Ca. XXIIII.

G 4P A. Nihil tn̄ ꝓhibet intelligi veraciter tuncſolē ⁊ lunā cū ceterꝭ fideribꝰ ad tp̄s ſuo lumine p̓uari. ſicut de ſole factū cōſtat tꝑe on̄ice paſſiōis. vn̄ etiobel dicit: Sol cōuertet̉ in tenebras ⁊ luna in ſanguinē anteqͣꝫ veniat dies dn̄i magnꝰ ⁊ manifeſtus.Ceterū pacto die iudicij: ⁊ clareſcēte future gl̓ie vitr cū fuerit celū nouū ⁊ terra noua: tūc fiet qd̓ iſaias ꝑpheta dic̄. Erit lux lune ſicut lux ſolis: ⁊ lux ſolerit ſeptēpl̓r. Qd̓ aūt de ſtellis dictū eſt: Et ſtelle cadent de celo. ī marco ita ſcpͥtū eſt: Et ſtelle celi erūtpecidētes .i. ſuo lumīe carētes. HI E. Per virtutesaūt celoꝝ: āgeloꝝ ml̓titudines ītelligimꝰ. CHRI.in home. Qui valde decēter cōmouebūt̉ vel cōcutient̉ vidētes tantā trāſmutatōem fieri: ⁊ cōſuos puniri: ⁊ orbē terraꝝ terribili aſſiſtētē iudicio. ORI.Sicut aūt in diſpēſatōne crucis ſole deficiēte tenebre facte ſunt ſuꝑ terrā: ſic ⁊ ſigno filij hoīs apꝑētein celo: deficiēt lumina ſolis: lune ⁊ ſtellaꝝ: qͣſi conſumpta ex multa virtute ſigni illiꝰ. vn̄ ſequit̉: Tuncabꝑa. ſig. fi. ho. in celo. Signū aūt crucis hic intelligamꝰ: at videāt iuxta zachariā ⁊ ioh̓em iudei quemcōpūxerāt: ⁊ ſignū victorie. CHRI. in hō. Si aūtſol quidē obtenebrat̉ crux nō apꝑeret: niſi ml̓to ſolaribꝰ radijs luculentior eſſet. Ne aūt diſcipuli verecūdent̉: ⁊ doleāt de cruce: eā ſignū noīat cū quadāclaritate. Apꝑebit aūt ſignū crucis: vt iudeoꝝ īuerecundiā ꝯfutet. adueniet .n. chriſtꝰ in iudicio nō vulnera ſolū: ſed mortē exprobratiſſimū on̄dēs. vn̄ ſeqͥt̉Et tūc plāgēt ſe omēs tribꝰ terre. Uiſa .n. cruce cōſiderabūt ꝙ mortuo eo nihil ꝓfecerunt: ⁊ qm̄ crucifixerūt eū quē adorari oportebat. HIE. Recte autēdicit: Tribꝰ terre. Hi .n. plāgēt qui municipatū nonhn̄t in celis: ſed ſcpͥti ſunt in terra/ ORI. Moral̓raūt dicet aliqͥs obſcurādū ſolē eē diabolū: qͥ in ꝯſūmatōe eſt arguēdꝰ cū ſit tenebre: ſimulat aūt ſe ſolē.Luna aūt q̄ videt̉ illuīari ab hmōi ſole ē oīs eccl̓iamalignātiū q̄ freq̄nt̓ lumē ſe hr̄e ⁊ dare ꝓmittit. tūcaūt redarguta cū reprobatis dogmatibꝰ ſuis claritatem ſuā: ſed ⁊ quicūqꝫ: ſiue in dogmatibꝰ: ſiue ī v̓tutibꝰ falſis hōibꝰ qͥdē vitatē ꝓmittebāt: mēdacijs aūtſeducebāt: hi cōueniēt̓ dicēdi ſūt ſtelle cadētes d̓ celo: vt ita dicā ſuo: vbi erāt ī altitudine ꝯſtitute: extollēte ſe aduerſꝰ ſcīaꝫ dei. Ad ꝯm̄datiōeꝫ āt ẜmōis hꝰptemur exēplo ꝓ v̓biorū dicēte: Lumē iuſtoꝝ ſꝑ īextīguibile ē: tūc claritas dei apꝑebit in oī qͥ portauitimaginē celeſtꝭ: ⁊ celeſtes letabūt̉: terreni āt plāgētUel eccl̓ia ē ſol luna ⁊ ſtelle cui dictū ē: Specioſavt luna: electa vt ſol̓. 7AVG. ad eſichiū: Tuc .n. ſolobſcurabit̉ ⁊ luna nō dabit lumē ſuū: qꝛ eccl̓ia nonapꝑebit īpijs tūc ꝑſecutoribꝰ vltra modū ſeuiētibusCūc ſtelle cadēt de celo: ⁊ v̓tutes celoꝝ ꝯmouebūt̉qm̄ ml̓ti qͥ gr̄a fulge̓ videbāt̉: ꝑſeq̄ntibꝰ cedent ⁊ cadēt: ⁊ qͥdā fideles fortiſſimi turbabūt̉. hͦ āt pꝰ t̓bulatōeꝫ dieꝝ illoꝝ dr̄ eē futurū: nō qꝛ trāſacta tota illaꝑſecutōe accidāt iſta: ſꝫ qꝛ p̄cedꝫ t̓bulaº vt ſeqͣt̉ quorudā defectio: ⁊ qꝛ ꝑ oēs dies illos ita fiet: ꝓpteretribulatōem dieꝝ illoꝝ: ſꝫ tn̄ in eiſdē diebꝰ fiet.¶ Et uidebūt filiū hoīs uēiētē ī nubibꝰ celi cū uirtute ml̓ta ⁊ maieſtateCHRI. ī ho. Quia crucē audiuerāt: ne rurſus exiſtimarēt aliqͥd turpe eē futuꝝ ſubiūgit: Et vi. fi. ho.

ve. in nu. ce. cū vir. ma. ⁊ maieſtate AVG. Cuiuſ qͥdē ꝓpior ſēſus ē: vt cū hͦ qͥſqꝫ audierit vl̓ legerit: ip̄meē aduētū accipiat qn̄ vēturꝰ ē ad viuos ⁊ mortuosiudicādos in corꝑe ſuo: ī quo ſedet ad dextrā prīs: īquo etiā mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit: ⁊ aſcēdit in celū: ⁊ ſic̄ī actibꝰ apl̓oꝝ legit̉. Nubes ſuſcepit eū ab ocul̓ eoꝝ⁊ qꝛ illic dictū ē ab angel̓: Sic veniet quō vidiſtꝭ eueūtē in celū. merito credēdꝰ ē nō ſolū in eodē corꝑe:veꝝ ēt ī nube vēturꝰ/ ORI. Uidebūt gͦ ocul̓ corꝑalibꝰ filiū hoīs in ſpē hūana veniētē in nubibꝰ celi. i.ſuꝑniſ. Sicut .n. qn̄ trāſformatꝰ ē vox venit de nubeſic cū veniet iteꝝ in ſpēm trāſformatꝰ glorioſā: ⁊ nōſuꝑ vnā nubē ſꝫ ſuꝑ ml̓tas q̄ erūt vehiculū eiꝰ. Et ſiquidē vt ne tm̄ calcaret filiꝰ dei hieroſolymā aſcendēs: diligētes eū ſtrauerūt veſtimēta ſua ī via: neqꝫaſellū qͥ portabat eū volētes terrā calcare: qͥd miꝝ ſipr̄ ⁊ deuſ oīm nubes ſternat celeſtes: ſub corꝑe filijdeſcēdētis ad opꝰ ꝯſūmatōis. Dicet aūt aliqͥs: qm̄ ſicut in factōne hoīs acceꝑit deꝰ limū de terra ⁊ fixithoīem: ſic vt aꝑꝑeat gl̓ia xp̄i accipiēs dn̄s de celo ⁊de celeſti corꝑe: corꝑauit pͥmū qͥdē ī trāſfiguratiōe īnube lucida .i. in ꝯſūmatōe ī nubes lucidas: ꝑꝑ qd̓nubes celi dicūt̉: ẜm ꝙ ⁊ limꝰ terre eſt dictꝰ: ⁊ decetprēm talia mirāda dare filio ſuo qͥ ſe hūiliauit: ⁊ ꝓpt̓ea exaltauit illū: nō ſolū ẜm ſpm̄: ſꝫ etiā ẜm corpꝰ:vt ſuꝑ talibꝰ nubibꝰ veniret: ⁊ forſitā ſuꝑ nubibꝰ rōnalibꝰ ne irrōnabile eēt vehiculū filij hoīs glorificati. pͥmū qͥdē venit ieſꝰ cū v̓tute ex qͣ faciebat ſigna etꝓdigia ī ppl̓o. Gīs āt illa v̓tꝰ ꝯꝑatōe illiꝰ v̓tutꝭ ml̓te:cū qͣ ī fine vēturꝰ ē modica erat. v̓tꝰ .n. erat exinaniēris ſeip̄m: ꝯn̄s ē etiā vt ad maiorē gl̓iaꝫ reformet̉: qͣꝫfuit trāſformatꝰ in mōte. tūc .n. ꝑꝑ tres tm̄mō tranſformatꝰ ē. in ꝯſūmatōne aūt mūdi totiꝰ apꝑebit ingl̓ia ml̓ta: vt videāt eū omēs in gl̓ia. A VG. ad eſtchiū: Sꝫ qm̄ ſcpͥture ſcrutāde ſunt: nec earū ſuꝑficiedebemꝰ eē ꝯtēti: diligēt̓ ſūt īſpiciēda ſeq̄ntia. pꝰ pauca. n. ſeqͥt̉: Cū videritꝭ hͨ oīa fieri: ſcitote qꝛ ꝓpe ē iaꝫin ianuis. tūc .n. ſcimꝰ ꝓpe eē: cū aliqͣ videmꝰ eē premiſſoꝝ. Sꝫ hͨ oīa in qͥbꝰ ⁊ hͦ ē: ꝙ videbit̉ filiꝰ hoīs veniēs in ſuis mēbris tanqͣꝫ in nubibꝰ: vel in tota ipſaeccl̓ia tanqͣꝫ in nube magna: ſic̄ nūc venire n̄ ceſſatſed iō cū ptāte magna ⁊ maieſtate: qꝛ maior ptās ⁊maieſtas illiꝰ apꝑebit ſanctis qͥbꝰ magnā virtutē dabit: ne tāta ꝑſecutōe vincāt̉. QRI. Uel cū magnavirtute venit quotidie ad aīam oīs credētis ī nubibꝰ a ꝓpheticꝭ .i. in ſcpͥturis ꝓph̓aꝝ ⁊ apl̓oꝝ: qui v̓buꝫdei ſuꝑ humanā naͣm in intellectibꝰ ſuis declarant:ſic etiā eis qͥ ītelligūt dicimꝰ apꝑere gl̓iam multaꝫ: q̄qͥdē videt̉ in ſecūdo verbi aduētu qd̓ ē ꝑfectoꝝ. ⁊ ſicfortaſſe omīa q̄ a tribꝰ euāgeliſtis dicta ſunt: de xp̄iaduētu diligētiꝰ inter ſe collata ⁊ bn̄ diſcuſſa inueniēt̉ ad hͦ ꝑtinere ꝙ quotidie venit in corꝑe ſuo: qd̓ē eccl̓ia. de quo aduētu ſuo alibi dixit: Ammodo videbitis filiū hoīs ſedentē a dextris virtutis dei: ⁊ venientē in nubibꝰ celi. exceptis his locis: vbi ab eo ille aduentꝰ vltimꝰ in ſeip̄o ꝓmittit̉.¶ Et mittet angelos ſuos cū tuba⁊ uoce magna: ⁊ ꝯgregabūt electoseius a quatuor uentis: a ſūmis celorum uſque ad terminos eorum.