Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Mattheus

Sanctos de volatu ſpiritalis corꝑis aqͥlas noīauitquoꝝ cōgregātibꝰ angel̓ ꝯuētū futuꝝ in loco paſſionis on̄dit: digne illic claritatꝭ aduētꝰ expectabit̉:vbi nobiſ gl̓iam eternitatis paſſiōe corꝑee hūilitatꝭoꝑatꝰ ē. ORI. Et vide qꝛ dixit: Ubicūqꝫ fueritcorpꝰ ibi cōgregabūt̉ vultures aut corui: ſed aquile.Uolēs on̄dere magnificos regales oēs: in paſſion dn̄i crediderūt. HIE. Aqͥle .n. appellant̉ qͥbꝰ iuuentꝰ renouata eſt vt aquile: qui aſſumūt prnasvt ad chriſti veniāt paſſiōem. GRE. xiiij. mo. Pōtetiā intelligi: Ubicūqꝫ fuerit corpuſ. ac ſi dicat: qꝛ celeſti ſedi incarnatꝰ p̄ſideo electoꝝ aīas carne ſoluero: ad celeſtia ſubleuabo. HI E. Uel al̓r: Qd̓ hicde p̄ſeudo ꝓphetis dr̄ intelligi pōt. Multi .n. tꝑe captiuitatis iudaice pͥncipes extitere: chriſtos ſe eſſedicerēt: intm̄ vt obſidētibꝰ romanis tres intꝰ fuerītfactōes: ſed meliꝰ de ꝯſummatōe mūdi dr̄: vt expoſi eſt. Pōt aūt tertio de hereticoꝝ cōtra eccleſiaꝫpugna intelligi: de iſtiuſmodi antichriſtis qui ſubopīone falſe ſcīe cōtra chriſtū dimicāt ORI. Gnaͣliter .n. vnꝰ eſt antichriſtꝰ: ſpēſ aūt eiꝰ multe: tanqͣꝫ ſidicamꝰ: Mēdaciū nihil differt a mēdacio. Sic̄ aūtveri chriſti fuerūt ſancti ꝓph̓e: ſic intellige ẜm vnūquēqꝫ p̄ſeudo chriſtū: multos eiꝰ falſos ꝓph̓as antichriſti alicuiꝰ falſos ẜmones p̄dicāt qͣſi veros: quo dicet aliqͥs: Ecce hic ē chriſtꝰ. ecce illic: qͣſi non exͣſcpͥturam foris aſpiciendū eſt. Ex lege .n. ꝓphetꝭ etapl̓is ꝓferūt vidēt̉ defēdere mēdaciū. vel dicit: Ecce hic eſt chriſtꝰ: ecce illic. on̄dūt chriſtū ſꝫaliquē fictū eiuſdē nomīs: vtputa ẜm martionis doctrinā: aut valētiui baſilidis/ HIE. Siqͥs ergomiſerit vobis in deſerto gētiliū ph̓oꝝ dogmatechriſtꝰ moret̉: aut in hereticoꝝ penetralibꝰ dei pollicent̉ archana: nolite crede̓: ſꝫ ab oriēte vſqꝫ ī occidentē fides catholica in eccleſijs fulget̉. AVG.de. euā. Oriētis occidētis noīe totū orbē voluitſignificare: quē futura erat eccl̓ia. Scd̓m aūt illūſenſū quo dixit: Ammodo videbitis filiū hoīs venientē in nubibꝰ: cōueniēter etiā nūc fulgur noīauit:qd̓ maxime ſolet emicare de nubibus. Cōſtituta ergo aucͣte eccl̓ie orbē terraꝝ clara atqꝫ manifeſta:cōueniēter diſcipulos admonet atqꝫ omēs fidelesne ſciſmaticis atqꝫ he̓ticis credāt. Unūqd̓qꝫ ſciſmaaut vnaq̄qꝫ he̓ſis locū ſuū hꝫ: in orbe terraꝝ aliquaꝫtenēs ꝑtē: aut obſcuris atqꝫ occultis cōuēticul̓ curioſitatē hoīm decipit: quo ꝑtinet qd̓ ait: Siqͥs vobis dixerit: ecce hic eſt chriſtꝰ aūt illic. qd̓ ſignificatterraꝝ ꝑtes aūt ꝓuīciaꝝ: aut in penetralibꝰ aūt in deſerto: qd̓ ſignificat occulta obſcura cōuēticl̓a hē̓ticoꝝ / HIE. Uel dicit: In deſerto in penetrabilibꝰ. on̄dit̉ ꝑſecutōis anguſtiaꝝ tꝑe ſꝑ p̄ſeudo ꝓph̓e decipiēdi inueniūt locū. ORI. Ul̓ qn̄ ſecretas vulgatas ſcpͥturas ꝓferūt ad ꝯfirmatōeꝫmēdacij ſui vidēt̉ dice̓: Ecce in ſolitudine v̓bū ē v̓itatis. Quotiēs aūt canonicas ꝓferāt ſcpͥturas ī qͥbusoīs chriſtianꝰ ꝯſētit vidēt̉ dice̓: Ecce in domibꝰ ē ver v̓itatis. Sed nos exire debemꝰ a pͥma eccleſiaſtica traditōe: vel eis ẜmones ſunt oīo extra ſcpͥtu on̄dē volēs dixit: Si dixerīt vobis: Ecce in ſolitudine eſt: nolite exire de regula fidei. Eos aūt ſimulāt diuinas ſcpͥturas on̄dē volēs dixit: Si dixerintvobis: Ecce in penetralibꝰ eſt: nolite credē̓. Ueritas

.n. ſil̓is ē fulguri egrediēti ab oriēte: apparēti yad occidētē. Uel dic̄: qm̄ v̓itatiſ fulgur ex ſcpmraꝝ loco defēdit̉. Exit v̓itatis fulgur ab oriēte roinitijs chriſti: aꝑꝑet vſqꝫ ad paſſiōem ipſiꝰ in qͣeoccaſus eiꝰ. vel a pͥmo initio creature mūdi vſqꝫ anouiſſimā apl̓oꝝ ſcpͥturā. Uel oriēs qͥdē eſt lex occidēs aūt finis legis ꝓphetie. ſola aut eccl̓ia: neſubtrahit hꝰ fulguris v̓bū ſenſū: neqꝫ additphetiā aliqͥd aliud. vel dicit: qꝛ debemꝰ atteis dicūt: Ecce xp̄s. aūt on̄dūt ī eccl̓ia: intota totꝰ ē aduētꝰ filij hoīs dicētꝭ: Ecce ego vobiſū oībꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmatōem ſcl̓i HIE. Procamur aūt ad paſſiōem xp̄i: vt vbicūqꝫ ī ſcpͥturꝭ lecCōgregemur: vt illā venire poſſumꝰ ad v̓bū de Statim aūt poſt tribulatōeꝫ die illorū ſol obſcurabit̉: luna nondabit lumē ſuū: ſtelle cadent de celo: uirtutes celoꝝ cōmouebūt̉: ettūc apꝑebit ſignū filij homīs in celiEt tunc plangent omēs tribꝰ terre.GLO. Poſtqͣꝫ dn̄s p̄muniuit fideles ꝯͣ ſeduo antixp̄i miniſtrorū eius: on̄dēs ſe māifeſte eſſeventuꝝ: nūc ordinē modū ſui aduētꝰ demonſtradicēs: Statī aūt pꝰ tri. die. il. ſol obſcū. CHRl. j.ho. Tribulatōeꝫ dicit dieꝝ antixp̄i p̄ſeudo ꝓphaTribulatio .n. tūc erit magna: tot exn̄tibꝰ deceptoribus: ſꝫ extēdet̉ per tꝑis lōgitudinē. Si .n. iudbellū ꝑꝑ elcōs decurtatū ē: ml̓to magꝭ ꝑꝑ eos tribulatio abbreuiabit̉. ꝑꝑ ſimpl̓r dixit: Pꝰ tribulatōeꝫ. ſꝫ addit ſtatī: ip̄e. .n. confeſtī aderit HLLAGloriā aūt aduētꝰ ſui īdicat obſcuritate ſol̓: dectōe lune: caſu ſtellaꝝ. ſeqͥt̉: Et lu. da. lu. ſuū ſtel. ca. de celo ORI. Dicet āt aliqͥs ſic̄ ī magnisignibꝰ ſuccēdi īcipientibꝰ tenebre ex fumo pl̓imedēt̉ extolli: ſic ī ꝯſūmatōe mūdi ab igne ſuccēdēdꝰē: obſcurabūt̉ etiā luīaria magna: marceſcēte ſielaluīe: reliquū eaꝝ corpꝰ exaltari valeat: ſic pͥmuꝫ a luīe ip̄o portatuꝫ extollebat̉ cadet de celo. Hiaccidētibꝰ ꝯn̄s ē celoꝝ rōabiles v̓tutes ſtuporēmotiōem aliquā pati ꝯturbari: remotas .ſ. a pͥmisfūctōibꝰ ſuis. vn̄ ſeqͥt̉: Et. ce.. tūc app. fig. fi. hī celo. ī quo .ſ. celeſtia facta ſūt .i. v̓tꝰ quā oꝑatꝰ ē filiſuſpēſus ī ligno: ī celo apꝑebit maxīe ſignū illiꝰ ethoīes de oībꝰ tribubꝰ pͥus crediderūt xp̄ianiannūciate: tūc recogͦſcētes ſignū illd̓ māifeſtaplāgēt lamētabūt ꝑꝑ igͦrātiā ſuā atqꝫ pct̄ā. vn̄ ſeqͥtur: Et tūc plā. ſe om. tri. terre. Aliꝰ aūt al̓r arbitbit:qm̄ ſic̄ lucerne paulatī defic̄ lumē: ſic celeſtiū lum deficiēte nutrimēto ſol obſcurabit̉ luna: ſtelaꝝ lumē defic̄: qd̓ remāſerit ī eis qͣſi terrenū cadꝫde celo. Sed quō pōt dici de ſole qm̄ obſcurabit̉ꝰ eiꝰ: iſaias ꝓph̓a ꝓfectū aliquē ſol̓ ī ꝯſumafore declarat: ſimil̓r de luna Iſaias ꝓfert: qm eritſicut ſol. de ſtellis auteꝫ quidā dicere tentat: aut omnes aūt plures earū maiores eſſe tota terra. Quō ēgo cadēt de celo magnitudini eaꝝ ſufficiat traHIE. diminutōe lumīs huius mūdi accidetalioqͥn ſolē legimꝰ ſeptuplū habiturū lumīs: ſed coparatōne vere lucis omīa viſui apꝑebūt tenebione