Mattheus
¶ ORI. Quia de plāctu mētōeꝫ fece̓at: qͦ ad hͦ eritvt ſpōtē ꝯtra ſe ſnīam ꝓferāt: ⁊ ſeip̄os condēnēt: neputet̉ ꝙ in iſto plāctu mala eoruꝫ terminēt̉ ſubdit:Et mit. ange. ſu. cum tu. ⁊ vo. magna REMI. Hecaūt tuba nō reuera corꝑea eſt ītelligēda: ſed archāgelica vox: que adeo magna erit: vt ad clamorē illiꝰoēs mortui de terre puluere reſurgat̉ CHRY. Sonus aūt tube ꝑtinet ad reſuſcitatōnem: gaudiū adrep̄ſentādū ſtuporē qͥ tūc erit ad dolorē illoꝝ qͥ relīquēt̉: ⁊ ī nubibꝰ nō rapiēt̉ ¶ORI. Scpͥtū ē autē innumeris: ꝙ ex qͣtuor vētis cōgregabant ſacerdotestybicinātes eos qͥ ſūt ex caſtris iſrl̓: ſꝫ quoꝝ ꝯꝑatioonē de angel̓ chriſti ꝯn̄ter dr̄: Et ꝯgregabūt electoseiꝰ a qͣtuor vētis. REMI. i. a qͣtuor clymatibꝰ mundi .i. oriēte: occidēte: aqͥlone: ⁊ auſtro ORI. Et ſimpliciores qͥdē opināt̉ eoſ tm̄ qͥ tūc inuēti fuerit ī corꝑe aggregādos: ſꝫ meliꝰ eſt dice̓ cōgregādos nō ſolūab angelis chriſti eē oēs nō ſolū ab aduētu chriſti ⁊vſqꝫ ad ꝯſummatōem vocatos atqꝫ electos: ſed oēsqͥ a a ꝯſtōe fuerīt mūdi: qͥ viderūt ſicut abraā chriſtidiē: ⁊ exultauerūt ī illā. Qm̄ aūt nō tm̄ illos qͥ ī corpore fuerīt ꝯp̄hēſi dicit cōgregādos chriſti electos:ſed etiā illos qui de corꝑibꝰ ſunt egreſſi: manifeſtatẜmo dicēs cōgregatos electos: nō ſolū a qͣtuor ventis: ſed etiā ſubdēſ. A ſummis celoꝝ vſqꝫ ad termīoseoꝝ. Qd̓ nemini ſuꝑ terrā exn̄ti arbitror conuenire.Uel celi ſunt ſcpͥture diuine: aut aucͣtes eoꝝ in qͥbhabitat deꝰ. Suma aūt ſcpͥturaꝝ ſunt initia illaruꝫ:termini aūt cōſummatōes eaꝝ. Cōgregāt̉ gͦ ſancti aſummis celoꝝ .i. ab eis qͥ viuūt in initijs ſcpͥturarumvſqꝫ ad eos qͥ viuūt in ꝯſummatiōibꝰ eaꝝ. Cōgregabūt̉ .n. tuba ⁊ voce magna: ⁊ qui audierīt ⁊ aduerterīt parēt ſe ad viā ꝑfectōnis: que ducit ad filiū deiREMI. Uel aliter: Ne forte aliqͥs putaret ꝙ ſolūmodo a qͣtuor ꝑtibꝰ mūdi ⁊ nō a mediterraneis regiōibꝰ ⁊ locis: ideo addit: A ſūmis celoꝝ vſqꝫ ad t̓minos eoꝝ. Per ſūmū .n. celi mediū orbis intelligitur:qꝛ medio orbis ſummū celi p̄ſidet. Per termīoſ aūtceloꝝ fines terre ſignificat: vbi lōge diſtātibꝰ circul̓celi: terre inſidere vidēt̉ CHRY. Qd̓ aūt ꝑ āgelosdn̄s electos vocat: ad electoꝝ honorē ꝑtinet: naꝫ ⁊paulꝰ dicit ꝙ rapiēt̉ in nubibꝰ: qꝛ eos quidē qͥ reſuirexer̄t ꝯgregabūt āgeli: ꝯgregatoſ āt recipiēt nubes¶ Ab arbore autē fici diſcite ꝑabolā: cū iā ramꝰ eiꝰ tener fuerit ⁊ folianata: ſcitis qꝛ prope eſt eſtas. Ita ⁊uos cū uideritis hec oīa: ſcitote: ꝗaꝓpe ē in ianuis. Amē dico nob̓: ꝗanō p̄teribit generatio hec: donec oīafiant. Celū ⁊ terra tranſibūt: uerbaaūt mea non p̄teribunt.TCHRY̓. in ho. Quia dixerat ꝙ ſtatī pꝰ tribulationē dieꝝ illoꝝ que p̄dicta ſunt cōtīgerēt: ip̄i aūt querere poterāt: Poſt quātū tp̄s; ideo exponit exēpluꝫponēs de ficu dicēs. Ab arbo. fi. diſci. ꝑa. cū iā ra. eiꝰte. fue. ⁊ fo. na. ſci. qꝛ ꝓ. eſt eſtas. HI E. q. d. Sic̄ qn̄teneri fuerīt in arbore ficꝰ cauliculi: ⁊ gēma erūpit īflorē: cortexqꝫ folia parturit: intelligitis eſtatꝭ aduē
tū: ⁊ fauonij ac veris introitū. Ita cū omīa q̄ ſoſunt videritis: nolite putare iam adeſſe ꝯſūmatmūdi: ſed quaſi p̄uia ⁊ p̄curſores quoſdaꝫ venire.on̄dāt ꝙ ꝓpe ſit ⁊ in ianuis. vn̄ ſeqͥt̉: Ita ⁊ vos cūde. hec om. ſcito. qꝛ ꝓ. eſt ⁊ in ianuis7 CHRY. Pqd̓ on̄dit ꝙ nō multū erit tꝑis mediū: ſed ſtarim.uētꝰ chriſti occurret. Per hͦ aūt ⁊ aliud qͥddā p̄nūcat: eſtatē ſpiritalē: ⁊ trāquillitatē iuſtis poſt hremeſſe futurā: pctōribꝰ aūt ecōtrario hyemē pꝰ eſtarORI. Sicut .n. ficꝰ in tꝑe qͥdē hyemis: vitalē p̓tuhabet in ſe abſcōditā: poſtmodū autē cū virtꝰ ip̄atalis ꝓdire ceꝑit ad manifeſtatōem p̄tereūte hyem⁊ ip̄a valitudine eiꝰ ramꝰ efficit̉ tener ⁊ folia ꝓducitſic ⁊ mūdꝰ ⁊ vnuſquiſqꝫ eorū qͥ ſaluant̉ ante chriaduentū quaſi in hyeme in ſe abſcōſam hn̄t vitalevirtutē. chriſto aūt inſpirāte fiūt teneri: ⁊ non diucordis rami: ⁊ que abſcōdita erāt in eis ꝓgrediūfolia: ⁊ manifeſtos fructꝰ on̄dūt. talibus aūt ꝓpe eneſtas: ⁊ aduētꝰ glorie dei CHRl̓. in home. Prophoc etiā iſtud poſuit: vt crēdere faciat hūc ſermoomnino ita eſſe vēturuꝫ. Ubicūqꝫ .n. quod oīo euturū eſt dicit: naturales neceſſitates in exēplū īAVGV. ad eſichiū: Qd̓ aūt de ſignis euāꝓpheticis que fieri cernimꝰ ꝓpinquū dn̄i aduenſperare debeamꝰ quis negat? quotidie qͥppe mamagiſqꝫ fit ꝓximꝰ. ſed qͣꝫto interuallo ꝓpinq̄t: de hdictū eſt: Nō eſt veſtrū ſcire tꝑa vel momēta. Uelqn̄ dixit apl̓s: Nūc ꝓpior eſt noſtra ſalus: qͣꝫ cūdidimꝰ. ⁊ ecce tot anni trāſierūt: nec tamē qd̓ dixifalſum eſt: qͣꝫtomagis nūc dicendū eſt ꝓpinqͣre dn̄aduētū quādo tātꝰ factꝰ eſt ad finē acceſſusLA. Myſtice aūt ſynagoga ficꝰ arbori cōꝑat̉. raigit̉ ficꝰ antichriſtꝰ eſſe intelligit̉: diaboli filiꝰ:ti portio: legis aſſertor: qui cū ſeneſcere ceꝑit ⁊ fredeſcere: quadā peccatoꝝ exultātiū viriditate: tūxima eſt eſtas .i. dies iudicij ſentiet̉ FREMI Uelcū hec ficꝰ rurſum germinabit .i. cū ſynagoga v̓buſancte p̄dicatōis accipiet: p̄dicātibꝰ enoch ⁊ helia: itelligere debemꝰ qꝛ ꝓpe eſt dies conſummatōniAVG. de que. euā. Uel per arborē fici ītellige genus humanū ꝓpter pruritū carnis. Cū iam ramieiꝰ tener fuerit .i. cū filij hoīm ꝑ fidē chriſti ad ſpiritales fructꝰ ꝓfecerīt: ⁊ in eis honor adoptōis filiodei emicuerit. HILA. Ut aūt fides certa eēt fuiūrorū ſubiūxit̓. Ame di. vo. qꝛ nō p̄te. gen. hec do. oīafiāt. Amē aūt dicēdo ꝓfeſſiōem veritatis adiunxiREMI. Et ſimplces quidē ad deſtructōem hieruſalem referūt verba: ⁊ de illa generatiōe eſtimāt dicta: que paſſiōem chriſti aſpexit: ꝙ nō eſſet tranſitura pͥuſqͣꝫ fieret deſtructio ciuitatis illius. Neſcio atſi verbū a verbo exponere poſſint ab eo ꝙ ait: Nonrelinquet̉ hic lapis ſuꝑ lapidem: vſqꝫ ad illud ꝙ aſtPrope eſt in ianuis. forſitā .n. in qͥbuſdā potuerūt:in alijs autē nō potuerūt oīo/ CHRI. in ho. hecergo omnia que de fine hieroſolymoꝝ dicta ſunt.que de pſeudo ꝓphetis ⁊ p̄ſeudo chriſti: ⁊ alia oīa qͥdiximꝰ vſqꝫ ad chriſti aduētū futura. Qd̓ autē dixuGeneratio hec: nō de ea q̄ tūc erat dixit: ſꝫ de ea qͥēfideliū. cōſueuit .n. ſcpͥtura generatōem nō ſolum atꝑe deſignare: ſed a loco: cultu ⁊ cōuerſatōe: ſic cuꝫdicit̉: Hec eſt generatio querētiū dn̄m. Ex hoc aluēdicit: ꝙ hieruſalē peribit: ⁊ amplior pars indeorum