Mattheus

miracula nullū labore videntibꝰ exponūt: ſed vidētes admiratione delectāt: ⁊ ad vitā molliter īuitantPanis autē eſt doctrina ꝑfecte iuſticie quā acciꝑenō poſſunt niſi exercitati ſenſus circa res ſpiritales.7CHRI. in hō. Hoc aūt ⁊ typus gētium erat ⁊ apoſtolis nō parua ꝯſolatio: vt enī nō anguſtarent̉ qͣliter ideote exiſtentes poſſent p̄dicare: p̄ueniētes pueri eoꝝ eiecerūt timorē: qm̄ .ſ. dabit eis ẜmonē qͥ hosfecit laudē cantare. Hoc etiā miraculū ſignificat ꝙchriſtus conditor erat nature: quia pueri ſignificatiua loquebant̉ ⁊ prophetis conſona: viri autē inſipientia ⁊ inſania plena.¶ Et relictis illis abijt foras extraciuitatem in bethaniā: ibiqꝫ manſit.Mane aut reuertētes in ciuitatemeſurijt. Et uidēs fici arboreꝫ unamſecus uiā uenit ad eā: ⁊ nihil īuenit īea niſi folia tm̄. ⁊ ait illi: Nunqͣꝫ exte fructꝰ naſcat̉ in ſempiternuꝫ. Etare facta eſt cōtinuo ficulnea. Et uidentes diſcipuli mirati ſunt dicētesQuo ꝯtinuo aruit? Rn̄dens aūt ieſus ait eis. Amē dico uobis ſi habueritis fidē ⁊ nō heſitaueritis: non ſolū de ficulnea facietis: ſed ⁊ ſi mōtihuic dixeritis tolle ⁊ iacta te in mare fiet. Et oīa q̄cūqꝫ petieritis ī or̄one credentes: accipietis.CHRY. ſuꝑ matth. Malū hoīem melius locū dādo pōt aliquis vincere qͣꝫ rn̄dendo: qꝛ malicia noninſtruit̉ ẜmonibꝰ: ſed excitat̉. ⁊ ideo dominꝰ recedēdo cōpeſcere ſtuduit: quos rn̄dendo nō compeſcuitvn̄ dr̄: Et relic. il. abi. fo. extra ciui. in betha. HER.Hinc aūt ītelligendum eſt ꝙ dn̄s tante fuerit pauꝑtatis ⁊ ita nulli adulatus ſit: vt in vrbe maxima nullum hoſpitē: nullam īuenerit manſionē: ſed in vicoparuulo apud lazarū ſororeſqꝫ eius habitaret. eorūquippe viculꝰ bethania eſt. vn̄ ſequit̉: Ibiqꝫ māſit.CHRV. ſuꝑ matth. Ut .ſ. ibi maneret corporalitervbi ⁊ ſpiritaliter repauſabat. nam ſcōꝝ viroꝝ eſt ꝙ n̄gaudēt vbi epule large ſunt: ſed vbi ſanctitas floret.HI ERO. Diſcuſſis autē noctis tenebris: cū in ciuitatem reuerteret̉ dn̄s eſurijt: vnde ſequit̉: Maneaūt reuer. in ci. eſu. veritatem .ſ. humane carnis oſtēdens. CHRY. ſuper matth. Quando enī conceſſitcarni quod ꝓpͥum erat pati: tūc demonſtrat eiꝰ paſſionem. ¶ R AB A. Nota autem maiorē ſtudioſi operatoris effectum dū dicit̉ mane reuertiſſe in ciuitatēvt predicaret: ⁊ vt aliquos deo pr̄i acqͥreret. HE.Dn̄s autem paſſurus in populis ⁊ baiulaturꝰ ſcādalum crucis: voluit diſcipulorū animos ſigni anticipatione firmare. vnde ſequit̉: Et vi. fici arbo. vnā ve.ad eam: ⁊ nihil īue. in ea niſi fo. tm̄. Non ꝓpter hocveniebat qꝛ eſuriebat: ſed ꝓpter diſcipulos: qꝛ enimvbiqꝫ bn̄ faciebat: nullum autē puniebat: oportebat

⁊ punituris eiꝰ virtutis demōſtrationē tribuere ⁊luit aūt in hōibꝰ hoc on̄dē: ſed in planta. MVI. IEt in hoc quidem bonitatis dn̄ice argumentū renarimꝰ. Nā vbi afferre voluit ꝓcurare ꝑ ſe ſalutis explū: v̓tutis ſue ptātem in humanis corporibꝰ exercit: ſpem futuroꝝ ⁊ a īe ſalutem curis pſentiū eordinū cōmendās. nūc vero vbi in cōtumaces formſeueritatis ꝯſtituebat: futuri ſpēm damno arborisdicauit. vn̄ ſequit̉: Et ait illi: Nūqͣꝫ ex te fruc. naciaſempl. HIERO. Uel in ſeculū: vtrūqꝫ eniꝫ eo mōgrecus ẜmo ſignificat. CHRI. in ho. Suſpicionisautē diſcipuloꝝ erat exiſtimare ꝓpter hoc eā eē maledictam qꝛ nō habebat fructu? cur igit̉ maledictaeſt diſcipuloꝝ gr̄a: vt diſcāt qm̄ poterat ficcare eosqui crucifixerūt eū. vn̄ ſequit̉: Et arefcā eſt ꝯti. ſiculIdeo aūt nō in alia plāta: ſed in omnium humidiſma miraculū hoc fecit: vt ⁊ hinc maiꝰ hoc miraculiappareat. Cum aūt ī plātis vel in brutis fit aliotale: nō queras qͣliter iuſte ficcata eſt ficus ſi tp̄s noerat. hoc enī querere eſt vltime clemētie: qꝛ .ſ. in talibus nō īuenit̉ culpa ⁊ pena: ſed miraculuꝫ inſpice⁊ admirare miraculi factorem. vn̄ ſequit̉: Et vidediſci. mi. ſūt di. qūo ꝯti. aruit. ¶ GLO. Nō facit creator iniuriā poſſidēti: ſed creatura ſuo arbitrio ad vt̄litatē alioꝝ mutat̉ CHRV. in ho. Et vt diſcas qnꝓpter eos ſcm̄ eſt .ſ. vt ad ꝯfitendum eos dirigat. adi quid deinceps dicat̉. Seqͥt̉ enī: Rn̄. aūt ieſus aiillis. Amē di. vo. ſi habu. fidē HIERO. Latrāt anos gentiliū canes: aſſerētes apoſtolos nō habuiſſefidē: qꝛ montes trāſferre nō potuerūt. Quibꝰ rn̄demus ml̓ta fcā eē ſigna a dn̄o: p̄ ſcripta nō ſūt: igitu⁊ hec credimꝰ feciſſe apl̓os: ſed iō ſcripta nō eē neīfidelibꝰ ꝯͣdicēdi maior daret̉ occaſio: alioqͥn intengemꝰ eos vtrū credāt his ſignis que ſcripta narrantan nō? ⁊ cū īcredulos viderimꝰ: ꝯn̄ter ꝓbabimꝰ n̄maioribꝰ eos credituros fuiſſe: qm̄ minoribꝰ nō crediderūt. CHRV. in hō. Hoc autē qd̓ dn̄s dicit or̄oni aſcribit ⁊ fidei. vn̄ iteꝝ dicit: Oīa qͣcūqꝫ pe. in eracredē. acci. diſcipuli enī chriſti nihil eoꝝ q̄ nōtet petūt ⁊ qͣſi credētes magiſtro nihil alid̓ petūt inſi magna ⁊ celeſtia. RAB A. Quotiēſcūqꝫ aūttentes nō exaudimur: iō fit qꝛ vel ꝯͣ auxiliū nr̄e ſatis petimꝰ: vel qꝛ eoꝝ ꝓ qͥbus petimꝰ ꝑuerſitas ne ipetremꝰ obſiſtit: vel in futuꝝ petitionis nr̄e diffeeffectꝰ: vt deſideria creſcāt: ⁊ ꝑfectiꝰ capiāt gaudreqͥrūt̉. YAVGV. de q̄. euā. Cōfiderādū aut ꝙ miratos eē diſcipulos de hoc ꝙ arbor aruerat: ⁊ eis dn̄ꝫrn̄diſſe qd̓ dcm̄ ē de fide: nō ipſo ſecūdo die quoledixerit arbori: ſed tertio die marcꝰ dicit. Ipſo qppe die ſecūdo ꝯmemorauit marcꝰ de tēplo eiedvēdētes: qd̓ pͥmo die ſcm̄ p̄termiſerat. ipſo gͦ ſecucdie dicit fcā veſꝑa egreſſū d̓ ciuitate: ⁊ cū mane nraſirēt vidiſſe diſcipulos mane ſcām ficū aridā. Potheus aūt ſic loqͥt̉ tanqͣꝫ ſecūdo die hoc totū ſit ſcirvn̄ ītelligit̉ qd̓ cū mattheꝰ dixiſſet arefcā eſt ꝯtinueficulnea: pretermiſſis ceteris ad ſecundā diē ꝑtineibus adiūxit ſtatī: Et vidētes diſcipuli admirati ſunita tn̄ ꝙ alio die viderit dn̄s ficulneam: ⁊ alio die diſcipuli mirati ſūt. ītelligit̉ enī nō tūc aruiſſe qn̄ viorut arefcām: ſed ꝯtinuo qn̄ maledicta ē: nō .n. areſtetem: ſed penitꝰ arefcām viderūt: ac ſi eā ꝯtinuo ī vebo dn̄i aruiſſe ītellexerūt/ ORIG. Myſtice auē