Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Matthelis

maſculū feminā fecit eos. Hoc in exordio geneſisſcriptū ē. Dicēdo aūt maſculū feminā on̄dit ſcd̓avitāda cōiugia. .n. ait Maſculū femīas qd̓ expriorū repudio querebat̉: ſed Maſculū feminaꝫ:vt vuiꝰ cōiugij cōſortia necterent̉ RABA. Salubri aūt cōſilio dei factū ē vt ſui corporis portioneꝫvir amplecteret̉ in femīa: nec a ſe putaret eſſe diuerſum: quod de ſe cognoſceret fabricatū/ CHRIS.Si ergo ex hoc deꝰ marē feminam ex vno creauitvt ſint vnū: qͣre ergo de cetero vir mulier exvno vtero naſcunt̉: ſicut volatilia quedā? qꝛ deꝰ maſculū quidē creauit feminā: ꝓpter neceſſitatē filiorū generādorū: tn̄ ſemꝑ fuit caſtitatis amator: etcōtinentie auctor. illū typū ẜuauit in omībꝰ:vt ſiquidē vult nubere ſcd̓m primā diſpoſitionēcreatōis hūane ītelligat qͥd ē vir vxor. Si autē noluerit nubere: habebit neceſſitatē nubēdi ꝓptercōiunctionē natiuitatis: ne forte videat̉ ſuā continentiā in alterū ꝑdere: nolebat cōtinens: ſicutdn̄s poſt cōiunctū matrimoniū iubet: ne alter altero nolēte ſe ſeꝑaret. / CHRI. ī ho. ſolū aūt exmodo creatiōis: ſed etiā exmodo legiſlatiōis monſtrauit: qm̄ vnū oportet vni cōiungi: nūqͣꝫ reſcīdi.vn̄ ſeqͥt̉: Et dixit: ꝓpter hoc relinquet patremmatrem adherebit vxori ſue. HE. Similiter aitvxori vxoribꝰ Et exp̄ſſe ſubdit̉: Et erūt duo ī carne vna. Premiū enī ē nuptiarū ex duobꝰ vnam carnem .ſ. ꝓlis fieri./ GLO. Uel ī carne vna .i. ī carnali copula./ CHRV. Si ergo qꝛ ex viro eſt vxor: exvna carne ſunt ambo: relinquet patrē ſuū matrē. maior nūc charitas debet īter fratres ſorores: qꝛ hi quidē ex eiſdē parētibus exeūt: illi aūt ex diuerſis. Sed magnū ē nimis: qꝛ fortior eſt dei conſtitutio qͣꝫ virtꝰ nature. eniꝫ p̄cepta dei natureſubiecta ſūt: ſed natura dei p̄ceptis obtemꝑat. Deinde fratres ex vno naſcunt̉ vt diuerſas vias petāt: virautē vxor ex diuerſis naſcunt̉: vt in vnū cōueniātOrdo etiā nature dei ordinationē loqͥt̉. Quod eniꝫeſt ī arboribꝰ humor: hoc ē ī hominibus amor. hūorautē de radicibꝰ aſcēdit ī herbā: ſurſum trāſmittitur ī ſemē. parētes quidē diligūt: ſed non ſic diligunt̉ a filijs: enī ad parētes: ſed ad ꝓcreādosfilios trāſmittit affectū. hoc ē quod dicit̉: Propt̓hoc relinquet patrē matrem adherebit vxoriſue. ICHRV. ī ho. Uide etiā ſapientiā doctoris. Interrogatꝰ ē: ſed cōfeſtim dixit: licꝫ: vt turbarent̉: ſed ꝓbationē hoc cōſtituit. Deꝰ enī a prīcipio maſculū feminā fecit. non ſimpliciter eoscōiunxit: ſed matrē iuſſit dimittere patrē: ſimpliciter virū mulieri dixit aduenire ſed coniungi: exip̄o locutiōis īdiuiſibilitatē on̄dens. Sed maiorē copulā adiūxit dixit: Et erūt duo ī car. vnaAVG. de. euā. Hec tn̄ verba pͥmi homīs fuiſſe ſcriptura teſtet̉: dn̄s tn̄ hic deū dixiſſe declaratvt hīc ītelligeremꝰ ꝓpter extanm p̄ceſſerat ī adaꝫhoc diuinitꝰ tāqͣꝫ ꝓphetā dicere potuiſſe/ REMI.Myſteriū enī hoc apoſtolꝰ ī chriſto eccleſia: dn̄senī ieſus chriſtꝰ quaſi patrē deſeruit: de celis adterrā deſcēdit: matrē deſeruit .i. ſynagogā ꝓpter īfidelitatē: adheſit vxori ſue fancte .ſ. eccleſie. ſūtduo ī carne vna .i. chriſtꝰ eccleſia ī vno corpore.CHRY. ī ho. Poſtqͣꝫ vero veteris legis verba fa

cta īduxit poteſtate. ip̄e īterp̄tatur leceducit dicēſ. Itaqꝫ ſūt duo: ſed vna caro. Sicenī ſpiritaliter ſe diligūt: vna aīa dicūt̉: diſcriptura: Oīm credentiū erat cor vnū aīa vnvir vxor carnaliter ſe diligūt: vna caro dicūQuēadmodū igit̉ carnē īcidere ē ſordidū: ita mlierē diuidere ē iniquū. AVC.xxiiij. de ciuita peUnū etiā dicūt̉ vel ꝓpter cōiunctionē: vel ꝓpī̓ginē femīe: de maſculi latere creata eſt/ CHxIī. Ulteriꝰ aūt deꝰ īduxit dicēs: Quod ergo decōiunxit ſeꝑet. demōſtrās p̄ter naturāp̄ter lege ē vxorē dimittere. p̄ter naturā quidē: quiavna caro diuidit̉: p̄ter legē aūt qm̄ deo copulāteiubēte diuidi vxor dimittit̉/ HI E. Deꝰ enī coniunxit vnā faciēdo carnē viri femīe. hāc ergo pōt ſeꝑare: ſed ſolꝰ deꝰ. ſeꝑat qn̄ ꝓpter depuderiū ſecūde vxoris pͥma dimittit̉. Deꝰ ſeꝑat coriūxerat: qn̄ ex cōſenſu ꝓpter ſeruitutē dei ſic habmus vxores quaſi habētes. AVG. contra fauſtū: Ecce iudei ex libris moyſi cōuincunt̉ pro dimittēdā ẜm volūtatē legis moyſi arbitrabſe facere: dimitterent. Simul illud hic ip̄o chſto atteſtāte cognoſcimꝰ deū feciſſe ꝯiunxiſſe maſculū feminā: qd̓ manichei negando dānant̉ſti euāgelio reſiſtētes/ CHRY. ſuꝑ matth̓. Graeſt aūt fornicarijs īterp̄tatio caſtitatis. ſed cōtra rationē rn̄dere pn̄t: veritati tn̄ credere acqeſoCōferūt ergo ſe ad patrociniū moyſi: ſicut̉ homimalā cām habētes cōfugiunt ad potētes viros: vt ſi iuſticiā poſſūt: vincāt ꝑſonā. vn̄ ſeqͥt̉: Diciilli: Quid ergo moyſes mādauit dari libel. repu. īmittere? H E. Aperiūt calūniā quā ꝑauerat: licedn̄s ꝓpriā ſentētiā ꝓtulerit ſed veteris hiſtor mādatorū dei fuerit recordatꝰ/ CHRY. ī homSi aūt dn̄s alienꝰ eſſet a veteri teſtamēto: decetaſſet moyſe: neqꝫ ſua ſūt mōſtraſſet veteribꝰ euenire. Sed īeffabilis chriſti ſapiētia: his excudo rn̄dit. vn̄ ſeqͥt̉: Et ait illis: Quoniā moyſes ad diritiā cordis veſtri ꝓmi. vo. dimit. vxo. ve. In quo liberat moyſen: ab accuſatiōe totū illoꝝ caput cōuertit. AVGV. cōtra fauſtū: Quāta enī erat dur nec libelli īterpoſitionē vbi diſuadēdi locꝰ iuſi prudētibus tribuebat̉. ſolui flecti poſſet ad recipiendā vel reuocādā cōiugij charitatē. Porro qͥdliditate rep̄hendūt manichei moyſen tāqͣꝫ conitdirimentē libellū repudij: laudāt chriſtū taqꝫvinculū cōfirmantē: ẜm ſuā ſacrilegā ſententiaꝫmoyſen laudare debuerūt ſeꝑantem: qd̓ coniunrat diabolꝰ: chriſtū vituꝑare diaboli ligamēta ſolidantē. CHRI. in ho Deniqꝫ quia graue erat: qddictū erat: ſtatim reducit ſermonē ad antiqꝫ legedicēs. Ab initio au. ſic non fuit HE. Quod dihuiuſmōi ē: Nūquid pōt deꝰ ſibi eſſe cōtrariul vt aliud an̄ iuſſerit: ſentētiā ſuā nouo frangit īperi ita ſentiendū ē: ſed moyſes videret ꝓpter ēſideriū cōiugū ſecundarū: que vel ditiores vel iuntres vl̓ pulchriores eēt pͥmas vxores īterfici: aut in vitā ducere: maluit indulgere diſcidiū. qͣꝫ odiuhomicidia ꝑſeuerare: Simulqꝫ cōſidera ditūPropter duritiā cordis veſtri ꝑmiſit vobis de: ſibMoyſēs: vt iuxta apoſtolū cōſiliū eēt homīs ſpeiū roei. CHRV. Propterea bn̄ dixit: Aꝛ moyſes