Ca. XXIII.
tur CHRY. ſuꝑ matth̓. Primas etiā ſalutationeſamāt: nō ſolū ī tēpore vt eos primū ſalutemꝰ: ſꝫ etiāī voce vt clamātes dicamꝰ: Aue rabbi: ⁊ in corꝑe vtferis capitibꝰ eis īcuruemur: ⁊ ī loco vt in publicoſalutent̉. vn̄ dicit: Et ſalutationes ī foro. RABA.Quāuis ⁊ hͦ culpa nō careat: ſi ijdē ī foro litibꝰ ītereē qͥ ī cathedra moyſi magiſtri ſynagoge cupiūt appellari: ⁊ vocari ab homībꝰ rabbi/ CHRY. ſuꝑ mattheū .i. vocari volūt ⁊ nō eē: nomē appetūt: ⁊ officiūligūt./ ORI. In eccleſia etiā chriſti īueniunturmēſarū ſuſcipiētes pͥmatū vt diacones fiāt: cōſequēter aūt pͥmas cathedras eorū qͥ dicunt̉ p̄ſbyteri p̄ripere ambiūt. qͥdā aūt machinant̉ vt ep̄i vocent̉ abhomībus: hͦ ē rabbi. chriſti aūt diſcipulꝰ diligit qͥdēī ſpiritalibꝰ cenis recubitꝰ pͥmos: vt meliora ſpiritaliu ciborū māducet. Diligit etiā cū apoſtolis ſedētihus ſuꝑ. xij. thronos pͥmas cathedras: actibꝰ bonisdignū ſe p̄bere feſtinās cathedris huiuſmōi. ſic aūt⁊ ſalutatiōes diligit q̄ fiūt ī nūdinis celeſtibꝰ .i. celeſtibꝰ pͥmitiuorū cōgregationibꝰ. Uocari aūt rabbineqꝫ ab homībꝰ neqꝫ ab aliquo alio diligit iuſtꝰ: qꝛvnꝰ ē magiſter oīm. vn̄ ſubdit: Uos aūt noli. vocari rabbi/ CHRY. ī hō. Uel aliter: Premiſſorū de qͥbus phariſeos īcuſauerat: alia quidē ſicut ꝑua ⁊ vilia p̄termiſit: qͣſi diſcipulis de his īſtrui nō īdigentibꝰ: ſꝫ qd̓ erat oīm malorū cā .i. thronū appetere magiſtralē hͦ ī mediū ducit ad diſcipulos īſtruendū. vn̄ſubdit: Uos aūt nolite vo. rab. vnꝰ ē eī magiſter veſter. CHRV. ſuꝑ matth̓. qͥ d. Nolite vocari rabbi:ne qd̓ deo debet̉ vobis p̄ſumatis. Nolite ⁊ alios vocare rabbi: ne diuinū honorē homībꝰ deferatꝭ: Unꝰē enī magiſter oīm qͥ oēs homīes naturaliter docꝫ.Si eī hō hominē erudiret: oēs homīes diſcerēt qd̓habēt doctores. nūc aūt qꝛ nō hō docet ſed deꝰ: ml̓ti quidē docent̉: pauci aūt diſcūt. Nō enī hō ītellectu p̄ſtat homini docēdo: ſed a deo p̄ſtitū ꝑ admonitionē exercet. HILA. Et vt meminerit diſcipuli ſe filios ꝑentis vniꝰ: ⁊ ꝑ noue natiuitatis generationē terreni ortꝰ exceſſiſſe pͥmordia ſubdit: Omēsaūt vos fratres eſtis. HIE. cōtra heluidiū: Oēs autē homīes affectu fratres dici poſſūt: qd̓ ī duo diuidit̉: ī ſpeciale: ⁊ cōe. In ſpeciale: qꝛ oēſ chriſtiani fratres vocant̉. Porro ī cōmune: qꝛ oēs hoīes ex vnopatre nati pari īter nos germanitate ꝯiugimur. Sequit̉. Et patrē noli. vo. ⁊cͣ. ¶CHRV. ſuꝑ matth̓. Innūdo enī qͣꝫuis hō hominē generat: tn̄ vnꝰ ē paterqͥ oēs creauit. Nō enī initiū vite habemꝰ ex parentibus: ſꝫ trāſitū vite ꝑ eos accipimꝰ/ ORI. Sed quisnō vocat patrē ī terris: qͥ ꝑ oēm actū ẜm deū īpletūdicit: Pater noſter qͥ es ī celis. GLO. Quia v̓o apparebat qͥs eēt oīm pr̄ ī hͦ ꝙ dixerat: Qui es ī celis:vult exponere qͥs ſit oīm magiſter. vn̄ p̄ceptū de magiſtro iterū repetit dicēs: Ne vocemini magiſtri qͥamagiſter veſter vnꝰ ē chriſtꝰ CHRV. ī ho. Nō tamē dū dicit̉ chriſtꝰ magiſter: excludit̉ pat̓: ſicut neqꝫ ex hoc ꝙ deꝰ pater noſter dr̄ hoīm pater: excluditur chriſtꝰ/ HIE. Querit̉ aūt quare aduerſum hͦ p̄ceptū apoſtolꝰ doctorē gētiū ſe eē dixerit?; aut qūo īmoniaſterijs vulgato ẜmone ſeinuicē patres vocāt?Quod ſic ſoluit̉: Aliud ē eē natura patrē vel magiſtru: aliud īdulgētia. Nos ſi hominē patrē vocamꝰhonorē etati deferimꝰ: nō auctorē noſtre on̄dimus
vite. magiſter enī dicit̉ ex cōſortio veri magiſtri: etne īfinita replicē qūo vnꝰ ꝑ naturā deꝰ: ⁊ vnꝰ filiusnō p̄iudicat ceteris: ne ꝑ adoptionē dij vocent̉ ⁊ filij: ita ⁊ vnꝰ pater ⁊ magiſter nō p̄iudicat alijs vt abuſiue vocent̉ ⁊ patres ⁊ magiſtri. CHRY. in ho.Nō ſolū aūt dn̄s pͥmatꝰ cuꝑe ꝓhibet: ſed ad contrariū auditorē īducit. vn̄ ſubdit: Qui maior ē veſtruꝫ:erit miniſter veſter. QRI. Uel aliter: Et ſi mīſtratqͥs verba diuina: ſciēs qꝛ chriſtꝰ ī eo fructificat: neqͣqͣꝫ ſe magiſtrū ſed miniſtrū ꝓfitet̉. vn̄ ſeqͥt̉. Qui maior ē veſtrū: erit mīſter veſter. qm̄ ⁊ ip̄e chriſtꝰ cū eētvere magiſter: mīſtrū ſe eē ꝓfeſſus ē dicēs: Ego ſumī medio veſtrū quaſi qͥ mīſtrat. bn̄ aūt pꝰ oīa qͥbꝰ vane glorie vetauit cōcupīam: addidit dicēs: Qui aūtſe exaltauerit hūiliabit̉: ⁊ qͥ ſe humiliauerit exaltabitur. REMI. Qd̓ ſic ītelligit̉: Oīs qͥ ſe de ſuis meritis extollit. apud deū humiliabit̉: ⁊ qͥ ſe de benefactꝭhumiliat apud deū exaltabitur.¶ Ue auteꝫ uobis ſcribe ⁊ phariſeihypochrite: qui clauditis regnuꝫ celorū ante homines. Vos .n. nō ītratis nec ītroeūtes ſinitis intrare.ORI. Chriſtꝰ quaſi vere filiꝰ dei illiꝰ qͥ legē deditẜm ſimilitudinē bn̄dictionē q̄ ſunt ī lege dixit ⁊ ip̄ebeatitudines eorū qͥ ſaluant̉: ẜm ſimilitudinem aūtmaledictionū poſitarum ī lege ponit veh aduerſuspeccatores dicēs: Ueh vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite: qͥ fatent̉ bonitatiſ eē aduerſus peccatores iſtaꝓnūciare ītelligāt: qꝛ ſimile ē ꝓpoſitū dei ī maledictiōibꝰ legis. ſiue aūt illa maledictio ſiue iſtud vrh n̄ex ꝓnūciante cōtingit peccāti: ſed ex peccatis qͥbusdignū ſe p̄bet ad ſuſceptionē iſtorū q̄ deꝰ diſciplinecā ꝓnūciauit: vt cōuertāt homīes ad bonū: ſic paterīcrepās filiū ꝓfert verba maledictiōis: nec tn̄ vult illū dignū fieri maledictiōibꝰ illis: ſed magis ab eis diuertere. Huiꝰ aūt veh cām ſubdit: Quia clau. reg. celo. an̄ hō. vos au. nō ītra. nec ītroe. ſinitis intra. Hecduo p̄cepta naturaliter īſeꝑabilia ſūt: qm̄ hͦ ip̄m ſufficit ad expulſionē ꝙ alios non permittit intrare.CHRY. ſuꝑ matth̓. Regnū celorū dicūt̉ ſcripture:qꝛ ī illis inſitū ē regnū celorū. ianua ē ītellectꝰ eorū.Uel regnū celorū ē beatitudo celeſtis. ianua autē ēchriſtꝰ ꝑ quē ītroit̉ ī eā. Clauicularij aūt ſūt ſacerdotes: qͥbus creditū ē verbū docēdi ⁊ īterp̄tādi ſcripturas. clauis āt ē verbū ſciētie ſcripturarū: ꝑ quā aꝑit̉homībꝰ ianua v̓itatis. Aꝑtio āt eiꝰ ē interp̄tatio v̓a.Uide aūt qꝛ nō dixit: Ueh vobis qͥ aꝑitis: ſed qͥ clauditis ergo nō ſūt ſcripture clauſe: lꝫ ſint obſcure.QRI. Phariſei ergo ⁊ ſcribe nec ītrabāt: nec eū volebāt audire qͥ dixit: Siqͥs ꝑ me ītroierit ſaluabitur.Et nec ītrātes .i. eos qͥ credere poterāt ꝑꝑea q̄ a lege⁊ ꝓphetis an̄ fuerāt declarata de chriſto: Introireſinebāt: cū oī terrore ianuā claudētes adhuc derogabāt doctrine eiꝰ: ⁊ ſubuertebāt oēm ꝓpheticamſcripturā de eo: ⁊ blaſphemabāt oē opꝰ ip̄iꝰ qͣſi falſum ⁊ a diabolo factū. Sed ⁊ oēs qͥ mala cōuerſatione ſuadēt exēplū peccādi ī populo: ⁊ qͥ faciūt iniuriā ſcādalizātes puſillos: claudere vidēt̉ an̄ homīesregnū celorū. Et hͦ peccatū īuenit̉ qͥdē ī popularibꝰmaxīe āt ī doctoribꝰ qͥ docēt qd̓ decet ẜm iuſticiam
9 2