Ca. XX.
¶ Et egrediētibꝰ illis ab hierico ſecuta ē eū turba multa. Et ecce duoceci ſedētes ſecꝰ uiā: audier̄t qꝛ ieſustrāſiret: ⁊ clamauerūt dicēteſ: Dn̄emiſerere nr̄i fili dauid. Turba autē īcreꝑabat eos ut tacerent. At illi magis clamabant dicētes: Dne miſerere nr̄i fili dauid. Et ſtetit ieſuſ: ⁊ uocauit eos ⁊ ait: Quid uultis ut faciam uobis? Dicūt illi: Dn̄e ut aꝑiantur oculi nr̄i. Miſertꝰ aūt eoꝝ ieſustetigit oculos eorū. Et cōfeſtim uiderūt: ⁊ ſecuti ſunt eum.CHRV. ſuꝑ matth. Sic̄ teſtimoniū ſtudioſi agricole ē meſſis fecūda: ita aſſidui doctoris ē p̄dicādoeccl̓a plena. vn̄ ⁊ h̓ dr̄: Et egre. il. ab hieri. ſecū. eſt eūtur. mul. Neminē labor itineris īpediuit: qꝛ amorſpirital̓ fatigatōem nō ſentit. Neminē poſſeſſionuꝫſuaꝝ recordatio retraxit: qꝛ ingrediebāt̉ in poſſeſſionē regni celeſtis. Uere enī nō hꝫ ſuꝑ terrā qd̓ amet:qͥ bonū celeſte ī v̓itate guſtauerit. Opportune āt oblati ſūt an̄ facieꝫ chriſti duo ceci: vt aꝑtis oculis qͣſiteſtes v̓tutis aſcēderēt cū eo ī hierl̓m. vn̄ ſeqͥt̉: Et ecce duo ceci. Hi currētiū ſtrepitū audiebāt ⁊ ꝑſonasnō videbāt: nihil ſolutū hn̄tes de toto corꝑe niſi vocem. Et iō qꝛ pedibꝰ eū ſeqͥ nō poterant: voce ſequebant̉. vn̄ dr̄. Audi. qꝛ ieſus trāſ. ⁊ clama. dicen̄. Dn̄emiſe. nr̄i fili dauid. AVG. de cō. euā. Hoc aūt ſcm̄marcꝰ ꝯmemorat: ſꝫ de vno ceco ſcm̄. Que ita ſoluitur q̄ſtio. nā duoꝝ cecoꝝ quos mattheꝰ interp̄ſouit:vnū fuiſſe ī illa ciuitate famoſiſſimū: ex hͦ ſatis apparet ꝙ ⁊ nomē eiꝰ ⁊ pr̄iſ eiꝰ marcꝰ ꝯmemorauit. Barthimeꝰ .n. timei filiꝰ ex aliqͣ magna felicitate deiectnotiſſime fuit qͥ nō ſolū cecꝰ: veꝝ ēt mēdicꝰ ſedebat.Hīc ē gͦ ꝙ ip̄m ſolū voluit ꝯmemorare marcꝰ: cuiꝰilluminatio tā clarā famā huic miraculo ꝯꝑauit: ꝙerat illiꝰ nota calamitas. Lucas v̓o qͣꝫuis oīo eodēmō ſcm̄: tn̄ in alio ceco ītelligēdꝰ eſt paꝝ ꝯmemorare miraculū. Ille qͥppe hoc ſcm̄ dic̄: cū appropīqͣrethiericho: alij cū egrede̓t̉ ab hierico. Seqͥt̉: Tur. aūtīcre. eos vt tacerēt CHRI̓. ſuꝑ matth. Uidebantenī ſordidas veſtes: ⁊ nō ꝯſiderabāt ꝯſcīe claritatē.Ecce fatua ſapīa hōiū: exiſtimāt enī iniuriā pati magnos ſi a pauꝑibꝰ honorēt̉. Quis enī pauꝑ auſus ēdiuitē publice ſalutare? ORIGE. Uel filētiū n̄ cāhonoris exigūt: ſꝫ ꝙ acerbe a cecis audiūt qd̓ negabāt .ſ. dn̄m eē dauid filiū. CHRY. Uel qͥ crediderāt īcrepabāt eos: vt nō appellarēt eū ꝯtēptibili noīe filiū dauid: ſed potiꝰ dicerēt: Filij dei miſererenr̄i. NY LA. Imitabant̉ aūt magis vetiti quā cōpeſcebat̉: fides enī qn̄ vetat̉ magꝭ accēdit̉. ⁊ iō ī ꝑiculis ſecura ē: ⁊ ī ſecuritate ꝑiclitat̉. vn̄ ſeqͥt̉: At illimagꝭ cla. dicē. Miẜ. no. fili dauid. Primo enī clamabāt: qꝛ ceci erāt. Secūdo magis clamabāt: qꝛ vetabant̉ ad lumē accedē/ CHRI̓. ī ho. Chriſtꝰ autēꝑmittebat eos vetari: vt plꝰ eoꝝ deſideriū appareretHic āt diſce: qm̄ ſi abiecti fuerimꝰ cū ſtudio accedē
tes ad deū: ꝑ noſipſos aſſeq̄mur qd̓ petimꝰ. Seqͥt̉Et ſte. ie. ⁊ vo. eos ⁊ ait: Quid vul. vt fa. vo. HIERIō autem ſtetit ieſus: qꝛ ceci quo ꝑgerēt ignorabātMl̓te fouee erāt in hierico: multe rupes: ⁊ p̄ruptain ꝓfūdū vergētia: iccirco dn̄s ſtat: vt venire poſſintVORIG. Uel ieſus nō ꝑtranſit: ſed ſtat: vt ſtāte eonō tranſfluat bn̄ficiū: ſed qͣſi de fonte ſtāte: miẜicordia defluat vſqꝫ ad eos HIERO. Uocari āt iubetne turbe ꝓhibeāt: ⁊ interrogat̉ qͥd velint: vt ex rn̄ſione eoꝝ māifeſta debilitas appareat: ⁊ v̓tus ex remedio cogͦſcat̉ ¶ CHRY. ſuꝑ matthe. Uel īterrogabatꝓpter fidē: vt dū ceci chriſtū filiū dei ꝯfitent̉: ꝯfundant̉ vidētes qui eū tm̄ hoīem putant. Dn̄m qͥdemchriſtū vocauerāt: ⁊ veꝝ dixerāt. Sed dicētes filiuꝫoauid: diſſipabāt qd̓ bn̄ ꝯfeſſi ſunt: nā abuſiue ⁊ homines dn̄i dicunt̉: vere aūt nemo dn̄s niſi deꝰ. Cū gͦdicūt: Dn̄e fili dauid: abuſiue chriſtū ẜm hoīem honorāt. Si aūt ſolūmō dn̄m dicerēt: deitatē ꝯfiterēt̉.iō īterrogat: Quid vultis: Tūc illi iā n̄ dixerūt: Dn̄efili dauid: ſed tm̄ Dn̄e. Sequit̉ enī Dicūt illi: Dn̄e vtaꝑiant̉ oculi nr̄i. Filiꝰ enī dauid cecos illuminarenō pōt. Quādiu ergo dixerūt: Dn̄e fili dauid: ſuſpenſa eſt ſanitas. Mox aūt vt dixerūt Dn̄e: infuſa eſt ſanitas. Sequit̉ enī: Miſer. aūt eoꝝ ieſus teti. ocu. eo.⁊ cōfe. vide. Tetigit autē vt hō carnaliter: ſanauit vtdeꝰ. Preſtat enī artifex qd̓ natura non dederat: autcerte quod debilitas tulerat miſericordia donat.CHRY. in hō. Hi aūt ſicut an̄ donationē fuerūt perſeuerates: ita ⁊ poſt donatōem nō fuerūt ingrati.CHRY. ſuꝑ matth. Bonū enī munꝰ obtulerūt xp̄oſanati. Sequit̉ enī: Et ſecuti ſūt eū. Hoc enī deꝰ a terequirit ẜꝫ ꝓphetā: ſolicitū te ambulare cū dn̄o deotuo. HIERO. Qui gͦ in hierico cōtracti ſedebāt ⁊clamare tm̄ nouerat: poſtea ſequūt̉ ieſum: nō tā pedibꝰ qͣꝫ virtutibꝰ/ RABA. Hierico aūt q̄ īterpretatur luna: defectu nr̄e mutabilitatꝭ ſignificat. DRIGE. Myſtice aūt hierico ītelligit̉ mūdꝰ ī quo chriſtus deſcēdit. Qui aūt ſūt in hierico exire neſciūt deſapīa mūdi: niſi viderīt nō ſolū exeūtē de hierico: ſꝫetiā diſcipulos eiꝰ. Hoc gͦ vidētes: ſecute ſūt eū turbe multe: mūdū ⁊ mūdana oīa ꝯtēnētes: vt xp̄o duce aſcēdāt in hieruſalē celeſtē. Duos cecos poſſumꝰdicere iudā ⁊ iſrael: qui an̄ chriſti aduētū ceci fuer̄t:qꝛ nō videbāt v̓bū veꝝ qd̓ erat in lege ⁊ ꝓphetis: tn̄ſedētes ſecꝰ viā legꝭ ⁊ ꝓph̓aꝝ: ⁊ ẜꝫ carnē tm̄ ītelligetes: clamabāt tm̄ ad eū qͥ fcūs eſt ex ſemīe dauid ẜꝫcarnē. HIERO. Uel duos cecos pleriqꝫ phariſeos ⁊ ſaduceos ītelligūt. Uel alit̓: Duo ceci ſedentesiuxta viā: ſignificat de vtroqꝫ ppl̓o quoſdā iā coheherentes ꝑ fidē diſpēſationi tꝑali: ẜm qͣꝫ chriſtꝰ viaeſt: ⁊ deſiderātes illuminari .i. aliqͥd de v̓bi eternitate intellige̓: qd̓ trāſeūte dn̄o īpetrare cupiebāt .i. permeritū fidei qͥ credit̉ filius dei ⁊ natꝰ hō ⁊ paſſus ꝓpter nos. ꝑ hāc enī diſpēſationē qͣſi tranſit ieſus: qꝛactio tꝑalis ē. oportebat aūt vt tm̄ clamarēt: donecreſiſtētis ſibi turbe ſtrepitu vincerēt .i. tā ꝑſeuerādoanimū intēderēt orādo atqꝫ pulſando quouſqꝫ cōſuetudinē deſiderioꝝ carnaliū: q̄ tanqͣꝫ turba obſtrepit cognitioni lucē v̓itatꝭ eterne vide̓ conati: vl̓ ip̄aꝫhōiuꝫ carnaliū turbā ſtudia ſpiritalia īpediētem fortiſſima intētione ſuperarēt. AVGV. de v̓bis dn̄i:Bonos enī chriſtianos volētes facere p̄cepta dei.
n