Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XXI.

relinquēs dn̄s pͥncipes ſcribas: factꝰ eſt extra hicruſalē terrenā ideo cecidit: Uenit aūt in betha. addomū obediētie .i. eccl̓am vbi reqͥeuiſſet pꝰ pͥncipiū ꝯſtituēdi eccl̓aꝫ reuertit̉ in ciuitateꝫ quā pauloan̄ reliq̄rat: reuertēs eſurijt/ CHRY. in. Si ātqͣſi eſuriſſet cibū carnalē: nūqͣꝫ mane eſuriſſet: ſedmane eſurit: alioꝝ eſurit ſalutē. HIERO. Arborem aūt quā vidit ī via ītelligimꝰ ſynagogā iuxtaviā erat: qꝛ legē habebat tn̄ credebat ī chriſtū.IVLA. Que ficꝰ arbori ꝯparat̉: qꝛ credētes primiex iſrael apl̓i groſſoꝝ: ceteros reſurrectōis gl̓atꝑe an̄ibūt/ CHRY. Ficꝰ etiā ꝓpter multitudineꝫgranoꝝ ſub vno cortice eſt qͣſi ꝯgregatio multoꝝ fideliū. Nihil aūt īuenit in ea niſi folia tm̄ .i. traditiones phariſaicas: iactationē legis abſqꝫ fructibꝰ veritatis. ORIG. Et qm̄ arbor illa erat figuralit̓ aīaꝫhn̄s: qͣſi audiēti dicit: Nūqͣꝫ ex te fructꝰ naſcat̉ ī ſempiternū: infructuoſa eſt ſynagoga eoꝝ. hoc eritvſqꝫ ad ꝯſummationē ſeculi: donec ītrauerit gētiuꝫmultitudo: aruit ficulnea adhuc ꝑegrināte in hacvita chriſto: vidētes diſcipuli oculis ſpiritalibꝰ myſteriū fidei ficcate: mirati ſūt. ſed diſcipuli chriſti fideles heſitātes: relinquētes ficcā faciūt: cuꝫvitalis virtꝰ traſierit ab eis ad gētes: ſed a ſingulis adducunt̉ ad fidē: tollit̉ mons ille ſathanas mittitur in mare. i. in abyſſum. CHRY. ſuꝑ matth. Ul̓in mare .i. in iſtū mūdū vbi ſunt aq̄ ſalſe .i. ppl̓i iniqͥ.RABA. Excluſionē enī ſuā ab electis āpliꝰ ſeuiēdo vindicat in reprobis. IAVG.. euā. Uel hocſibi ẜuꝰ dei dice̓ debet de monte ſuꝑbie: vt a ſe repellat. vel qꝛ eos euāgeliū p̄dicatū eſt ipſe dn̄smons appellatꝰ eſt a iudeis in gētes tanqͣꝫ in mareiacit̉. ORIG. Oīs etiā obedit v̓bo dei bethaniaeſt: reqͥeſcit chriſtꝰ in eo: malos qͥdē peccatoresrelinqͥt. qn̄ aūt fuerit apud iuſtos fit apd̓ alios pꝰillos illis. enī dr̄ relīquēs bethaniā venitin ciuitatē. Eſurit aūt ſemꝑ dn̄s in iuſtis: volēs manducare fructū ſpūſſancti in eis: ſūt charitas: gandium: pax. Erat aūt ſecꝰ viā hec ficꝰ folia tm̄ habuit ſine fructu. CHRV. ſuꝑ matth. i. iuxta mundum.Si enī iuxta mūdū vixerit pōt in ſe fructū iuſticie tenere. ORIGE. Si aūt venerit dn̄s ī tētationibꝰ fructū requirēs: inuētus fuerit aliqͥs nihiliuſticie hn̄s: niſi ꝓfeſſionē tm̄mō fidei: qd̓ eſt folia ſine fructu. mox exſiccat̉: hocip̄m etiā qd̓ videt̉ fidel̓amittēſ. ſed vnuſqͥſqꝫ diſcipuloꝝ ficū areſcere facitmanifeſtū faciēs vacuū a chriſto: ſicut petrꝰ dixit ad ſimonē Cor tuū eſt rectū corā deo. Melius eſt enī vt fallacē ficū viuere eſtimat̉: aūt fructificat: ficcari v̓bis diſcipuloꝝ chriſti fieri manifeſtam quā vt furent̉ figm ētū innocētiū corda. Eſtaūt in vnoquoqꝫ infideli mons ẜm mēſurā infidelitatis ſue qui v̓bis diſcipuloꝝ chriſti tollit̉. Et ueniſſet ī tēplū: acceſſerūtad docentē pͥncipes ſacertotuꝫſeniores ppl̓i dicētes: In qua ptātehec facis? Et ꝗs tibi dedit hāc ptātem? Rn̄dēs ieſus dixit eis: Interrogabo uos ego unū ẜmone queꝫ

ſi dixeritis mihi: ego uobis dicā ī ptāte hec facio. Baptiſmꝰ iohannis un̄ erat: ē celo: an ex hōibꝰ? Atilli cogitabāt īter ſe dicēteſ: Si dixerimꝰ e celo: dicet nobiſ: Quare ergo credidiſtis illi?. Si aūt dixerimꝰex hōibꝰ timemꝰ turbā. Oēs enī habebāt iohānē ſicut ꝓphetā. Et rn̄dētes ieſu dixerūt: Neſcimꝰ. Ait illis ipſe: Nec ego dico uobis in poteſtate hec facio.CHRV. Quia viderant ſacerdotes chriſtū magna gl̓a ītroeūtē in tēplo: īuidia torq̄bant̉. Itaqꝫſufficientes ī pectore ſuo inuidie ſtimulātis ardorēꝓrūput ī vocē. vn̄ dr̄: Et ve. in. ac. ad do. pͥn.ſa. ſe. po. di. In po. fa7 CHR. ī ho. Qꝛ n. ſigniſdetrahere habebāt ex his inhibebant̉ in tēplovēdere: afferūt rep̄henſionē: ac ſi dicerēt: Nūqͥd magiſtralē ſuſcepiſti thronū? Sacerdos ꝯſecratus es?qm̄ tantā demōſtraſti ptāteꝫ CHRY. ſuꝑ matth.Per hoc autē ſubdūt. Aut qͦs de. tibi hāc ptāteꝫ?On̄dūt multas ꝑſonas: dant hōibus ptātē ſiueetiā corꝑalē ſiue ſpiritalē: qͣſi dicerēt: De ſacerdotali familia genitꝰ es: ſenatꝰ tibi hoc non ꝯceſſit: ceſar donauit. Si aūt credidiſſent qꝛ omīs ptās exdeo eſt: nūqͣꝫ īterrogaſſent quis dedit tibi hac ptātēOīs enī ẜm ſe eſtimat alterū: fornicariꝰ nemineꝫeſtimat caſtū. caſtus facile de fornicario ſuſpicatur: ſic qui eſt ex deo ſacerdos: nulliꝰ ſacerdotiūputat ex deo. HIERO. Uel his v̓bis eandē qͣꝫ ſupra calūniā ſtruunt: qn̄ dixerūt: In beelzebub pͥncipe demonioꝝ eijcit demonia? Qn̄ enī dicūt: In quaptāte hoc facis; dubitāt de dei ptāte: ſubintelligivolūt diaboli qd̓ faciat. Addētes quoqꝫ: Quis tibi dedit hāc ptāte? manifeſtiſſime dei filium negāt:quē putant ſuis ſed alienis viribus ſigna facere.Poterat aūt dn̄s aꝑta rn̄ſione tētatorū calūniā ꝯſutare: ſed prudēter interrogauit vt ſuo ipſi vel ſilētiovel ſcīa ꝯdēnarent̉. vnde ſeqͥt̉: Rn̄. ieſus di. eis: Int̓.vos ego vnū ſermonē. CHRY. ſuꝑ matth. Nonqͥdeꝫ vt rn̄dentes audiāt: ſed vt īpediti īterrogētqꝛ ipſe p̄ceperat: Nolite ſcm̄ dare canibꝰ. Deinde ētſi dixiſſet nihil ꝓficeret: qꝛ pōt ſentire lucis ſūttenebroſa volūtas. Interrogantē enī oportet doce̓:tētantē aut rōnabili ꝑcuſſione confundere: autēei veritatē myſterij publicare. Dn̄s ergo ſimplici interrogationi laqueū ponit in ſua īterrogatione. qꝛ vitare poterant: ſubdit Quē ſi dixeritis mihi: ego vobis dicā in ptāte hec facio. Eſt autē interrogatio talis: Baptiſ. io. vn̄ erat: ex ce. an ex hoībꝰ;AVGV. ſuꝑ iohā. Accepit qͥdē iohānes vt baptizare poſſet ab eo quē poſtmodū baptizauit: baptiſmus aūt quē accepit baptiſmus iohannis hic dicit̉.Solus tale donū accepit: nullꝰ an̄ ip̄m iuſtoꝝ: nullꝰpoſt ip̄m accepit baptiſmū qui baptiſmꝰ diceret̉ ip̄ius. Uenit iohānes baptizare ī aqua pnīe viā dn̄op̄parando: interiꝰ mūdando: qd̓ purꝰ pōt.

n 4