Matthens

ſignificat̉ trāſgreſſorē decalogi ꝓ cupiditate ⁊ prauis operibꝰ: tāqͣꝫ vxore ⁊ filijs penas ſoluere debuiſſe quod ē preciū eiꝰ. preciū enī vēditi ē ſuppliciū dānati. CHRI̓. Hoc aūt nō ex crudelitate iuſſit: ſedex īeffabili affectiōe. Uult enī eū t̓rere ꝑ has minasvt ſupplicet ⁊ nō vēdatur: quod ⁊ factū ē: cū ſubditur: Procidēs aūt ſer. ille: roga. eū dicēs: patiētiā habe in me: ⁊ oīa reddā tibi KEMI. His aūt verbishumiliatio ⁊ ſaluatio peccatoris demōſtrat̉ dū dicitur: Procidēs. In hoc vero ꝙ dicit: Patientiā habe ī me: vox expͥmit̉ peccatoris poſcētis tēpus viuēdi ⁊ ſpatiū corrigēdi. Eſt aūt larga benignitas ⁊ clemētia erga peccatores cōuerſos: quoniā ip̄e ſemperꝑatus ē ꝑ baptiſmū aut penitētiā peccata dimitterevn̄ ſequit̉: Miſertꝰ aūt do. fui. ill. dimi. eū: ⁊ debitūdimiſit ei/ CHRI. Uide aūt diuini amoris ſuperabundātiā. petit ẜuus ſoliꝰ tēporis dilationē: ip̄e autem maiꝰ eo qd̓ petijt dedit: dimiſſionē ⁊ conceſſionē totiꝰ mutui. volebat aūt ⁊ a pͥncipio dare: ſꝫ volebat ſolū ſuū eſſe donū: ſed ⁊ ſupplicatiōis illiꝰ vtnō īcoronatꝰ abſcedat. Iō aūt an̄qͣꝫ rationē poneret: debitū nō dimiſit: qꝛ docere voluit a quātis debitis eū liberat: vt ſaltem ita ad cōſeruos māſuetiorfieret. Et quidē vſqꝫ ad hec q̄ p̄miſſa ſūt acceptabiliſfuit. etenī cōſenſus ē ⁊ ꝓmiſit ſe reddere debitū: ⁊ ꝓcidēs rogauit: ⁊ debiti magnitudinē cognouit. Sꝫq̄ poſtea fecit īdigna fuere pͥoribus. Seꝗͣt̉: Egreſſusaut ſer. ille īue. vnū de cōſeruis ſuis: qͥ debe. ei centuꝫdenarios. ¶ AVG. de ver. do. Quod aūt dicit̉ ꝙ debebat ei centu denarios: ab eodē numero .ſ. decē ſumitur: qͥ ē numerꝰ legis. nā ⁊ centū cēties fiūt deceꝫmilia: ⁊ decies deni ſūt centū: ⁊ illa. x. milia talentorū: ⁊ illi decies deni ⁊ a legitimo numero non recedūt: ī quo vtroqꝫ īuenies peccata. vterqꝫ eſt gͦ debitor: vterqꝫ venie deprecator. Oīs enī hō ⁊ debitor ēdei: ⁊ debitorē habet fratrē ſuū. CHRV. Tāta autē differētia ē peccatorū q̄ cōmittunt̉ ī hominē: ⁊ q̄cōmittunt̉ ī deū: quāta ē differētia. x. miliū talentorū ⁊ centū denariorū: magis aūt ⁊ multo plꝰ: qd̓ patet ex differētia ꝑſonarū: ⁊ a paucitate peccantium.Nomine enī vidēte ⁊ deſiſtimꝰ: ⁊ pigritamur peccare. deo aūt vidēte ẜm vnūquēqꝫ diē nō obſiſtimus:ſed agimꝰ īformidabiliter oīa ⁊ loqͥmur. Nō hīc autem ſolū grauiora apparēt peccata ī deū: ſꝫ etiā ⁊ bn̄ficio quo ſumꝰ potiti ab ip̄o. Fecit enim nos eſſe: ⁊oīa ꝓpter nos oꝑatus ē. Animā rationalē nobis īſpirauit. filiū ſuū miſit. celū nobis aperuit: ⁊ nos filios ſuos fecit. Nunqͥd ergo ſi vnaquaqꝫ die moreremur ꝓ illo: retribueremꝰ ei aliquod dignū? nequaqͣꝫ. Sed hͦ rurſus ad vtilitatē noſtrā ꝑtinet. nos aūtecōtrario ī legibꝰ eiꝰ offendimuſ REMI. Sic gͦ ꝑdebitorē decē miliū talētorū deſignant̉ illi qͥ maiora crimīa cōmittūt: ꝑ debitorē aūt centū denariorūqͥ minora cōmittūt̉. ¶HIE. Quod vt manifeſtiꝰ fiatdicamꝰ ſub exēplo? Siqͥs veſtrū cōmiſerit adulteriūhomicidiū: ſacrilegiū: maiora crimīa decē miliū talentorū rogāti dimittūt̉: ſed ⁊ ip̄e dimittat minorapeccātibꝰ. AVG. de ver. do. Sed ille ẜuus ingratus: iniquus: noluit p̄ſtare qd̓ illi īdigno preſtitumfuit. Seqͥt̉ enī: Et tenēs ſuffocabat eū: dicēs: Reddequod debes. REMI. i. acriter īſiſtebat vt vindictāab eo exigeret. ORI. Ideo vt arbitror ſuffocabat:

qm̄ a rege exierat. nō enī ſuffocaret cōſeruū qexiſſet a rege. j CHRY. Per hoc etiā ꝙ dicit. taſus: on̄ditur ꝙ nō poſt multū tēpus: ſed contaadhuc ꝙ in auribꝰ habēs beneficiū ī malicia.eſt: liberatōe a ꝓprio dn̄o ſibi data. Quid icfecerit ſubdit̉: Et proci. cōſer. eius: rogabat ePatiētiā habe ī me ⁊ oīa reddā tibi ORI. Corſidera ſubtilitatē ſcripture: qm̄ ſeruꝰ multorū ptor talētorū procidēs adorauit regē. qͥ aūt centū debebat denarios: procidēs nō adorabat: ſed rogabacōſeruū dicēs: Patiētiā habe. CHRI. Se.hec verba īgratꝰ ẜuus reueritꝰ ē: qͥbus ſaluatꝰ ē gͣquit̉ enī. Ille aūt noluit. AVG. de queſt euā innuit cōtra eū hūc animū vt ſupplicia illi vellet. ſcabijt. REMI .i. magis ira exarſit vt ab eo vindioexigeret: ⁊ miſit eū ī carcerē donec redderet debinii. apprēhēſo fratre vindictā ab eo exegitꝰ CHRI.Uide dn̄i charitatē ⁊ fui crudelitatē. hic ꝓ decemmilibꝰ talētis: hic aūt ꝓ centū denarijs. hic cōhic aūt dn̄m rogabat. ⁊ hic quidē totalē abſolulionē accepit: ille aūt ſolā dilationē petebat. Cōdoluerūt qͥ nō debebāt. tn̄ ſeqͥt̉: Uidētes aūt cōſerui eiuq̄ fiebāt cōtriſtati ſunt valde/ ORI. Per cōſeruoītelligit̉ eccleſia: q̄ illū ſoluit ⁊ ligat REMI. Ueꝯſerui forte angeli ſūt ītelligēdi aut p̄dicatores ſancte eccleſie ſiue quicūqꝫ fideles qͥ vidētes aliquē fiatrē remiſſionē peccatorū adeptū: nō velle miſeracōſerui ſui cōtriſtant̉ de eiꝰ ꝑditiōe. Sequit̉: Et renerūt ⁊ narrauerūt dn̄o q̄ facta fuerāt. Ueniūt quide̓ nō corpore ſed corde. Dn̄o aūt narrare ē dolo⁊ cōtriſtatiōes cordis ī ſuo affectu demōſtrare. gꝫquit̉: Tūc vocauit eū dn̄s ſuꝰ. vocauit quidē ꝑſertentiā mortis: ⁊ ab hoc ſeculo migrare iuſſit. ⁊ dijei: Serue neqͣꝫ: omē debitum dimiſi tibi: qm̄ rocame/ CHRY. Et quādoquidē decē milia talēudebebat: nō vocauit eū neqꝫ: neqꝫ ē cōuiciatꝰ ſed miſtus. Quādo aūt cōtra cōſeruuꝫ īgratus ē effectꝰ tdicit̉: Serue neqͣꝫ. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit̉: Nōne ergo oportuit ⁊ te REMI. Et ſciendū qꝛ ẜuus ille nullumiſum legit̉ dn̄o dediſſe: ī quo demōſtrat̉ ꝙ in diedicij ⁊ ſtatim poſt hāc vitā oē argumētū excuſnis ceſſabit/ CHRI. Quia vero bn̄ficio nōeictus melior: relinqͥt̉ vt pena corrigat̉. vn̄ ſec̄t̉. Atintus dn̄s eiꝰ tradidit eū tortoribus quoaret vniuerſum debitū. Nō aūt ſimplicit̓ dixit: Indidit eū: ſed Iratꝰ: quod nō poſuit qn̄ iuſſit eū rēcinō enī hͦ erat ire: ſed magis amoris ad coretnūc aūt hec ſentētia eſt ſupplicij ⁊ pene / REhiTūc enī dicit̉ deꝰ iraſci qn̄ aduerſus peccatoredicat. Tortores aūt dicunt̉ demones: qꝛ ſemꝑaꝑati ſūt vt ꝑditas aīas ſuſcipiāt: ⁊ ī pena eternenatiōis eaſ torqueāt. Nūqͥd aūt poſtqͣꝫ aliqͥsſus fuerit ī eternā dānationē poterit īuenire ſpaciucorrigēdi: aut aditū exeūdi? Non: ſꝫ Quouitur ꝓ īfinito. ⁊ ē ſenſus: ſemꝑ ſoluet: ſed nūqꝫuet: ⁊ ſemꝑ penā luct/ CHRV. Per hͦ ergo onciꝙ cōtinue .i. eternaliter puniet̉ neqꝫ reddet aliquodo. qͣꝫuis aūt irreuocabilia ſint chariſmata ⁊ dei ſocatiōes: tn̄ tm̄ valuit malicia vt ⁊ hāc legē ſolūce n̄deat̉. AVG. de ver. do. Dicit enī deuſ. Dimittitt.dimittet̉ vobis. ſed ego pͥor dimiſi: dimittite relpeſtea. nā ſi non dimiſeris: reuocabo te. ⁊ qͥcqͥd ubib