Matthens

illā īmutabilit̓ ſꝑ ī ſuo ordīe ꝑmanere: ī obliuionēdeduceret̉ corā homībꝰ oꝑatio dei. Iō gͦ īterdū natura rerū cōuertit̉ cōtra ſuā naturā: vt ſꝑ deꝰ nature opifex ī memoriā reducat̉ 7HE. Poſſumꝰ ⁊ aliter dicere: Eunuchi ſūt ex matris vtero qͥ frigidiorisnature ſūt: nec libidinē appetētes: ⁊ alij qͥ ab homībꝰ fiūt: quos aut phariſei faciūt: aut ꝑꝑ idolorū cultū emoliūt̉ ī femīas: vel ꝑſuafiōe heretica ſimulantcaſtitatē: vt mētiāt̉ religiōis veritatē. Sꝫ nullꝰ eorūcōſeqͥt̉ regnū celorū: niſi qͥ ſe ꝑꝑ chriſtuꝫ caſtauerit.vn̄ ſeqͥt̉: Qui pōt ca. ca. vt vnuſqͥſqꝫ ꝯſideret vires ſuas: vtrū poſſit virginalia ⁊ pudicitie īplere p̄cepta. ꝑſe .n. caſtitas blāda ē: ⁊ quēlibet ad ſe alliciēs. Sꝫ ꝯſiderāde ſūt vires: vt qͥ pōt caꝑe capiat. Que hortātisdn̄i vox ē: ⁊ milites ſuos ad pudicitie p̄miū cōcitantis: qꝛ qͥ pōt pugnare pugnet ⁊ ſuꝑet: ac triūphet.CHRI. ī hō. Cu āt dicit: Qui ſe caſtrauerūt. nō mēbrorū dicit abſciſionē: ſed malarū cogitationū īteremptionē. maledictiōi enī ē obnoxiꝰ qͥ mēbrū abſcidit: etenī q̄ homicidarū ſūt talis p̄ſumit. Et māicheiſqͥ detrahūt creaturis tribuit occaſionē: ⁊ eadē cū gētibꝰ mēbra detrūcātibꝰ. de qͣ ait: Abſcidere .n. membra demoniace tētatiōis ē. Cū his āt q̄ dicta ſūt neqꝫ ꝯcupīa māſuetior ita fit: ſꝫ moleſtior. Aliūde eniꝫhꝫ fōtes ſꝑma qd̓ ī nobis ē: ⁊ p̄cipue a ꝓpoſito īcontinēti ⁊ mēte negligēte. ⁊ ſi ip̄a ſobria fuerit: naturaliū motuū nullū ē nocumētū. nec ita abſciſio membri cōpͥmit tētationes ⁊ trāquillitatē facit vt cogitationis frenum.Tūc oblati ſūt ei ꝑuuli: ut manꝰeiſ īponeret ⁊ oraret. Diſcipuli aūtīcrepabāt eos. Ieſus uero ait eis.Sinite ꝑuulos ⁊ nolite eos ꝓhibere ad me uēire: taliū ē .n. regnū celorū. Et cū īpoſuiſſet eis manꝰ: abijtinde.CHRl̓. ſuꝑ mattheū: dn̄s de caſtitate ẜmonē fecerat. audiētes āt qͥdā obtulerūt ei infātes caſtitatemūdiſſimos: putabāt enī qꝛ dn̄s corꝑe mundos tm̄laudaret. ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄: Tūc ob. ſūt ei par. vt manꝰ eisīpo. ⁊ ora. ORI. Iā .n. ex p̄cedētibꝰ virtutibꝰ eiusexꝑti erāt: qm̄ ꝑ īpoſitionē manuū eꝰ ⁊ orationē repellūt̉ mala. Offerūt gͦ ei pueros: cōſiderātes qm̄ inpoſſibile ē vt poſtqͣꝫ ꝑ tactū dn̄s dederit in eis diuinā virtutē: vt ruina aut demoniū aliqd̓ tāgere eospoſſit. REMI. Cōſuetudo etiā fuit apud veteresvt ꝑuuli offerēt̉ ſenioribꝰ: qͣtenꝰ eorū manu vel orebn̄dicerēt̉: ⁊ iuxta hāc cōſuetudinē ꝑuuli oblati ſūtdn̄o ¶ CHRX. ſuꝑ mattheū. Caro āt qꝛ nō delectatur ī bonū: facile obliuiſcit̉ bonū: malū āt qd̓ audierit retinet ſemꝑ. An̄ modicū āt tp̄s chriſtꝰ accipiēspuerū dixit: Niſi facti fueritis ſicut ꝑuulꝰ iſte nō intrabitis ī regnū celorū. ⁊ ecce ſtatim obliti diſcipulipuerilis īnocētie verabāt pueros ad chriſtū qͣſi indignos accede̓. vn̄ ſeqͥt̉: Diſcipuli āt īcreꝑabāt eos.HIERO Nō quo nollēt eis ſaluatoris ⁊ manu ⁊voce bn̄dici: ſꝫ ꝙ nōdū hn̄tes pleniſſimā fidē: putarēt eū ī ſimilitudinē aliorū hoīm offerētiū īportunitate laſſari ¶ CHRY. ī hō. Uel diſcipuli expellebāt

pueros cā dignitatis xp̄i. Dn̄s et dolēs eoſ modeta ſape: ⁊ timorē ꝯculcare mūdanū: accepit puulo⁊ ī vlnis tenuit eos: ⁊ talibus regnū celorū ꝑmirvn̄ ſeqͥt̉: Ieſus āt ait eis. Sini. par. ⁊ noli. ꝓphi.veni. ad me: talium ē .n. reg. celo. CHRV. ſuptheū: Quis enī mereat̉ appropinqͣre chriſto ſi pelit̓ ab eo ſimplex īfātia? Iō dixit: Noli. ꝓhi. eoſ.ſi ſancti futuri ſūt: qͥd negatis filios ad patrē vēin.Si āt peccatores futuri ſūt: vt qͥd ſentētiā cōdēnarionis ꝓfertis an̄qͣꝫ culpā videatis; HE. Signōimāt dixit Taliū eſt reg. celoꝝ. nō Iſtoꝝ: et on̄dext.etatē regnare ſed mores: et his q̇ ſimilē haberēt inocētiā ⁊ ſimplicitatē pͥmiū repromitti. Seqͥt̉: Et curīpoſuiſſet eis manꝰ: abijt īde/ CHRY. ſuꝑ matib̓Pn̄s locꝰ īſtruit oēs parētes: vt̄ filios ſuos ſacerotibꝰ offerāt. nō eī ſacerdos manꝰ īponit: ſꝫ chriſtꝰ īcuiꝰ noīe manꝰ īponit̉. Si enī qͥ eſcas ſuas ꝑ orationē offert deo ſanctificatas eas māducat. Sanctificat̉ enī ꝑ verbū dei ⁊ orationē vt apoſtolꝰ dicit: qͣntomagis pueros offerri deo ⁊ ſanctificari neceſſe ēCā āt ſanctificādarū eſcarū hec ē: qm̄ totꝰ mūdusmaligno poſitꝰ ē. vn̄ ⁊ res corꝑales q̄ ſūt magnaꝝmūdi ī maligno poſite ſūt. Cōſequēter īfātes qn̄ naſcūt̉ ⁊ ip̄i quātū ad carnē in maligno poſiti ſunt.ORI. Pueros āt myſtice dicimꝰ: qͥ ī chriſto adhucarnales ſūt: ⁊ lacte opꝰ habētes. Qui āt ꝓfitēt̉ vebi doctrinā: ſimpliciores qͥdē ⁊ qͣſi puerilē ẜmorhabētes quo nutriūt̉ adhuc nouicij ſūt qͥ offerunſaluatori pueros ⁊ īfantes. Qui āt uidēt̉ eē ꝑfectiores: ⁊ iō ſūt diſcipuli ieſu priuſqͣꝫ diſcāt rōnē iuſticiede pueris: rep̄hēdūt eos qͥ ꝑ ſimplicē doctrinā pueros ⁊ īfātes .i. minꝰ adhuc eruditos offerūt chriſteDn̄s āt hortās diſcipulos ſuos iā viros conſtitutosꝯdeſcēde̓ vtilitatibꝰ puerorū: vt fiāt pueris qͣſi puerivt pueros lucrēt̉. Dicit: Taliū ē regnū celo. Nar aip̄e cū ī forma dei eēt: factꝰ ē puer. Nec gͦ debemꝰ atēde̓: ne eſtīatiōe ſapiētie excellētioris ⁊ ꝓfectꝰ ſpitalioris ꝯtēnamꝰ qͣn̄ magni puſillos eccleſie: ꝓbibtes pueros venire ad ieſuꝫ. Qm̄ āt pueri nō oīa q̄ dicunt̉ ſeqͥ poſſūt: īpoſuit eis manū ieſus: ⁊ virtutē relinquēs ī eis ꝑ tactū: abijt ab eis qͣſi nō potētibꝰ ſechriſtū ſic̄ ceti diſcipl̓i eiꝰ ꝑfecti. RE. Manibꝰ ētīpoſitiſ bn̄dixit pueris: ſignificās ꝙ hūiles ſpū ſūt digni eꝰ gr̄a ⁊ bn̄dictiōe.5GLO. Impoſuit ēt eisinꝰ: vt viris ꝯtinētibꝰ gr̄am ſui auxilij referēdā ſignūficaret̉. yHILA. Infātes ēt gētiū forma ſūt: cͥbꝰ ꝑfidē ⁊ auditū ſalꝰ reddit̉. Ueꝝ ex affectu pͥmo ſadi iſrael a diſcipulis īhibēt̉ accede̓: quos dn̄s aitoportere ꝓhiberi. Munꝰ eī ſpūſſācti ⁊ ꝑ īpoſitionmanꝰ ⁊ precationē: teſtāte legis opere erat gentibulargiendum.¶ Et ecce unꝰ accedēs ait illi: Mgiſter bōe: ꝗd boni faciā ut habeattaꝫ eternā? Qui dixit ei: Quid inīterrogas de bono? Unꝰ ē bonꝰ deSi aūt uis ad uitā īgredi: ẜua mardata. Dicit illi: Que? Ieſus aūt d̓xit: Nō homicidiū faciēs: nō aduterabis: nō facies furtū: nō fallum