Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXIII.

tur CHRY. ſuꝑ matth̓. Primas etiā ſalutationeſamāt: ſolū ī tēpore vt eos primū ſalutemꝰ: ſꝫ etiāī voce vt clamātes dicamꝰ: Aue rabbi: in corꝑe vtferis capitibꝰ eis īcuruemur: ī loco vt in publicoſalutent̉. vn̄ dicit: Et ſalutationes ī foro. RABA.Quāuis culpa careat: ſi ijdē ī foro litibꝰ īter ī cathedra moyſi magiſtri ſynagoge cupiūt appellari: vocari ab homībꝰ rabbi/ CHRY. ſuꝑ mattheū .i. vocari volūt: nomē appetūt: officiūligūt./ ORI. In eccleſia etiā chriſti īueniunturmēſarū ſuſcipiētes pͥmatū vt diacones fiāt: cōſequēter aūt pͥmas cathedras eorū dicunt̉ p̄ſbyteri p̄ripere ambiūt. qͥdā aūt machinant̉ vt ep̄i vocent̉ abhomībus: ē rabbi. chriſti aūt diſcipulꝰ diligit qͥdēī ſpiritalibꝰ cenis recubitꝰ pͥmos: vt meliora ſpiritaliu ciborū māducet. Diligit etiā apoſtolis ſedētihus ſuꝑ. xij. thronos pͥmas cathedras: actibꝰ bonisdignū ſe p̄bere feſtinās cathedris huiuſmōi. ſic aūt ſalutatiōes diligit fiūt ī nūdinis celeſtibꝰ .i. celeſtibꝰ pͥmitiuorū cōgregationibꝰ. Uocari aūt rabbineqꝫ ab homībꝰ neqꝫ ab aliquo alio diligit iuſtꝰ: qꝛvnꝰ ē magiſter oīm. vn̄ ſubdit: Uos aūt noli. vocari rabbi/ CHRY. ī. Uel aliter: Premiſſorū debus phariſeos īcuſauerat: alia quidē ſicut ꝑua vilia p̄termiſit: qͣſi diſcipulis de his īſtrui īdigentibꝰ: ſꝫ qd̓ erat oīm malorū .i. thronū appetere magiſtralē ī mediū ducit ad diſcipulos īſtruendū. vn̄ſubdit: Uos aūt nolite vo. rab. vnꝰ ē magiſter veſter. CHRV. ſuꝑ matth̓. d. Nolite vocari rabbi:ne qd̓ deo debet̉ vobis p̄ſumatis. Nolite alios vocare rabbi: ne diuinū honorē homībꝰ deferatꝭ: Unꝰē enī magiſter oīm oēs homīes naturaliter docꝫ.Si hominē erudiret: oēs homīes diſcerēt qd̓habēt doctores. nūc aūt qꝛ docet ſed deꝰ: ml̓ti quidē docent̉: pauci aūt diſcūt. enī ītellectu p̄ſtat homini docēdo: ſed a deo p̄ſtitū admonitionē exercet. HILA. Et vt meminerit diſcipuli ſe filios ꝑentis vniꝰ: noue natiuitatis generationē terreni ortꝰ exceſſiſſe pͥmordia ſubdit: Omēsaūt vos fratres eſtis. HIE. cōtra heluidiū: Oēs au homīes affectu fratres dici poſſūt: qd̓ ī duo diuidit̉: ī ſpeciale: cōe. In ſpeciale: qꝛ oēſ chriſtiani fratres vocant̉. Porro ī cōmune: qꝛ oēs hoīes ex vnopatre nati pari īter nos germanitate ꝯiugimur. Sequit̉. Et patrē noli. vo. ⁊cͣ. ¶CHRV. ſuꝑ matth̓. Innūdo enī qͣꝫuis hominē generat: tn̄ vnꝰ ē pater oēs creauit. enī initiū vite habemꝰ ex parentibus: ſꝫ trāſitū vite eos accipimꝰ/ ORI. Sed quis vocat patrē ī terris: oēm actū ẜm deū īpletūdicit: Pater noſter es ī celis. GLO. Quia v̓o apparebat qͥs eēt oīm pr̄ ī dixerat: Qui es ī celis:vult exponere qͥs ſit oīm magiſter. vn̄ p̄ceptū de magiſtro iterū repetit dicēs: Ne vocemini magiſtri qͥamagiſter veſter vnꝰ ē chriſtꝰ CHRV. ī ho. ta dicit̉ chriſtꝰ magiſter: excludit̉ pat̓: ſicut neqꝫ ex hoc deꝰ pater noſter dr̄ hoīm pater: excluditur chriſtꝰ/ HIE. Querit̉ aūt quare aduerſumceptū apoſtolꝰ doctorē gētiū ſe dixerit?; aut qūo īmoniaſterijs vulgato ẜmone ſeinuicē patres vocāt?Quod ſic ſoluit̉: Aliud ē natura patrē vel magiſtru: aliud īdulgētia. Nos ſi hominē patrē vocamꝰhonorē etati deferimꝰ: auctorē noſtre on̄dimus

vite. magiſter enī dicit̉ ex cōſortio veri magiſtri: etne īfinita replicē qūo vnꝰ naturā deꝰ: vnꝰ filius p̄iudicat ceteris: ne adoptionē dij vocent̉ filij: ita vnꝰ pater magiſter p̄iudicat alijs vt abuſiue vocent̉ patres magiſtri. CHRY. in ho. ſolū aūt dn̄s pͥmatꝰ cuꝑe ꝓhibet: ſed ad contrariū auditorē īducit. vn̄ ſubdit: Qui maior ē veſtruꝫ:erit miniſter veſter. QRI. Uel aliter: Et ſi mīſtratqͥs verba diuina: ſciēs qꝛ chriſtꝰ ī eo fructificat: neqͣqͣꝫ ſe magiſtrū ſed miniſtrū ꝓfitet̉. vn̄ ſeqͥt̉. Qui maior ē veſtrū: erit mīſter veſter. qm̄ ip̄e chriſtꝰ eētvere magiſter: mīſtrū ſe ꝓfeſſus ē dicēs: Ego ſumī medio veſtrū quaſi mīſtrat. bn̄ aūt pꝰ oīa qͥbꝰ vane glorie vetauit cōcupīam: addidit dicēs: Qui aūtſe exaltauerit hūiliabit̉: ſe humiliauerit exaltabitur. REMI. Qd̓ ſic ītelligit̉: Oīs ſe de ſuis meritis extollit. apud deū humiliabit̉: ſe de benefactꝭhumiliat apud deū exaltabitur. Ue auteꝫ uobis ſcribe phariſeihypochrite: qui clauditis regnuꝫ celorū ante homines. Vos .n. ītratis nec ītroeūtes ſinitis intrare.ORI. Chriſtꝰ quaſi vere filiꝰ dei illiꝰ legē deditẜm ſimilitudinē bn̄dictionē ſunt ī lege dixit ip̄ebeatitudines eorū ſaluant̉: ẜm ſimilitudinem aūtmaledictionū poſitarum ī lege ponit veh aduerſuspeccatores dicēs: Ueh vobis ſcribe phariſei hypocrite: fatent̉ bonitatiſ aduerſus peccatores iſtaꝓnūciare ītelligāt: qꝛ ſimile ē ꝓpoſitū dei ī maledictiōibꝰ legis. ſiue aūt illa maledictio ſiue iſtud vrhex ꝓnūciante cōtingit peccāti: ſed ex peccatis qͥbusdignū ſe p̄bet ad ſuſceptionē iſtorū deꝰ diſcipline ꝓnūciauit: vt cōuertāt homīes ad bonū: ſic paterīcrepās filiū ꝓfert verba maledictiōis: nec tn̄ vult il dignū fieri maledictiōibꝰ illis: ſed magis ab eis diuertere. Huiꝰ aūt veh cām ſubdit: Quia clau. reg. celo. an̄. vos au. ītra. nec ītroe. ſinitis intra. Hecduo p̄cepta naturaliter īſeꝑabilia ſūt: qm̄ ip̄m ſufficit ad expulſionē alios non permittit intrare.CHRY. ſuꝑ matth̓. Regnū celorū dicūt̉ ſcripture:qꝛ ī illis inſitū ē regnū celorū. ianua ē ītellectꝰ eorū.Uel regnū celorū ē beatitudo celeſtis. ianua autē ēchriſtꝰ quē ītroit̉ ī. Clauicularij aūt ſūt ſacerdotes: qͥbus creditū ē verbū docēdi īterp̄tādi ſcripturas. clauis āt ē verbū ſciētie ſcripturarū: quā aꝑit̉homībꝰ ianua v̓itatis. Aꝑtio āt eiꝰ ē interp̄tatio v̓a.Uide aūt qꝛ dixit: Ueh vobis aꝑitis: ſed clauditis ergo ſūt ſcripture clauſe: lꝫ ſint obſcure.QRI. Phariſei ergo ſcribe nec ītrabāt: nec volebāt audire dixit: Siqͥs me ītroierit ſaluabitur.Et nec ītrātes .i. eos credere poterāt ꝑꝑea a lege ꝓphetis an̄ fuerāt declarata de chriſto: Introireſinebāt: terrore ianuā claudētes adhuc derogabāt doctrine eiꝰ: ſubuertebāt oēm ꝓpheticamſcripturā de eo: blaſphemabāt opꝰ ip̄iꝰ qͣſi falſum a diabolo factū. Sed oēs mala cōuerſatione ſuadēt exēplū peccādi ī populo: faciūt iniuriā ſcādalizātes puſillos: claudere vidēt̉ an̄ homīesregnū celorū. Et peccatū īuenit̉ qͥdē ī popularibꝰmaxīe āt ī doctoribꝰ docēt qd̓ decet ẜm iuſticiam

9 2