Matthens

ſti accipit RAB A. Ecce ouas vitas homībus ꝓpoſitas. audimꝰ actiuā ad quā ꝑtinet: Nō occides⁊ cetera legis mādata: ⁊ contēplatiuā ad quā pertinet: Si vis ꝑfectꝰ eē. Actiua ad legē ꝑtinet: contemplatiua ad euāgeliū: qꝛ ſicut vetꝰ nouū p̄ceſſit teſtamentū: ita bona actio p̄cedit cōtēplationē AVG.ꝯͣ fauſtū: Nec tn̄ illi ſoli qͥ vt ſint ꝑfecti vēdūt vl̓ dimittūt oīa ſua ꝑtinēt ad regnū celoꝝ. ſꝫ huic militiechriſtiane ꝑꝑ quoddā ꝯmerciū charitatis ſubiūgit̉⁊ q̄dā ſtipediaria multitudo: cui dicet̉ ī fine: Eſuriui⁊ dediſtis mihi māducare: quos abſit vt iſtos a mādatis euāgelicis alienos a vita eterna ſeꝑandos iudicem HIE ꝯͣ vigilātiū: Qd̓ vigilātius aſſerit eosmeliꝰ face̓ qͥ vtant̉ rebꝰ ſuis paulatī fructꝰ poſſeſſionū pauꝑibꝰ diuidāt: qͣꝫ illos qͥ poſſeſſiōibꝰ venūdatis ſemel oīa largiāt̉: nō a me ei ſꝫ a deo rn̄debit̉. Sivis eē ꝑfectꝰ: vade ⁊ vēde. Iſte quē tu laudas: ſecundus aut terciꝰ gradꝰ ē: quē ⁊ nos reciꝑimus dūmōſciamꝰ pͥma ſecūdis ⁊ tercijs p̄ferēda/ GENA. deeccleſia. dogmatibꝰ: Bonū ē eī facultates cū diſpēſatiōe pauꝑibꝰ erogare. meliꝰ ē ꝓ intentiōe ſequēdidn̄m īſimul donare ⁊ abſolutū ſolicitudīe egere cuꝫxp̄o. CHRY̓. ī ho t qꝛ de pecunijs erat ẜmo: a qͥbꝰ denudari admonuit: on̄dit ꝙ ampliora his retribuet: quāto t̓ra maiꝰ ē celū. ⁊ iō dicit: Et ha. theſau.ī ce. In theſauro .n. copiā ⁊ ꝑmanētiā retributiōison̄dit. ¶ORI. Si āt oē mādatū in hͦ v̓bo īplet̉: Diliges ꝓxi. tuū fi. teip̄m: ꝑfectꝰ āt ē qͥ īpleuerit oē mandatū qūo dn̄s dicēti adoleſcēti: Hec oīa ẜuaui a iuuētute mea: qͣſi nōdū ꝑfecto dicit: Si vis ꝑfectꝰ eſſe:forte āt qd̓ ait: Diliges ꝓxi. tuū: nō a dn̄o poſitū ē ſꝫab aliqͦ additu qꝛ nec marcꝰ nec lucas huc exponētes addiderūt. Uel alit̓: Scriptū ī euāgelio ẜm hebreos ꝙ cū dn̄s dixiſſet ei: Uade ⁊ vē. oīa qͥ ha. cepit diues ſcalpere caput ſuū: ⁊ nō placuit ei. Et di. ad euꝫdo. Qūo di. fe. le. ⁊ ꝓphe. qm̄ ſcri. ē ī lege: Diliges ꝓxi. tuum ſicut teip̄m. Et ecce multi fratres tui filij abrae amicti ſt̓ ſtercore moriētes p̄ fame: ⁊ domꝰ tuaplena eſt multis bonis: ⁊ nō egreditur omnino aliquid ex ea ad eos. Uolens ergo dominus arguerediuitem illū dicit: Si vis perfectus eſſe: vade ⁊ vende omnia que habes ⁊ da pauperibus. Sic eniꝫ apparebit ſi diligis proximū tuū ſicut teip̄m. Sed ſi ꝑfectus eſt qui habet omnes virtutes quomodo fit ꝑfectus qui vendit omīa ſua ⁊ pauperibus dat? Ponamus enim aliquē hoc feciſſe: quomodo ſtatī eritſine ira: ſine cōcupiſcētia: ſuſcipiens omnes virtutes⁊ deponens malitiā vniuerſam? Sapienti ergo videbitur forſan dicere: quoniā qui pauperibus tradidit bona ſua ipſorū orationibꝰ adiuuat̉: accipiēsad ſuā ſpiritalē inopiā illorū ſpiritalē abundantiaꝫ.⁊ fit hͦ mō ꝑfectꝰ: qͣꝫuis aliqͣs hūanas habuerit paſſiones. aut ita iſte qͥ mutauit ꝓ diuitijs pauꝑtatē: vtfiat ꝑfectꝰ credēs ẜmōibꝰ xp̄i: adiuuabit̉ vt ſapiēs fiat ī chriſto iuſtꝰ ⁊ caſtus: ⁊ abſqꝫ omī paſſione: nontamē ſic vt ī ipſo tēpore quo tradidit bona ſua pauperibꝰ: fiat oīno ꝑfectus. ſed ex illo die incipiet ſpeculatio dei adducere eum ad omnes virtutes. Aliter autem ad expoſitionem moralē tranſibit dicensſubſtantiam eſſe vnumquēqꝫ actus anime eius. Imperat ergo chriſtus vendere omnem ſubſtantiā malam: ⁊ quaſi tradere eam virtutibus operātibus eaꝫ

que ab omni bono pauperes ſunt. Sicut enim.apoſtolorū reuertitur ad ipſos: niſi fuerit filius pcia: ſic vniuerſa peccata reuertuntur ad actoresrorum cū non fuerit quis vtens malis eorū: ⁊ ſiccdubitatio erit quin ſtatim erit perfectus: qui ſididit omnes proprias facultates. Manifeſtū entem ꝙ qui talia agit non habet theſauruꝫ in ceipſe factus celeſtis. In ſuo eniꝫ celo habebit trrum glorie dei ⁊ diuitias in omni ſapientia dei ⁊lis autē poterit ſequi chriſtū: quia non diſtrabimab aliqua mala poſſeſſione: quo minus chriſtum ſꝫquatur ¶HIERO. Multi etiā diuitias relinqutes dominū nō ſequuntur: nec ad perfectionē ſuficit niſi poſt contēptas diuitias ſaluatorē ſeqrtur .i. relictis malis faciant bona. Facilius enim ſacculus contēnitur qͣꝫ voluntas. Et ideo ſequitur. fꝫveni ſequere me. Sequitur enī dominū qui imitator eſt eius: ⁊ per veſtigia illius graditur. Sequitur.Cum audiſſet autē adoleſcēs verba hec: abijt triſtis.Hec eſt triſticia que ducit ad mortē. Cauſaqꝫcie reddit̉. Erat enim habens multas poſſeſſiōes iſpirias ⁊ tribulos qui ſementē dominicā ſuffocauorunt. PCHRV. Non eniꝫ ſimiliter detinentur quipauca habent̉: ⁊ qui multis abundant: quoniamabiectio diuitiarū maiorē accendit flammā: ⁊ violētior fit cupido. ¶ A VG. in epiſtola ad pauluꝫ ⁊ theraſiaꝫ: Neſcio autē quomodo cū ſuperflua terrdiliguntur: artius adepta qͣꝫ concupita ꝯſtringūtnā vnde iuuenis iſte triſtis diſceſſit: niſi qꝛ magnashabebat diuitias? Aliud eſt enim iaꝫ nolle incorare que deſunt: aliud iam incorporata diuellerela enim velut extranea repudiant̉: iſta velut mēbupreciduntur. Scd̓m hiſtoriā autē iſte adoleſcēs latdabilis quidē ē: qꝛ nō occidit: nō adulteratꝰ ē. viturꝑabilis autē qꝛ cōtriſtatꝰ eſt ī verbis chriſti vocantibus eū ad ꝑfectionē. Adoleſcēs qͥppe erat ẜm aīam⁊ ꝓpterea relinquēs chriſtū abijt.¶ Ieſus autē dixit diſcipul̓: Amidico uobis: quia diues difficile ītrabit in regnū celorū. Et iterum dicouobis: Faciliꝰ ē camelū per foramēacus trāſire: qͣꝫuis diuitē intrare inregnū celorū. Auditis auteꝫ his diſcipuli mirabantur ualde dicentesQuis ergo poterit ſaluꝰ eſſe? Aſpciens auteꝫ ieſus dixit illis: Apuchomines hoc impoſſibile eſt: apuddeū aūt oīa poſſibilia ſunt.GLO. Occaſiōe hꝰ auari de quo p̄dictū ē: habulẜmonē dn̄s de auaro. vn̄ dr̄. Ieſus aūt dixit diſcilis ſuis: Amē dico vobis I CHRI. qd̓ qͥdē dixit n̄pecunijs qͥdē detrahēs: ſed eis q̄ detinēt̉ ab ip̄is. xidiſcipulos pauꝑes exn̄tes nō v̓ecūdari ob iopiHILA. Habere eniꝫ diuitias criminis nō ē. ſꝫ modꝰ ī habēdo retinēdus ē. Nā qūo cōicandū ē neceſitatibꝰ ſanctoꝝ ſi cōicādi maͣ n̄ relinqͥt̉. RAba.Sed inter pecunias habere ⁊ pecunias amare nol