Ca. XXII.

tem ſimile eſt huic: Diliges ꝓximūtuū ſicut teipſū. In his duobꝰ mandatis uniuerſa lex pēdet ⁊ ꝓphete.AE. Quia ſupra phariſei in oſtēſione denarij fuerant cōfutati: ⁊ aduerſe partis viderāt factionē ſubrutā: debuerant ex hoc moueri ne vltra molirēturinſidias: ſed maliuolentia ⁊ liuor nutrit impudentiam. vn̄ dicitur: Phariſei aūt au. ꝙ ſilen. impo. ſadu.cō. in vnū ORIGE. Silētiū aūt ſaduceis impoſuit ieſus: volēs on̄dere qm̄ mēdacij vocē obmuteſce̓facit claritas veritatis. Sicut .n. ꝓpriū ē iuſti tacerecū ſit tēpus tacēdi: ⁊ loqui cū ſit tempꝰ loquēdi: nōtn̄ obmuteſcere: ſic propriū ē oīm qͥ mendacij ſūt doctores: obmuteſcere quidē qͣꝫtū ad rem: nō aūt tacere HIE. Phariſei gͦ ⁊ ſaducei qͥ inter ſe ꝯtraij ſuntad tētandū ieſū pari mēte ꝯſentiūt. CHRY. ſupermatth̓. Uel cōuenerūt in vnū phariſei vt multitudine vincerent quā rōnibꝰ ſuꝑare non poterāt. a veritate nudos ſe profeſſi ſūt qͥ multitudine ſe armauerūt. Dicebant .n. apud ſe. Unꝰ loqͣtur pro oībꝰ ⁊ oēsloqͣmur ꝑ vnū: vt ſiqͥdē vicerit oēs videamur viciſſe. ſi aūt ꝯuictꝰ fuerit: vel ſolꝰ videat̉ cōfuſus. ⁊ iō ſequit̉: Et interrogauit eum vnꝰ ex eis legis doctor tetans eum. ORI. Aēs gͦ qui nō diſcendi ſed tētādicauſa interrōgant̉ aliquē doctoꝝ: eſtimare debemꝰllius phariſei fratres ẜm illud ꝙ vni ex mīmis meis feciſtis mihi feciſtis. ¶ AVG. de con. euan. Nonmoueat aūt ꝙ mattheꝰ hic dicit tētantem fuiſſe: aquo dn̄s interrogatꝰ eſt: marcꝰ aūt hͦ tacet: ⁊ in fineita cōcludit ꝙ ei dn̄s ſapiēter rn̄denti dixerit: Nonlonge es a regno dei. Fieri enī pōt vt qͣꝫuis tētansacceſſerit: dn̄i tn̄ rn̄ſiōe correctus ſit. Aut certe ipſaꝫtētationē nō accipiamus malā tanqͣꝫ deciꝑe volentis inimicū: ſed tātā potius tāqͣꝫ experiri āplius volētis ignotū. neqꝫ fruſtra ſcriptū ē: Qui facile creditleuiſ ē corde. qͥd aūt int̓roget ſubdit̉: Magiſter qd̓eſt mandatū in lege? ORI. Tētans dicebat: Maziſter: qm̄ non tanqͣꝫ diſcipulus chriſti proferebathāc vocē. Siquis gͦ nō diſcit aliqͥd a v̓bo: nec traditſe ei ex toto animo ſuo: dicit āt ei Magiſter: fraterphariſei ē chriſtū tētantis. Cū gͦ ante ſaluatoris aduentū legeret̉ lex: forſitan querebat̉ qd̓ ē mandatūmagnū in ea. Neqꝫ .n. interrogaſſet hoc phariſeꝰ: niſi diu apud illos de hoc qͣſitū fuiſſet ⁊ nō inuentuꝫ:donec veniēſ ieſus hͦ doceret ¶CHRY. ſuꝑ matth̓.De magno tn̄ mādato interrogat: qͥ nec minimū obſeruabat: ille dꝫ int̓rogare de maiori iuſticia qͥ iā minorē cōpleuit. AHIE. Uel nō de mandatis interrogat: ſed qd̓ ſit pͥmū mādatū magnūqꝫ: vt cū oīa quedeꝰ mandauerit magna ſint: quicqͥd ille reſpondeatoccaſionem habeat calumniandū CHRISO. ſuꝑmatth̓. Dn̄s aūt ſic ei rn̄dit vt interrogatōis eiꝰ fictāꝯſciam ſtatī pͥmo rn̄ſo ꝑcute̓t. vn̄ ſequit̉: Ait illi ieſꝰGiliges dn̄m deuꝫ tuū ex toto corde tuo: ⁊ ex totaala tua: ⁊ in tota mente tua. Diligeſ inqͥt nō timoreqꝛ diligere magis ē qͣꝫ timere. timere enī ſeruoꝝ eſt:diligere filioꝝ. Timor ſub neceſſitate eſt: dilectio inlibertate. Qui in timore ſeruit deo penā quidē euadit: mercedē v̓o iuſticie nō hꝫ: qꝛ iniuſtꝰ fecit bonuꝫꝓpter timorē. Non vult ergo deus vt timeat̉ ſeruiliter ab hoībꝰ qͣſi dn̄s: ſed vt diligat̉ qͣſi pr̄: qͥ adopti

onis ſpm̄ donauit hoībꝰ. Dilige̓ aūt deū ex toto corde: eſt vt cor tuū non ſit inclinatū ad alicuiꝰ rei dilectionē magis qͣꝫ dei. Diligere aūt deū in tota aīa: eſtcertiſſimū animū habe̓ in v̓itate: ⁊ firmū eē in fide.Alius ē .n. amor cordis: ⁊ aliꝰ ē amor aīe. Amor cordis quodāmodo carnalis eſt: vt etiā carnaliter diligamus deū: qd̓ facere non poſſumꝰ: niſi recedamꝰab amore mundialiū reꝝ. Cordis ergo amor ſentit̉in corde. amor v̓o anime non ſentit̉ ſed intelligitur:quia in iudicio anime cōſiſtit. Qui enī credit apuddeū eſſe omne bonū ⁊ nihil boni eſſe extra ipſū hicdiligit deū in tota anima. Tota v̓o mēte diligere deum: eſt vt oēs ſenſus deo vacent. Cuius enī intellectus deo miniſtrat: cuiꝰ ſapiētia circa deū eſt: cuiꝰ cogitatio ea que dei ſunt tractat: cuiꝰ memoria q̄ bona ſūt recordatur: tota mente diligit deuꝫ AVG.de doctri. chriſtiana: Uel aliter: Deū ex toto cordediligere preciperis: vt omnes cogitationes tuas: Extota anima: vt omnem vitam tuam: Ex tota mente tua: vt omnē intellectū tuū in illū cōferas. Nullāergo vite noſtre partē reliquit que vacare debeat ⁊quaſi locū dare vt alia re velit frui. Sed qͥcqͥd aliuddiligēdū venerit in animū: illuc rapiat̉ quo totꝰ dilectionis impetus currit: tūc enī eſt optimus homocū tota vita ſua pergit ī cōmutabile bonū. GLO.Uel ex toto corde .i. intellectu: Anima .i. voluntate:Mente .i. memoria: vt nihil ei cōtrariū veliſ: ſentiasaut recorderis. ORI. Uel aliter: Ex toto corde. i.ẜm totā recordatione ⁊ oꝑationē ⁊ cogitationem.Ex tota aīa .i. parati ſint eam ponere pro pietate dei.In tota mente: nihil aliud .ſ. ꝓferentes niſi que deiſunt. Et vide ſi potes cor quidē accipere ꝓ ītellectu:quo intelligibili ſpeculant̉: mentē aūt ad ꝓferēdasres. Mente enī ꝓferimꝰ ſingulas res: ⁊ ꝑ vnūqd̓qꝫqd̓ ſignificatur quaſi mente nr̄a inambulamꝰ atqꝫproferimus. Si aūt tētāti phariſeo dn̄s nō rn̄diſſet:eſtimare poſſemꝰ non eſſe vnū mādatū maiꝰ alteroSed dn̄s rn̄dens ſubdit: Hoc ē maximū ⁊ pͥmū mādatū. vbi diſcimus ſententiā de mandatis: qd̓ ē magnū ⁊ ſūt inferiora vſqꝫ ad minima. Rn̄det aūt dn̄snō ſolū qd̓ ē magnū mandatū: ſed etiā primū: nō ꝓordine ſcripture: ſed pro dignitate virtutis. Hi autēſoli huiꝰ mandati ſuſcipiūt magnitudinē ⁊ primatūqui nō ſolū diligunt dn̄m deū ſuū: ſed etiā illa triaſuſceperint. Docuit aūt ꝙ non ſolū ē magnū ⁊ pͥmūſed etiā ꝙ eſſet ẜm ſimile priori. vn̄ ſequit̉: Secūdūaūt ſimile ē huic: Diliges ꝓximū tuū ſicut teipſū. Siaūt qui diligit iniquitatē odit aīam ſuā: manifeſtuꝫꝙ non diligit proximū ſicut ſeipſū: cū nec ſeipſū diligat̉. ¶AVG. pͥmo de doctri. chriſtiana: Manifeſtūeſt autē omnē hominē proximū eē deputādū: quiaerga neminē oꝑandū eſt malū. Iam v̓o ſi vel cui p̄bendū: vel a quo p̄bendū eſt nobis officium miſericordie recte proximꝰ dicitur: manifeſtū eſt hoc p̄cepto quo tenemur diligere proximuꝫ etiam ſanctosangelos ꝯtineri: a quibus nobis tanta miſericordieimpediūt̉ officia: quāta nobis in ſcripturis animaduertere facile ē: exquo ⁊ ipſe dn̄s nr̄ ꝓximū ſe nobiſdici voluit: qm̄ ſeipſū dn̄s ieſus ſignificat opitulatūeē ſemiuiuo iacēti in via. A VG. viij. d̓ tri. Qui aūtamat hoīes: aut qꝛ iuſti ſūt: aut vt iuſti ſint amar̄ dꝫſic .n. ⁊ ſeipſū amare dꝫ: aut qꝛ iuſtꝰ ē: aut vt iuſtꝰ ſit: