CA. xx.1.L.
miſerā: replicabo tibi. nō enī fallit aut fallit̉ chriſtꝰqͦ ſubiecit dicēs: Sic ⁊ pater meꝰ celeſtis faciet vohis: ſi nō remiſeritis vnuſqͥſqꝫ fratri ſuo de cordibuſveſtris. Meliꝰ ē enī vt clames ore ⁊ dimittas ī corde: qͣꝫ ſis blādus ore ⁊ crudelis ī corde. Iō enī dominus ſubdit: De cordibꝰ veſtris: vt ſi ꝑ charitatē īponitis diſciplinā: de corde lenitas nō recedat. Quidenī tā piū qͣꝫ medicꝰ ferēs ferramentū?; ſeuit ī vulnꝰvt hō curet̉: qꝛ ſi vulnꝰ palpat̉ hō perditur HIE.Iō ⁊ dn̄s addidit: De cordibꝰ veſtris: vt omnē ſimulationē ficte pacis auerteret. Precipit ergo dn̄s petro: ſub comꝑatiōe regis dn̄i ⁊ ẜui qͥ debitor. x. milium talētorū a dn̄o rogās veniā īpetrauerat: vt ipſequoqꝫ dimittat cōſeruis ſuis minora peccātibus.CHRV. Uult etiā docere faciles nos eē ad īdulgēdu eis qͥ nocuerūt nobis: maxīe ſi ſatiſfaciāt ⁊ deprecent̉ ſibi veniā dari. RABA. Allegorice aūt ſeruꝰhic qͥ decē milia talētorū debuit iudaicꝰ ē populus:decalogo legis aſtrictꝰ: cui dn̄s ſepiꝰ dimiſit debitaquādo ī anguſtijs cōſtituti illiꝰ miſericordiā deprecabant̉. ſed liberati oēs debitores atrociter repetebāt ⁊ a gētili populo: quaſi ſibi obnoxio: circūciſionē ⁊ cerimonias legis expetūt. ſed ⁊ ꝓphetas ⁊ apoſtolos crudeliter trucidarūt. vn̄ tradidit eos dominus ī manus romanorū vel malignorū ſpirituū quieternis cruciatibus eos punirent. CA P. XIX.T factum eſt cū conſumaſſet ieſus ſermones iſtos migrauit a galilea: ⁊ uenit in fines iudee trās iordane: ⁊ ſecute ſūteum turbe multe: ⁊ curauit eos ibi.Et acceſſerunt ad eū phariſei tētantes eū ⁊ dicentes: Si licet hominidimitter̄ uxorē ſuā quacūqꝫ ex cā?Qui reſpondēs ait eis: Nō legiſtisquia qui fecit hominē ab initio: maſculū ⁊ feminā fecit eosº. Et dixit:Propter hoc dimittet homo patrē⁊ matrem: ⁊ adherebit uxori ſue: ⁊erūt duo in carne una. Itaqꝫ iā nōſunt duo ſed una caro. Quod ergodeus ꝯiunxit homo nō ſeꝑaret. Dicunt illi: Quid ergo moyſes mādauit dari libellū repudij ⁊ dimitter̄:Ait illis: Quoniā moyſes ad duriciam cordis ueſtri per miſit uobis dimittere uxores ueſtras ab initio autem non fuit ſic.CHRY. in hō. Dn̄s priꝰ iudeā relinquēs ꝑꝑ illorūemulationē: nūc ibidē iā īmorat̉ qꝛ paſſio ī ꝓximofutura erat: nō tn̄ ad iudeā īterim aſcēdit ſed in termino iudee. vn̄ dr̄: Et factū ē cū conſum. Ieſus ſer.
iſtos. migra. a gali. RABA. Hic ergo īcipit narrare q̄ ī iudea fecit: docuit̉: ſiue paſſus ē. ⁊ primo qͥdeꝫtrās iordanē ad orientē: deīde etiā cis iordanē quādo venit iericho ⁊ betphage ⁊ hieruſalē. vn̄ ſeqͥt̉: Etve. ī fines iudee trās iordanē. CHRY. Quaſi iuſtdn̄s oīm ſic diligit alios ẜuos: vt alios nō cōtēnat.VREMI. Sciēdū ē aūt ꝙ oīs illa iſraelitarū ꝓuincia generaliter iudea dicebat̉: ad comꝑationē aliaꝝgētiū. Uerūtn̄ meridiana eiꝰ plaga ī qua habitabattribꝰ iuda: ⁊ tribus beniamin ſpecialiter dicebaturiudea: ad diſtīctionē aliaꝝ regionū q̄ ī ip̄a ꝓuinciacōtinebāt̉ .i. ſamaria: galilea: ⁊ decapolis: ⁊ reliquealie. Seqͥt̉: Et ſecute ſūt eū turbe multe. CHRI. ſuper matth̓. Perducebāt eū qͣſi ꝑuuli filij patrē peregre lōge ꝓficiſcentē. Ip̄e aūt tāqͣꝫ pater ꝓficiſcens:pignora charitatis filijs reliqͥt remedia ſanitatū. vn̄dr̄: Et curauit eos ibi. Et ꝙ neqꝫ doctrīe verborū cōtinue dn̄s īſiſtit: nec ſignorū oꝑationi: ſꝫ nūc quideꝫhͦ: nūc aūt illud facit: vt a fignis credibilis appareret ī his q̄ dicebat. Ex ſermonū aūt doctrīa vtilitasq̄ erat ī ſignis on̄deret̉ YORI. Sanabat auteꝫ dn̄sturbas trās iordanē vbi baptiſmꝰ dabat̉. Uere eniꝫoēs a ſpiritalibꝰ īfirmitatibꝰ ſaluant̉ etiā baptiſmo.⁊ multi quidem ſequūtur chriſtū ſicut turbe: tn̄ nōſurgētes vt mattheꝰ qͥ ſurgēs ſecutꝰ ē dn̄ꝫ/ HILA.Curat etiā galileos ī iudee finibꝰ vt peccata gētiuꝫī eā veniā q̄ iudee ꝑabat̉ admitteret/ CHRI. ī home. Curabat ſiquidē chriſtꝰ homīes: ⁊ illis bn̄faciēs⁊ ꝑ eos multis alijs. Horū enī ſanatio alijs erat occaſio diuine cognitiōis: ſed nō phariſeis qͥ ex ſignisduriores fiebāt. vn̄ ſeqͥt̉: Et acceſ. ad eū phariſei tētātes eū ⁊ dicētes: Si licet homī dimittere vxorē ſuaꝫquacūqꝫ ex cā? HIERO Ut quaſi cornuto eū teneāt ſylogiſmo: ⁊ quodcūqꝫ rn̄deat pateat captiōi.Si dixerit dimittēdā vxorē qualibet ex cā ⁊ ducendā aliā: pudicitie p̄dicator ſibi videat̉ dicere contraria. Sin aūt rn̄derit: nō oēm ob cām debere dimittiqͣſi ſacrilegij reꝰ tenebit̉: ⁊ aduerſus doctrinā moyſi⁊ dei facere ACHRY. ī hō. Intuere aūt ex modo ētīterrogatiōis malitiā. dn̄s eniꝫ ſupra de lege hac diſputauerat: ip̄i aūt quaſi iā nullo dicto īterrogantſ. opinātes ꝙ oblitꝰ eēt eoꝝ q̄ dixerat. YCHRY. ſuper matth̓. Sicut aūt ſi videas hominē aſſidue amicitias medicorū colentē: ītelligis qꝛ īfirmꝰ ē: ſic ⁊ cūvideas virū ſiue mulierē de dimittēdis vxoribꝰ autviris īrerrogātes: cognoſce qꝛ vir ille laſciuꝰ ē: mulier illa meretrix ē. nā ī matrimonio caſtitas delectatur: libido aūt quaſi vīculo cōiugij alligata torquetur. Sciebāt aūt quoniā nullā cāꝫ idoneā habebātcirca dimittēdas vxores: p̄ter ſolā turpitudinē: ⁊ alias ſibi iungebāt. Timuerūt aūt īterrogare ex qͥbuſcauſis: ne ſeip̄os īfra anguſtias certarū cauſaꝝ aſtrīgerēt. ſed īterrogauerūt ſi ex oībus cauſis licet: ſcientes qꝛ modū neſcit: nec īfra termīos vniꝰ cōiugij capit libido: ſed quāto magis exercet̉: magis accēdit̉.ORI. Tētato aūt dn̄o: nullꝰ diſcipuloꝝ eiꝰ qͥ poſitus ē ad docendū grauiter ferat: ſi tētatus fuerit: aqͥbuſdā tamē ⁊ tētationibꝰ rn̄det doctrīa pietatis.HI E. Sic aūt rn̄ſionē tēperat: vt diſciplinā tranſeat ſcripturā ſanctā adducēs ī teſtimoniū ⁊ naturalē legē: pͥmāqꝫ dei ſententiā ſcd̓o opponēs. vn̄ ſeqͥtur: Qui rn̄dens ait eis: Nō legi. qꝛ qͥd fecit ab initō
m 2