Ca. XXIII.
Unc ieſus locutꝰ eſt ad turbas ⁊ ad diſcipulos ſuos dicēs: Suꝑ cathedrā moyſiſedebūt ſcribe ⁊ phariſei. Omnia erto quecūqꝫ dixerint uobis ẜuate ⁊facite: ſcd̓m opera uero eorū nolitefacere. Dicūt enī ⁊ nō faciunt. Alligant̉ aūt onera grauia ⁊ īportabilia⁊ īponūt in humeros hominuꝫ: digito auteꝫ ſuo nolūt ea mouere.CHRYſuꝑ matth̓. Poſtqͣꝫ dn̄s ſacerdotes reſpōſione ꝓſtrauit: ⁊ īcorrigibilē eorū cōditionē on̄ditſicut clerici ſi malefecerīt īemēdabiles ſūt: laici veropelinquētes facile emēdant̉: tūc cōuertit ſermonesad apoſtolos ⁊ ad populū. vn̄ dicit̉: Tūc lo. ē ieſusad turbas ⁊ ad diſcipu. ſuos. Infructuoſuꝫ nāqꝫ eſtverbū ī quo ſic alter cōfundit: vt alter nō erudiat̉.TRI. Sūt āt meliores diſcipuli chriſti reliqͥs turbis: ⁊ inuenis in eccleſijs quoſdā affectuoſiꝰ accedēres ad verbū dei eſſe diſcipulos chriſti: ceteros autēpopulū eſſe ipſiꝰ. Et īterdū quedā diſcipulis ſolis dicit: quedā vero turbis: alia vero turbis ſiml̓ atqꝫ diſcipulis ſicut ſūt hec. vn̄ ſeqͥt̉: Dicēs ſuꝑ cathedrammoyſi. Qui legē moyſi ꝓfitent̉ ⁊ īterp̄tari gloriant̉hi ſedēt ſuꝑ cathedrā moyſi. Qui ergo nō recedunta lr̄a legis: ſcribe dicunt̉. Qui aūt maiꝰ aliqͥd ꝓfitētes: diuidūt ſeip̄os quaſi meliores a multis phariſeidicunt̉: qd̓ interpretat̉ diuiſi. Qui auteꝫ moyſen ẜmſpiritalē virtutē ītelligūt ⁊ exponūt: ſedēt quidē ſuꝑcathedrā moyſi ſed nō ſunt ſcribe ⁊ phariſei: ſed hismeliores dilecti chriſti diſcipuli. Poſt aduentū aūtchriſti ſedēt ſuꝑ cathedrā eccleſie: q̄ ē cathedra chriſti. ICHRY. ſuꝑ matth̓. Uidendū ē tn̄ qūo quis ſuper cathedrā ſedeat: qꝛ nō cathedra facit ſacerdotēnō locꝰ ſanctificat hominē: ſed hō locū. Iōqꝫ malꝰſacerdos de ſacerdotio ſuo crimē acqͥrit: nō dignitatē. Ne aūt aliqͥs dicat: qm̄ ꝓpter hͦ deſidior factꝰſum ad agēdū qꝛ malꝰ eſt doctor: hāc deſtruit opinionē: cū ſubdit: Oīa ergo quecūqꝫ dixe. vo. ſer. ⁊ facite. Nō enī ſua dicūt: ſed q̄ dei ſūt: q̄ ꝑ moyſen deꝰ inlegē deduxit. Et ītuere quāto circa moyſen vtit̉ honore: eā iterū q̄ ad vetꝰ ē teſtamentū cōcordiā oſtēdens./ ORI. Si aūt ſcribe ⁊ phariſei ſedētes ſupercathedrā moyſi ſūt iudeorū doctores: ẜm lr̄am docētes legis mādata: qūo iubet nos dn̄s ẜm oīa quedicūt illi facere? cū apoſtoli ī actibꝰ vetēt fideles viuere ẜm lr̄am legis ſpiritaliter nō ītelligētes. Quecūqꝫ ergo dicūt nobis ex lege ītelligētes ſenſū legisfacimꝰ ⁊ ſeruamꝰ: nequaqͣꝫ faciētes ẜm oꝑa eoruꝫ.Nō enī ſicut lex docet faciūt: nec ītelligūt velameneē ſuꝑ lr̄am legis. Uel cū oīa audieris nō oīa intelligas p̄cepta legis: puta multa q̄ de eſcis ſūt ⁊ que dehoſtijs ⁊ ſimilia: ſed ea q̄ corrigūt mores. Sed quarenō de lege gr̄e hͦ mādauit ſed de doctrīa moyſi? qͥſ. nondū erat tēpus p̄cepta noue legis an̄ tempꝰ paſſionis māifeſtare. Mihi aūt videt̉ ꝙ ⁊ aliqͥd aliudp̄diſpenſans hoc dicit. qꝛ enī accuſaturꝰ erat ſcribaſ
⁊ phariſeos ī ſequētibꝰ ẜmonibus: ne videret̉ apudſtultos ex hͦ eorū principatū caꝑe vel ꝓpter inimicitiā hoc facere: primū a ſe hāc ſuſpitionē remouet: ettūc eos īcipit rep̄hendere: vt turbe nō in eadē vitiaīcidāt. ⁊ iō ne exiſtimē ꝙ qꝛ debēt eos audire: ideoeos debeāt ī operibꝰ imitari. Subdit̉ enim: Scd̓mvero oꝑa eorū nolite facere. Quid ē aūt doctore illomiſerabiliꝰ: cuiꝰ vitā diſcipuli cū nō ſequūtur ſaluātur: cū imitant̉ ꝑdunt̉/ CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Sicutaūt aurū de terra eligit̉: ⁊ terra relinquit̉: ſic ⁊ auditores doctrinā accipiāt: ⁊ mores relinquāt. Frequēter enī de homīe malo bona doctrina ꝓcedit. ſicutaūt ſacerdotes meliꝰ iudicant ꝓpter bonos malosdocere qͣꝫ ꝓpter malos bonos negligere: ſic ⁊ ſubditi ꝓpter bonos ſacerdotes etiā malos honorent: neꝓpter malos boni etiā contēnant̉. meliꝰ ē enī mal̓iniuſta p̄ſtare qͣꝫ bonis iuſta ſubtrahere/ CHRI̓.ī hō. Cōſidera vero vnde īcipit eos rep̄hēdere. Naꝫſequit̉: Dicūt enī ⁊ nō faciūt. Maxīe enī accuſatione dignꝰ ē: qͥ doctrine auctoritatē habēs: legē trangredit̉: pͥmo quidē qꝛ p̄uaricat̉ qͥ alios corrigere debet: deīde qꝛ peccās maiore pena dignꝰ ē ꝓpter honorē: tercio qꝛ plꝰ corrūpit velut ī ordīe doctorꝭ pec:cans. Rurſus aūt ⁊ aliā eorum rep̄henſionē ponitqm̄ graues ſūt ſibi ſubiectis. vn̄ ſequit̉: Alligant eniꝫonera grauia. In quo duplicē eorū malitiā oſtēdit:vnā quidē ꝙ ſine venia expetūt a ſubiectis ſummaꝫdiligētiā vite: aliā vero ī hoc ꝙ ſibiip̄is muliā concedūt licentiā. Oportet aūt bonū prīcipē ecōtrario ſehabere. ī his enī que ẜm ſeip̄m ſūt: grauē iudicē eſſein ſubiectis aūt māſuetū. Intēde aūt qualiter ⁊ eoꝝrep̄hēſionē aggrauat. Nō enī dixit Nō poſſunt: ſedNolūt. neqꝫ dixit Portare: ſed Digito mouere .i. neqꝫ ꝓpe fieri neqꝫ tāgere/ CHRY. ſuꝑ matth̓. Et ꝙdē quantū ad phariſeos ⁊ ſcribas de quibꝰ loquit̉:onera grauia ⁊ īportabilia dicit legis mādata: de qͥbus petrꝰ ī actibꝰ dicit: Ut qͥd vultis īponere iuguſuꝑ ceruices diſcipuloruꝫ: qd̓ neqꝫ nos neqꝫ patresnoſtri portare potuimꝰ: Onera enī legis quibuſdaꝫrationibꝰ fabuloſis cōmendātes: auditoribꝰ qͣſi vincula ſuꝑ humeros cordis eorū alligabāt: vt velut rationis vīculo cōſtricti nō reijcerēt ea a ſe. Ipſi autēnec ex modica ꝑte ea implebāt .i. vt nō dicāt plenooꝑe: ſed nec modico tactu .i. digito. GLO. Uel alligāt onera .i. vndecūqꝫ traditiōes colligūt que conſciētiā nō leuāt: ſed grauāt/ HIERO Pumeri autē ⁊ digitꝰ ⁊ onera ⁊ vincula qͥbus alligant̉ onera:ſpiritaliter ſūt ītelligēda. Hic etiā generalit̓ dn̄s aduerſus oēs magiſtros loqͥtur qͥ grādia iubēt ⁊ mīora nō faciūt/ CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Tales aūt ſūt quigraue pōdus veniētibus ad penitētiā īponunt: ⁊ ſicdū pena p̄ſens fugit̉: contēnit̉ pena futura. Si enīfaſcē ſuꝑ humeros adoleſcētis quē nō pōt baiularepoſueris: neceſſe habet vt aut faſcē reijciat: aut ſubpōdere cōfringat̉: ſic ⁊ homini cui graue pōdus penitētie ponis: neceſſe ē vt aut penitētiā reijciat autſuſcipiēs dū ſufferre nō pōt: ſcādalizatꝰ ampliꝰ peccet. Peīde ⁊ ſi erramꝰ modicā penitētiā īponētes: nōne meliꝰ ē ꝓpter miſericordiā reddere rationē qͣꝫ ꝓter crudelitatē; vbi pater familias largꝰ ē: diſpenſator nō debet eē tenax. Si deꝰ benignus: vt qͥd ſacerdos eiꝰ auſterꝰ: Uis apparere ſanctꝰ: circa tuā vitā