Mattheus

ſuri: cū veſpaſianꝰ hͦ egit: etenī plures eorū p̄mortuierāt. Si aūt aliqͥs remāſerat in alijs ꝑtibꝰ orbis t̓raꝝtūc cōuerſabat̉. ꝑꝑ qͥd aūt hͦ orādū eē dixerit ſubditErit .n. tribu. mag. qua. nō fu. ab ini. mū. vſqꝫ mo. ne.fiet AVG. ad eſichiū. Apud lucā ſic legit̉: Erit aūtp̄ſſura magna ſuꝑ terraꝫ: ⁊ ira ppl̓o huic: ⁊ cadēt inore gladij: ⁊ captiui ducēt̉ in omēs gētes. Nā ⁊ ioſephꝰ qͥ iudaicā ſcpͥſit hiſtoriā talia mala dic̄ illi ppl̓otūc accidiſſe: vt vix credibilia eēt. vn̄ nō immeritodictū ē: talē tribulatōem nec fuiſſe a creature īitio:nec futurā: ſꝫ ⁊ſi tꝑe antixp̄i talis aut maior forſitāerit: intelligēdū eſt de illo ppl̓o dictū: ꝙ eis tal̓ ampliꝰ futura nō erit. Si .n. antixp̄m illi pͥmitꝰ ⁊ p̄cipuerecepturi ſunt: facturꝰ ē tūc idē ppl̓s tribulatōeꝫ potiꝰ qͣꝫ paſſurꝰ CHRI̓. in ho. Interrogo āt iudeosvnde tā intolerabilis ira diuinitꝰ venit ſuꝑ eos oībꝰq̄ an̄ facte ſunt difficilior: nā manifeſtū ē qm̄ ꝓptercrucis manifeſtatōeꝫ. ſed adhuc on̄dit oīpotēs grauiori pena fuiſſe dignos in hͦ ꝙ dr̄: Et niſi breuiatifuiſſent dies illi: nō fieret ſalua oīs caro. ac ſi dicerꝫSi ampliꝰ duraſſet p̄liū romanoꝝ aduerſus ciuitatē: vniuerſi periſſent iudei. Oēm .n. carnē iudaicā dicit: ⁊ qui foris ⁊ qui intꝰ erāt. nō .n. ſolū eos qͥ in iudea erāt impugnabāt romani: ſed ⁊ eos qͥ vbiqꝫ diſꝑſi erāt ꝑſeq̄bāt̉. AVG. ad eſichiū: Quidā aūt cōueniēter mihi intellexiſſe videt̉ mala ip̄a ſignificatanoīe dieꝝ: ſicut ſunt dicti dies mali in alijs ſcpͥturediuine locis. Neqꝫ .n. dies ipſi mali ſūt: ſed ea q̄ fiūtin eis. ip̄a .n. dicta ſunt breuiari: vt deo tolerātiā donāte minꝰ ſētirēt̉: ac ſic q̄ magna eēt: fierēt breuiaCHRY̓. in hō. Ne v̓o iudei dicerēt qm̄ ꝑꝑ p̄dicatōem ⁊ diſcipulos xp̄i hͨ mala euenerūt. on̄dit ꝙ niſi illi eēt: radicitꝰ ꝑiſſēt. vn̄ ſubdit̉: Sꝫ ꝓ. ele. bre. di.illi. AVG. ad eſichiū: Nō .n. debemꝰ ambigere: qn̄euerſa ē hieruſalē fuiſſe in illo ppl̓o electos dei quiex circūciſiōe crediderāt: ſiue fuerāt credituri: electian̄ ꝯſtōem mūdi: ꝑꝑ quos breuiarēt̉ dies illi: vt tolerabilia mala fierēt. Nō autem deſūt: qͥ exiſtimāt itabreuiores dies illos futuros: ꝙ curſo ſolis celeriorebreuiēt̉ ſic̄ fuit lōgior dies orante ieſu nauē/ HIE.Nec recordāt̉ illiꝰ ſcpͥti: Ordinatōe tua ꝑſeuerat dies: ſꝫ iuxta tꝑū qͣlitatē .i. abbreuiatos nō mēſura: ſednūero: ne tꝑū mora ꝯcutiat̉ credētiū fideſ. AVG.ad eſichiū: Nō tn̄ putemꝰ hebdomadas daniel̓: l̓ ꝑꝑdieꝝ breuitatōes fuiſſe turbatas: vel illo iā tꝑe nonfuiſſe cōpletas: ſꝫ in fine tꝑū eē cōplēdas. Aꝑtiſſime.n. lucas teſtat̉ daniel̓ ꝓphetiā tūc fuiſſe ꝯpletā: qn̄euerſa ē hierl̓m. CHRY. ī hō. Intellige aūt ſpūſſcīdiſpēſatōem: qm̄ nihil hoꝝ ſcpͥſit ioh̓es: vt n̄ vide̓t̉ exip̄a eoꝝ q̄ facta ſūt hiſtoria ſcribe̓: etenī pꝰ captiōemhierl̓m vixit ml̓to tꝑe. Sed qͥ an̄ mortui ſūt: ⁊ nihilhoꝝ viderūt ipſi ſcribūt: vt vndiqꝫ fulgeat p̄nūciationis v̓tꝰ HLA. Uel al̓r: Totū indiciū aduētꝰ futuri dn̄s ponit dicēs: Cū videritꝭ abomīatōnem. Deantixp̄i .n. tꝑibꝰ hͨ locutꝰ ē ꝓph̓a. abomīatio ex eo dicta ē: ꝙ aduerſꝰ deū veniēs honorē dei ſibi vēdicet.d̓ſolatōis aūt abomīatio qꝛ bell̓ ⁊ cedibꝰ terrā deſolaturꝰ ſit: atqꝫ ob id a iudeis ſuſceptꝰ loco ſcīficatōisinſtituit̉: vt vbi ſcōꝝ p̄cibꝰ deꝰ inuocabat̉: ibi ab infidelibꝰ receptꝰ dei honore venerabil̓ ſit: ⁊ qꝛ pͥus iſteiudeoꝝ error erit: vt qͥ v̓itatē reſpuerūt: ſuſcipiāt falſtatē: iudeaꝫ deſeri monet: ⁊ trāſfuge̓ ī mōtes: ne ad-

mixtōem plebis illiꝰ antixp̄o crediture vis aut cōtagio afferat̉. ꝙ āt ait: Et qͥ ī te. ſunt nō deſ. tol. ali. pedo. ſua. ſic intell̓r: Tectū ē domꝰ faſtigiū ⁊ hītatōitotiꝰ excelſa ꝑfectio. Qui igit̉ ꝯſūmatiōe domꝰ ſue īcordis ſui ꝑfectōe ꝯſtiterit: regnatōe ſpūs noui celſus nō deſcēde̓ in humiliora reꝝ ſcl̓ariū cupiditatedebebit. Et qͥ ī agro erit: nō r̄uertat̉ tollē tunicā ſuā.i. poſitꝰ ī oꝑatōe p̄cepti: nō ad curas pͥſtinas reuetat̉: ob qͣs veteꝝ exīde peccaminū qͥbꝰ antea cōtegebat̉ erit tunicā relaturꝰ 74VG. ad eſich. In tribulatōibꝰ .n. cauēdū ē: ne qͥſqͣꝫ deuictꝰ ad carnalē vitaꝫde ſpiritali ſublimitate deſcēdat: aut qͥ ꝓfece̓at ī anteriora ſe extēdens: deficiēdo ī poſteriora reſpiciatNILA. ꝙ aūt or̄: Ue p̄gnātibꝰ ⁊ nutriētibꝰ ī illisdiebꝰ. nō de fetaꝝ one̓ dn̄m admonuiſſe credēdū ē.ſꝫ aīaꝝ pctīs repletaꝝ on̄diſſe grauitatē: ꝙ neqꝫ ī tecto poſite: neqꝫ ī agro manētes repoſite ire tēpeſtatē vitare poſſint: ill̓ quoqꝫ ve erit qui nutriēt. Infumitatē .n. aīaꝝ q̄ ad cognitōem dei tāqͣꝫ lacte educātur ī his on̄dit: ⁊ iccirco ve ipſis erit. qꝛ ad fugiendūantixp̄m graues ⁊ ad ſuſtinēdū īꝑite: nec pctā effugierūt: nec cibū veri panis acceꝑūt. AVG. de v̓bisdn̄i: Uel p̄gnās ē qͥ res alienas cōcupiſcit. nutriēs ēqͥ iā rapuit qd̓ cōcupiuerat. iſtis .n. ve erit in die iudicij. ꝙ aūt dn̄s dixit: Orate ne fiat fuga vr̄a hyemevel ſabbato. ¶ AVG. de qͣ. euā i. vel in leticia vel triſticia rerum tꝑaliū qͥs inueniat̉ in die illa/ HIIAut vel in pctōꝝ frigore: aut in ocio bonoꝝ oꝑu reꝑiamur: qꝛ grauis vexatio incūbet: niſi ꝙ cā electodei diebꝰ illis ſit breuitas afferēda: vt vim maloꝝ qartatū tēpꝰ exuꝑet/ ORI. Myſtice aūt in loco ſcōoīm ſcpͥturaꝝ: tā veteris teſtī qͣꝫ noui. Antixp̄s qͥ eſtfalſū v̓bū ſtetit freq̄nter. qͥ aūt hͦ vident ex iudea lr̄e:fugiāt ad ſublimes v̓itatis mōtes. Et ſiqͥs inuētꝰ fuerit aſcēdiſſe ſupra tectū v̓bi: ⁊ ſtare ſuꝑ faſtigiū eiꝰ:nō deſcēdat īde occaſiōe vt auferat aliqͥd d̓ domoſua. Et ſi fuerit in agro in quo abſcōditꝰ ē theſau⁊ reuerſus fuerit retro incurret in ſeditōem v̓bi mēdacis: ⁊ maxīe ſi ſpoliauerit ſe v̓bū vetꝰ .i. veterē hominē ⁊ iterū cōuerſꝰ fuerit tolle̓ ip̄m. tūc aūt aīa invtero hn̄s q̄ necdū fructificauit ex v̓bo īcurrit ī re.Proijcit .n. cōceptū: ⁊ euacuat̉ a ſpe q̄ ē in actibꝰ veritatis. ſil̓r aūt ſi videat̉ formatū ⁊ fructificatu v̓būnō aūt fuerit enutritū ſufficiēter. Orēt aūt qͥ fugiin mōtes: ne fuga eoꝝ fiat hyeme vel ſabbato: qͥm ītrāqͥllitate aīe cōſtituti: pn̄t īpetrare viā ſalutis: ⁊ſabbato qn̄ hō bona oꝑa nō facit: fuga vr̄a nō fiatNemo .n. in ꝑiculo falſi dogmatis facile ſuꝑat̉ nirqͥ nudꝰ fuerit ab oꝑibꝰ bōis. Que ē aūt maior tribūlatio qͣꝫ vide̓ frēs nrōs ſeduci: ⁊ ꝙ aliqͥs videat ſeip̄moueri ⁊ ꝯturbari: Dies aūt ītelligūt̉ p̄cepta ⁊ degmata v̓itatꝭ. oēs āt ītellectꝰ a ſcīa falſi noīs vēieteiadditamēta ſūt dieꝝ q̄ deꝰ abbreuiauit ꝑ quos ruitTūc ſiquis uobis dixerit: ecce hiceſt chriſtus aūt illic: nolite credere.Surgent eniꝫ p̄ſeudo chriſti ⁊ p̄ſeudo ꝓphete: ⁊ dabūt ſigna magna etꝓdigia: ita ut in errore inducātur ſifieri poteſt etiā electi. Ecce predixi