erāt fatue: ⁊ ꝗnqꝫ prudētes. Sꝫꝗnqꝫ fatue acceptis lāpadibꝰ n̄ ſumpſerūt oleū ſecū. Prudentes ueroacceperūt oleū ī uaſis ſuis cuꝫ lāpadibꝰ. Morā autē faciēte ſpōſo dormitauerūt oēs ⁊ dormierunt. Media aūt nocte clamor factus ē: ecceſpōſus uēit: exite obuiā ei. Tūc ſur
rexerūt oēs uirgiues ille: ⁊ ornanrūt lāpades ſuas. Fatue aūt ſaptibus dixerūt: Date nobis de olueſtro: qꝛ lāpades noſtre extīguustur. Rn̄derūt prudentes dicenteoNe forte nō ſufficiat nob̓ ⁊ uobiite potiꝰ ad uēdētes ⁊ emite uobisDū aūt irēt emere: uenit ſpōſusq̄ ꝑate erāt ītrauerāt cū eo ad nuas: ⁊ clauſa ē ianua. Nouiſſimero ueniūt ⁊ reliq̄ uirgīes dicentesDn̄e dn̄e: aperi nob̓. At ille rn̄deait: Amen dico uobis neſcio uoUigilate itaqꝫ: quia neſcitis diemneqꝫ horam.CHRV. In ſuꝑiori ꝑabola dn̄s penā on̄dit eiꝰꝑcutiebat: inebriabat̉: ⁊ bōa dn̄i ſui diſꝑgebathac aūt ꝑabola punitionē īducit etiā ei qͥ virnō affert: neqꝫ copioſe hec qͥbus īdiget ſibi p̄pahabebāt enī fatue virgīes oleū: ſed non copioſe. ydicit̉: Tūc ſi. erit reg. ce. x. vi./ HILAR Iō aūticit̉: Tūc: quia de magno die dn̄i de quo ſupra abat̉ oīs hic ẜmo ē. CHRV. Regnū aūt celorūſentis tēporis eccleſia dicit̉: ſicut ⁊ ibi: Mittet ſhomīs angelos ſuos: ⁊ colligēt de regno eiꝰ omīſcādala/ HI ERO. Similitudinē autē. x. viginū fatuarū atqꝫ prudētū quidā ſimplicit̓ īterp̄tant̉ ī vuginibꝰ: quarū alie iuxta apoſtolū in corꝑe ⁊ menteſūt virgines: alie virginitatē tm̄ corporū reſeruātesvel cetera oꝑa nō habēt: vel parentū cuſtodia reſeruāte nihilominꝰ mēte nupſerunt. Sꝫ mihi videt̉ exſuꝑioribꝰ aliꝰ eē ſēſus qͥ dicit̉: Et nō ad virginaliacorꝑa ſed ad oē hominū genꝰ habeat ꝑ comꝑationē ꝑtinere/ GRE. ī homel. In qͥnqꝫ enī corꝑis ſeſibꝰ vnuſqͥſqꝫ ſubſiſtit gemīatꝰ: geminatꝰ aūt quinriꝰ denariū ꝑficit. Et qꝛ ex vtroqꝫ ſexu fideliū multtudo colligit̉: ſcā eccleſia. x. virginibꝰ fimil̓ denūcitur: vbi mali cū bōis: reprobi cū electis admixti ſūt.recte ſimile virginibꝰ prudētibꝰ ⁊ fatuis ꝑhibet̉.CHRI. ī homel. Iō aut ponit ꝑabolā hāc in virnuꝫ ꝑſona: vt ꝯn̄dat ꝙ lꝫ virginitas magnuꝫ qͥd ſit:tn̄ ſi ab operibꝰ miẜicordie ſit deſerta: cū adulterforas eijciet̉./ ORIG. Uel ſēſus oīm qͥ recepertverbū dei virgīes ſunt. Tale enī ē verbum dei vt dieſua mūdicia accōmodet oībus: qͥ ꝑ ſuā doctrina feceſſerūt ab idoloꝝ cultura: acceſſerūt autē ꝑ chrntūad dei culturā. vn̄ ſequit̉: Que accipi. lam. ſuas etierūt ob. ſpō. ⁊ ſpōſe. Accipiūt .n. lāpades ſuas. ī orgna ſua naturalia: ⁊ egrediunt̉ de mūdo ⁊ de enoribus: ⁊ ueniūt obuiā ſaluatori qͥ ſemꝑ ꝑatus e renre: vt īgrediat̉ ſimul cū dignis ad beatā ſpōſam edcleſiā. HILA. Uel ſpōſus atqꝫ ſpōſa dn̄s noſteē ī corꝑe deꝰ: nāqꝫ ſpiritui caro ſpōſa ē. lāpades altē quas acceperūt: aīarū ſplēdentiū lumē ē que ſocramēto baptiſmi ſplēduerūt AVG. de vbis do-