Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXIIII.

ꝙi ergo latet qn̄ euāgelio vniuerſus orbis īplebit̉:ꝑculdubio laterꝫ quādo finis erit: aut quippe nonerit̉ RI. ergo omīs gēs audiuerit euāgelijdicatōem: tūc erit ſeculi finis. hoc eſt qn̄ ſequiturEt tūc erit cōſummatio. Multe .n. non ſolū barbarorū: ſed etiā nrōꝝ gētiū nondū audierūt chriſtianitatis verbū. GIO. Utrūqꝫ aūt dictoꝝ tueri pōt: ſitn̄ diuerſo modo diffuſio p̄dicatōis euāgelij intelligat̉. Si .n. intelligat̉ qͣꝫtū ad fructū p̄dicatōis: qui ēvt in ſingulis gētibꝰ fundet̉ eccleſia credētiū in chriſtū: vt auguſtinꝰ exponit: eſt ſignū qd̓ oportet precedere ante finē mūdi: tn̄ p̄ceſſit an̄ deſtructōnemhieroſolyme. Si autē intelligat̉ qͣꝫtū ad famā p̄dicatōis: ſic ante finē hieroſolyme fuit ꝯpletū diſcipl̓ischriſti qͣtuor mūdi ꝑtes diſꝑſis. Unde hiero. dicit p̓uto aliquā remāſiſſe gētē xp̄i nomen igͦret: qͣꝫqͣꝫ haberet p̄dicatorē: tn̄ ex vicinis gētibꝰ opinionē fidei poteſt ignorareORI. Moraliteraūt qui viſurꝰ eſt ẜm verbū dei aduētū glorioſū illūin aīam ſuā: neceſſe eſt vt ẜm mēſurā ꝓfectꝰ ſui inſidias a cōtrarijs oꝑatōibꝰ patiat̉ qͣi magnꝰ athleta:chriſtꝰ in eo ab oībꝰ odiat̉: tm̄ a gētibꝰ ẜm carneꝫqͣꝫtū a gentibꝰ ſpiritaliū neqͥciarū: ſed in qōnibuspauci erūt veritatē pleniꝰ attingētes. Plures autēſcādalizabūt̉ cadent ab ea ꝓditores accuſatoresalterutrū: ꝓpter diſſenſionē dogmatuꝫ veritatis:cauſa fiet vt odiāt ſeinuicē. Multi etiā erūt non ſane tradētes de futuris ſermonē: quō oportetinterp̄tātes ꝓph̓as: quos pſeudo ꝓph̓as dicit: ſeducētes multos feruētē dilectōnem pͥus fuerat inſimplicitate fidei refrīgeſcere faciēt: ſed qui potueritmanere in apoſtolice traditōis ꝓpoſito: ip̄e ſaluabitur: ſic predicatū euangeliū in aīas oīm erit in teſtimoniū omnibꝰ gētibus .i. omnibꝰ cogitatōnibꝰ incredulis animarū. ergo uideritis abominatōnēdeſolationis: que dicta eſt a danielepropheta ſtantē in loco ſancto: quilegit intelligat. Tūc in iudea ſuntfugiant ad mōtes: qui in tecto:deſcendāt tollere aliquid de domoſua. qui in agro non reuertant̉ tollere tuuicā ſuam. Ue aūt p̄gnātibꝰ nutrientibꝰ in illis diebus. Orateautē ut non fiat fuga ueſtra hyemeuel ſabbato. Erit enī tūc tribulatiomagna: qualis fuit ab initiodiuſqꝫ modo: neqꝫ fiet. Et niſi breuiati fuiſſent dies illi: non fieret ſalua omnis caro: ſed propter electosbreuiabūtur dies illi.CHRI. iu home. Quia ſupra occulte inſinuauithieroſolyme finē: ꝯn̄ter idē māifeſte on̄dit ꝓphetiāinducēs deſtructōem iudeoꝝ crede̓ facit. vn̄ dicit:Lu ergo vide. abo. deſo. di. ē a dānie. ſtā. in lo. ſan.

le. intelligat ¶H E. Hoc aūt qd̓ dictū ē: Qui legitintelligat: ponit̉ vt ad intelligentiā myſticā ꝓuocemur. Legimꝰ aūt in dauiele h modo: Et in dimidiohebdomadis auferet̉ ſacrificiū libamina: ī tēplodeſolationū abominatio erit vſqꝫ ad ꝯſūmatōnemtꝑis: ꝯſūmatio dabit̉ ſuꝑ ſolitudinē. FAVG. Lucas quidē vt on̄deret tūc factā fuiſſe abominatiōeꝫdeſolatōis: a daniele p̄dicta eſt qn̄ expugnata eſthieruſalē: eodē loco hec dn̄i verba cōmemorat:videritis circūdari ab exercitu hieruſalē: tūc ſcitoteqꝛ appropinqͣbit deſolatio eiꝰ. CHRY. in ho. Un̄de abominatōem deſolatiōis vide̓t̉ exercitū dicere:quo .ſ. deſolata eſt ciuitas ſancta hieruſalē. HIE.Aut pōt intelligi de imagine ceſaris: quā pilatꝰ poſuit in tēplo: aut de hadriani equeſtri ſtatua: que īip̄o ſanctaſanctoꝝ loco ſtetit vſqꝫ in pn̄tē diē. Abominatio .n. ẜm veterē ſcpͥturā idolū nūcupatur: iccirco addit̉ deſolatōis: in deſolato tēplo atqꝫ deſerto idolū poſitū ſit. YCHRY. in. Uel qͥa illediſſoluit ciuitatē tēplū: ſtātuā intꝰ poſuit. Ut aūtdiſcāt qm̄ viuētibꝰ quibuſdā eoꝝ hec erūt. ꝑꝑ hoc dixit: videritis. Ex quo admirare chriſti virtutē: etdiſcipuloꝝ fortitudinē qui in talibꝰ tꝑibꝰ p̄dicabātin quibꝰ oīa iudaica īpugnabāt̉. Apl̓i aūt ex iudeisexn̄tes leges introduxerūt nouas: aduerſus rōanostūc dominātes: infinita milia iudeoꝝ ceperunt romani: duodecī viros ſuꝑauerūt nudos inermes. Quia v̓o ml̓tociēs ꝯtigerat ī grauibꝰ p̄lijs iudeos reſtauratos fuiſſe: ſic̄ tꝑibꝰ ſēnacherib ātiochi:ne aliqͥs ſuſpicet̉ tale aliqͥd futuꝝ: ſuis fugiēdūcepit ſubdit: Tūc ī in. ſūt: fu. ad mo. ¶REMI.Hec .n. oīa īminēte deſolatiōe hierl̓m ꝯſtat fuiſſe īpleta. appropīquāte nāqꝫ rōano exercitu: oēſ xp̄iāi in ꝓuīcia erāt: ſic̄ hiſtoria eccl̓iaſtica r̄fert diuinomiraculo moniti lōgiꝰ receſſerūt: trāſeūtes iordanēvenerūt ī pellā ciuitatē: ibi ſub tutela agrippe regꝭcuiꝰ mētio ī actibꝰ apl̓oꝝ fit aliqͣꝫto tꝑe māſerūt: pp̄eaūt agrippa ꝑte iudeorū: ſibi obtēꝑabat rōanoſubditꝰ erat īꝑio. CHRI̓. in ho. Deīde on̄dēs īeuitabilia mala futura in iudeis: īfinitā calamita ſubdit: Et in tecto ē: deſcē. tol. ali. de do. ſua.Eligibiliꝰ .n. erat nudo corꝑe ſaluari: qͣꝫ intrare do vt tolle̓t veſtimētū. ꝑꝑ qd̓ de eo ē ī agro ſubdit: ī agro ē reuer. tol. tu. ſuā. Si .n. ī ciuitate ſūt fugiūt: ml̓tomagꝭ foris ſūt: oꝫ ad ciuitatērefuge̓. qͥdē pecunias ꝯtēneͣ facile ē: ꝓuide̓ ſibi inveſtimētis difficile. āt a naͣ ſūt: qͣl̓r aliqͥs fugiet?Qual̓r .n. p̄gnās fiet leuis ad fugā: aut lactās pot̓it quē peꝑit deſere̓: ꝑꝑ qd̓ ſubdit: Ue āt p̄g. nu. inil. diebꝰ. His qͥdē qꝛ pigriores ſūt: qꝛ facile fuge̓pn̄t: one ꝯceptōis grauate: his aūt qꝛ ꝯtinēt̉ vīculopaſſiōis filioꝝ: pn̄t ſil̓ ſaluare eos quos lactāt.ORI. Uel qm̄ erit tūc tp̄s miſerendi: neqꝫ ſuꝑpͣgnātes: neqꝫ ſuꝑ lactātes: neqꝫ ſuꝑ īfātes eaꝝ: qͣſiad iudeos loq̄ns: arbitrabāt̉ ī ſabbato oportereābulare viā āpliꝰ qͣꝫ ē ſabbati iter ſubdit: Orate aūtvt fiat fuga ve. hye. vel ſabbatō. HI E. Quia .ſ. īaltero duricia frigoris ꝓhibet ad ſolitudines ꝑge̓in mōtibꝰ deẜtiſqꝫ latitare: ī alt̓o āt trāſgreſſio legꝭeſt ſi fuge̓ voluerint: aut mors imminēs ſi remāſerītCHRV̓. in. Uide aūt qm̄ aduerſus iudeos ēẜmo. .n. apl̓i ſabbatū erāt obẜuaturi neqꝫ ibi