Mat theus

¶ Tūc tradēt uos in tribulatōeꝫ etoccidēt uos: ⁊ eritis odio oībꝰ gentibꝰ ꝑꝑ nomē meū. Et tūc ſcandalizabūt̉ ml̓ti: ⁊ inuicē tradēt: ⁊ odio habebūt inuicē. Et ml̓ti pſeudo ꝓphete ſurgēt: ⁊ ſeducent multos: ⁊ qm̄abundabit iniꝗtas: refrigeſcet charitas multorū. Qui autē perſeuerauerituſqꝫ in finem: hic ſaluus erit.Et predicabitur hoc euangeliuꝫ regni in uniuerſo orbe in teſtimoniuꝫomnibus gētibus: ⁊ tunc ueniet coſummatio.RAB A. Quo merito hieroſolymis ac ꝓuīcie iudeoꝝ vniuerſe: tot irrogāda fuerīt aduerſa dn̄s māifeſtat ſubdēs: Tūc tradēt vos/ CHRY. in ho. Uelal̓r: qꝛ diſcipuli audiētes ea q̄ de hieroſolyma dicebāt̉: ſic diſpoſiti erāt vt exͣ turbatōem eēt quaſi dealia pena audiētes: ſibi v̓o ꝓſꝑa ſuꝑuētura ſꝑabāt:q̄ aduēire valde deſiderabāt: ꝑꝑ hͦ eis grauia p̄nūciciat ī ſolitudinē eos ſtatuēs. ⁊ pͥus qͥdē iuſſerat eosvigilare ꝯͣ deceptōes ſeductoꝝ: nūc aūt tyrānoꝝ violētiā eis p̄dicit dicēs: Tūc tra. voſ in tribi. ⁊ oc. vosOpportune .n. eoꝝ mala int̓poſuit: mitigatiōem hn̄tia a cōibꝰ malis. nec ſolū ita eos ꝯſolatꝰ ē: ſed on̄dēdo tribulatōis cām: adiūgēs ꝙ ꝑꝑ nomē eiꝰ hͨ eētpaſſuri. vn̄ ſeqͥt̉: Et eri. odi. oī. ho. ꝓ. nō meu/ OR L.Sed quō ēt in vltīs ꝑtibꝰ terre cōmorātibꝰ gētibusodio hr̄ ppl̓s xp̄i: niſi forte ⁊ h̓ aliqͥs dicat ꝑꝑ exaggeratiōeꝫ poſitū oībꝰ ꝓ ml̓tis. ſed ⁊ hͦ qd̓ dicit: Tūctradēt vos hꝫ qōem. Nā ⁊ pͥuſqͣꝫ hec fierent: traditiſunt xp̄iani in tribulatōes: ſꝫ aliqͥs rn̄debit: qm̄ tuncmaxīe tradēt̉ xp̄iani in tribulatiōes quēadmodumvnqͣꝫ. Amāt .n. q̄ in calamitatibꝰ ſunt: cās eaꝝ diſcutiētes inuēire aliqͥd qd̓ loqͣnt̉. Cōſeq̄ns gͦ ē vt qͣi dcͣlinq̄ntibꝰ hōibꝰ deoꝝ culturā ꝑꝑ multitudinē xp̄ianoꝝ: dicāt fieri bella fames ⁊ peſtilētias: ſꝫ ⁊ t̓remotus cām dice̓nt xp̄ianos: ꝑꝑ qd̓ ⁊ ꝑſecutōnes paſſeſūt eccl̓iē. CHRY̓. ī ho. Poſtqͣꝫ aūt iā duplex p̄liūpoſuit .ſ. qd̓ a ſeductoribꝰ ⁊ qd̓ ē ab īimicis: ꝯn̄t̉ ttiūp̄liū pōit: qd̓ ē a falẜ frībꝰ. vn̄ ſubdit: Et tūc ſcā. ml̓. ⁊iui. tra. ⁊ odio ha. inuicē. Uide aūt ⁊ paulū hec plorātē ⁊ dicētē: Foris pugne: intꝰ timores. ⁊ alibi: ꝑicula ī falẜ frībꝰ. de qͥbꝰ alibi dicit: Tales ſūt pſeudoapl̓i oꝑarij ſubdoli. vn̄ ⁊ h̓ ſubdit̉: Et mul. p̄ſeu. pro.ſur. ⁊ fedu. ml̓tos. REMI. Imminēte .n. captiuitate hierl̓m: ml̓ti inſurrexerūt xp̄ianos ſe eē dicētes: etml̓tos ſeduxerūt: quos paulꝰ noīat falſos frēs: iohānes v̓o antixp̄os. FHILA. Ut nicolaꝰ vnꝰ ex ſepteꝫdiaconibꝰ fuit: qui multos mentita v̓itate peruertitCHRV. ī ho. Deīde qd̓ his difficiliꝰ ē on̄dit: qͥa tales p̄ſeudo ꝓ ph̓e nullā mitigatōem a charitate accipiēt. vn̄ ſe qͥt̉: Et qm̄ abū. ini. re. cha ml̓tō4 REMI..i. vera dilectio erga deū ⁊ ꝓxīm. Nā qͣꝫtomagis abvno quoqꝫ iniqͥtas ſuſcipit̉: tātomagꝭ in corde ipſiꝰardor charitatꝭ extīguit̉. FHE. Cōſiderādū āt ꝙ n̄negauit oīm futura eē charitatē: ſꝫ ml̓toꝝ. Nam in

apl̓is ⁊ eoꝝ ſil̓ibꝰ ꝑmāſura ē charitas: de qͣ paulꝰ dQuis nos ſeꝑabit a charitate xp̄i: ꝑꝑ qd̓ ⁊ hͦ ſubQui aūt ꝑſe. vſqꝫ in fi. h̓ ſal. erit REMI. Uſqꝫ in finē dic̄. vſqꝫ ad terminū vite ſue in ꝯfeſſiōe noꝑſeuerauerit: ⁊ in charitate ſaluꝰ factꝰ ē 7CHIho. Deīde ne dicerēt: qͣl̓r gͦ īter tot mala viuemqd̓ plꝰ ē ꝓmittit. ꝙ n̄ ſolū viuerēt: ſꝫ ēt vbiqꝫ docervn̄ ſubdit̉: Et p̄di. hͦ euan. reg. in vni. orbeAREMQuia .n. nouerat dn̄s corda diſcipl̓oꝝ ꝯtriſtāda eſede excidio hierl̓m ⁊ ꝑditōne ſue gētis: hec ꝯſolarꝯſolat̉ eos: vel ꝙ ml̓topl̓es credituri erāt de gētibꝰqͣꝫ d̓ iudeis ꝑirēt CHRl̓. in ho. Qd̓ aūt ⁊ an̄ caprionē hieroſolyme vbiqꝫ p̄dicatū ē euāgeliū: audiait paulꝰ: In oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ. Et vides exa hierl̓m ad hiſpaniā currētē. Si aūt vnꝰ tātā poronē accepit excogita: reliqui qͣꝫta oꝑati ſunt. Unde⁊ qͥbuſdā ſcribēs de euangelio dicit: ꝙ fructificat ⁊creſcit in oī creatura que ſub celo eſt. Doc aūt ē maximū ſignū v̓tutꝭ xp̄i: ꝙ in. xxx. ānis l̓ paꝝ āpliꝰ euāglij ẜmo fines orbiſ terraꝝ īpleuit. qͣꝫuis aūt euāgeliūvbiqꝫ p̄dicatū fuerit: nō tn̄ oēs crediderūt. ꝑꝑſubdit: In teſti. om. gētibꝰ .i. in accuſatōem hiſ qͥ nōcrediderūt. Qui .n. crediderūt: teſtabūt̉ aduerſus eosqͥ nō crediderūt: ⁊ ꝯdēnabūt eos. Cōueniēter aupoſtqͣꝫ p̄dicatū ē euāgeliū ꝑ orbē terraꝝ tūc hieroſolyma ꝑijt. vn̄ ſeqͥt̉: Et tūc ve. ꝯſūmatio .i. finis hieroſolymoꝝ. Qui .n. viderīt xp̄i v̓tutē vbiqꝫ refulgētēin breui tꝑe orbē terraꝝ ſuꝑgreſſā: quā veniā hr̄e debuerūt: in ingratitudine ꝑmanēteſ? REMI. Pōtaūt ⁊ totꝰ locꝰ iſte referri ad cōſūmatiōem ſcl̓i. Tūc.n. plurimi ſcādalizabūt̉ recedētes a fide: vīdētes ml̓titudinē ⁊ diuitias maloꝝ ⁊ miracl̓a antixp̄i ⁊ ꝯſocios ꝑſequēt̉: ⁊ antixp̄o mittet p̄ſeudo ꝓph̓as qui ſeducēt ml̓tos: ⁊ abūdabit iniqͥtas: qm̄ numerꝰ malorū augebit̉: ⁊ refrigeſcet charitas: qm̄ numerꝰ bonorū minuer H E. Signū etiā dn̄ici aduētꝰ ē in totoorbe euāgeliū p̄dicari: vt nullꝰ ſit excuſabil̓¶ ORI.Qd̓ aūt dr̄: Eritis odio oībꝰ hōibꝰ ꝑꝑ nomē meū: ſicſaluare qͥs poterit. qꝛ nūc qͥdē in vnū ꝯſenſerūt oēagētes aduerſus xp̄ianos. Cu aūt cōtigerīt q̄ xp̄s p̄dixit: tūc fiēt ꝑſecutōes iā nō ex ꝑte ſic̄ ante: ſꝫ genereliter vbiqꝫ aduerſus ppl̓m dei. yAVG. Sꝫ qͥ putathoc quod dicit̉: Predicabit̉ euangeliū regni in vniuerſo orbe per ipſos apl̓os factū eſſe: nō ita eē certpocumētis probatū eſt. Sūt enī in aphryca barbare innumerabiles gētes: in quibꝰ nōdū predicatu eēeuāgeliū ex his qui ducūt̉ inde captiui addiſcere inꝓmptu eſt. Neqꝫ tamen vllo recte dici pōt iſtos adꝓmiſſiōem dei nō ꝑtinere. Nō enī romanos ſoluꝫ.ſed omēs gētes dn̄s ſemini abrae iurādo ꝓmiſit. Iquibꝰ ergo gentibꝰ nondū eſt eccleſia: oportet ꝙ ſitvt omnes qui ibi fuerīt credāt. quomodo enī ⁊ ſubimplebitur: Eritis odio oībꝰ gentibꝰ ꝓpter nomenmeuꝫ. niſi in omnibꝰ gentibus ſint: ⁊ qui oderint: eiquos oderint? Non eſt igit̉ ab apoſtolis p̄dicatioiſta cōpleta quādo adhuc ſunt gētes: in quibꝰ nondum cepit impleri. quod aūt dixit apoſtolꝰ: In omnem terrā exiuit ſonꝰ eorū qͣꝫuis locutus ſit preterſūitēporis: verbis tamē quod futuruꝫ erat dixit. nō qͥd̓iam factū atqꝫ cōpletū: ſicut ⁊ ip̄e ꝓpheta quo vſusē teſte fructificare ⁊ creſce̓ dixit euāgeliū ī vniuenomūdo: vt ita ſignificaret: vſqꝫ qᵈ creſcēdo eēt futu