Mattheus

ſe prebuerit vt regno celoꝝ dignus fiat: hic accipietquod nō perſone: ſed vite paratū eſt. Si itaqꝫ taleseſtis qui cōſequamini regnū celoꝝ quod pater meꝰvictoribꝰ p̄ꝑauit: vos quoqꝫ accipietis illud. Ideotamen non dixit: Non ſedebitis. ne duos confunderet: neqꝫ Sedebitis. ne ceteroſ irritaret/ CHRI.in home. Uel aliter: Uidet̉ cōmunis omnibꝰ eſſe locus ille nō ſolū hominibꝰ: ſed etiā angelis. ſic enimp̄cipuū vnigeniti ponit id paulꝰ dicēs: Ad quē autēangeloꝝ dixit vnqͣꝫ: Sede a dextris meis. Dominꝰ gͦnon quaſi exiſtētibꝰ quibuſdā qui aſſeſſuri ſunt: ſedcondeſcēdens interrogantiū ſuſpitiōi reſpōdit. hocenim vnū ſolū querebāt pre alijs ſtare apud ipſum.Sed dominꝰ reſpōdꝫ: Moriemini quidē ꝓpter menon tamē hoc ſufficit vos facere pͥmū ordinē obtinere. Si .n. aliquis aliꝰ venerit cū martyrio: ampliorem virtutē poſſidēs: nō quia vos amo illū expellā:⁊ vobis dabo primatū? Propter hoc aūt vt nō īfirmus eē oſtēdat̉: nō dixit ſimpl̓r: Nō eſt meuꝫ dareſed Non eſt meū vobis dare: ſed quibꝰ paratuꝫ eſt.his .ſ. qui ab operibꝰ poſſunt fieri clari. VORIGEUel aliter: Non eſt meū dare vobis .i. ſuꝑbis talibꝰquales vos eſtis: ſed humilibꝰ corde: quibꝰ paratumē a patre meo. AVGV. primo de trini. Uel aliterScd̓m formā ſerui diſcipulis dominꝰ reſpōdet: Sedere autē ad dextrā ⁊cͣ. Quod autē paratū eſt a patrę eiꝰ: ⁊ ab ip̄o filio ē ꝑatuꝫ: qꝛ ⁊ ip̄e ⁊ pr̄ vnū ſunt.¶Et audiētes decē indignati ſuntde duobꝰ fratribus. Ieſus autē uocauit eos ad ſe ⁊ ait: Scitis quia pͥncipes gentiuꝫ dominant̉ eorū: ⁊ quimaiores ſunt poteſtatē exercēt itereos. Non ita erit inter uoſ. Sed ꝗcunqꝫ uoluerit int̓ uos maior fieri:ſit ur̄ mīſter. Et ꝗ uoluerit int̓ uospͥmꝰ eē: erit ur̄ ẜuꝰ. Sicut filiꝰ hominis nō uenit miniſtrari ſed miniſtrare: ⁊ dare animaꝫ ſuam redemptioneꝫ pro multis.CHRISOS. in homel̓. Donec chriſti ſententiaincerta erat nō triſtabant̉ alij diſcipuli: ſed tunc triſtati ſunt quādo eos increpauit. vnde dicit̉: Et audiētes. x. indignati ſunt de duobꝰ fratribus. HENon ad mulieris audaciā referūt poſtulātiſ: ſed adfilios ꝙ ignorātes ꝑ menſurā ſuam nō modica cupiditate exarſerūt ICHRI. in homel̓. Intellexerūtenī quia hec petitio diſcipuloꝝ fuit quādo eos dominus increpauit. Quādo autem eos a domino p̄honoratos viderūt in trāffiguratōe: ⁊ ſi ẜm menterdolebāt: in mediū efferre nō audebāt honorātes doctorem. CHRI. ſuper mattheū: Sicut auteꝫ duocarnaliter petierūt: ita ⁊. x. carnaliter cōtriſtati ſūt.nam velle quidē eſſe ſuper omnes vituꝑabile eſt: ſuſtinere aūt aliū ſuper ſe minꝰ eſt glorioſum¶ HIE.Humilis autē magiſter ⁊ mitis nec cupiditatis duos arguit poſtulātes: nec. x. reliquos indignatōnisincrepat ⁊ liuoris. vnde ſequit̉: Ieſus auteꝫ vocauit

eos ad ſe. CHRY. in home. Quia .n. turbati er.vocatōne eos ꝯſolat̉ de ꝓpīquo eis loquēdo eteduo a ſocietate. x. ſeip̄os ſeꝑantes ꝓpius ſtabat. ſeoſum domino loquētes: nō tamē ſicut pͥus pueromediū ducēs eos cōſolat̉: ſed a cōtrario inſeruitcens: Scitis quia pͥncipes gentiū dominātur eoriORIGE. i. nō cōtenti tm̄ regere ſuos ſubiectoviolēter eis dominari nitūtur: inter vos aūt qͥ eſtiomei nō erūt hec. qm̄ ſicut omnia carnalia in necetate ſunt poſita: ſpiritalia aūt in volūtate: ſic ⁊ quipͥncipes ſunt ſil̓r ſpiritales: pͥncipatꝰ eoꝝ in dilectione ſubditoꝝ debet eſſe poſitus: nō in timore corpalI CHRI. in home. Oſtēdit aūt in hoc ꝙ gētile ē primatus cupere: ⁊ ſic gentiū cōꝑatōe eoꝝ aīam eſtustem cōuertityCHRI. ſuper mattheū: Et opꝰ qdeꝫdeſiderare bonū: bonū eſt: quia nr̄e volūtatia eſt etnr̄a eſt merces. pͥmatū autē honoris cōcupiſcere vanitas eſt: hoc .n. cōſequi iudiciū dei eſt: ꝓpter qd̓ epͥmatu honoris neſcimꝰ ſi mercedē iuſticie mēmurNeqꝫ .n. apl̓s laudē habebit apud deū qͥa apl̓s fuit.ſed ſi opꝰ apl̓atus ſui bene impleuit: nec apl̓s ꝓ merito ſuo antecedēti honoratꝰ eſt vt eſſet apl̓s: ſed adhoc miniſteriū aptus eſt iudicatꝰ ẜm motu aīe ſue.Primatꝰ ⁊ fugiētem ſe deſiderat: ⁊ deſiderātē ſe honorat. cōuerſatio ergo melior defiderāda eſt: nō dignior gradus. Uoles ergo dominꝰ duoꝝ fratru xbedei ⁊ alioꝝ indignatiōem extīgueret: introduodifferentiā inter pͥncipes mūdiales ⁊ eccleſiaſtiooſtendēs quia pͥmatꝰ in chriſto nec ab aliquo apptendꝰ eſt nō habēte: nec alteri inuidēdus eſt habētiquia pͥncipes mūdi ideo ſunt vt dominētur miribus ſuis: ⁊ eos ſeruituti ſubijciāt ⁊ expoliēt: ⁊ vſoad mortē eis vtant̉ ad ſuam vtilitatē ⁊ gl̓iam. Pricipes aūt eccleſie fiūt vt ſeruiāt minoribꝰ ſuis: ⁊ miniſtrent eis quecūqꝫ acceperūt a chriſto: vt ſuas vtilitates negligāt ⁊ illoꝝ ꝓcurēt: ⁊ mori nō recuſeꝓ ſalute inferiorū. Primatū ergo eccleſie cōcupiſcire neqꝫ iuſtū eſt neqꝫ vtile. Quid .n. ſapiēſ vult vliſe obijcere ſeruituti ⁊ ꝑiculo tali: vt det ratōnemomni eccleſia? niſi forte qui nō timet dei iudiciumabutēs pͥmatu ſuo eccleſiaſtico ſeculariter: ita vt cōuertat illū in ſecularē H E. Deniqꝫ ſui pōit exēvt ſi dicta ꝑuipēderēt erubeſcerēt ad oꝑa. vij ſubdiSicut filiꝰ ho. non ve. mini. ſed miniſtrare­ 6Nā ⁊ ſi angeli ⁊ martha miniſtrauerūt ei: tn̄ nō iōvenit vt miniſtret̉ ſed vt miniſtret: ⁊ tātū creuit mūniſtrās: vt impleret̉ qd̓ ſeqͥt̉: Et daret aīam ſuā redeptōem ꝓ multis .ſ. qͥ crediderūt in eū: daret inquin mortē. Sed qm̄ ſolus erat inter mortuos liber ⁊fortior omni poteſtate mortis: omnes ſequi ſe roletes liberauit a morte. Eccleſiaꝝ ergo pͥncipes imitari debēt chriſtū acceſſibilē: ⁊ mulieribꝰ loquetempueris manꝰ imponētē: ⁊ diſcipulis pedes lauatemvt ip̄i ſil̓r faciāt fratribꝰ. Nos aūt tales ſumꝰ vt eiūapͥncipū mūdi excedere videamur ſuꝑbiā: vel nō intelligētes ⁊ cōtēnētes mādatū chriſti: ⁊ querimus n̄cut reges acies precedētes: ⁊ terribiles noſ ⁊ excentdifficiles maxime pauꝑibꝰ ex hibemꝰ: nullā afflabitūtatem habentes: vel habere ad nos permittenieCHRISO. in homel̓. Quantūcunqꝫ ergo tubūmiliatus factus: non poteris tantū deſcēdere ꝙlodominꝰ tuus.