Ca. XXIII.
cit: quoniā duplex p̄ſumptio fuit in eiꝰ occiſiōe. nōenī ſolū ī ſanctū hominē facta eſt: ſed ⁊ in loco ſanctō¶ ORI. Facharias etiā īterpretat̉ memoria deioīs ergo qͥmemoriā dei diſꝑdere feſtinat: ī eis quoscādalizat zacharie ſanguinē videt̉ effunde̓ filij barachie. Per bn̄dictionē enī dei: memores ſumꝰ dei.Ab impijs etiā memoria īterficit̉ dei: qn̄ ⁊ templuꝫdei a laſciuis corrūpitur: ⁊ altare eiꝰ ꝑ negligentiaꝫorationū ſordidarū ſordidat̉. Abel aūt luctꝰ interp̄tatur. Qui ergo nō recipit quod ſcriptū ē: Beati qͥIugēt: ſanguiuē effundit abel hoc ē veritatē luctusſalutaris. Effundūt etiā aliqͥ veritatē ſcripturarū qͣſiſanguinē earū: qꝛ oīs ſcriptura niſi ẜm veritatē ītelligat̉: mortua ē/ CHRI̓. in ho. Et vt omnē excuſationē illis adimeret: ne dicerēt: qm̄ ad gētes eos mifiſti: ꝓpter hoc ſcādalizati ſumꝰ p̄dixerat ꝙ ad eoseſtent mittēdi diſcipuli: ⁊ iō de vltione eorū ſubdit̉:Amē dico vobis: veniēt hec omīa ſuꝑ generationeꝫiſtā CLO. Non hos tm̄ p̄ſentes dicit: ſed oēm generatione precedenteꝫ ⁊ futurā: qꝛ oēs vna ciuitasſunt: ⁊ vnū corpꝰ diaboli HI E. Regula auteꝫ ſcripturaꝝ ē: duas generatiōes bonoꝝ ⁊ maloꝝ noſſe.De generatiōe bonoꝝ dicit̉: Generatio iuſtoꝝ benedicet̉: de malis vero in p̄ſenti loco generatio viperaꝝ. Ergo ⁊ iſti qꝛ ſimilia ſicut chain. ⁊ ioas ꝯͣ apl̓oseſſerūt: de vna generatiōe eē referūt̉. CHRI. inbo. Uel aliter qꝛ gehēne pena quā eis cōminatꝰ fuerat tardabat. Cōminat̉ etiā eis pn̄tia mala cū dicit:Ueniēt hec oīa ſuꝑ generatiōeꝫ iſtā. CHRY. ſuꝑmatth. Sicut .n. oīa bona: q̄ in ſingulis generatiōibus ꝯſtitutiōe mūdi oēs ſancti merebāt̉: illis nouiſſimis ſūt donata: qͥ receperūt chriſtū: ſic omīa malaq̄ ī ſingulis generatiōibꝰ acōſtitutiōe mūdi pati meruerūt oēs īiqui: ſuꝑ nouiſſimos iudeos venerūt: qꝛchriſtū repulerūt. Aut ita: ſicut oīſ iuſticia p̄cedētiūſanctoꝝ īmo oīm ſāctoꝝ tātū mereri n̄ potuit qͣntūgratie datū eſt hoībꝰ ī chriſto: ſic oīm peccata impioꝝ tantū mereri nō potuerūt quātū veīt ſuꝑ iudeosvt corporalia pateret̉: qualia paſſi ſūt a romanis. ⁊ſic poſtmodū oēs generatiōeſ eoꝝ vſqꝫ in finē ſeculipijcerētur a deo: ⁊ ludibriū fieret gētibꝰ vniuerſis.Quid enī peiꝰ pōt fieri qͣꝫ filiū cū miſericordia ⁊ pietate veniētē nō ſuſciꝑe ſꝫ tali mō interficere? Uelita: oīs gens vel ciuitas n̄ ſtatī cū peccauerit puniteam deus: ſꝫ expectat ꝑ multas generatiōes. quādoaūt placuerit deo: ꝑdere ciuitatē illā aut gētē videt̉oīm generationū peccata reddere illis: qm̄ que oēsmerebāt̉: hec ſola paſſa eſt: ſic ⁊ generatio iudeoruꝫꝓ patribꝰ ſuis videt̉ punita. Uere aūt nō ꝓ illis ſedꝓ ſe cōdemnati ſūt. ICRHI. ī. ho. Qui .n. ml̓tos iāpeccātes vidit ⁊ incorrectꝰ ꝑmāſit: eadeꝫ rurſus velgrauiora faciēs: maiori ē pene obnoxius.¶ Hieruſalē hieruſalē: que occidiſphetas ⁊ lapidaſ eos ꝗ ad te miſſiſūt: quotiēs uolui cōgregare filiostuos quēadmodū gallinā cōgregatpullos ſuoſ ſb̓ alaſ: ⁊ noluiſti. Eccereliqͥtur uobis domus ur̄a deẜta.Dico enī nob̓ nō me uidebitis āmō
donec dicatis: Benedictus ꝗ uenitiu nomine domini.CHRI. ī. hō. Poſt p̄dicta ad ciuitatem cōuertitdn̄s ẜmonē: ex hoc erudire volens auditores. vndedicit: Hieruſalē hieruſalē. Hec aūt duplicatio miſerētis ē: ⁊ valde diligētꝭ HIE. Hierl̓m āt nō ſaxa ⁊edificia ciuitatis ſꝫ habitatores vocat: quā pr̄is plāgit affectu. CHRY. ſuꝑ matth. Preuidēs ruinamciuitatis illius ⁊ plagā: que a romanis ſuꝑuentura.erat recordabat̉ qͥdē ſanguinis ſcōꝝ ſuoꝝ: qͥ effuſuserat ab illis ⁊ poſtmodū effūdēdus. vn̄ addit: Queoccidis ꝓphetas ⁊ lapidas eoſ qui ad te miſſi ſunt.Miſſum ad te iſaiaꝫ occidiſti: ⁊ ẜuū meū hieremiālapidaſti. Ezechielē tractū per lapides excerebraſti:quō ſaluaberis: q̄ ad medicū nō venire ꝑmittis? ⁊ n̄dixit Occidiſti aūt lapidaſti: ſꝫ Occidis ⁊ lapidas .i.quaſi hoc ꝓpriū ⁊ naturalē cōſuetudinē hn̄s: vt occidas ⁊ lapides ſanctos. Eadē fecit apl̓is q̄ fecerataliqn̄ ꝓphetisʸ CHRl̓. in. ho. Deinde cū vocaſſeteam: ⁊ abominabiles eius occiſiones dixiſſet: qͣſi ſeexcuſādo dixit: Quotiēs volui cōgregare filioſ tuosq. d. neqꝫ predictis occiſionibꝰ me a tua beniuolētiaauertiſti: ſed volui te mihi adiungere: nō ſemel autbis ſꝫ ml̓tociēs. Magnitudinē aūt amoris ſub ſimilitudine galline oſtendit. AVG. de queſti. euan.Hoc .n. genus animātis magnū affectu in filios hꝫ:ita vt eoꝝ īfirmitate affecta īfirmet̉ ⁊ ip̄a. Et quoddifficile ī ceteris aīantibꝰ īuenies: alias ſuis filios ꝓtegēs cōtra miluū pugnat: ſic ⁊ mater nr̄a dei ſapiētia: ꝑ carnis ſuſceptionē īfirmata quodamō: ẜm illud apoſtoli. Quod īfirmū ē dei: fortius eſt hominibꝰ: ꝓtegit īfirmitateꝫ noſtram: ⁊ reſiſtit diabolo nenos rapiat. ORI. Filios aūt hieruſalē dicit ẜm ꝙdicimꝰ ſemꝑ: ciuiū ſucceſſores p̄cedētiū filios. Dicitaūt: Quotiēs volui? cū ſit manifeſtū ſemel eū docuiſſe in corpore iudeos. Semꝑ enim chriſtus preſensfuit ⁊ in moyſe ⁊ in ꝓphetis ⁊ ī āgelis miniſtrātibꝰſaluti humane ꝑ ſingulas generatiōes. Siquis autēnō fuerit cōgregatus ab eo: iudicabit̉ qͣſi voluerit ꝯgregari¶ RAB A. Ceſſent igit̉ heretici chriſto pͥncipiū ex virgine dare: omittāt aliū legis ⁊ ꝓphetaꝝdeū p̄dicare. ¶ ¶ VG. in encheridion: Ubi eſt auteꝫilla oīpotentia qua in celo ⁊ in terra oīa quecūqꝫvoluit fecit: ſi coligere filios hieruſalē voluit ⁊ nonfecit; An nō potius illa quidem filios tuos ab ip̄ocolligi noluit; ſꝫ ea quoqꝫ nolēte: filios eiꝰ colligitip̄e quos voluit CHRY̓. ī. ho. Deinde cōminaturpena quā ſemꝑ formidauerūt .ſ. ciuitatis ⁊ templieuerſionē dicēs: Ecce relīq̄tur vobis domꝰ vr̄a deẜta. CHRY̓. ſuꝑ matth. Sicut enī corpꝰ anima recedēte pͥus ꝗdē frigeſcit: deīde putreſcit ⁊ ſoluit̉: ſic⁊ tēplū noſtrū dei ſpiritu recedēte prius ſeditōibus⁊ in diſciplinatiōe replebit̉: deinde veniet ad ruināORI. Semꝑ etiā eis qͥ noluerūt ꝯgregari ſub aliseius comminatur chriſtus: Ecce relinquetur vobisdomꝰ veſtra deſerta .i. anima ⁊ corpus. Sed ⁊ ſiquiſex vobis noluerit congregari ſub aliſ chriſti: ex tempore illo ex quo cōgregatiōem refugit actu magisqͣꝫ corpore: non videbit pulchritudinē verbi: donecpenitens a ꝓpoſito malo dicat: Benedictus qui venit in nomine domini. Tunc enī verbū dei bn̄dictū
o 5