Mattheus

HERO. Ipſi autē facerdotes quid ī ſua maliciaꝑtractauerint on̄dit̉ cum ſubdit̉: At illi cogitabantinter ſe. Si enim rn̄diſſent baptiſma iohānis eſſe decelo: conſequēs erat rn̄ſio: quare nō eſtis baptizatia iohanne? Si autē dicere voluiſſent humana deceptione compoſitū ⁊ nihil habere diuinū ſeditioneꝫpopuli formidabant. Omnes enī congregate multitudines iohānis receperant baptiſma: ⁊ ſic habebāteum vt ꝓphetam. Rn̄dit itaqꝫ impijſſima fictio ⁊ humilitatis verbo quo neſcire ſe diceret verſa eſt ad infidias cooperiendas. vn̄ ſeqͥt̉: Et rn̄dentes ieſu: dixerunt neſcimꝰ. In eo ꝙ neſcire ſe rn̄deant mentiti ſūtcōſequens ergo erat iuxta rn̄ſionē eoꝝ dn̄m quoqꝫdicere: Nec ego ſcio: ſed mentiti veritas non poteſtSequit̉ enī. Ait illis ⁊ ipſe: nec ego dico vobis in opoteſtate hec facio. Ex quo on̄dit ⁊ illo ſcire: ſed rn̄diſſe nolle ⁊ ſe noſſe ⁊ ideo non dicere: qꝛ illi quodſciant taceant/ ORIGE. Sed dicet aliquis ꝯͣ hocquia ridiculum erat īterrogare in qua ptāte hoc faceret ieſus: nec enī poterat fieri vt rn̄derit: qꝛ in ptāte diaboli faceret: ſed nec ipſe rn̄deret quod erat verum: quoniā in poteſtate ꝓpria facit. Siquis aūt dicat: quoniā īterrogabant pͥncipes vt illum terrerentvtputa ſi facit aliquis qd̓ nobis nō placet in noſtrisdicimꝰ ei quis te iuſſit hoc facere? eum terrentes vtrecedat ab actu: ſed quid ꝙ ⁊ chriſtus ita rn̄dit: Dicite mihi vos hoc: ⁊ ego vobis dico in qua poteſtatehoc facio. forte ergo ſic intelligit̉ hic locus: generaliter quidē ſunt due ptātes diuerſe: vna ex parte deialtera ex ꝑte diaboli. Specialit̓ aūt ſunt plures. Nōenī vna ptās oībus ꝓphetis facientibꝰ ſigna cooꝑabat̉: ſed alia iſtis alia illis: ⁊ ad res forſitan inferiores: ad res autē eminentiores eminentior. Prīcipesautē ſacerdotū videbāt ieſum multa ꝓdigia facientem: ⁊ ideo ptātis ſibi cooperātis ſpēm ⁊ ꝓprietateꝫvolebant audire a chriſto. Alij quidē qui ſigna fecerunt: in pͥmis quidē in iſta ptāte fecerūt. Proficientes autē in alia ptāte: maiori tamē ſaluator vniuerſa fecit in vna poteſtate quā accepit a pr̄e. Qm̄ autēnon erant digni talia audire myſteria: ꝓpterea nondat eis reſponſū ſed ꝯͣ interrogat/ RAB. Ob duasenī cās ſcīa v̓itatis eſt occultanda querentibꝰ: cum.ſ. is qui querit aut minꝰ capax eſt ad ītelligendumaut odio vel cōtemptu veritatis indignus eſt cui debeat aperiri quod querit.Quid āt uobis uidet̉? Hō ꝗdāhēbat duos filios: ⁊ accedens ad pͥmū dixit: Fili: uade hodie oꝑari ī uineā meā: Ille āt rn̄dēs ait: Nolo.Poſtea āt pnīa motus abijt. Accedēs āt ad alteꝝ dixit ſil̓r. At ille rn̄dēs ait: Eo dn̄c: et non iuit: Quisex duobꝰ fecit uolūtatē pr̄is? Dicūtei: Primꝰ. Dic̄ illis ieſꝰ. Amē dicouob̓: qꝛ publicani et meretrices p̄cedūt uos in regno dei. Uenit .n. aduos iohānes ī uia iuſticie: ⁊ nō credi

diſtis ei. Publicani āt ⁊ meretricescrediderunt ei: uos āt uidentes nepn̄iaꝫ hūiſtis poſtea ut crederetiſeIIIERO. Poſt p̄miſſa infert dominꝰ parabolaquā ⁊ illos impietatis arguat: ⁊ ad gentes recundei doceat tranſferendū dicēs: Quid autē robiondetur. ¶CHRV. ſuꝑ mattheū: Quos reos ꝓponit.cā: ipſos ⁊ iudices petit: vt a nullo mereant̉ ſolui.ſeipſos condēnant. Magna eſt fiducia iuſticie noaduerſario ipſi cā cōmittit̉. In parabolis q̄ ficurꝑſonas eoꝝ vt nō ītelligant: qūo ipſi aduerſus ſe ſetentiā dicerent. Sequit̉ enī. Pō quidā habe duofilios. quis ille niſi deꝰ? qui oēs hoīes creauit qoſit verus deus: tamē vult magis diligi vt pater qͣꝫtimeri vt dn̄s. Maior filiꝰ gentium populꝰ erat minor vero populꝰ iudeoꝝ: quoniā gentes qͥdem erāex tꝑe noe. Sequit̉: Et ac. ad pͥmū dixit: fili vade hoope. in vi. meā. Hodie .i. tꝑe ſeculi huiꝰ. locutꝰ eſt aūnō in facie vt hō: ſed in corde vt deus ſenſibꝰ īgereītellectū. Operari aūt in vinea eſt iuſticiā facere: neſcio aūt ſi totaꝫ qͥs hoīm ſufficiat oꝑari/ HERO.Primo ergo dicit̉ gentiliū populo ꝑ naturalis lenoticiā: Uade ⁊ operare ī vineā meā. hoc eſt quodtibi nō vis fieri: alteri ne feceris: qͥ ſuperbe reſpōdit.vn̄ ſequit̉: Ille aūt rn̄dens ait: Nolo. CHRI̓. ſuxmatth. Gentes enim a pͥncipio relinquētes deumiuſticiā eius ⁊ trāſeuntes ad idola ⁊ peccata: in cogtationibꝰ ſuis rn̄dere vident̉: Nolumꝰ facere dei iuſticiā. HI ERO. Poſtea vero in aduentu ſaluatoris: gentium populus acta pnīa oꝑatus eſt in vineadei ⁊ ſermonis ꝯtumaciā labore correxit: ⁊ hoc eſtquod dicit̉: Poſtea pnīa motus abijt. Sequit̉: Accedens aūt ad alterum dixit ſimiliter: At ille rn̄. ait:Eo domine. Secūdus enī filius: populꝰ iudeorū eſtqui rn̄dit moyſi: Omnia quecūqꝫ dixerit nobis dn̄sfaciemꝰ. CHRX. ſuper matth. Sed poſtea auerſi.mentiti ſunt deo: ẜm illud Filij alieni mentiti ſuntmihi. ⁊ hoc eſt ꝙ dicit̉: Et non iuit. Interrogat ergodominꝰ conſequenter: Quis ex duobus fecit volitatem patris? Dicunt ei: Primꝰ. vide quomodo aduerſus ſe ꝓtulerūt ſententiā dicentes: Priorē filiuvoluntatē patris feciſſe .i. populum gentiū: qꝛ meliꝰeſt non ꝓmittere deo iuſticiam ⁊ facere qͣꝫ ꝓmitter⁊ mentiri. ORIGE. Unde pōt cōſiderari dn̄m etlocutū ī parabola iſta ad eos qui modicū aut nihilꝓmittunt. operibus autē oſtendūt: ⁊ ꝯͣ eos qui mana ꝓmittunt: nihil autē ſcd̓m ꝓmiſſionē ſuā aguntHIER. Sciendū eſt autē in veris exemplaribꝰ nōhaberi nouiſſimum ſed pͥmū: vt propͥo iudicio condēnentur. Si autē nouiſſimum voluerimus legerevt quidā habent manifeſta eſt īterpretatio vt dicamus ītelligere quidē veritatē iudeos: tergiuerſari ⁊nolle dicere quid ſentiunt: ſicut ⁊ baptiſmū iohannis ſciētes eſſe de celo dicere noluerūtꝰ/ CHRI.Iuper matth. Eoꝝ aūt iudiciū dn̄s abundāter ꝯfirmat.vn̄ ſequit̉: Dixit illis ieſus: Amen dico vobis: qꝛ publicani ⁊ meretrices p̄cedunt vos in regno dei. ac n̄dicat: Non ſolum populꝰ gentiū melior eſt vobis:ſed etiā publicani ⁊ meretrices. RABA. Pōt autregnum dei euāgelium vel eccleſia pn̄s intelligi: in