Ca. XXIIII.

CIRY. Neqꝫ .n. de hieroſolyma: neqꝫ de ſecundoaductū reſpōdit ſtatim: ſed de malis quibꝰ ſtatī obniandum eratu HIERO. Unꝰ aūt eorū de quibusloquit̉ fuit ſimon ſamaritanꝰ: quem in actibꝰ apoſtolorū legimus: qui ſe magnā dicebat eſſe virtuteꝫ:hic quoqꝫ inter cetera in ſuis voluminibꝰ ſcripta dimittens: Ego ſum ſermo dei: ego omnipotens: egoomnia dei. Sed ⁊ iohānes apoſtolꝰ in epiſtola ſualoquit̉. Andiſtis quia antichriſtꝰ vēturꝰ eſt: nūc autēantichriſti multi ſunt. Ego reor omēs hereſiarchasantichriſtos eſſe: ⁊ ſub nomīe chriſti ea docere: quecōtraria ſunt chriſto: nec mirū ſi aliquos ab his vieamꝰ ſeduci: cū dominꝰ dixerit: Et multos ſeducēt.ORIGE. Multi aūt ſunt qui ſeducunt̉: quia largā eſt p̄oria que ducit ad ꝑditōem: ⁊ multi ſunt qͥintrāt per eam. Hoc aūt ſolū ſufficit ad cognoſcendū ſeditōem antichriſtorū qui dicūt: Ego ſū chriſtꝰqd̓ nūqͣꝫ legit̉ xp̄s dixiſſe: Sufficiebāt .n. ad credēdūꝙ ip̄e eſt xp̄s opera dei: et ſermo quē docebat: ⁊ virtus ip̄ius. Omīs etiā ẜmo qui ꝓfitet̉ expoſitionemſcripturarū ẜm fidē earuꝫ et nō habet v̓itatēa antixp̄us eſt. Sed ⁊ omēs virtutes inuenimꝰ eſſe xp̄m: ⁊omnes ſimulatas v̓tutes antixp̄m: qm̄ oēs ſpēs boni quaſcūqꝫ habet xp̄us ī ſe: in veritate ad edificationem hoīm omnes eas habꝫ diabulus ī ſpecie adſeductōes ſanctoꝝ. Opus gͦ ē nobis deo auxiliatore: ne quis nos ſeducat vl̓ ſermo vel v̓tus. Malumenī īuenire aliquē ẜm mores vite errātem. Multoautē peius arbitror eſſe non ẜm veriſſimam regulācripturaꝝ ſentire.¶ Audituri eī eſtis prelia ⁊ opinioneſ p̄lioꝝ uidete ne turbemī. Oportet enī hec fieri: ſed nondum ē finis:Cōſurget enī gens in gētē: ⁊ regnūī regnū: ⁊ erūt peſtilētie ⁊ fames: ⁊treremotꝰ ꝑ loca. Hec autē omniainitia ſūt doloꝝ.AVG. Ad eſichiū. Interogantibꝰ diſcipl̓is ea doninus reſpondit que iā ex illo tempore fuerāt ſecutura: ſiue d̓ excidio hieruſalē. vnde orta eſt ip̄ius interrogatōis occaſio: ſiue de aduētu ſuo per eccleſiāin qua vſqꝫ ad finē venire nō ceſſat. in ſuis .n. veniēsagnoſcit̉: dum eiꝰ quotidie mēbra naſcūtur: ſiue deip̄o fine in quo apparebit viuoſ iudicaturꝰ ⁊ mortuos. Cum itaqꝫ ſigna dicat que ad iſta tria ꝑtinent:qd̓ eoꝝ triū ſignorū ad aliquid horū referēdū ſit diligēter cōſiderādū eſt: ne fortę quod ꝑtinet ad vnuꝫreferendū putemꝰ ad alterū CHRI. Hic aūt loqͥt̉de prelijs que hieroſolymis erant futura cum dicitAudituri .n. eſtis prelia: ⁊ opiniones p̄liorū/ OR I.Qui audit ip̄as voces que fiūt in p̄lijs: audit prelia.qui aūt de prelijs longe geſtis audit: opīones vel rumores audit p̄liorū/ CHRl̓. in home. Quia vero ꝑhoc turbari etiā diſcipuli poterant ideo ſubdit: Uidēte ne turbemini. Deinde quia eſtimabāt poſt illd̓bellū quo hieruſalē deſtrueret̉: ſtatim finē mūdi eēveturū: eos in vera opiniōe ſtabilit dicēs: Oporteteni hec fieri: ſed nondū eſt finis/ H E. i. nō putemꝰdieꝫ inſtare iudicij: ſed in tempꝰ aliud reſeruari: cuiꝰ

ſignū ꝑſpicue in cōſequētibꝰ ponit̉: Cōſurget .n. gēsin gentē: ⁊ regnū in regnū RABA. Uel admonētur apoſtoli ne his aduenientibꝰ terreant̉: vt hieroſolymā iudeāqꝫ deſerāt: quia nō ſtatim finis: ſed inquadrageſimū annū deſolatio ꝓuincie: vltimūqꝫ vrbis ⁊ templi ſequet̉ excidiū: de qͥbꝰ ſubdit̉: Conſurgꝫenim gens in gentē: ⁊ regnū in regnū. Cōſtat autēhic acerbiſſimos dolores quibꝰ omīs vaſtata eſt ꝓuincia ad litterā cōtigiſſe CHRI̓. in home. Deinde vt oſtēdat quoniā ⁊ ip̄e preliabit̉ contra iudeosnō ſolum bella prenūciat: ſed ⁊ plagas diuinitꝰ illatas. vnde ſubdit: Et erunt peſtilētie: ⁊ fames: ⁊ terremotꝰ per loca. RABA. Notandū ꝙ in hoc ꝙ dicit: Cōſurget gens in gentē. oſtēdit̉ ꝑturbatio hoīmErūt peſtilētie: ecce inequalitas corpoꝝ. Erit famesecce ſterilitas. Terre motꝰ ꝑ loca: ecce reſpectꝰ ire deſuꝑyCHRl̓. in home. Et nota ſimpliciter hec fieriẜm cōſuetudinē antea in hominibꝰ exiſtentē: ſed exira que erit deſuper. Et ꝓpter hoc nō ſimpliciter dixit ea eſſe ventura neqꝫ repēte: ſed cum quadam ſignificatōe. vnde ſubdit: Hec aūt omnia ſunt initiadolorū. i iudaicorū malorū. QRIGE. Uel aliter:Sicut egrotāt corꝑa ante mortē: ſic neceſſe eſt antecorruptiōem mūdi vt quaſi languēs terra frequētiꝰterre motibꝰ cōquaſſet̉. Aer .n. vim mortiferā concipiens peſtilēs fiat: ⁊ vitalis virtꝰ deficiens: ſuffocetfructus. Conſequēs aūt eſt vt ꝓpter inopiā ciboruꝫī auariciā ⁊ bella hoīes excitēt̉: ſed qꝛ inſurrectōes⁊ lites interdū fiūt ꝓpter auariciā: īterdū aūt ꝓptercōcupiſcētiā pͥncipatꝰ ⁊ gl̓iam vanā: adhuc ꝓfūdiorē dabit aliquis cām eorū que ante finē mūdi ſuntvētura. Sicut .n. aduētꝰ chriſti in pluribꝰ gētibꝰ diuina virtute fecit pacē: ſic ꝯn̄s eſt vt ꝓpter abūdantiāīiqͥtatis refriguerit charitas multoꝝ: ⁊ iō dereliq̄ritillos deꝰ ⁊ chriſtꝰ eius: iterū fieri p̄lia dū nō ꝓhibēt̉a ſanctitate oꝑatōes ſeminatrices bellorū: ſed ⁊ aduerſarie virtutes dū non vetāt̉ a ſanctis: ⁊ a chriſtoabſqꝫ ꝓhibitōe operabūt̉ in cordibꝰ hominū vt excitent gētes aduerſus gentē: ⁊ regnū aduerſus regnū.Si autem ſicut quibuſdā placet: ⁊ fames ⁊ peſtilētie ab angelis ſathane fiūt: hī etiā tūc inualeſcēt abaduerſis virtutibꝰ quādo nō fuerint ſales tere ⁊ luxmūdi chriſti diſcipuli: deſtruētes que ex demonummalicia ſemināt̉. Et alquādo quidē in iſrl̓ fames etpeſtilētie fiebāt ꝓpter peccata quas orōes ſanctorūſoluebāt. Bene aūt ꝑ loca. nō .n. inſimul vult deusꝑdere humanu genꝰ: ſꝫ iudicās ꝑ ꝑtes: dat penitētielocū. Si aūt incipiētibꝰ hmōi malis: nō fuerit factacorruptio: ꝓficiēt ad peius. vnde ſequit̉: Hec auteꝫoīa initia ſunt dolorū. generaliū .ſ. in vniuerſo mundo: ⁊ eoꝝ qui ſecuturi ſunt aduerſuſ impios vt ī doloribꝰ acutiſſimis cruciēt H E. Myſtice aūt videtur regnū cōtra regnū ꝯſurgere: ⁊ peſtilētia eorumquoꝝ ẜmo ſerpit vt cācer: ⁊ fames audiēdi vbū dei:⁊ cōmotio vniuerſe terre ⁊ a vera fide ſeꝑatio ī hēticis magis intelligi: qui cōtra ſeinuicē dimicātes: eccleſie victoriā faciūt̉. ¶ORI. Oportet autē hec fierianteqͣꝫ videamꝰ ꝑfectōem ſapiētie que eſt in chriſtoſed nō ſtatim erit finis quē q̄rimꝰ. pacificꝰ enī finislōge eſt ab hōibꝰ iſtis yH E. Qd̓ aūt dixit: Hec oīainitia ſunt doloꝝ: meliꝰ trāſfert̉ ꝑturitionū: vt qͣi cōceptꝰ quidā aduētꝰ antichriſti nō partꝰ intelligitur.