Ca. XXIII.

qd̓ ſanctificat auꝝ⁊ Et ꝗcūqꝫ iurauerit ī altari nihil ē: ꝗcūqꝫ āt iurauerit ī dono qd̓ ē ſuꝑ illd̓ dꝫ. Teci ꝗdenī maiꝰ ē: donū: an altare qd̓ ſignificat donū? Qui ergo iurat ī altari: iurat ī eo ⁊ in oībus q̄ ſuꝑ illud ſunt.Et ꝗcūqꝫ iurauerit ī tēplo: iurat ī illo ⁊ in eo ꝗ habitat ī ip̄o. Et ꝗ iuratin celo iurat in throno dei ⁊ in eo ꝗſedet ſuper ipſum.HIE. Sicut ī philaterijs ⁊ fimbrijs dilatatis opinio ſanctitatis captabat gloriā: ⁊ ꝑ occaſionē glorie q̄rebāt lucra: ſic alia traditiōis fraude īuēta īpietatis arguit trāſgreſſores. Siqͥs eī ī cōtētiōe ſeu ī aliquo iurgio vel ī cauſe ābiguo iuraſſet ī tēplo ⁊ poſtea cōuictꝰ eēt mēdacij: nō tenebat̉ crimīs reꝰ. Ethͦ ē qd̓ dicit: Ueh vo. du. ce. qͥ dici. Quicūqꝫ iurauerit ꝑtem. nihil ē. q. d. Nihil dꝫ. Sināt iuraſſet ī auro ⁊ pecunia q̄ ī tēplo ſacerdotibꝰ offerebat̉: ſtatimid ī quo iurabat cogebat̉ exolue̓. vn̄ ſeqͥt̉: Qui autēiura. ī au. tem. debet vel debitor ē/ CHRY̓. ſuꝑ mattheū. Tēplū qͥdē ad gloriā dei ꝑtinet ⁊ ad hoīm ſpiritalē ſalutē. Aurū āt tēpli ⁊ſi ad gloriā dei ꝑtineat:tn̄ magis ad delectationē hoīm ⁊ ad vtilitatē ſacerdotū offert̉. Indei gͦ aurū quo ip̄i delectabāt̉: ⁊ dona qͥbꝰ ip̄i paſcebāt̉ ſanctiora dicebāt eē qͣꝫ ip̄m tēlū: vt hoīes ꝓmptiores facerēt ad offerenda donaqͣꝫ ad p̄ces fundēdas ī tēplo: vn̄ ꝯueniēter rep̄hēditcecos dn̄s dicēs: Stulti ⁊ ceci: Quid eī maiꝰ ē: aurūan tēplū qd̓ ſancti. au. Multi āt nūc chriſtiāi ſic īſipiētes ītelligūt. Ecce eī ſi aliqͣ cā fuerit: modicū videtur face̓ qͥ iurat ꝑ deū. Qui āt iurat ꝑ euāgeliū: maius aliqͥd feciſſe videt̉. Quibꝰ ſimilit̓ dicēdū ē: Stulti ⁊ ceci. nā ſcripture ꝑo deū ſcripte ſūt: nō deus ꝑꝑſcripturas. Maior gͦ ē deꝰ qͥ ſanctificat euāgeliū: qͣꝫeuangeliū qd̓ ſanctificat̉ ab eo. HIE. Rurſus ſiqͥsiuraſſet ī altari: ꝑiurij reū nemo retinebat: ſi āt iuraſſet ī dono vel ī oblatiōibꝰ: hͦ ē ī hoſtia vel ī victimiſī ſimilia ⁊ ceteris q̄ offerūt̉ deo ſuꝑ altare: hͦ ſtudioſiſſime repetebāt. Totū āt faciebāt nō ob dei tīoreꝫ:ſed ob diuitiarū cupiditatē. vn̄ ſeqͥt̉: Et qͥ iura. ī altari nihil ē. Qui āt iura. ī dono. qd̓ ſuꝑ illud ē dꝫ. Arguit eī eos dn̄s ſtulticie ⁊ fraudulētie ꝙ multo maius ſit altare qͣꝫ hoſtie q̄ ſanctificāt̉ ab altari. vn̄ ſeqͥtur: Ceci: qͥd enī maiꝰ ē: donū; an altare qd̓ ſanctificat do. GLO. Et ne forte ī tātā īſaniā ꝓrūperent:vt dicerēt aurū ſanctiꝰ eē tēplo: ⁊ donū altari: eos alia rōne cōuīcit: qꝛ videlꝫ ī iuramēto qd̓ fit ꝑ tēpluꝫ⁊ altare cōtinet̉ iuramētū qd̓ fit ꝑ aurū vel ꝑ donūEt hͦ ē qd̓ ſubdit: Qui gͦ iurat ī alta. iurat ī eo ⁊ ī oībꝰ q̄ ſuꝑ illud ſūt ⁊ qͥ iurauerit̉. ORI. Similit̓ qm̄iudei cōſuetudinē habebāt ꝑ celūᶻ iurare ad rep̄hēſion eorū ſubdit: Qui iurat ī celo: iurat ī throno dei⁊ ī eo qͥ ſedet ſuꝑ ip̄m. Nō gͦ ſicut arbitrāt̉: euadūtviculū ī eo ꝙ nō ꝑ deū iurāt: ſꝫ ꝑ thronū dei .ſ. celuꝫ.GLO. Qui eī ꝑ ſubiectā creaturā iurat: ⁊ per diuinitate p̄ſidentē creature iura t/ ORI. Eſt āt iuram̄tū cōfirmatio v̓bi de quo iurat̉. Iuramētū gͦ intelli

gēdū ē teſtimoniū ſcripturarū qd̓ ꝓfert̉ ad ꝯfirmationē v̓bi qd̓ loqͥmur: vt ſit qͥdē tēplū dei ſcripturadiuīa: aurū āt poſitꝰ ſēſus ī ea. Sicut āt aurū qd̓ fuerit extra tēplū nō ē ſanctificatū: ſic oīs ſēſus qͥ fuerit extra diuinā ſcripturā: qͣꝫuis admirabilis videat̉nō ē ſanctꝰ. Nō gͦ debemꝰ ad cōfirmādā doctrinānoſtros ītellectꝰ aſſume̓: niſi on̄derimꝰ eos eē ſanctos ex eo ꝙ ī ſcripturis ꝯtinēt̉ diuinis: Altare aūtē homīs cor: qd̓ pͥncipale habet̉ ī hoīe. Uota aūt ⁊dona q̄ ponūt̉ ſuꝑ altare ē oē qd̓ ſuꝑponit̉ cordi: vtorare: pſallere: elemoſynas facere: ieiunare. Sanctūgͦ facit oē votū hoīſ: cor eiꝰ ex quo votū ei offert̉. Iōnō pōt honorabiliꝰ eē votū qͣꝫ cor hoīs: ex quo trāſmittit̉ votū. Si ergo cōſcīa hoīs n̄ pugnat: fiduciaꝫhꝫ ad deū: non ꝑꝑ dona: ſed qꝛ vt ita dicā altare cordis ſui bn̄ ꝯſtruxit. Terciū ē vt dicamꝰ: ꝙ ſuꝑ tēplūi. ſuꝑ oēm ſcripturā ⁊ ſuꝑ altare .i. ſuꝑ oē cor ē ītellectꝰ ꝗdā qͥ dr̄ celū: thronꝰ ip̄iꝰ dr̄ dei: in quo ē viderefacie reuelata cū venerit: qd̓ ꝑfectū ē faciē veritatꝭ.HILA. Adueniēte ēt chriſto: īutilē docet eē fiduciā legis: qꝛ nō ī lege chriſtꝰ: ſꝫ lex ſanctificat̉ in chriſto ī quo veluti ſedes thronuſqꝫ ſit poſitus: atqꝫ itaſtulti ceciqꝫ ſūt qͥ ſanctificāte p̄termiſſo: ſanctificata venerāt̉. AVG. de q̄ſti. euan. Tēplū ēt ⁊ altareip̄m chriſtū ītelligimꝰ aurū ⁊ donū laudes ⁊ ſacrificia: q̄ ī eo ⁊ ꝑ eū offerimꝰ. Nō enī ille ꝑ hͦ: ſed iſta ꝑillū ſanctificantur.¶ Ue uobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite: ꝗ decimatis mentā ⁊ anethuꝫ⁊ cyminū: ⁊ reliꝗſtis q̄ grauiora ſūtlegis: iudiciū ⁊ miſericordiā ⁊ fidē.Hec oportuit facere ⁊ illa nō omittere. Duces ceci excolātes culiceꝫ:camelū aut glutiētes.CHRV. ī ho. Supra dn̄s dixit ꝙ ligabāt grauioraonera ⁊ alijs īponebāt: que ip̄i nec tāgere volebāt.Hic āt rurſꝰ on̄dit: ꝙ ī ꝑuis q̄rētes diligētiā magnaꝯtēnebāt. vn̄ dr̄: Ueh vo. ſcri. ⁊ pha. hypo. qͥ deci. mētā ⁊ ane. ⁊ cymi. HIE Phariſei enī qꝛ p̄ceꝑat dn̄sꝑꝑ alimoniā ſacerdotū ⁊ leuitarū: quoꝝ ꝑs erat dominꝰ: oīm rerū offerri ī tēplo decimas: vt ītellectusmyſticos dimittamꝰ hͦ habebāt ſtudij: vt q̄ vilia fuerāt cōportarēt̉: cetera q̄ erāt maiora ꝑuipēdebant.vn̄ ſeqͥt̉: Et reli. q̄ grauio. ſūt le. iudi. ⁊ miẜi. ⁊ fi. Ex hͦcapitulo arguit eos auaricie: ꝙ ſtudioſe ēt viliū olerū decimas exigāt: ⁊ iudiciū ī diſceptatiōe negociorū: mīamqꝫ ī pauꝑes: ⁊ fidē ī deū: q̄ magna ſunt p̄termittāt. CHRY. Uel qꝛ ſacerdotes auaricia pleni:ſiqͥs decīas alicꝰ rei: vel mīme nō obtuliſſet corripiebāt eū: qͣſi magnū crimē feciſſet. Siqͥs aūt alterū ledebat: aut ī deū peccabat: n̄ curabāt eū corriꝑe: d̓ lucro āt ſuo ſoliciti: ⁊ de gloria dei ac ſalute hoīm neligētes. Seruare eī iuſticiā ⁊ face̓ mīam: ⁊ haberefidē ꝑꝑ ſuā gloriā deꝰ mādauit. Decīas āt offerre ꝓpter vtilitatē facerdotū: vt ſacerdotes qͥdē populoī ſpiritalibꝰ obſequāt̉: populi āt in carnalibꝰ ſacerdotibꝰ ſubmīſtrēt: ſic ⁊ mō fit: qꝛ omēs de honore ſuoſūt ſoliciti. De honore āt dei nulli portiōes ēt ſuasvigilāter defēdūt: ſed circa obſequiū eccleſie curā ī-

o 3