C A. XXI.
maxime feſtis diebus: taurorū arietum: hircorumpauperibꝰ ne abſqꝫ ſacrificio eēt pullos colūbarū⁊ turtures offerentibꝰ. Accidebat autē vt qui de lōge venerant victimas nō haberēt: excogitauerūt igitur ſacerdotes qūo predā de populo facerent: ⁊ oīaanimalia qͥbus opus erat ad ſacrificia vendebant: ⁊vt venderēt nō habētibꝰ: ⁊ vt ip̄i rurſus empta ſuſciperent. hanc ergo ſtropham .i. fraudem ſe in diuerſavertentē crebro venientiū inopia diſſipabat: qui indigebant ſumptibꝰ ⁊ nō ſolū hoſtias non habebātſed nec vnde emerēt. Poſuerūt itaqꝫ nummulariosqͥ mutuā ſub cautione darent pecuniam: ſed qꝛ eratlege preceptū vt nemo vſuras acciperet: ⁊ prodeſſenon poterat pecunia fenerata que cōmodi nihil haheret ⁊ interdum ꝑderet ſortē excogitauerūt ⁊ aliaꝫtechnā .l. artem vt ꝓ nummularijs collibiſtas facerent. Huiꝰ verbi ꝓpͥetatem latina lingua non exprimit. Colliba dicunt̉ apud illos: que nos appellamꝰtragemata vel vilia munuſcula: verbi gratia: frixi ciceris vuarūqꝫ paſſarū: ⁊ poma diuerſi generis. Igitquia vſuras accipere non poterāt: collibiſte ꝓ vſurꝭaccipiebant varias ſpēs: vt que in nummo non licebant: in his rebus exigerēt que nūmis coemuntur:quaſi nō hocipſum ezechiel p̄dicauerit dicens: Uſuram ⁊ ſuperabundantiā nō accipietis. Iſtiuſmodidn̄s cernens in domo patris negotiationē ſeu latrociniū ardore ſpūs cōcitatꝰ tātā hominū multitudinem eiecit de templo. ¶ORIG. In quo non debētvendere ⁊ emere: ſed orationibꝰ tm̄ vacare qui congregātur quaſi in domo orationis. vn̄ ſequit̉: Et dic̄eis: Scriptū eſt .ſ. in iſaia: Domꝰ mea domus orationis vocabit̉. AVG. Nemo ergo in oratorio aliqͥagat niſi ad quod factū eſt. vn̄ ⁊ nomē accepit. Seq̄tur: Et vos feciſtis eā ſpeluncā latronum ¶ HI ER.Latro enī eſt ⁊ tēplum dei in latronū conuertit ſpeluncā qui lucra de religione ſectat̉. Mihi autē int̓omnia ſigna que fecit dn̄s: hoc videt̉ eſſe mirabiliꝰꝙ vnꝰ homo: ⁊ illo tꝑe cōtēptibilis: intantum vt poſtea crucifigeret̉. Scribis ⁊ phariſeis ꝯͣ ſe ſeuiētibꝰ⁊ videntibus lucra ſua deſtrui potuerit ad vniꝰ flaelli verbera tantā eijcere multitudinē. Igneū eniꝫqͥddam atqꝫ ſideriū radiabat ex oculis eius: ⁊ diuinitatis maieſtas lucebat in facie. AVGV. de con.euā. Manifeſtū autē eſt hoc non ſemel: ſed iterū adn̄o eſſe factū: ſed pͥmū cōmemoratum eſt a iohānehoc autē vltimū a ceteris tribꝰ. ICHRV. in ho. Inquo maior eſt accuſatio iudeoꝝ qm̄ cū bis hoc ideꝫfeciſſet: morabant̉ tn̄ in ſua dementia. ORIGE.Myſtice aūt templū dei eſt eccleſia chriſti. Sūt autmulti in ea nō ſicut decet viuētes ſpiritaliter: ſed ẜꝫcarnē militant: qui domū oratōis de lapidibꝰ viuiscōſtructam faciūt ſpelūcam eſſe latronū actibꝰ ſuisSi autē oportet tres ſpēs eiectas a templo cautiusexponere: poſſumꝰ dicere: Quicūqꝫ in populo chriſtiano ad nihil aliud vacant niſi circa emptiones ⁊venditiones: rariuſ aūt in oībus ꝑmanent vel ī alijsactibus rectis: ipſi ſunt vendētes ⁊ ementes in templo dei. Diaconi qui nō bn̄ tractāt eccl̓aꝝ pecunias⁊ diuites fiunt de rebꝰ paupeꝝ: ipſi ſunt nummularij: pecuniarū menſas habentes quas chriſtus euertit. ꝙ aūt menſis eccl̓aſticarum pecuniaꝝ diaconi p̄ſunt: docemur in actibꝰ apoſtoloꝝ. Ep̄i autē qui tra
dunt eccleſias qͥbus nō oportet: ipſi ſunt qͥ venduntcolūbas .i. gr̄am ſpūſſancti: quoꝝ cathedras chriſtꝰeuertit/ HILA. Iuxta ſimplicē enī ītelligentiā colūbe nō erant in cathedris: ſed ī caueis: niſi forte colūbaꝝ inſtitores ſedebāt in cathedris qd̓ abſurdumeſt: qꝛ in cathedris magiſtroꝝ magis dignitas indicat̉ q̄ ad nichilū redigit̉: cū mixta fuerit lucris. obẜuata etiā ꝓpter auariciā ſacerdotū altaria nūmulariorū mēſas appellari. Qd̓ autem de eccleſijs diximꝰ:vnuſquiſqꝫ de ſe intelligat. dicit enī apoſtolꝰ: Uoseſtis templū dei: non ſit in domo pectoris veſtri negociatio: nō donoꝝ cupiditas: ne īgrediat̉ ieſus iratus ⁊ rigidus ⁊ nō aliter mūdet templū ſuū: niſi flagello adhibito: vt de ſpelunca latronū domū faciatorationū. ORIGE. Uel in ſecūdo aduentu eijcietvel euertet quos īuenerit in templo dei indignos.CHRI. ſuꝑ matth. Iō etiā nummularioruꝫ mēſaseuertit: qd̓ ſignificat ꝙ in templo dei non debēt eſſenummi niſi ſpiritales qui dei habent imaginē: nō qͥpoterāt imaginē terreni. Cathedras vendētiū colūbas euertit: loquēs ipſo fcō qͥd faciūt in tēplo multecolūbe venales: exquo vna colūba gratuita deſcendit ī templū corꝑis mei. Qd̓ aūt turbe verbis clamauerūt: dn̄s factis on̄dit. vn̄ ſequit̉: Et acceſ. ad eū ce.⁊ clau. in tem. ⁊ ſa. eos. ORIG. In tēplo enī dei i.in eccl̓a nō ſunt oēs vidētes neqꝫ recte ambulātes:ſed qͥ ex eis ītelligunt qꝛ nulliꝰ eſt opꝰ niſi chriſti vtſanēt̉: accedētes ad v̓bū dei ſanāt̉. REMI. Quodaūt in templo ſanant̉: ſignificat ꝙ hoīes non niſi ineccl̓a ſanari pn̄t: cui data eſt ptās ligādi atqꝫ ſoluendi. IHIERO. Niſi autem mēſas nūmulariorū ſubuertiſſet: cathedraſqꝫ colūbas vēdentiū: ceci ⁊ claudi lucē pͥſtinā ⁊ concitū gradū in tēplo nō meruiſſētaccipere. CHRI. in hō. Principes aūt ſacerdotuꝫneqꝫ ita ꝑſuadebant̉ ſed ex reliqͥs miraculis ⁊ p̄conijs pueroꝝ eū extollētibꝰ īdignabant̉. vn̄ ſeqͥt̉: Ui.aūt pͥn. ſacer. ¶ HIERO. Cū enī manū nō audeant īeū inijcere ſacerdotes: tm̄ oꝑa calūniāt̉ ⁊ teſtimonium populi atqꝫ pueroꝝ qui clamabāt: Oſanna filiodauid bn̄dictus qͥ venit in noīe dn̄i. qd̓ videlꝫ hoc n̄dr̄ niſi ſoli filio dei. Uideāt gͦ ep̄i ⁊ qͥlibet ſancti hōines cū quāto ꝑiculo dici ſibi iſta patiant̉. ſi v̓o dn̄ocui hoc dicebat̉: qꝛ nōdū ſolida erat credētiū fidesꝓ crimīe īpingit̉. CHRY. in ho. Sicut aūt colūnaſi modicū obliqͣta fuerit accepto pōdere āpliꝰ vaditin latꝰ: ſic ⁊ cor hōis cū ꝑuerſu fuerit: ſi alicuiꝰ viri iuſti oꝑa videat vel audiat nō ꝯfirmat̉: ſed magis adinuidiā ꝯcitat̉. Hoc mō ſacerdotes ꝯcitati ſūt ꝯͣ chriſtū dicētes: Audis qͥd iſti dicūt. HIER. Sed chriſti rn̄ſio moderata fuit. Non dixit qd̓ ſcribe audirecupiebāt: bn̄ faciūt pueri: vt mihi teſtimoniū ꝑhibeant: nec rurſū errāt pueri ſūt: debetis etati ignoſcereſed ꝓfert exēplū de pſalmo: vt tacente dn̄o teſtimoniū ſcripturaꝝ pueroꝝ dcā firmaret. vn̄ ſeqͥt̉: Ieſusaūt dicit eis: Utiqꝫ: Nūqͣꝫ legiſtis. ¶ CHRY. ſupermatth. Tāquā ſi dicat: Exquo mea culpa eſt: qꝛ iſticlamāt: Nūqͥd mea culpa eſt: qꝛ an̄ tor milia annorū hoc futuꝝ ꝓpheta p̄dixit. Infantes aūt ⁊ lactētesnec ītelligere aliquē: nec laudare pn̄t. Dicūt̉ ergo infantes nō etate: ſed ſimplicitate cordis: lactentes ātqm̄ quali lactis ſuauitate: ita mirabiliū delectatiōeexcitati: clamabāt. Lac .n. dr̄ opus miraculoꝝ: quia
iloꝝ: quin 3