CA. xxixx.

teſtimoniū dices: honora patrē tuū⁊ matrē: diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Dicit illi adoleſcēs: Omīa heccuſtodiui a iuuētute mea: ꝗd ad hucmihi deeſt? Ait illi ieſus. Si uis ꝑfectꝰ eē uade ⁊ uēde omīa q̄ habes ⁊da pauꝑibus: ⁊ habebis theſaurū īcelo: ⁊ ueni ſeq̄re me: Cuꝫ audiſſetauteꝫ adoleſcēs uerbū: abijt triſtis.Erat .n. habes multas poſſeſſiōes.RABA. Audierat forſan hō iſte a dn̄o tm̄ eos qͥrolūt ꝑuulis ſimiles eē dignos ītroitu regni celeſtiſ⁊ iō certior cupiēs eē: n̄ ꝑabolas ſꝫ aꝑte poſtulat exponi: qͥbꝰ meritꝭ vitā eternā ꝯſeqͥ poſſit. Et iō dr̄: Etec. vnꝰ acce. ait il. Magr̄ bo. qͥd bo. fa. vt ha. vitā et̓nā. HIE. Iſte qͥ īterrogat ⁊ adoleſcēs ⁊ diues erat⁊ ſuꝑbꝰ. ⁊ n̄ voto diſcētis ſꝫ tētātis īterrogat: qd̓ exeo ꝓbare poſſums ꝙ dicēte ſibi dn̄o ſi vis ad vitā īgredi: ẜua mādata. Rurſū fraudulēter interrogat: qſūt illa mādata? qͣſi n̄ ⁊ ip̄e lege̓ aūt dn̄s poſſet eidēhec iubere ꝯͣria. CHRY. ī ho. Ego āt auarū qͥdeꝫeū: ſꝫ pecuniaꝝ amaratorē neqͣqͣꝫ recuſo dice̓: quia ⁊chriſtꝰ talē eū eē redarguit: ſimulatorē āt neqͣqͣꝫ: qͥan̄ ē ſecurū de īcertis iudicare: ⁊ maxime accuſādo.Marcꝰ āt hāc ſuſpitionē deſtruit. dicit .n. ꝙ occurrēs ⁊ genu flectēs rogabat eū: ⁊ qm̄ īſpiciēs eū ieſuſamauit eū. Si eū tētās acceſſiſſet: demōſtraſſet nobis h̓ euāgeliſta: ſicut ī alijs facit. Si āt ⁊ ip̄e ſiluiſſꝫ:chriſtꝰ eū n̄ ꝑmiſiſſet late̓: ſꝫ redarguiſſet manifeſte:aut occulte īſinuaſſet. Hoc āt n̄ facit. Seqͥt̉ eī: Quidicit ei: Quid me īterro. de bono. AVG. Pōt ātvidere diſtare aliqͥd qd̓ h̓ ẜm matth̓. dr̄: Quid me īterro. de bo. Scd̓m alios āt: Quid me dicis bonuꝫ:Nā qͥd me īterrogas de bono: ad illud magꝭ referripōt: qd̓ ait ille q̄res: qͥd bōi faciā? Ibi .n. ⁊ bonū nomīauit ⁊ īterrogatio ē: Mgr̄ āt boe nōdū ē interrogatio. Cōmodiſſime gͦ ītelligit̉ vtrūqꝫ dictuꝫ: Quidme dicis ⁊ īterro. de bo. HIE. Quia v̓o magiſtruꝫvocauerat bonū ⁊ nō deū: vel dei dei filiū cōfeſſuserat: dixit qͣꝫuis ſāctū hominē ꝯꝑatiōe dei nō eē bonu. de quo dr̄: Cōfitemini dn̄o qm̄ bonꝰ. Et iō dicitUnꝰ ē bo. deꝰ. Ne qͥs āt putet ī eo: qͥd bonꝰ deꝰ dī̄excludi a bonitate filiū dei. Legimꝰ ī alio loco: Paſior bonꝰ ponit aīam ſuā ꝓ ouibꝰ ſuis. AVG. primo de ciui. dei: Uel qꝛ ille vitā eternā q̄rebat. Uitaāt eterna ē ī illa ꝯtēplatiōe: qͣ n̄ ad penā videt̉ deusſꝫ ad gaudiū ſempiternū ⁊ n̄ ītelligebat: cū quo loq̄bat̉: qm̄ tm̄mō eū filiū hoīs arbitrabat̉. iō dic̄: Quidme īterro. de bo. ⁊ vocas me ẜm ꝙ vides magiſtruꝫbonū; Hec forma filij hoīs apparebit ī iudicio: nōtm̄ iuſtis: ſꝫ ⁊ īpijs. ⁊ ip̄a viſio malū eis erit: qꝛ penal̓erit. Eſt āt viſio forme mee ī qͣ eqͣlis ſū deo. Ille ergovnꝰ deꝰ pr̄ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctꝰ: ip̄e ē ſolꝰ bonus: qꝛ nemō videt eū ad luctū ⁊ plāctū: ſꝫ tm̄ ad ſalutē ⁊ leticiā verā. HIE. Saluator ēt nr̄ bonitatꝭ teſtīoniuꝫnō rēnuit: ſꝫ magiſtri abſqꝫ deo excluſit errorē. Queat vtilitas ē vt ita rn̄deret? Reducit eī eū paulatime erudit liberari ab oī adulatiōe: ⁊ ab his q̄ ſūt ſuꝑ

terrā eū adducēs: deo adherere ſuadet: ⁊ futura q̄rere: ⁊ noſſe eū qͥ vere ē bonꝰ ⁊ radix ⁊ fōs vniuerſorūbonorū/ ORI. Rn̄det ēt ſic chriſtꝰ ꝑꝑ euꝫ qͥ dixit:Quid bo. fa. qn̄ eī declinamꝰ a malo ⁊ facimꝰ bonūquātū ad ꝯꝑationē ceterorū hoīm dr̄ bonū qd̓ facimꝰ: quātū āt ad veritatē ẜm ꝙ h̓ dr̄. Unꝰ ē bonus.Bonū noſtrū nō ē bonū. Dicere āt pōt qͥs: qm̄ ſciēsdn̄s ꝓpoſitū īterrogātis nō eē vt faciat: vel hūanuꝫbonū dixit: Quid me īterrogas de bono? Ac ſi. d. Luſim ꝑatus ad ea q̄ dicūt̉: cur me īterrogas de bono?Pꝰ hͦ āt dicit: Si vis ad vitā īgredi: ẜua māda. Ubicōſidera qm̄ adhuc qͣſi extra vitā ꝯſtituto rn̄dit: Sivis ad vitā īgredi. ẜm .n. vnū modū hō ē extra vitā qͥē extra eū qͥ dixit: Ego ſū vita. alias āt oīs qͥ ſuꝑ terrāē qͣꝫuis iuſtiſſimꝰ: pōt qͥdē ī vmbra eſſe vite: nō āt inip̄a vita cū ſit corꝑe mortis circūdatus. Introibit ātqͥs ī vitā abſtinēs ſe ab oꝑibus mortuis: appetēs aūtoꝑa viua. Sūt āt ⁊ v̓ba mortua: ⁊ verba viua: ⁊ cogitatiōes mortue ⁊ cogitatiōes viue. ⁊ iō dicit: Si visad vitā īgredi ẜua mādata. AVG. de ver. do. Necēt dixit: Si vis venire ad vitā eternā: ſꝫ Si vis venire ad vitā: eā diffiniēs vitā q̄ fuerit eterna vita. Hīcgͦ ꝯſiderādū ē quēadmodum amāda ſit eterna vita:qn̄ ſic amat̉ miſera iſta: ⁊ qn̄qꝫ finienda vita REMI. Demōſtrat̉ āt his verbis: qꝛ lex ſuis īpletoribuſnō ſolū tēporalia dabat: ſꝫ ⁊ vitā eternā. Et qꝛ hͦ audierat ſolicitꝰ factꝰ īterrogauit. vn̄ ſequit̉: Dicit illi.Que? CHRY. ī hō. Hoc āt n̄ tētās dixit: ſꝫ eſtimāsalia quedā p̄cepta eē p̄ter legalia q̄ vite cā fierent ei.REMI. Ieſus vero qͣſi īfirmo cōdeſcēdēs: clemētiſſime legis p̄cepta expoſuit. vn̄ ſeqͥt̉: Ieſus aūt dixit:Nō homici. facies. quorū p̄ceptorum expoſitio ē ſequēs ſentētia: qꝛ dr̄: Et diliges ꝓximū tuuꝫ ſicut teip̄m. Etenī apoſtolꝰ dicit: Qui diligit ꝓximū: legeꝫ īpleuit. Querēdū ē āt: quare dn̄s tm̄ ſecūde tabule p̄cepta cōmemorauit. Iccirco .ſ. qꝛ forte iſte ſtudioſꝰerat ī dilectiōe dei: ſiue qꝛ dilectio ꝓximi gradꝰ eſtaſcēdēdi ad dilectionē dei / ORI. Forſita āt iſta p̄cepta ſufficiūt vt ī prīcipiū vt ita dicā vite īgrediat̉qͥs: nō aūt ſufficiūt hec vel alia ſimilia iſtis ad īteriora vite ītroduce̓ quēqͣꝫ. Qui aūt p̄terierit vnū iſtorūmādatorū nec ī pͥncipio vite ītrabit/ CHRI̓. in ho.Quia gͦ dn̄s ea p̄cepta cōmemorauerat q̄ erāt ī legeiō ſeqͥt̉: Dicit illi adoleſcēs: Hec oīa fuaui a iuuētute mea. Et neqꝫ hic ſtetit: ſed rurſus īterrogat. Quidadhuc mihi deeſt? Quod ⁊ ip̄m ſignū ē vehementisdeſiderij REMI. Illis āt qͥ ī gr̄a ꝑfecti eē volunton̄dit qualit̓ ad ꝑfectionē venire poſſūt. vn̄ ſequit̉:Ait illi ieſus: Si vis ꝑfectꝰ eē: vade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibus. Notāda ſūt iſta verba: nō .n. aitUade ⁊ māduca oīa q̄ habes: ſꝫ Uade ⁊ vēde. Et nōait Aliqͣ ſicut ānanias ⁊ ſaphira ſꝫ Oīa. Et pulchreſubiūgit: Que habes. Illa eī habemꝰ qͥ iuſte poſſidemus. Illa ergo q̄ iuſte poſſident̉: vēdēda ſunt. Quevero iniuſte: ſūt erogāda illis quibus fuerāt ablata.nec ait: Da ꝓximis aūt diuitibus: a qͥbus accipies ſimilia: ſed Da pauꝑibus. AVG. de oꝑibus monachorū: Nec attēdēdū ī qͥbus monaſterijs vel ī quoloco īdigētibus fratribꝰ hoc qd̓ habebat aliqͥs īpenderit. Oīm enī chriſtianorū vna reſpub. ē. Et iō quiſqͥs chriſtianꝰ neceſſaria vbilibet erogauerit: vbicunqꝫ ēt ip̄e qd̓ neceſſariū ē ſibi accipit: de eo qd̓ ē chri-

m 4