C A.xxjxx.

hoc ꝑmiſit nō p̄cepit. Quo .n. p̄cipimꝰ ſemꝑ volumus: quod aūt ꝑmittimꝰ nolētes īdulgemꝰ: qꝛ malā voluntatē hominū ad plenuꝫ ꝓhibere nō poſſumus. Permiſit ergo nobis facere mala ne facerempeiora: ergo hoc vobis ꝑmittēdo nō vobis dei iuſticiā demōſtrauit: ſed a peccato abſtulit culpā peccādi: vt qͣ ī ſcd̓m legē agētibꝰ vobis: peccatū veſtrū nōvideatur eſſe peccatū.¶ Dico autē uobis: quia quicunqꝫdimiſerit uxoreꝫ ſuam niſi ob fornicationem: ⁊ aliam duxerit: mechat̉Et ꝗ dimiſſaꝫ duxerit: mechat̉:CHRl̓. ī hō. Quia os illorū opilauerat: iā cuꝫ auctoritate legē īducit dicēs: Dico aūt vobis qꝛ qͥcūqꝫdimi. vxo. ſuā: niſi ob forni. ⁊ aliā duxerit mechatur.ORI. Forte aūt dicet aliqͥs: qmn̄ ieſus dicēs: Quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuā niſi ob fornicationē: ꝑmiſitvxorē dimittere quēadmodū moyſes: quē rettulit ꝓpter duriciā cordis iudeorū hoc p̄cepiſſe. Sed ad hͦreſpōdendū: qm̄ ſi ẜm legē adultera lapidat̉: nō ẜmhoc ītelligit̉ res turpis: ꝓpter quaꝫ moyſes ꝑmittitlibellū repudij. nec enī ī cā adulterij oportebat libellū dare repudij. Sꝫ forſitā moyſes omnē culpā mulieris turpē rē appellauit: que ſi īuēta fuerit ī vxore:ſcribit̉ ei libellꝰ repudij. Querēdū eſt aūt ſi ꝓpter ſolam cām fornicatiōis dimittere iubet vxorē: qͥd eſt ſimulier nō fuerit fornicata: ſed aliud qͥd grauiꝰ fecerit: puta venefica īueniat̉: aut īterfectrix filiorū? Sꝫdn̄s exponēs rē alibi dixit: Qui dimiẜit excepta cāfornicatiōis facit eā mechari: dās ei occaſionē ſecudarū nuptiarū. HIE. Sola ergo fornicatio ē quevxoris vīcit affectū: īmo cū illa vnā carnē ī aliā diuiſerit: ⁊ ſe fornicatiōe ſeꝑauerit a marito: nō debet teneri: ne virū quoqꝫ ſub maledictione faciat dicenteſcriptura: Qui adulterā tenet ſtultꝰ ⁊ īpius eſt. Sicut enī crudelis ē ⁊ iniquus qͥ caſtam dimittit: ſic fatuus ⁊ iniquꝰ qͥ retinet meretricē. Nā patronꝰ turpitudinis ē: qͥ crimē celat vxoris AVG. de adulterinis cōiugijs: Nō tn̄ erit turpis: nec difficilis etiaꝫpꝰ patrata ⁊ purgata adulteria recōciliatō cōiugij:vbi ꝑ claues regni celoꝝ nō dubitatur fieri remiſſiopeccatoꝝ: n̄ vt poſt viri diuortiū adultera reuocet̉:ſꝫ vt poſt chriſti ꝯſortiū adultera n̄ vocet̉/ CHRY̓.Omnis aūt res ꝑ quas cauſas naſcit̉ ꝑ ip̄as ſoluit̉.Matrimōiuꝫ aūt nō facit coitꝰ ſꝫ volūtas. ⁊ ideo n̄ſoluit illud ſeꝑatio corporis: ſed ſeꝑatio volūtatis.Ideo qͥ dimittit ꝯiugē ſuā ⁊ aliā nō accipit: adhucmaritꝰ ē. nā ſi ⁊ corꝑe iā ſeꝑatꝰ ē: tn̄ adhuc volūtateꝯiūctꝰ ē. Cū gͦ aliā accipit: tūc plene dimittit. Et iōn̄ſ nō dicit: Qui dimittit mechat̉: ſꝫ qͥ alterā ducit.RABA. Una ergo ſolūmodo carnalis ē cā .i. formicatio: vna ſpiritalis .i. timor dei vt vxor dimittat̉.nulla aūt cā ē vt viuēte ea q̄ relicta eſt alia ducat̉.HIE. Poterat aūt accidere vt aliqͥs calūniā faceret īnocēti vxori: ⁊ ob ſecūdā copulā nuptiaꝝ vetericrimē īpingeret. Ideo ſic pͥorē dimittere iubet̉ vxorē: vt ſecūdā pͥma viuēte nō habeat. Necnō poterateuenire vt iuxta eandem legeꝫ vxor quoqꝫ maritodaret repudiū: eadē cautela p̄cipit̉ ne ſecūdū accipiat virū. ⁊ qꝛ meretrix ⁊ q̄ ſemel fuerat adultera ob-

probriū n̄ timebat: ſecūdo n̄ nubere p̄cipit̉ viro. ꝙ nitalē duxerit: ſub adulterij crimine ſit. vn̄ ſeqͥt̉: Et quidimiſſā duxerit: mechat̉ GLO. Accipiēteꝫ terret:qꝛ adultera nō timet obprobriū.¶ Dicunt ei dicipuli eiꝰ: Si ita eſtcauſa hominiſ cū uxorē: nō expeditnubere. Qui dixit illiſ: Nō omnescapiunt uerbū iſtud ſꝫ quibꝰ datū ē.Sūt .n. eu nuchi ꝗ de matris uteroſic nati ſūt: ⁊ ſūt eunuchi ꝗ facti ſūtab hoībꝰ: ⁊ ſunt eunuchi ꝗ ſeip̄os caſtrauerunt ꝑꝑ regnum celoꝝ. Quipōt capere capiat.HIE. Graue pōdꝰ exor ē: ſi excepta cā formicatiōseā dimittere nō licꝫ. Quid .n. ſi temulenta fuerit: ſiiracūda: ſi malis moribꝰ tenēda erit? Uidētes ergoapl̓i graue vxoꝝ iugū: ꝓferūt motu animi ſui. vn̄ dicit̉: Dicūt ei diſcipuli eiꝰ: Si ita ē cā ho. cū vxore: nōexpedit nubere FCHRY. ī ho. Leuiꝰ enī ē cōtra cōcupiſētiaꝫ p̄liari ⁊ cōtra ſeip̄m qͣꝫ ad mulierē malā.CHRY. ſuꝑ mattheū: Non auteꝫ dixit dn̄s: qꝛ expedit: ſꝫ magis cōſēſit ꝙ nō expedit: ſꝫ infirmitatemcarnis cōſiderauit. vn̄ ſeqͥt̉: Qui dixit eis: Non oēscapiūt verbū iſtud .i. nō oēs hoc poſſunt. HI ER.Nemo aut putet ſub hoc v̓bo ꝙ addit: Sꝫ qͥbꝰ datuē l̓ fatū l̓ fortunā ītroduci: ꝙ hi ſūt v̓gineſ: quoſ adhoc caſus adduxit. Sꝫ his datū ē a deo qͥ petierūt qͥvoluerūt: qͥ vt acciperēt laborauerūt̉. ¶CHRY. ſuꝑmatth. Ideo ergo n̄ oēs caꝑe pn̄t: qꝛ nō oēs volūt.palma ꝓpoſita ē: qͥ cōcupiſcit gl̓iam: nō cogitet delabore. Nemo vīceret: ſi oēs periculū timerēt: Ex eoergo ꝙ qͥdā a ꝓpoſito cōtinētie cadūt nō debemuscirca v̓tutē caſtitatis fieri pigriores: ſicut ⁊ qͥ ī pugna cadūt nō exanimant ceteros. Quod ergo dicit:Quibꝰ datū ē: illud oſtendit: qꝛ niſi auxilium gratieacciperemꝰ: nihil nobis valeret. Hoc aūt auxiliumgratie volētibꝰ nō denegat̉. Dicit .n. dn̄s: Petite ⁊ īueīetꝭ CHRY. ī ho. Deinde poſſibile hoc eē oſtēdēs ait: Sūt .n. eunuchi. q. d. Excogita ſi ab alijs exciſus eſſes: qͥd vtiqꝫ facereſ: voluptate qͥdeꝫ pͥuatus:mercedē aūt n̄ haberes. CHRY. ſuꝑ matth. Sicutenī peccatū opꝰ ſine volūtate nō facit: ita ⁊ iuſticiaex opere nō ꝯſūmat̉: niſi ⁊ volūtas affuerit. Illa eſtergo glorioſa cōtinētia: nō illa quā tranſgredi nonpōt neceſſitas debilitatꝭ corporꝭ: ſꝫ quā ꝯplectit̉ volūtas ſācti ꝓpoſiti/ H E. Triplex gͦ genꝰ eunuchoꝝpoſuit: quoꝝ duo ſunt carnales: ⁊ tc̄ij ſpiritaleſ. Alijenī ſūt qͥ d̓ vtero mr̄is ſic naſcūt̉: alij quos vl̓ captiuitas facit: vl̓ delitie mr̄onales. tercij ſūt qͥ ſeip̄oſ caſtrauerūt ꝑꝑ regnū celoꝝ: ⁊ qͥ cū poſſint eē viri ꝑꝑchriſtū eunuchi fiūt. Iſtꝭ ꝓmittit̉ p̄miū: ſuperioribꝰaūt qͥbꝰ neceſſitas caſtimoīe ē nō volūtas: nihil oīodebet̉ HILA. In vno .n. eoꝝ poſuit naturaꝫ .ſ. ineo qͥ naſcit̉: ī altero neceſſitatē .ſ. ī eo qͥ factꝰ ē: ī t̓tiovolūtatē: qͥ .ſ. ſpe regni celeſtis tal̓ eē decreuit. CHRY. ſuꝑ matth. Quod āt aliqͥ ſic naſcūt̉ hac rōe fit:ſicut ⁊ naſcūt̉ ſex digitoſ hn̄teſ aut qͣtuor. Si .n. deꝰſic̄ ab īitio ꝯſtituit vnāquāqꝫ naturā: ſic dimitteret

m 3