Matthens

euāgelij homīes: nō āt faciūt qd̓ docēt. Bn̄ āt viuētes ⁊ bn̄ docētes aperiūt homībꝰ regnū celoꝝ: ⁊ dūip̄i ītrāt alios ꝓuocāt ītroire. Sꝫ ⁊ multi n̄ ꝑmittūtītrare ī regnū celorū ītrare volētes: qn̄ ⁊ ſine ratiōeexcōicāt quoſdā ꝑꝑ aliquē zelū qͥ meliores ſūt qͣꝫ ip̄i⁊ ip̄i qͥdē nō ꝑmittut eos ītroire. Illi āt qͥ ſobrij ſuntmēte: patīa ſua tyrānidē eorū vīcēteſ: qͣꝫuis vetiti: tamē ītrāt ⁊ hereditāt regnū. Sꝫ ⁊ qͥ cū multa temeritate ſeip̄os dederūt ad ꝓfeſſionē docēdi priuſqͣꝫ diſcerēt: ⁊ iudaicas fabulas imitātes: detrahūt eis quiea q̄ ſurſū ſūt ī ſcripturis requirūt: claudūt quātumad ſe ante homines regnū celorū.Ue uobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite ꝗ cōeditis domos uiduaꝝ: orationes lōgas orātes: ꝑꝑ hoc ampliꝰaccipietis iudicium.CHRY. ī ho. De reliquo dn̄s d̓ gula eos rep̄hēdit⁊ qd̓ deteriꝰ ē: qm̄ n̄ a diuitibꝰ ſꝫ a viduis accipiebātvn̄ vētrē īplerēt: ⁊ illoꝝ īopiā ꝯterebāt quā releuar̄oportebat. vn̄ dr̄: Ueh vo. ſcri. ⁊ pha. hypo. qͥ come.do. vidua .i. qͥ veſtra ſuꝑſtitiōe nihil ītēditiſ: niſi vt p̄dā de ſubiecta plebe faciatis/ CHRI. Sexꝰ āt mulierū īcautꝰ ē: qꝛ n̄ oīa q̄ videt aūt audit cū rōe cōſiderat. Mollis ēt eſt: qꝛ facile flectit̉ vel de malo adbonū: vel de bono ad malū. virilis āt ſexꝰ ⁊ cautior⁊ durior ē: ꝑꝑea ſimulatores ſāctitatꝭ circa muliereſmaxīe negociāt̉. Quia nec ītellige̓ eorū ſimulatiōespoſſūt: ⁊ facile ad eorū dilectionē īclināt̉ religioniſcā. p̄cipue tn̄ circa viduaſ negociāt̉: pͥmo qͥdē qꝛ mulier n̄ facile decipit̉ habēs ꝯfiliariū virū. deīde qꝛ nōfacile de facultatibꝰ ſuis aliqͥd dāt cū ſint ī ptāte viri. ꝑꝑea gͦ dn̄s dū indaicos ſacerdotes ꝯfūdit: chriſtiānos monet ne viduis mulieribꝰ āpliꝰ ꝯmorent̉ qͣꝫceteris: qꝛ ⁊ ſi volūtas mala n̄ ſit: tn̄ ſuſpicio mala ē.CHRY. ī ho. Deīde ⁊ hꝰ rapīe modꝰ erat grauioraddit̉ eī: Oratōes lon. orā. Quicūqꝫ .n. malū facit dignꝰ ē pena. ſꝫ qͥ a religiōe cām accipit neqͥcie: grauiori ē obnoxiꝰ pene. vn̄ ſeqͥt̉: Propt̓ hͦ āpliꝰ acci. iu.CHRY. ſuꝑ matth̓. Primū qͥdē ꝓ eo ꝙ eſtis iniqͥalterū ꝓ eo ꝙ figmētū accipitis ſanctitatꝭ. auariciāenī veſtrā religiōis colore depīgitis: ⁊ qͣſi p̄ſtatꝭ diabolo arma dei: vt amet̉ iniqͥtas dū pietas eſtimat̉.HILA. Uel qꝛ hīc ꝓcedebat regni celeſtis obẜatio vt ī obeudis viduarū domibꝰ retineat̉ ambitio:iō accipiēt āpliꝰ iudiciū: qꝛ penā ꝓprij peccati ⁊ reatū aliene ignorātie debebūt. GLO. Uel qꝛ ẜuꝰ ſciens ⁊ nō faciēs vapulabit multis.¶ Ue uobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite: ꝗ circuitis mare ⁊ aridā: ut faciatis unū ꝓſelitū: ⁊ cū fuerit factfacitiſ eū filiū gehēne duplo qͣꝫ uoſ.CHRY. ī ho. Pꝰ p̄miſſa rurſꝰ eos dn̄s alit̓ īcuſat:⁊ qꝛ īefficaces ſūt ad multoꝝ ſalutē: cū multo labor̄īdigeāt: vt ad ſalutē vnū cōuertāt. Et qꝛ nō ſolū deſides ſūt circa eos quos ꝯuertūt: ſꝫ eorū ēt deſtructores: dū eos corrūpunt praue vite exēplis. vn̄ dr̄: Uehvo. ſcri. ⁊ pha. hypo. qͥ circui. ma. ⁊ ari. vt fa. vnū ꝓſe.HILA. Maris āt ⁊ terre ꝑagratiōe ſignificat intotiꝰ orbis finibꝰ eos eē: chriſti euāgelio obtrectatu

ros: ⁊ legis iugo ꝯͣ iuſtificationē fidei aliquos ſubturos. Profeliti eī ſūt ex gētibꝰ ī ſynagogā recerquorū futurorū raritas ī vno indicat̉. Neqꝫ eī poſxp̄i p̄dicationē doctrīe eoꝝ fides relicta ē. ſꝫ qͥſqs aqͥſitꝰ fuerit ad fidē iudeorū filiꝰ fit gehēne ¶OpiQuicūqꝫ eī pꝰ ſaluatorē iudaizāt: docēt̉ imitari atfectū eorū qͥ dixerūt illo tēpore: Crucifige: crucifioeū. vn̄ ſeqͥt̉: Et cū fa. fue. faci. eū fi. gehē. du qͣꝫ vosHILA. Iō āt pene duplicate erit filiꝰ: qͥ neqꝫ ſit pmiſſionē peccatorū gētiliū cōſecutꝰ: ⁊ ſocietatē eoqͥ chriſtū ꝑſecuti ſūt ſit ſecut HE. Uel alit̓. Sorbe ⁊ phariſei totū luſtrātes orbē id ſtudij habebantde gētibꝰ facere ꝓſelitū .i. aduenā īcircūciſū miſcerepopulo dei/ CHRY. ſuꝑ matth̓. Nō āt ꝑꝑ miẜicodiā volētes eū ſaluare quē docebāt: ſꝫ aut ꝑꝑ auariciā: vt additis ī ſynagoga iudeis ſacrificiorū adderetur oblatio: aut ꝑꝑ vanā gloriā. Qui eī ſe ip̄m mergit in gurgitē peccatorū qūo alterū a peccatis velieriꝑe: Nūqͥd magis miẜicors pōt alteri aliqͥſ eē qͣꝫ ſibi? Ex ip̄is gͦ actibꝰ on̄dit̉ qͥ ꝑꝑ deū aliquē vult ꝯuertere aūt ꝑꝑ vanitatē/ GR E. xxj. mor. Quia v̓o hypocrite qͣꝫuiſ ꝑuerſa ſꝑ oꝑent̉: loqͥ tn̄ recta n̄ deſinunt.Bn̄ loquēdo qͥdē ī fide vel ꝯuerſatiōe filios pariūtſꝫ eos bn̄ viuēdo nutrire nō poſſūt quāto eī ſe libtiꝰ terrenis actibꝰ īſerūt: tāto negligentiꝰ eos quosgenerāt age̓ terrena ꝑmittūt. Et qꝛ obduratis cordibꝰ viuūt: ip̄os ēt quos generat filios nulla pietatedebiti amoris agnoſcunt. vn̄ ⁊ hic de hypocritiſoEt cū fue. fa. faci. eū fi. gehēne du. qͣꝫ vos. AVC. 7fauſtū: Hoc āt n̄ qꝛ circūcidebat̉ dixit: ſꝫ eorū qꝛ mores imitāt̉. a qͥbꝰ imitādis ſuos cohibuerat dicenSuꝑ cathedrā moyſi. In qͥbꝰ v̓bis vtrūqꝫ dꝫ aduerti: ⁊ quātꝰ honor delatꝰ ſit doctrīe moyſi: ī cꝰ cathedra ēt mali ſedētes: bōa docere cogebāt̉: ⁊ īde fiereꝓſelitꝰ filiꝰ gehēne: nō qͥdē verba legis audiendoeorū ſectā ſectādo. Propterea āt duplo qͣꝫ illi: qꝛnegligebat īplere: qd̓ ꝓpria volūtate ſuſceꝑat: nō ēiudeis natꝰ: ed ſpōte iudeꝰ factꝰ / HE. Uel qꝛ ātedū eēt gētilis ſimpliciter errabat: ⁊ erat ſemel filiūgehēne. Uidēs magiſtrorū vitia: ⁊ ītelligēs deſtruere eos oꝑe qd̓ v̓bo docebāt: reuertit̉ ad comitu ſi⁊ gētil̓ factꝰ qͣſi p̄uaricator maiori pena dignꝰ erat.CHRY. ſuꝑ Mat. Uel qꝛ forte ſub cultura idolorū cōſtitutꝰ: vel ꝑꝑ hoīes iuſticiā ẜuabat: factꝰ āt iudeꝰ malorū magiſtroꝝ ꝓuocatꝰ exēplo fiebat peioimagiſtris. CHRY̓. ī hō. Cū eī virtuoſus fuerit magiſter: diſcipulꝰ imitat̉. cū āt fuerit malꝰ: ſuꝑexcedFiliꝰ āt vocat̉ gehēne qūo filiꝰ ꝑditōis ⁊ filiꝰ huſeculi. Unuſqͥſqꝫ enī cꝰ oꝑa facit: huiꝰ filiꝰ appellatORI. Ex hͦ āt loco diſcimꝰ: qm̄ ⁊ eoꝝ qͥ ī gehenafuturi ſūt erit differētia tormētorū: qn̄ alter ē ſimpciter filiꝰ gehēne: alter v̓o dupliciter. Sꝫ ⁊ hic videreoꝫ: ⁊ ſi generaliter ē fieri aliquē filiū gehēne. vtpulaiudeū aut gētilē aūt ēt ſpecialiter vt ꝑ ſingulas ſpecies peccatorū fiat qͥs filiꝰ gehēne: vt iuſtus qde rmnumerū iuſticiarū ſuaꝝ augeat̉ ī gloria: peccator atẜm numerū peccatorū ſuorū multiplicet̉ ī gehena.¶ Ue nob̓ duces ceci: ꝗ dicitis ꝗcūqꝫ iurauerit ꝑ tēplū nihil ē: ꝗ āt iurauerit ī auro tēpli debitor eſt. Stulti⁊ ceci: ꝗd enī maiꝰ ē: aurū: an tēpluꝫ