Matthęus

actus carnales opera ſunt animaliū: precipue tamēactus libidinis: ſic oēs v̓tutes ſunt res angelice: preiꝑue tamē caſtitas: ꝑ quā vincitur natura v̓tutibꝰ.HI E. Quod ergo infertur: Sed ſūt ſicut āgeli deiin celo: ſpiritalis conuerſatio repromittit̉ ¶ DIONISIVS: Tunc enī qn̄ incorruptibiles ⁊ īmortales erimus viſibili quidē ipſiꝰ dei apparitione in caſtiſſimis contemplatiōibꝰ adimplebimur. intelligibilis aūt luminis datiōe participabimꝰ: in impaſſibili ⁊ in īmateriali mēte: ẜm imitationē ſuꝑceleſtiūmentiū: propter qd̓ dr̄ ꝙ erimꝰ angelis equales.HILA. Eandē aūt calumniā quā ſaducei afferuntde coiugio: afferre plures ſolent: in quā formā mulieribris ſexus reſurgat. Sed qualis in ſcripturis auctoritas ē de angelis: opinando talē in reſurrectiōeſpei noſtre ſenſum oportet eſſe de feminis. AVG.xxij. de ciui. dei: Sed mihi meliꝰ vident̉ ſapere quivtrūqꝫ ſexū reſurrectuꝝ non dubitant. Nō enī libido ibi erit: que ꝯfuſionis cauſa ē. Nā pͥuſqͣꝫ peccaſſent nudi erant: naͣ aūt ſeruabit̉: q̄ tūc qͥdē ⁊ a ꝯcubitu ⁊ a ꝑtu īmunis erit: erūt tn̄ mēbra feminea nōaccōmodata vſui veteri: ſed decori nouo: quo nō allicitur aſpiciētis ꝯcupiſcētia q̄ nulla erit: ſed dei laudetur ſapiētia atqꝫ clemētia: qͥ ⁊ qd̓ non erat fecit: ⁊liberauit a corruptiōe qd̓ fecit. HIE. Nemo .n. dic̄de lapide ⁊ arbore ⁊ his rebꝰ que nō hn̄t mēbra getalia ꝙ non nubent neqꝫ nubent̉: ſed de his qui cūpn̄t nubere: tn̄ aliqua rōne non nubunt̉ LRAB AHec aūt que dicta ſūt de reſurrectionis conditiōibꝰꝓpoſite reddidit queſtioni: de ipſa v̓o reſurrectioneꝯtra infidelitatē conuenienter loquit̉ CHRY. inho. Et quia illi interrogando moyſen p̄miſerant: ꝑmoyſen eos ꝯfutat. vnde ſubdit: De reſurrectōe autmortuoꝝ nō legiſtis / HIE. Ad cōprobandū reſurrectionis veritatē multis alijs exēplis manifeſtioribus vti potuit: ex quibꝰ eſt illud: Reſuſcitabunturmortui: ⁊ reſurgēt qui ī monumētis ſūt. ⁊ in alio loco: Multi dormientiū de terre puluere reſurgent.Queritur gͦ quid ſibi voluerit dn̄m hoc ꝓferre teſtimoniū qd̓ videtur ambiguū: vel non ſatis ad reſurrectionis ꝑtinens veritatē? ⁊ quaſi hoc ꝓlato ꝓbauerit quid volebat ſtatim intulerit: Non ē deꝰ mortuoꝝ: ſꝫ viuētiū. Supra diximꝰ aūt ſaduceos nec angelū nec ſpm̄ nec reſurrectionē corpoꝝ ꝯfitentes: ⁊animaꝝ quoqꝫ interituꝫ p̄dicaſſe. hi qͥnqꝫ tm̄ librosmoyſi reciepiebant: ꝓphetaꝝ vaticinia reſpuentes.Stultū aūt erat inde ꝓferre teſtimonia: cuiꝰ auctoritatem nō ſequātur. Porro ad eternitatē animarūprobandā: de moyſe ponit exemplū: Ego ſum deusabraam. ſtatimqꝫ infert: Nō eſt deꝰ mortuoꝝ ſꝫ viuentiū: vt cū probauerit animas ꝑmanere poſt mortē. neqꝫ enī poterat fieri vt eoꝝ eētʸ deus qͥ nequaqͣꝫſubſiſterēt: conuenienter introduceret̉ ⁊ corpoꝝ reſurrectio que cū animabꝰ bona malaqꝫ geſſerunt.T CHR̓. in ho. Sed qualiter alibi ait: vt viuoruꝫ ⁊mortuoꝝ dn̄etur?; ſed hoc non ē ſimile ei qd̓ hic dr̄:mortuoꝝ .n. ibi dicitur eē dn̄s: eoꝝ .ſ. qui victuri ſūt:non aūt eoꝝ qͥ ſemel diſparuerūt: ⁊ vltra nō reſurgent. ¶ HIE. Cōſiderādū etiā ꝙ ſermo hic ad moyſeniam factꝰ fuerat ſanctis iſtis patriarchis iā p̓dēquieſcentibꝰ. erāt ergo quoꝝ deus erat. nihil enī habere poterāt ſi nō erant: quia in natura rei eſt vt eē

id neceſſe ſit cuiꝰ ſit alterū: atqꝫ ita habere deū vinetiū eſt cum deus eternitas ſit: ⁊ nō ſit eoꝝ que motua ſunt habere id qd̓ eternū eſt: ⁊ quō eſſe illi furjſemꝑ negabuntur: quoꝝ ſe eē ꝓfiteatur eternitaORIGE. Deus etiam ē qui dicit: Ego ſum qͥ ſuSic ergo impoſſibile eſt vt dicat̉ eoꝝ deus eē qͥ noſunt. Et vide quia non dixit: Ego ſum deꝰ abraaniſaac ⁊ iacob: ſed Deus abraam: deus iſaac: ⁊ deꝰ iacob. In alio autē loco ſic dixit: Deus hebreoꝝ miſume ad te. Qui enī ꝑfectiſſime ſūt circa deū: qͣntū accōꝑationē ceteroꝝ hominū totū habēt deū in ſe ppterea nō cōiter ſed ſingulariter dicit̉ eoꝝ deus: vrputa ſi dicamꝰ: Iger ille illorum eſt: oſtendimꝰ qvnuſquiſqꝫ eoꝝ nō habet eum ī toto. Si aūt dicinꝙ ager ille illius ē: demonſtramꝰ qꝛ totū agꝝ poſfidet ille. Ubi ergo dicit̉: Deꝰ hebreoꝝ: imperfectiodemonſtratur eoꝝ: quia vnuſquiſqꝫ eoꝝ aliqͥd modicū de deo habebat. Dicit̉ aūt.: Deus abraā: deꝰ iſac: ⁊ deus iacob: qꝛ ſinguli eoꝝ totū habebant deūnon aūt ad modicam laudē reſpicit patriarchaꝝ ꝙdeo viuebant /AVG Y. contra fauſtū: Oportumnitaqꝫ eadē voce nūc ꝯuincunt̉ manichei: qua tūc cōuicti ſunt ſaducei. nā ⁊ ipſaꝫ reſurrectione alio quidem modo: ſed tn̄ etiā ipſi negat AVGV. ſuperiohannē: Ideo aūt ſpecialiter deꝰ abraā deus iſaao⁊ deus iacob dicit̉: quia in iſtis tribꝰ oēs modi generatiōis filioꝝ dei vocant̉. Generat enī deus mutotiēs de bono p̄dicatore bonū filiū: ⁊ de malo malum: qd̓ ſignificat̉ ꝑ abraam qui de libera vxore fidelem filiū habuit: ⁊ de ancilla infidelē genuit. Alquādo v̓o generat ꝑ predicatorē bonū ⁊ malū filiquod ſignificat̉ in iſaac qͥ de libera vnū bonū ⁊ alterum malū generauit. Aliquādo generat bonos ꝑbonū ⁊ malū p̄dicatorem: qd̓ ſignificat̉ ꝑ iacob quibonos filios genuit ⁊ de liberꝭ ⁊ d̓ ācilliſ CHRl.ſuꝑ matth̓. Et vide quō ſit infirmior congreſſio iudeorū contra chriſtū. Prima fuit cum terrore: dicēdo: In qua poteſtate hec facis; contra quā neceſſiria fuit conſtantia cordis. Secunda fuit cū dolo: cotra quam neceſſaria fuit acuta ſapientia. hec aūt fuit cum p̄ſumptione ignara: que p̄cedentibꝰ facilioreſt. Hominē enī putantē ſe aliquid ſcire cū neſciat:.viro ſcienti facile conuincere. Sic ⁊ operatio ininci in primis grauis eſt: ſed ſiquis forti animo ſuſtinuerit: īueniet eum īfirmiorē. Sequit̉: Et audiētesturbe mirabantur in doctrina eius. REMI. Nonquidē ſaducei ſed turbe mirant̉. hoc etiam quotidie agitur in eccleſia. cū enī diuina inſpiratione aduerſarij eccleſie ſuꝑant̉: turbe fideliū letant̉.¶ Phariſei aūt audientes ꝙ ſilētiūimpoſniſſet ſaduceis cōuenerunt inunū: ⁊ interrogauit eū unus ex eislegis doctor tētans eum: Magiſterquod eſt mandatū magnū in lege?Ait illi ieſus: Diligeſ dn̄m deū tuūex toto corde tuo: ⁊ in tota aīa tua:⁊ in tota mente tua. Hoc eſt maximū ⁊ primū mandatū. Secūdū au