Ca. XIX.

qulla diſtātia eſt: tutiꝰ autē ē: nec habere nec amarediuitias. ¶REMI. Unde dn̄s in marco exponenshuiꝰ loci ſenſum: difficile ē cōfidentibꝰ ī diuitijs ītrare in regnū celorū. illi enī in diuitijs confidunt: quiomnē ſuam ſpem in diuitijs collocāt. VHIERO.Quia vero diuitie habite difficile contēnunt̉ nō dirit: ꝙ impoſſibile eſt diuitē intrare in regnū celorūſed difficile. vbi difficile ponit̉ nō īpoſſibilitas p̄tendit̉: ſed raritas demōſtrat̉. HLLA. Periculoſa .n.cura eſt velle diteſcere: ⁊ graue onꝰ innocētia ſubijtincremētis opū occupata. Rem enī ſeculi famulatus dei non ſine ſeculi vitijs aſſequet̉: hīc difficileeſt diuitē regnū celoruꝫ adire. ICHRY. in homel̓.Quia vero dixerat difficile diuite ītrare ī regnū ꝓcedit ad on̄dendū ꝙ ē īpoſſibile. vnde ſequitur: Etiterū dico vobis: faciliꝰ eſt camelū per foramē acustrāſire: qͣꝫ diuitē ītrare in regnū celorū. THI EROScd̓m hoc nullꝰ diuituꝫ ſaluꝰ erit. Sed ſi legamusIſaiā: quomodo cameli madian ⁊ epha veniāt adhieruſalē cum donis atqꝫ muneribus: ⁊ qui quōdācurui erant: ⁊ vitiorū grauitate diſtorti ingredianiportas hieruſalē: videbimꝰ quomodo ⁊ iſti cameli obus diuites cōꝑantur cū diſpoſuerīt grauē ſarcināpeccatoꝝ: ⁊ totiꝰ corꝑis prauitatē: intrare pn̄t ꝑ anguſtā ⁊ artā viā que ducit ad vitaꝫ. TCHRY. ſupermattheū: Gentiū etiā anime aſſimulate ſunt tortuoſis camelis: in quibꝰ erat gibbꝰ idolatrie: qm̄ cognitio dei erectio eſt animaꝝ. Acꝰ aūt eſt filiꝰ dei: cuiuſpͥma ꝑs ſubtilis eſt ẜm diuinitatē: alia v̓o groſſiorẜm incarnatōem eius. Tota aūt recta ē: ⁊ nullā habet deflexionē: per cuiꝰ vulnꝰ paſſiōis gētes egreſſeſunt in vitā eternā. hac acu cōſuta ē immortalitatꝭtunica. ip̄a ē acꝰ que ſpūi cōſuit carnē. hec acꝰ iudaicū populū iūxit ⁊ gentiū. hec acꝰ amicitiā angelorū⁊ hoīm copulauit. Faciliꝰ eſt ergo gētiles trāſite ꝑforamē acꝰ: qͣꝫ diuites iudeos intrare regnū celorū.Sj .n. gētes cū tāto labore diuellūt̉ ab irrōnabilibꝰidoloꝝ culturis: qͣꝫtomagis iudei diuellūt̉ a rōnabilibꝰ dei culturis. I GI Q. Aiter dr̄: Quia hieroſolymis quedā porta erat que foramen acꝰ dicebatur ꝑquam camelus niſi depoſito onere: ⁊ flexiſ genibustranſire nō poterat. per quod ſignificat̉ diuites nōpoſſe trāſire viam artam que ducit ad vitā: niſi ſordibus peccatorū ⁊ diuitijs poſitis ſaltē nō amādo.GR E. xxxv. mora. Uel nomine diuitis quemlibꝫelatum: cameli appellatōne ꝓpͥam cōdeſcēſiōem ſignificat. Lamelus autē per foramē acus tranſit: cūredemptor noſter vſqꝫ ad ſuſceptōaem mortis peranguſtias paſſionis intrauit: que paſſio velut acusextitit: quia dolore corpus pupugit. Facilius autēcamelus foramē acus qͣꝫ diues regnū celorū ingreditur: quia niſi ip̄e pͥus per paſſiōem ſuam formamnobis humilitatis oſtēderet: nequaqͣꝫ ſe ad humilitatem ip̄ius ſuperba rigiditas inclinaret. ICHRY.in home. Diſcipuli autem inopes exiſtētes turbantur pro ſalute aliorū dolentes: ⁊ doctorū iam viſcera aſſumētes. vnde ſequitur. Audiētes autem diſciprili: mirabantur dicētes: Quis ergo poterit ſaluuseſſe? AVGV. de queſtio. euāge. Cum autē pauciſint diuites in comparatiōe multitudinis pauperūintelligendū eſt ꝙ omnes qui diuitias cupiūt in diuitum numero haberi diſcipuli animaduerterūt.

CHRl̓. in home. Dei autem opus hoc eſſe conſequēter oſtēdit: quoniā multa opus eſt gratia vt homo in diuitijs dirigatur. vnde ſequit̉: Aſpiciens autem ieſus dixit eis: Apud homīes hoc impoſſibile ēapud deum autem oīa poſſibilia ſunt. Per hoc qd̓dicit Aſpiciēs: ſignificat euāgeliſta ꝙ māſueto oculo timidam eorum mentē mitigauit. REMI. Nōaūt hoc ſic intelligēdū eſt ꝙ poſſibile ſit apud deuꝫꝙ diues cupidꝰ auarus ⁊ ſuperbꝰ intret in regnū celorū: ſed vt cōuertat̉ ⁊ ſic intret̉ F CHR. in home.Neqꝫ etiā hoc ideo dicit̉ vt reſupinuſ iaceas: ⁊ ſicutab impoſſibilibꝰ abſtineas: ſed magnitudinē iuſticieꝯſiderās inſilias deū rogās.¶ Tūc reſpōdens petrꝰ dixit: Eccenos relinꝗmꝰ oīa: ⁊ ſecuti ſumus teQuid ergo erit nobis? Ieſus autēdixit illis: Amē dico uob̓: ꝙ uos ꝗſecuti eſtis me in regeneratiōe cū ſederit filiꝰ hoīs in ſede maieſtis ſue: ſedebitis ⁊ uos ſuꝑ ſedes duodecī: iudicātes duodecī tribꝰ iſrl̓. Et oīs q̄reliq̄rit domū uel frēs aut ſorores:aut prēm aut mrēm aut uxores autfilios aut agros ꝑꝑ nomē meū: centuplū accipiet: ⁊ uitam eternā poſſidebit. Multi autem erūt primi nouiſſimi: ⁊ nouiſſimi pͥmi.DRIGE. Audiuerat petrus verbū chriſti dicentis: Si vis perfectꝰ eſſe: vade ⁊ vende omnia que habes. Deinde conſidetauit adoleſcentē cum triſticiaabeuntē ⁊ difficultatē diuitū ingrediēdi in regnuꝫcelorum: ideo quaſi qui non facilē rem conſummauerat fiducialiter queſiuit. Etſi enim minima cū fratre reliquit: ſed nō minima eſtimata ſunt apud deūconſiderātē: qm̄ ex tāta plenitudine dilectōnis illaminima reliq̄rūt vt etiā ſi multas habuiſſēt poſſeſſiones oīa reliqͥſſent. Et puto ꝙ magꝭ petrus ꝯfidnesde affectu ſuo qͣꝫ de ip̄a qͣꝫtitate reꝝ relictaꝝ fiducialiter int̓rogauit. vnde dr̄: Tūc rn̄dens petrꝰ dixit ei:ecce nos relinqͥmꝰ oīa/ CHRY. in ho. Qualia oīao beate petre; arūdinē: rhete: nauigiū. Cīa qͥdem hͨdicis: nō ꝑꝑ munificētiā: ſed vt ꝑ interrogatōeꝫ hācinopē inducat plebē. quia .n. dn̄s dixerat: Si vis ꝑfectus eſſe: ne dicat aliqͥs inopū: Quid igit̉ ſi nō habuero: nō poſſum eſſe ꝑfectus? Interrogat petrus:vt tu inops diſcas: qm̄ in nullo hinc diminutus es.Qui .n. claues regni celoꝝ acceꝑat: pro his q̄ ibi ſūtiam confidit: ⁊ ꝓ orbe terrarū vniuerſa interrogat.Intuere aūt ⁊ qual̓r reſpōdet diligēter ſicut chriſtꝰinqͥſiuit: etenī chriſtꝰ duo a diuite expetijt dare pauꝑibꝰ ⁊ ſequi ſe. ꝓpter hoc ip̄e addit: Et ſecuti ſumꝰ teORI. Poteſt dici ẜm omīa que pater reuelauitpetro eſſe filum ſuū: ſecuti ſumꝰ te iuſticiā ſanctificatōnem ⁊ huiuſmodi. Propter hoc quaſi victorthleta interrogat que ſint premia certaminis.VHIERO. Quia ergo nō ſufficit tm̄ relinq̄re iūgit