Matthens

pēdere nō attēdūt. Si populꝰ decīas nō obtulerit:murmurāt oēs. ſi peccantē populum viderīt: nemomurmurat cōtra eos. Sꝫ qꝛ ſcribarū ⁊ phariſeorumad quos loq̄bat̉: qͥdā populares erāt: nō ē īcōgruūvt aliā expoſitionē faciamꝰ ꝑꝑ eos qͥ decimā dabātnā qͥ accipit decimas: recte decīare dr̄: ⁊ qͥ dat. Scribe gͦ ⁊ phariſei minimaꝝ qͥdē rerū decīas offerebāt:on̄dēde religiōis gr̄a. In iudicijs aūt erāt iniuſti: infratribꝰ ſine miẜicordia: in v̓itate increduli. ORI.Sꝫ qm̄ ꝯtīgēs erat vt audiētes qͥdā dn̄m iſta loquētē contēnerēt: minimarū rerū decīationē ſapienteraddidit: ⁊ hec oportuit face̓: hͦ ē iudiciū: miẜicordiā:⁊ fidē: ⁊ illa non omitte̓ .i. decimationē mēte: anethi⁊ cymini. REMI. On̄dit qͥppe dn̄s his v̓biſ: qm̄ oīap̄cepta legis tā maxīa qͣꝫ mīma ſūt implēda. Redarguit̉ āt qͥ elemoſynas de fructibꝰ terre facit: putanſſe mīme poſſe peccare: quibꝰ nihil ꝓſūt elemoſyne:niſi a peccatis ſtudeāt ceſſare. HILA. Et qꝛ minoris ꝑiculi eēt decīationē oleris: qͣꝫ beniuolētie officiū p̄terire: irridet eos ꝯn̄ter dn̄s dicens: Duces ceciexco. culi. came. aūt deglū / HE. Camelū puto eēmagnitudinē p̄ceptorū: iudiciū: miẜicordiaꝫ: ⁊ fideꝫ.Culicē decīationē mēte: anethi ⁊ cymini ⁊ reliquorū olerū viliū. Hec āt p̄cepta dei q̄ magna ſūt deuoramꝰ atqꝫ negligimꝰ: ⁊ oꝑationē religiōis in ꝑuis q̄lucrū habēt: cū diligētia demōſtramꝰ/ ORI. Uelexcolātes culicē .i. expellētes a ſe mīma delicta queculices noīauit. Camelum āt glutiūt .i. cōmittētesmaxīa delicta q̄ noīat camelos: aīalia videlꝫ tortuoſa ⁊ grādia. Scribe āt moraliter ſūt: qͥ āpliꝰ nihil eſtimāt poſitū ī ſcripturis qͣꝫ ſimplex ẜmo demonſtrat:phariſei āt ſūt oēs qͥ iuſtificāt ſemetip̄os: ⁊ diuidūtſe a ceteris dicētes: Noli mihi appropinquare: qm̄mūdus ſū. Mēta āt ⁊ anethū ⁊ cyminū: ciborū ꝯditure ſūt: nō pͥncipales cibi. Sic ī ꝯuerſatiōe noſtraq̄dā ſūt neceſſaria ad iuſtificationē: vt iudiciū: mificordia: ⁊ fides. Alia ſūt qͣſi cōdiētia actuſ noſtros: ⁊ſuauiores eos faciētia: riſus: ieiuniū: flexio genuū: ⁊huiuſmōi. Qūo āt nō eſtimāt̉ ceci qͥ nō vidēt: quoniā nihil ꝓdeſt cautū eē diſpēſatorē ī rebꝰ mīmis:cū pͥncipalia negligūt̉. Hos gͦ ẜmo pn̄s ꝯfundit: nōquidē leuia ꝓhibēs obẜuare: ſꝫ prīcipalia p̄cipienscautiꝰ cuſtodire. GRE. i. mor. Uel aliter: Culex ſuſurrādo vulnerat. camelꝰ āt ſpōte ſe ad ſuſcipiendaonera īclinat. Liquauerūt ergo culicē iudei: qͥ ſeditioſum latronē dimitti petierūt. Camelū v̓o glutierūtqꝛ eū qͥ ad ſuſcipiēda noſtre mortalitatis onera ſpōte deſcēderat extīguere clamādo conati ſūt.¶ Ue uobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite: ꝗ mūdatis qd̓ deforis ē caliciſ⁊ ꝑapſidis: ītus aūt pleni eſtis rapina ⁊ īmūdicia. Phariſee cece: munda priꝰ qd̓ ītus eſt calicis ⁊ ꝑapſidisut fiat ⁊ id qd̓ de foris ē mundū.HI E. Diuerẜ verbis eodē ſēſu qͦ ſupra arguit phariſeos ſimulatiōis ⁊ mēdacij ꝙ aliud on̄dāt hoībusforis: aliud domi agāt. vn̄ dicit: Ueh vo. ſcri. ⁊ pha.hypo. qͥ mūdatis qd̓ deforis ē cali. ⁊ para. Nō hͦ dicit ꝙ ī calice ⁊ papſide eorū ſuꝑſtitio moraret̉: ſꝫ ꝙ

foris hoībꝰ on̄derēt ſanctitatē: qd̓māifeſtū eſt exꝙ addidit dicēs: Intꝰ āt ple. eſtis rapi. ⁊ īmūdiciaCHRI. ſuꝑ matth̓. Uel hͦ dicit qꝛ iudei quotiēs ijgreſſuri erāt ī tēplū: aut ſacrificia oblaturi aut ꝑ pies feſtos ſeip̄os ⁊ veſtimēta ſua ⁊ vtēfilia lauāt. ⁊opeccatis nemo ſeip̄m purgabat: cū deꝰ neqꝫ corismūdiciā laudet: neqꝫ ſordes ꝯdēnet. Pone tn̄ qꝛ ocus odit ſordes corporū ⁊ vaſorū q̄ neceſſe eſt vt ip̄ovſu ſordident̉: quāto magis ſordes ꝯſcīe horret: qſi volumꝰ ſemꝑ mūdā ẜuamus/ HLA. Arguit exgo eos qͥ iactātiā īutilis ſtudij ſequētes: vtilitatifecte mīſteriū derelinquūt. Calicis nāqꝫ yſꝰ īteriorē: qͥ ſi obſorduerit: qͥ ꝓficiet lotꝰ exteriꝰ: atqꝫ iō īnoris cōſcīe nitor ē obtinēdꝰ: vt ea q̄ corꝑis ſūt.ſecꝰ abluant̉. ⁊ iō ſubdit: Phariſee cece: mūda priuqd̓ ītus ē: ca. ⁊ pa. vt fiat ⁊ id qd̓ deforis ē flūdunCHRY. ſuꝑ matth̓. Nō āt ſuꝑ hͦ dicit de ſenſibilicalice aut papſide: ſed de ītelligibili: qͥ ſi nūqͣꝫ tetigerit aquā: mūdꝰ pōt eē apud deū. Si āt peccauerit ⁊tota aqua pelagi ⁊ fluminū ſe lauerit: ſordidꝰ eſt ⁊miſer an̄ deū/ CHRY. ī ho. Attēde aūt ꝙ vbi de decimis loq̄bat̉: cōueniēter dixit: Hec oportuit facer⁊ illa n̄ omitte̓. Decīa enī elemoſyna q̄daꝫ ē: Quidaūt nocet elemoſynā dare? nō tn̄ hͦ dixit ſicut leglē obẜuationē īducēs. Hic āt vbi de purgatiōibꝰīmūdicijs diſputat: n̄ ad hͦ addit: ſed on̄dit ꝙ de neceſſitate ad īteriorē mūdiciā exterior ſeqͥt̉: qd̓ qͥdēttra calicis ⁊ papſidis corpꝰ vocās: qd̓ āt intꝰ ē aīORI. Hic ẜmo nos īſtruit vt feſtinemꝰ eē iuſti n̄apparere. Qui enim ſtudet vt appareat iuſtus. quea foris ſunt mūdat: ⁊ que vident̉ curat: cor auteꝫ ⁊cōſcientiam negligit. Qui autē ſtudet ea que intuſunt .i. cogitationes mūdare: cōſequens eſt vt etiaꝫea que a foris ſunt faciat mūda. Sed omēs falſi dogmatis ꝓfeſſores calices ſunt a foris quaſi mūꝓpter ſpeciē religionis quā fimulāt: abintus āt pleni rapina ⁊ ſimulatiōe: dū rapiūt homines ad errorem. Calix etiā ē vas ad potū: parapſidis ad cibunOmīs ergo ſermo per quē potamur ſpiritaliter: veomnis narratio ꝑ quā nutrimur: vaſa ſunt potus ⁊cibi. Qui ergo ſtudēt compoſitū ꝓferre ſermormagis qͣꝫ ſalutari ſenſu repletū: calix eius a foris mūdatus ē: abintus autē ſordibꝰ vanitatis impletusSed ⁊ lr̄e legis ⁊ ꝓphetarū calices ſpiritalis poti⁊ parapſides neceſſariaꝝ eſcarū ſunt. Scribe qͥdem⁊ phariſei ſtudent ſenſum exteriorē mundū demoſtrare. diſcipuli autē chriſti: ſenſum ſpiritalem mundare feſtinant.¶ Ue uobis ſcribe ⁊ phariſei hypcrite: qꝛ ſimiles eſtis ſepulchris d̓albatis: q̄ a foris parēt hōibꝰ ſpecioſa: intꝰ uero plena ſūt oſſibꝰ mortuorū ⁊ oī ſpurcitia. Sic ⁊ uos a forisꝗdeꝫ parētis hoībus iuſti: intꝰ autapleni eſtis hypocriſi ⁊ iniꝗtate.ORI. Sicut habetur ſuperius: intus pleni rapi⁊ intemꝑantia: ſimilit̓ hic pleni ſunt hypocriſi ⁊ iniquitate: que comꝑantur oſſibꝰ mortuorū ⁊ immūdicie vniuerſe. vn̄ dicit: Ueh vobis ſcribe ⁊ pharuei