Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Mattheus

qͥbꝰ vaſtat̉ genꝰ hūanuꝫ: breuis ſubſecutura pax ſit:quieta omīa repromittit: vt fides credētiū ꝯprobet̉.CHRX̓. in. Uel laſciuia erit pax his ſenſibiliter diſpoſiti ſūt. ꝓpter dixit apl̓us: fueritpax. ſꝫ dixerīt: pax ſecuritas. inſēſibilitatē eoruꝫon̄dēs: ſic̄ illoꝝ fuerūt ī diebꝰ noe: qm̄ mali laſciuiebāt: aūt iuſti: ſꝫ ī tribulatōe triſticia ꝑtrāſibātHīc aūt on̄dit: qm̄ antichriſtꝰ venerit: īdecētes voluptates aſſumēt̉ apud eos iniqͥ erūt: de ꝓpͥa deſꝑabūt ſalutē: exēplū poīt huic rei ꝯueniēs..n. archa fabricaret̉: p̄dicabat qͥdē ī medio futuradicēs mala. Mali aūt credētes: ac ſi nullū fuiſſꝫfutuꝝ malū laſciuiebāt. qꝛ futura apud ml̓toſcredūt̉: ex p̄teritꝭ credibilia facit p̄dicit. Deīde alid̓fignū ponit per qd̓ on̄dit: īopinabl̓r dies ille veniet: ip̄e diē illū ignoret dicēs: Tūc duo erūtī agro: vnꝰ aſſu. al. relinqͣt̉. Ex qͥbꝰ v̓bis on̄dit̉ aſſumūt̉ relīquūtur ẜui dn̄i: ī ocio labore.HILA. Uel duos ī agro duos ppl̓os fideliū īfideliū ī ſcl̓o: tanqͣꝫ ī vite huiꝰ oꝑe dies dn̄i dep̄hēdꝫſeꝑabūt̉ tn̄ relicto alio alio aſſumpto: in quo fideliū īfideliū deſtructio docet̉. Dei .n. ira īgraueſcēte: ſācti ī ꝓmptuario recōdētur: ꝑfidi v̓o ad celeſtisignis materiē relīquēt̉. de molentibꝰ .n. par ē. vn̄ſeqͥt̉: Duo erunt mo. ī mo. vna aſſu. al. relī. Mola.n. opꝰ legꝭ ē: ſꝫ qꝛ ꝑs iudeorū: vt apl̓os credidit: ita heliā ē creditura iuſtificāda fidē. ideo vna fidē boni oꝑis app̄hēdit̉: alia v̓o īfructuoſa legꝭoꝑe relīquet̉ molēs īcaſſū: factura celeſtꝭ cibipane̓. VHIE. Uel duo ī agro ꝑiter īueniēt̉ eūdē hn̄tes laboreꝫ: qͣſi parē ſemētē: ſed fructꝰ laboris noneq̄ reſpiciētes. In duobꝰ ēt ꝑiter molūt: vl̓ ſynago ītelligere debemꝰ vel eccleſiaꝫ: ſil̓ mole̓ videāt̉ īlege: de eiſdē ſcpͥturꝭ ſanctꝭ farinā tere̓ p̄ceptoꝝ deivel cet̓as he̓ſes de vtroqꝫ teſtō aut altero: vidēturmoleͣ farinā doctrinaꝝ ſuaꝝ. Seqͥt̉: Duo ī le. vnꝰ aſ.al. relinq̄t̉ IHILA. Duo aūt ī lecto: ſūt eādē paſſionis dn̄ice reqͥem p̄dicātes: circa quā heticoꝝ et catholicoꝝ eadē cōfeſſio ē: ſꝫ qꝛ vnitatē diuinitaiꝭ pr̄is filij catholicoꝝ fides p̄dicabit: he̓ticoꝝ falſitas īpugnabit: fidē ꝯfeſſiōis vtriuſqꝫ diuini arbitrij iudiciū cōprobabit: vnū aſſumēdo aliū relīquendo.REMI. Uel his v̓bis tres ordines eccleſie demōſtrāt̉: duos in agro ordo p̄dicatoꝝ qͥbꝰ cōmiſſuſ ēager eccleſie: duos ī mola ordo cōiugatoꝝdiuerſas curas nūc ad hec: nūc ad illa flectūt̉: quaſimolas ī circuitu trahūt: duos ī lecto ordo cōtinētiū: quoꝝ reqͥes noīe lecti deſignat̉. In his aūt ordinibꝰ ſūt boni mali: iuſti īiuſti: ex eis qͥdā relīquēt̉: qͥdā aſſumēt̉ ORI. Ul̓ al̓r. Corpꝰ qͥdē qͣiīfirmū ī lecto ē cānaliū paſſionū: aīa āt molit ī graui mola mūdi: vl̓ corꝑis ſenſus ī agro mūdi oꝑant̉.Uigilate ergo: qꝛ neſcitis horadn̄s ur̄ uēturꝰ ſit. Illud aūt ſcitoteqm̄ ſi ſciret pr̄familias hora furuēturꝰ eēt: uigilaret utiqꝫ: ſineret ꝑfodi domū ſuam. Ideo uoseſtote parati: quia neſcitiſ qua horafiliꝰ hominis uenturꝰ eſt.

HIE Perſpicue on̄dit dn̄s qꝛ ſupra dixit. De dieaūt illa nemo nouit niſi pr̄ ſolꝰ: qꝛ .ſ. expediepapl̓is ſcire: vt pēdule expectatōis īcerti: ſꝑ credāt venturū: quē ignorāt qn̄ venturꝰ ſit. ideo orex ſuꝑioribꝰ cōcludēs dicit: Uigi. ergo qꝛ neſcicho. do. ve. vęn. ſit. Et dicit: Quia neſcimꝰ: ſed Hoſcitꝭ .ſ. vt on̄dat ſe diē iudicij ignorare/ CxRRyin homē. Uult aūt eos ſemꝑ in ſolicitudine eſſe prhoc dicit: Uigilate/ GRE. Uigilat ad aſpectū veri lumīs oculoſ aꝑtos tenet. vigilat: ſeruat oꝑādoqd̓ credit. vigilat: a ſe corꝑis negligētie tenebrrepellit. ORI. Dicit aūt: ſimplicior eſt: qm̄ de ſecudo aduētu ī quo vēturꝰ fuerat: hūc dicebat ẜmo: aliꝰ aūt ītelligibilē futuꝝ ī ſenſū diſcipulov̓bi dicebat aduētu: qꝛ nōdū erat ī ſenſu eoꝝ quēmodū erat futurꝰ VAVG. ad eſichin̄: ſolūillis dixit vigilate qͥbꝰ tūc audiētibꝰ loq̄bat̉: ſꝫ etillis fuerūt pꝰ illos annos: ad noſip̄os: erūtpꝰ nos vſqꝫ ad nouiſſimū eiꝰ aduētū: qꝛ ad oēs ꝑtinꝫquodāmō. tūc .n. vnicuiqꝫ vēiet dies ille: veneeiꝰ dies: vt tal̓ hīc exeat: qͣlis iudicādꝰ ē illa die: acj vigilare debꝫ omīs chriſtianꝰ: ne īꝑatū īuenidn̄i aduētꝰ. Imꝑatū .n. īueniet ille dies: quē iꝑatīuenerit ſue vite vltīa dies. QRI. Uani āt ſūt oēsſiue qm̄ ꝯſūmatōem mūdi ſcire ſe ꝓfitet̉ qn̄ erit: ſiue vite ꝓpͥe finē ſcire ſe gloriāt̉ quē nēo cogͦſcere pōtniſi ſpūſancto illumīatꝰ yHIE. Premiſſo aūt prfamilias exēplo cur reticeat ꝯſūmatōis diē: maniſtiꝰ docet ſubdit: Illd̓ aūt ſci. qm̄ ſi ſci pr̄fa hofur. eſ. vigi. vti. ſine. ꝑfo. do. ſuā Afamilias domꝰ ē ſenſꝰ hoīs. domus aūt eius eſtfur aūt diabolus. Eſt aūt omīs ſermo cōtrariꝰ niper naturalē introitū intrat ad aīam negligētiſ. ſedquaſi qui foderit domū: pͥmū deſtruēs quedā naralis edificia anime .i. naturaleſ ītellectus: ip̄amdirutōem īgreſſus ſpoliat aīam. Aliquotiēs īuenitqͥs furē in ip̄a ꝑfoſſione: cōprehēdēs ꝑcuſſiſermonē immittēs interficit ip̄m. aūt in die fivenit: qn̄ illumīata eſt a ſole iuſticie aīa hoīs ſtudioſi: ſed ī nocte .i. in tꝑe adhuc malicie ꝑmanētꝭ: in fuerit aliqͥs poſſibile eſt ſi habuerit virtuteꝫſolis: tn̄ illuſtret̉ ex aliquo ſplēdore verbi: qd̓ ē licerna adhuc qͥdem manēs in malicia: ſed tamē hn̄spropoſitū melioꝝ vigilātiū ne ꝑfodiat̉ eiusſitū: vel in temꝑe tētationū: vel in quarūcūqꝫ calamitatū: maxime fur ſolet venire: volēs ꝑfodere aitdomū/ GREGO. Uel neſciēte patrefamilias ſidomū perfodit: quia dum a ſui cuſtodia ſpūs domierit: improuiſa mors veniēs carnis noſtre habūtaculū irrupit: eum quē dominū domꝰ dormietinuenerit necat: quia duꝫ ventura dāna ſpūs ninime preuidet: hūc mors ad ſuppliciū neſcientē rapifuri aūt reſiſteret ſi vigilaret: quia aduētū iudicꝭ quiocculte aīas rapit p̄cauens ei penitēdo occurreretne impenitēs periret. Horā vero vltimā iccirco d̓nivoluit eſſe īcognitā: vt ſemper poſſit ſuſpecta: ſidum illam preuidere mīme poſſumus: ad illamītermiſſiōe p̄ꝑemur. ꝓpter quod ſeqͥt̉:para. qꝛ neſci. qua ho. fili. ho. ventū. eſtyCHRIhomē. Hic videt̉ cōfundere eos non tantū ſtūdūūfaciunt aīe: quantū ſtudēt circa pecunias qui ſieexpectant.