Matthens

venit ſuper cor hoīs: qn̄ fuerit qͥs cōuerſus ad deū.vn̄ ſeqͥtur: Dico enī vobis: non me videbitis ammōdonec dicatis: Benedictus qui venit in noīe dn̄i.YHIE. q. d. Niſi penitētiā egeritis ⁊ cōfeſſi fueritisip̄m eē me: de quo ꝓphete cecinerūt filiū oīpotētispatris: faciē meā nō videbitis. Hn̄t ergo iudei datuꝫſibi tempus penitētie. Cōfiteātur benedictū qui venit in nomine domini: ⁊ chriſti hora conſpicient.TCHRI. in. ho. Uel aliter: Per hͦ occulte ſecūduꝫaduentu ſignificauit: quoniā tūc oīo eū adorabūt.Quod aūt dicit Ammodo: ad tēpꝰ crucis refertur.VCAPIXXIIII.Tegreſſus ieſus de temploibat. Et acceſſerūt dicipulieius: ut oſtenderēt ei edificatiōes tēpli. Ip̄e aūt rn̄dēs: dixitillis: Uidetis hec oīa? Amen dicouobis: nō relīq̄tur hic lapis ſuꝑ lapidem: ꝗ nō deſtruat̉.VORI. Poſtqͣꝫ oīa que ſuꝑ hieruſaleꝫ vētura erātchriſtꝰ p̄dixit: exijt de tēplo qui cōſeruauerat tēplūne caderet donec fuit ī eo. vn̄ dicit̉: Et egreſſus ieſde templo ibat. Sed ⁊ vnuſqͥſqꝫ cū ſit templū dei ꝓpter ſpiritū dei inhabitantē ī ſe: ipſe fit cā ſue deſertiōis vt aggrediat̉ chriſtꝰ. Seqͥt̉: Et acceſſerūt ad eūdiſcipuli eiꝰ vt on̄derent ei edificatōes tēpli. Dignūē videre qūo oſtendūt ei ſtructuras tēpli: quaſi nūqͣꝫ viderit templū. Ad qd̓ rn̄dendū ē: ꝙ cū chriſtꝰ ꝓphetizaſſet ſuꝑius ruinā tēpli futurā: audiētes diſcipuli mirati ſūt talē ac tantā tēpli ſtructurā ad nihilū redigēdā: ꝓpterea on̄dunt ei: vt flecterēt eum admiſericordiā loci illiꝰ ne faceret quod fuerat cōminatus. Sed ⁊ cū ſit humane nature admirabilis cōſtructio facta videlicet tēplū dei: diſcipuli ceteriqꝫſancti etiā mō mirāda oꝑa dei erga figmētū humanum cōfitētes: ante cōſpectū chriſti ītercedūt: ne deſerat genꝰ humanū ꝓpter peccata ipſorū. SequiturIpſe autē reſpondēs dixit eis: Uidetis hec omnia:Amē dico vobis: nō relinquet̉ hic lapis ſuꝑ lapidēqͥ nō deſtruat̉. RABA. Iurta hiſtoriā manifeſtē ſenſus: qꝛ. xlij. anno poſt paſſionē dn̄i: ſub Ueſpaſiano ⁊ Tito romanis prīcipibꝰ ciuitas euerſa ē cumtēplo REMI. Diuinitꝰ aūt ꝓcuratū ē vt reuelataiā luce gr̄e: tēplū cū ſuis cerimonijs tolleret̉: ne forte aliqͥs ꝑuulus ī fide dū videret oīa illa que a dn̄ofuerāt īſtituta ⁊ a ꝓphetis ſanctificata adhuc ꝑmanere: paulatim recedendo a ſynceritate fidei: ad carnalē iudaiſmū trāſirēt CHRY̓. ī ho. Sed qualiterverū ē ꝙ nō māſit lapis ſuꝑ lapidē̓? Uel enī deſolationē eiꝰ on̄dens oīmodā hͦ dixit: vel ẜm illū locumvbi erat: ſūt enī eiꝰ ꝑtes vſqꝫ ad fundamēta deſtructe. Cū his ⁊ illud dicā: qm̄ ex his q̄ facta ſūt: ⁊ de reliquis oportet credere ꝙ ꝑibūt ꝑfecte / HE. Myſtice aūt recedēte dn̄o de tēplo: oīa legis edificia ⁊ꝯpoſitio mādatorū ita deſtructa ē: vt nihil a iudeispoſſit īpleri: ⁊ capite ſublato vniuerſa īter ſe mēbracōpugne̓t YORI. Oīs etiā hō qͥ ſuſcipiēs ī ſe verbūdei templū ē: ſi poſt peccatū adhuc ẜuat ex ꝑte veſtigia fidei ⁊ religiōis tēplū ē ex ꝑte deſtructu ⁊ ex ꝑte

cōſiſtēs. Qui aūt poſtqͣꝫ peccauerit curā ſui nō pobet: paulatiꝫ minuit̉ donec ad plenū recedat a pviuēte. ⁊ ſic nō relinquet̉ lapis ſuper lapidē mādoetorū dei qui nō deſtruat̉.Sedēte aūt eo ſuꝑ montē oliuetiacceſſerūt ad eū diſcipuli ſecreto dicentes: Dic nobis qn̄ hec erūt: ⁊ qd̓ſignū aduētus tui: ⁊ cōſumatiōis ſeculi. Et rn̄dens ieſus dixit eis: Uidete ne quis uos ſeducat. Multi eiueniēt in nomīe meo: dicentes: egoſum chriſtꝰ: ⁊ multos ſeducent.REMI. Perſeuerās dn̄s ī itinere ꝑuenit ad montē oliuēti: ⁊ qͥbuſdā diſcipulis ī via on̄dentibꝰ ⁊ laudātibus edificationē tēpli: ip̄e palā p̄dixerat oīa eēdeſtruēda iccirco cū ꝑueniſſent ad mōtē oliueti: acceſſerūt ad eū īterrogātes. vn̄ dicit̉: Sedente aūt eoſuꝑ mōtē oliueti ICHRY. Propter hͦ autē ſecretoacceſſerūt: qꝛ de magnis erāt īterrogaturi. Etenī cupiebāt diſcere diē aduētus eiꝰ qꝛ vehemēter deſiderabāt gloriā eius videre? H E. Et īterrogāt tria pͥmo quo tēpore hieruſalē deſtruēda ſit dicētes: Dicnobis quādo hec erūt? ſecūdo quo tēpore chriſtꝰ viturus ſit. vn̄ dicūt: Et quod ſignū aduētus tui: tercio quo tempore cōſumatio ſeculi ſit futura. vn̄ dicūt. Et cōſumationis ſeculiꝓ CHRX. Lucas auteait vnā eſſe īterrogationē q̄ ē de hieroſolyma. quaeſtimātibꝰ diſcipulis tūc futurū eē chriſti aduētum⁊ finē mūdi: quaſi hieroſolyma deſtrueret̉: Marcꝰaūt nō omnes eos de cōſūmatione hieroſolyme:petrū iacobū iohānem ⁊ andreā quaſi liberius ⁊ ſecurius chriſto loquētes. QRI. Puto aūt monteꝫoliuēti myſteriū eē eccleſie que ex gētibus e REMI. Mons enī oliueti nō habet īfructuoſas arbres: ſed oliueta qͥbus lumē nutrit̉ ad fugādas tenebras: ⁊ qͥbus feſſis requies: īfirmis ſalꝰ p̄ſtat̉. Sedēsaūt dominus ſupra montē oliueti cōtra tēplum: deruina ip̄ius ⁊ excidio iudaice gētis diſputat: vt etiaꝫipſo fitu corꝑis monſtret: quia quietus manens ineccleſia impiorum ſuperbiam condēnat̉ VORICAgricola enim reſidens in monte oliueti: verbumdei eſt in eccleſia confirmatū: chriſtus .ſ. qui ſemperoleaſtri ramos inſerit in bonam oliuam patrū. Auiautem habēt fiduciā ante chriſtum: diſcere voluntſignum aduētus chriſti ⁊ conſumationis ſeculi. eſtautē duplex aduētus verbi in anima. Primus quideꝫ ſtulta predicatio de chriſto: quando predicamchriſtū natum ⁊ crucifixum. Secundus autem aduentus eſt in viris perfectis: de quibus dicitur: Sapientiam loquimur inter perfectos. ⁊ huic ſecundēaduētu adiungitur conſumatio ſeculi in viro perfecto cui mūdus crucifixus eſt / MLA. Et qꝛ tria adiſcipulis queſita ſunt: diſtinctis ⁊ temporibus ⁊ ſrtelligentie ſignificationibus ſeꝑantur. Reſpondeiergo primo de ciuitatiſ occaſu: ⁊ quando confirmatur veritate doctrine: ne quis fallax ignorātibꝰ polſit obrepere. vnde ſequitur: Et reſpondens ieſus dixit eis: Uidete ne quis vos ſeducat. Multī eninvenient in nomine meo dicentes: Ego ſum chriſtus